Klimaat voor beginners

Wat is er een hoop te doen, hè? Over dat klimaat? Duizenden jongeren lopen klimaatmarsen, politici debatteren elkaar de tent uit over de staat van het klimaat, ‘klimaatdoelen’ en al dan niet te nemen klimaatmaatregelen. Klimaatdrammers en klimaatontkenners staan lijnrecht tegenover elkaar. Hobbyisten,  lobbyisten, columnisten en journalisten vinden er ook allemaal het hunne van en je zou daar het spoor toch van bijster raken!

Wie heeft er nou gelijk? Moeten we ons zorgen maken, zoals klimaatactivisten ons willen doen geloven, of is geen reden tot klimaatpaniek?

De kunst ligt hem er dan wel in dat je moet weten bij wie je welke informatie haalt. Als ik vragen over vaccins heb, dan ga ik immers niet te rade bij een econoom. Heb ik vragen over het klimaat, dan ga ik niet op de lijn bij een geschiedkundige en vragen over de rechtstaat stel ik niet aan een medicus.

Wat is klimaat en hoe werkt het?
Aarde
Het klimaat is de gemiddelde toestand van het weer over een langere periode, van tenminste drie decennia. Dat ‘weer’ is de temperatuur, neerslag, de wolken en de wind. Onderzoek naar het klimaat en klimaatsverandering is een studie op zich en heet klimatologie.

Het klimaat op aarde verandert per definitie, waarbij koudere en warmere perioden elkaar cyclisch afwisselen. Het wordt door veel factoren bepaald, waarvan de zon de voornaamste is. De zon verwarmt met haar warmtestraling het aardoppervlak, dat op haar beurt de atmosfeer opwarmt. Een deel van die warmte wordt vervolgens afgegeven aan het heelal. De afstand tussen onze planeet en haar ster, de stand van de aardas en de zonneactiviteit spelen dus een voorname rol.

Atmosfeer
Ook de samenstelling van onze atmosfeer, de laag lucht die dankzij de zwaartekracht om de aarde ligt, is medebepalend voor het klimaat. De atmosfeer tempert het licht van onze zon en beschermt tegen haar schadelijke straling. De luchtdruk, temperatuur en dichtheid van de atmosfeer veranderen voortdurend. De lucht is een (droog) mengsel van gassen, dat voornamelijk uit stikstof (78,08%) en zuurstof (20,95%) bestaat. Daarnaast bevat dit mengsel argon (0,93%), koolstofdioxide (0,038%) en veel kleinere hoeveelheden neon, helium en methaan.

Sporenstoffen
In die luchtlaag zitten ook sporenstoffen, zoals deeltjes vulkaanas, roet, rookgassen, zout, zand en stof. Deze stoffen kunnen een koelend effect hebben op het klimaat, omdat ze beschermend werken tegen de warmtestraling van de zon.

Waterkringloop
Daarnaast bevat onze atmosfeer een wisselende hoeveelheid water, als waterdamp, in mist en wolken en als neerslag. De waterkringloop, waarbij oppervlaktewater verdampt om in de atmosfeer wolken te vormen, van waaruit het water weer als regen naar beneden valt, is essentieel voor de warmtehuishouding van de atmosfeer.

Broeikasgassen
Een aantal gassen in de atmosfeer is in staat warmtestraling te absorberen en geleidelijk weer af te geven. Daardoor houden ze warmte in de atmosfeer vast. Deze gassen, waaronder waterdamp, methaan en koolstofdioxide, noemen we daarom ‘broeikasgassen’. Die gassen zijn bijzonder nuttig. Zonder die broeikasgassen zou de gemiddelde temperatuur op aarde ruim dertig graden lager zijn dan die nu is.

Er zijn legio natuurlijke en biologische bronnen voor broeikaskassen. Vulkanen stoten koolstofdioxide uit. Methaan (‘moerasgas’) is de voornaamste component in aardgas en wordt geproduceerd door anaerobe bacteriën, wanneer die organische stoffen afbreken zoals ze dat in moerassen en de voormagen van herkauwende herbivoren plegen te doen.

Menselijk aandeel
De mens heeft daarnaast, gedurende zijn ontwikkeling, veel onnatuurlijke bronnen geïntroduceerd met de (intensivering van) landbouw en veeteelt en de Industriële Revolutie. We ontbosten grote gebieden en we legden veengebieden droog. We  ontdekten dat we steenkool, aardolie en -gas konden verbranden, waarmee we ongewild en (in eerste instantie) onbewust de daarin opgeslagen broeikasgassen de atmosfeer injoegen. We vonden de stoommachine en even later de explosiemotor uit. Daarmee brachten we enorme hoeveelheden extra broeikasgassen en sporenstoffen in onze atmosfeer en veroorzaakten een versterking van het broeikaseffect en daarmee een opwarming van onze aarde.

De mens stoot inmiddels jaarlijks een slordige 36 miljard ton koolstofdioxide uit. Ter vergelijking: Vulkanen zo rond de 645 miljoen ton. Er zijn drie grote vulkaanuitbarstingen per dag nodig om de uitstoot van de mens te evenaren.

Er zijn grote verschillen in uitstoot per land (Amerika en China zijn koploper) én per inwoner. De gemiddelde wereldbewoner stoot elk jaar 3,4 ton koolstofdioxide uit, de gemiddelde Europeaan het dubbele daarvan en de gemiddelde Nederlander het drievoudige.

IJstijden en ijstijdvakken
Grafische voorstelling van de geologische tijdschaal.png
Periodes waarin het aardklimaat aanzienlijk kouder was dan het nu is noemen we ijstijden of ‘glacialen’. De warmere periodes tussen die ijstijden in, dat zijn interglacialen. Een (langere) periode waarin er ijskappen bestaan, zoals Groenland en Alaska, heet een ijstijdvak. Binnen een ijstijdvak kunnen er dus meerdere ijstijden zijn. Wij leven nu in zo’n ijstijdvak, het geologisch tijdperk ‘Kwartair’.

Het Kwartair begon zo’n tweeëneenhalf miljoen jaar geleden en is, op haar beurt, in twee afzonderlijke tijdvakken verdeeld; het Pleistoceen en het Holoceen. Het Holoceen, dat 11.700 jaar geleden begon en waarin wij nu leven, is een (nog niet beëindigde) interglaciaal. Wij leven dus in een relatief warme periode. Lucky bastids!

De Kleine IJstijd
Hendrick Avercamp Winterlandschap
Tussen de vijftiende en de negentiende eeuw doorleefden onze West-Europese voorouders een periode waarin het één tot twee graden kouder was. Een kleine klimaatschommeling dus, maar met gruwelijk grote gevolgen. Barre winters. Sneeuw en ijs tot in april. Koele, extreem natte en stormachtige zomers. In Oost-Europa zouden vogels zelfs tijdens hun vlucht zijn bevroren en ter aarde zijn gestort.

Die periode is, vrij verwarrend, als de Kleine IJstijd de geschiedenisboeken ingegaan. Dat krijg je er dus van wanneer historici leentjebuur spelen bij andere vakgebieden, maar dat terzijde.

De Kleine IJstijd heeft echter helemaal niets te maken met een echte ijstijd, maar was niets meer dan een kleine schommeling in de temperatuur. Mondiaal lag de gemiddelde temperatuur een halve graad tot een graad lager. Dat alles had een enorme impact op de mens; oogsten mislukten en hongersnoden braken uit.

Wat betreft ons klimaat, en daarmee de leefbaarheid van onze planeet, maakt een halve of een hele graad dus een enorm verschil. Als een graadje minder tot wereldwijde hongersnoden leiden kan, wat zal een graadje meer dan tot gevolgen hebben?

Meten is weten
Afzonderlijke wetenschapsgebieden zoals de meteorologie, biologie en oceanografie bevestigen de opwarming van de aarde met onafhankelijke observaties.

Grafiek Royal Society mondiale temperatuurstijging

Ze meten dat de temperaturen op aarde systematisch oplopen en ze meten meer hittegolven en gemiddeld meer uitzonderlijk warme dagen en minder uitzonderlijk koude dagen. Sinds 1850 werd het mondiaal een graad warmer. In Nederland en de ons omringende landen is de opwarming sinds 1951 ongeveer twee keer zo sterk als de mondiale temperatuurstijging. Een kleine positieve noot is dat die opwarming niet zo snel gaat als oudere klimaatmodellen voorspelden. Zorgwekkend is dat die opwarming niet stagneert of zelfs maar wat afneemt.

Ze meten een toegenomen gemiddelde luchtvochtigheid en een toename van zware regenval. Ze meten een verzuring van de oceanen, die ook nog eens meetbaar warmer worden. Ze observeren het smelten van gletsjers en permafrost. Ze meten een stijging van de zeespiegel. Die steeg 20 centimeter sinds 1880. Dat is minder hard dan werd verwacht, maar of dat nu meteen reden voor optimisme is?

Grafiek zeespiegelstijging.PNG

Er zit nu 40% meer koolstofdioxide in onze atmosfeer dan in 1750. Planten varen daar wel bij, op satellietbeelden is te zien dat delen van de aarde groener worden. Daar staat wel tegenover dat op andere plekken op deez’ aardkloot juist sprake is van verwoestijning.

Zowel over de opwarming van de aarde als het menselijke aandeel daarin bestaat consensus onder klimaatwetenschappers die daarover publiceerden. Nu de zonneactiviteit afneemt, maar de opwarming van de aarde doorgaat, wordt pijnlijk duidelijk wat het aandeel van broeikasgassen daarin is. De bijdrage van methaan aan de wereldwijde opwarming wordt geschat op 32% en die van koolstofdioxide op 55%.

Ik weet niet hoe ’t met u zit, maar ik maak me inmiddels ernstig zorgen.

De Farizeeërs van Nashville

adam and eve - mabuse

Adam en Eva, Jan Gossaert

Onze planeet steunt en kreunt onder de last van menselijke overbevolking, overal op deez’ aardkloot zuchten mannen, vrouwen en kinderen onder armoede, uitbuiting, oorlog, misbruik en hongersnood.

Waarover fundamentele christenen zich echter pas écht zorgen maken, is wat andere volwassen mensen met elkaars wederzijds goedvinden uitspoken in bed. Want onze seksualiteit in het algemeen en homoseksualiteit in het bijzonder, dát is nou echt wat het menselijk leven ruïneert en God onteert.

In een pamflet, met veertien artikels vol plechtstatige taal, trachten ze ons daarom uit te leggen dat onze seksualiteit en geslacht invulling geven aan wat het betekent mens te zijn, en niet ons verstand, onze liefde en naastenliefde, rechtschapenheid, integriteit of loyaliteit. Nee, ons complete menszijn moet gedicteerd worden door de biologische tombola van X- en Y-chromosomen. Onze levensloop moeten we afstemmen op het al dan niet gelukzalig bezit van een penis of vulva. Deus vult!

De originele versie van dit schandschrift heet de Nashville Statement en dit sektarisch pamflet werd opgesteld door de evangelisch christelijke “Council on Biblical Manhood and Womanhood“. Wie de moeite neemt hun site te bekijken zal opvallen dat ook deze een club vooral een herenfeestje is, de raad van bestuur bestaat uit mannen en het handjevol vrouwen in de adviescommissie is eerst en vooral “homemaker” en “pastors’ wife”.

Tweehonderdvijftig mannenbroeders ondertekenden de Nederlandstalige versie van de Nashville Statement. Er staat natuurlijk geen vrouw tussen de ondertekenaars, want dit epistel is niet alleen fel gekant tegen alles dat niet heteroseksueel van aard is, maar ook vrouwenemancipatie is bij lieden als deze een no-no en scheiden ist verboten.

Enfin. Naar goed abrahamitisch religieus gebruik moeten homo’s en transgenders terug in de kast of ‘genezen’. De genitale fixatie van deze lieden is werkelijk ronduit ziekelijk, als er al iets genezen zou moeten worden dan is dat ’t wel hoor.

Onder de ondertekenaars vindt u mensen als SGP-fractievoorzitter Kees van der Staaij, SGP-senator Van Dijk, krijgsmachtpredikant Wilco Veltkamp, columnist Bart Jan Spruyt en voormalig lijstduwer voor de Christen Unie Orlando Bottenbley.

Nee maar, dat is handig zeg, zo’n lijst van Farizeeërs!

farizeeën beschuldigen christus (duccio di buoninsegna)

Duccio di Buoninsegna’s Farizeeën

Dat zullen ze achteraf zelf ook bedacht hebben, want daags na publicatie is de lijst van ondertekenaars schielijk offline gehaald. Geschrokken van alle ophef heeft een aantal van de krabbelaars zich bedacht, waaronder de krijgsmachtpredikant, maar eens gepubliceerd blijft in dit tijdsgewricht gepubliceerd. En dat is maar goed ook, want ik weet graag wat ik aan mensen heb. Beken vooral kleur.

Daarbij wil ik niet kinderachtig doen; Het is prima wanneer mensen er zelf voor kiezen hun leven naar religieuze richtlijnen in te richten. Deze lieden willen echter hun achterhaalde reliregeltjes ook aan anderen als een juk om de hals hangen. Dat is echt een paar bruggen te ver.

Ze doen dat tegen beter weten in ook nog, want dat je seksuele aard wordt aangeboren weten we inmiddels allemaal wel.  Generaties homoseksuelen die opgroeiden met alleen maar heteroseksuele rolmodellen op televisie en in de media bewezen al dat je homo- of heteroseksualiteit echt niet aangeleerd krijgt. Homoseksualiteit is niet besmettelijk en je kunt het niet van een ander afkijken. Gezinnen vallen voorts niet spontaan uit elkaar door het zien van een poster met kussende mannen en Moeder Natuur heeft voorzien in meer biologische geslachten dan alleen het mannelijke en vrouwelijke.

Geen mens is meer dan de ander. We zijn niet allemaal hetzelfde, maar we zijn wel allemaal gelijk. Iedereen verdient dezelfde kansen in het leven, het recht op zelfbeschikking en iedereen heeft recht op een gelijke behandeling in gelijke gevallen. Dus handjes af van het huwelijk voor mensen van gelijk geslacht en ophouden met discrimineren, lui.

Welkom in de 21e eeuw!

 

 

 

 

Turks worstelen met de democratie

Uitgerekend bij het standbeeld De verwoeste stad van Osip Zadkine, op het Plein 1940, liggen vanochtend losse straatstenen als stille getuigen van een nacht vol vernielingen en ongeregeldheden. Twaalf arrestaties en zeven gewonden, waaronder een agent. Watskebeurt?

Wel, dat ligt zo. De Turkse president Erdogan wil met een wijziging van de Turkse grondwet zijn presidentiële macht uitbreiden. Niet alleen wil meneer Erdogan daarmee meer greep op de Turkse rechterlijke macht (dág scheiding der machten) én de mogelijkheid per decreet te regeren, ook zou het betekenen dat hij tot 2029 president mag blijven. Omdat het wetsvoorstel ook voorziet in de afschaffing van de premiersfunctie krijgt een president daarmee álle uitvoerende macht. Hij zal zelfs het hele parlement mogen ontbinden wanneer hem de goesting daartoe overvalt.

Het Turkse parlement is reeds akkoord gegaan en op 16 april mag het Turkse volk zich daarover uitspreken tijdens een referendum. Dat betekent dat er campagne gevoerd moet worden!

Per decreet 

Dat reageren per decreet is een reden tot zorg. Meneer Erdogan heeft na de mislukte coup van vorig jaar de noodtoestand uitgeroepen en mag sindsdien al per decreet regeren, dus we weten al waartoe zulks leiden kan. Na het uitroepen van de noodtoestand is het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens voor onbepaalde tijd opgeschort. Diverse mensenrechten (zoals die op een eerlijk proces en die op vrijheid en veiligheid en respect voor privé- en familieleven) zijn buiten werking gesteld. Verdachten mogen tot dertig dagen zonder officiële aanklacht vastgehouden worden.

Hij schorste of ontsloeg al 120.000 ambtenaren. Voorts liet hij duizend privéscholen sluiten, net als 165 televisiestations, persdiensten, kranten, tijdschriften, radiozenders en uitgeverijen. Hij liet 40.000 mensen arresteren, onder wie ruim 140 journalisten en parlementariërs van de (pro-Koerdische) partij HDP.

Vorig jaar schreef ik daar al wat over in Turks worstelen met de vrijheid van meningsuiting en ik ben de aanhouding van de Nederlandse journaliste Frederike Geerdink nog niet vergeten, laat staan die van Ebru Umar. Die aanhoudingen vonden allebei ‘toevallig’ plaats tijdens afzonderlijke bezoekjes van onze minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders aan Turkije. Machtsvertoon heet dat.

Turkse stemgerechtigden weten dus wat hen te wachten staat. Als ik dat zo lees lijkt het me bepaald onverstandig daar ‘ja’ tegen te zeggen, maar onverstandig of niet, dat staat de kiezer vrij. Ook dat is democratie.

Campagne in het buitenland

De Turkse kieswet verbiedt politici al sinds 2008 campagne te voeren buiten de Turkse landsgrenzen. Artikel 94/A van de Turkse kieswet: “In het buitenland en in buitenlandse missies mogen geen campagneactiviteiten bedreven worden.”

Desondanks kondigde meneer Erdogans partij (AK) meteen grootschalige campagnebijeenkomsten aan in Europa. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken Mevlüt Cavusoglu reisde af naar Duitsland, waar hij op 7 maart een campagnebijeenkomst hield in Hamburg. De Duitse regering wilde die bijeenkomst verbieden en werd derhalve door meneer Erdogan beticht van “nazipraktijken”. Dat is nogal wat en die uitspraak karakteriseert zowel de snel aangebrande natuur van meneer Erdogan als zijn politieke strategie van het gestrekte been.

Rotterdam

Goed. De volgende halte in de campagne van meneer Cavusoglu was Rotterdam, maar daar werd de bijeenkomst afgelast. In plaats daarvan moest er afgelopen zaterdag een bezoek gebracht worden aan het Turkse consulaat, ook in Rotterdam. De Nederlandse regering riep meneer Cavusoglu op niet naar Nederland te komen, want men voorzag problemen met de openbare orde en veiligheid. Zo’n bezoek was prima, maar dan wel graag kleinschalig en besloten. Dat was alles aan dovemansoren, de goede man stapte toch op het vliegtuig.

Het kabinet Rutte trok prompt (en on-Nederlands ondiplomatiek) de landingsrechten van ’s mans vliegtuig in. Meneer Erdogan ontstak alweer in woede en noemde Nederland een “nazi-overblijfsel” en “fascistisch”.

Ongewenst vreemdeling

De Turkse minister van Familiezaken, Fatma Betül Sayan Kaya, wilde op haar beurt acte de présence geven in Ermelo en Wehl. De eigenaars van daarvoor gehuurde uitspanningen zegden echter af. Ook haar leek het Turkse consulaat in Rotterdam een leuk alternatief. Maar die Hollanders doen zo vervelend!

Niet getreurd, mevrouw stapte gisteren in Duitsland met een heel gevolg van (al dan niet bewapende) beveiligers en medewerkers in een colonne auto’s en zette koers naar Rotterdam. Er vertrok kennelijk een tweede colonne auto’s, die de Nederlandse autoriteiten moest misleiden.

Eenmaal in Rotterdam werd de colonne staande gehouden en dat mondde uit in een volkomen surreële situatie, waarbij de minister urenlang weigerde uit haar gepantserde auto te komen.  Ze wilde de toegestroomde menigte, zo’n duizend man sterk, toespreken en ze wilde naar ‘haar consulaat’. Tot mevrouws ongenoegen mocht ze allebei niet: “Nederland schendt alle internationale wetten, conventies en rechten van de mens door mij niet binnen te laten gaan in het Turkse consulaat in Rotterdam.”

Enkele van de wagens uit de colonne werden weggesleept. Mevrouw Kaya werd tot ongewenst vreemdeling verklaard, afgevoerd en midden in de nacht terug geëscorteerd naar Duitsland. Toen kwam het dus tot rellen.  De ME, de politie te paard en een heus waterkanon moesten eraan te pas komen om de Westblaak en Plein 1940 schoon te vegen.

Vanochtend beloofde de Turkse premier Binali Yildirim “serieuze tegenmaatregelen tegen Nederland” en volgens hem is de diplomatieke onschendbaarheid van mevrouw Kaya aangetast. Dat laatste lijkt me onzin, overigens.

Diplomatieke onschendbaarheid

Buitenlandse diplomaten die in Nederland hun land vertegenwoordigen zijn onschendbaar. Die diplomatieke onschendbaarheid betekent dat gastland Nederland ze niet kan vervolgen of aanhouden. Deze bescherming geldt ambassadeurs, consuls, staatshoofden, regeringsleiders, ministers van Buitenlandse Zaken en permanente vertegenwoordigers bij internationale organisaties.

Diplomatieke onschendbaarheid is iets dat actief door het gastland erkend moet worden, alleen het dragen van een diplomatiek paspoort is dus niet genoeg. Doorgaans verstrekt het gastland een bijzonder identiteitsbewijs aan de betrokken diplomaat, waaruit de verleende onschendbaarheid blijkt.

Een Turkse minister van Familiezaken die onder valse voorwendselen én tegen de geldende wetgeving van Turkije én tegen de uitdrukkelijke wensen van gastland Nederland in afreist om campagne te voeren geniet in beginsel die diplomatieke onschendbaarheid dus niet.

Vrijheid en democratie

Toch, hè? Die Turkse ministers beroepen zich in Nederland op mensenrechten, die Turkije in eigen land zelf met voeten treedt. Een uitgelezen kans om te laten zien hoe het wél moet. 
Wees vrij je mening te uiten, ook als we die abject vinden. Onze democratie kan dat makkelijk hebben, daar hebben wij het volste vertrouwen in. Vooruit, hier heb je een mooie rode loper en voor de aardigheid richten we daar direct naast het grootste persvak ooit in. Natuurlijk mag je komen vertellen over hoe je graag zou willen dat je electoraat ‘ja’ zegt tegen je abjecte plannen je democratie uit te hollen, de vrijheden van je mensen op te schorten en de mensenrechten ongestraft met voeten te laten treden. Laten we je politieke tegenstrevers ook nog even aan het woord. Daarna zullen wij, in dezelfde vrijheid, daar wat van vinden. 
Of dat nu in een achteraf zaaltje is of in je eigen consulaat, leef je uit, met de pers erbij. Zodat iedereen weet wat je van plan bent. 

Boodschappenlijstje Tweede Kamerverkiezingen 15 maart 2017

Goed, stemmen is dus een serieuze zaak. Voordat ik al die partijprogramma’s doorworstel maak ik heel even pas op de plaats. Wat vind ik belangrijk, voor mij, voor andere Nederlanders, voor Nederland?

Ik heb natuurlijk mijn eigen Top 10, van onderwerpen die me het meest aan het hart gaan. We leven samen in een van de mooiste, welvarendste en vrije landen op deez’ aardkloot. In het dagelijks leven heb ik niet tot nauwelijks reden tot klagen. Dat zou ik graag zo houden.

Daarbij vind ik in een aantal gevallen de kosten in beginsel onbelangrijk. Een goede gezondheidszorg kost geld, net zoals goed onderwijs en een gedegen rechtssysteem. Ik betaal er met alle liefde (meer) belasting voor. Partijen die doen alsof zulke kosten ontzettend vervelend, lastig of zelfs ongewenst zijn kun je bij voorbaat eigenlijk niet au sérieux nemen.

Die Top 10 van mij, die ziet er zo uit:

Geluk

Ja, ik hoor u wel brommen hoor. Geluk! Hoe denk ik dat te definiëren voor 17 miljoen verschillende mensen? En hoe denk ik dat meetbaar te maken of in doelstellingen te vatten? Schrijf me nou niet meteen af als zweverig tiepje of naïeve wereldverbeteraar. Nederland staat al jaren in een Top 10 van ´s werelds meest gelukkige landen. Er is een heus World Happiness Report!

Nationaal geluk is te meten, door te kijken naar een breed scala van indicatoren; de kwaliteit van het bestuur, bruto binnenlands product, (politieke) vrijheid, sociaal kapitaal, sociale voorzieningen, levensverwachting, gemiddelde goede gezondheid, vertrouwen (o.a. in sociale voorzieningen), vrijgevigheid en vrijheid van corruptie.

Vrijheid

Mijn vrijheid is mijn grootste goed. Ik ben vrij te gaan en staan waar ik wil. Ik ben vrij mijn eigen verstand en geweten te volgen en ik mag, in dezelfde mate als u, vrij aanspraak maken op de vele rechten en vrijheden in ons kikkerlandje. Ik ben vrij mijn mening te uiten. Ik ben vrij te beschikken over eigen lijf en leden, baas in eigen buik.

De onaantastbaarheid van het lichaam staat wel nog altijd onder druk, zo worden ook hier nog altijd kinderen besneden omdat hun ouders dat een religieuze plicht vinden. Besnijdenis is prima, dat moet u zelf weten, zo lang u daar maar zelf voor kiest. Daarnaast wordt er nog gesteggeld over mijn vrijheid zelf te bepalen wanneer ik mijn leven voltooid vind en die beslissing is aan niemand dan aan mijzelf. Wil ik over veertig jaar een pil van Drion op mijn nachtkastje hebben liggen, dan gaat u dat niets aan.

Veiligheid en Recht

U ziet het nu in Amerika, een gedegen en integer rechtssysteem is uitermate belangrijk. Rechters horen neutraal en onafhankelijk te zijn en niet te (hoeven) buigen voor politieke winden en windbuilen. Dat betekent dat zo’n rechtssysteem een aantal waarborgen moet kennen, al was het maar om rechters te beschermen tegen potentaten zoals een president Trump, die denken boven de wet te staan. Tsjakka, het belang van een ordentelijke staatsinrichting op een zilv’ren dienblad! De scheiding van kerk en staat is helaas nog lang niet af en de trias politica moeten we zwaar bewaken.

Ik ga graag veilig en ongestoord over straat, dat is mijn veiligheid in het klein. In het groot zie ik natuurlijk graag een overheid die anticipeert op spanningen en calamiteiten in binnen- en buitenland en die er alles voor doet om onze samenleving veilig en leefbaar te houden. Daarbij hecht ik niet aan open grenzen voor Jan en alleman, maar word ik wel wantrouwig wanneer mensen steevast menen privacy uit te moeten wisselen voor veiligheid.

Een integere politiemacht die draagvlak heeft onder de bevolking, die tot in de haarvaten van de samenleving zit en die genoeg budget, personeel, tijd en ruimte heeft om haar werk naar behoren te doen vind ik essentieel.

Geweld in de privésfeer is de omvangrijkste geweldvorm in onze mooie, Nederlandse samenleving en zou daarom alleen al veel meer prioriteit moeten krijgen. Ongeveer 50% van de Nederlandse bevolking heeft nooit te maken gehad met huiselijk geweld of met een vervelend incident in de huiselijke kring.

Bijna 40% van de vrouwen in Nederland heeft, nog voor hun zestiende levensjaar, een of meer negatieve ervaringen met seksueel misbruik opgedaan. Van alle meisjes zal tussen 5 en 10% in hun jeugd verkracht worden, van de jongens zal dat 1 tot 5% hetzelfde lot ondergaan. Zo’n 80% van die slachtoffers wordt misbruikt door daders uit de dagelijkse omgeving; gezinsleden of bekenden van de familie.

Gelijkheid

Geen mens is meer dan de ander. We zijn misschien niet allemaal hetzelfde, maar we zijn wel allemaal gelijk. Iedereen verdient dezelfde kansen in het leven en heeft recht op een gelijke behandeling in gelijke gevallen.

’t Moet nochtans gezegd dat u mij, als vrouw, nog altijd mag discrimineren wanneer u dat uit hoofde van een of ander geloof doet. Zo vindt ons College voor de Rechten van de Mens dat een buschauffeur best vrouwenhandjes mag weigeren en dat is en blijft een gotspe. Discriminatie is nooit oké, dus ook niet op religieuze gronden. Ook homoseksuelen worden nog met regelmaat gediscrimineerd en mensen met een andere etnische herkomst treft nog met grote regelmaat hetzelfde lot.

Sommige diertjes zijn dus nog altijd meer gelijk dan andere diertjes en dat behoeft remedie.

Emancipatie

Ja, u kent me natuurlijk al. Emancipatie, dat is een dingetje hoor. Er schort nog wat aan het naamrecht, de arbeidsparticipatie van vrouwen en gelijk loon voor gelijk werk. Slechts om en nabij de helft van de Nederlandse vrouwen is economisch zelfstandig, tegenover 73% van de mannen.

Nederlandse vrouwen verdienen gemiddeld nog steeds 17,6% (CBS, 2012) minder dan hun mannelijke evenknieën. Daar is 4% van volstrekt onverklaarbaar. Dat verschil wordt wel kleiner, maar dat gaat zo langzaam dat we nog een jaar of zeventig nodig zullen hebben om die loonkloof te dichten – zouden we dit tempo aanhouden.

Mannen worden nog altijd structureel ondergewaardeerd waar het gaat om hun kwaliteiten als ouder en opvoeder. Ruim een vijfde van de vrouwen en 42% van de mannen vindt een vrouw nog altijd geschikter om kinderen op te voeden dan een man (Emancipatiemonitor 2014). Werk aan de winkel!

Sociale zekerheid

Er gaat geen verjaardagsfeestje voorbij of er wordt wel boos gesproken over uitkeringstrekkers of asielzoekers die op onze kosten hun tanden laten bleken. Een sociaal vangnet voor wanneer het leven je even grandioos tegenzit (en dat gebeurt heus de besten) is nochtans een van de mooiste verworvenheden van onze staat. Werkeloosheid, pensioen, ziekte of arbeidsongeschiktheid lossen we op door solidariteit en samenhorigheid: er wordt collectief gezorgd voor alle Nederlanders. Betalen we allemaal netjes aan mee.

Toch, ’t kan en moet beter. U heeft het vandaag kunnen lezen; het aantal huishoudens in langdurige armoede stijgt. Die armoede raakt zo veel kinderen, dat het me het schaamrood op de kaken doet staan.

Vooral eenoudergezinnen met minderjarige kinderen blijken vaak te maken te hebben met risico op armoede. Dit speelde bij ruim een kwart van die groep. In totaal groeiden in 2015 ruim 320.000 kinderen op in een huishouden met een extreem laag inkomen. Voor 125.000 van hen was dit het vierde jaar achtereen, oftewel 8000 meer dan in 2014.

Onderwijs en cultuur

Nederland is een kenniseconomie. We hebben dus ook een economisch belang bij goed onderwijs in het algemeen en uitstekend hoger onderwijs in het bijzonder. Daarnaast, het is nog met geen enkele generatie goedgekomen zonder dat er in werd geïnvesteerd. Kinderen die lezen bijvoorbeeld, belanden later hoger op de sociale ladder.

Nederland telt, naar schatting, 250.000 mensen die niet kunnen lezen of schrijven. Dat is 1,5% van de bevolking. Daarnaast zijn er 1,3 miljoen laaggeletterden, die wel losse woorden kunnen lezen maar een wat langere tekst niet kunnen behapstukken. Laaggeletterdheid kost de maatschappij 556 miljoen euro per jaar. Wat u daarbij wellicht niet zult verwachten is dat twee derde van die 1,3 miljoen laaggeletterden van Nederlandse afkomst is. Tien procent van onze 15-jarigen is een zogeheten zwakke lezer.

Ieder kind heeft recht op onderwijs, dat moet leiden tot een startkwalificatie. Gelijke kansen, dat begint in het onderwijs. Daar is ook een maatschappelijk belang bij in het geding. Niet alleen omwille van onze kenniseconomie, maar vroegtijdig schoolverlaten vergroot bijvoorbeeld ook de kans op een criminele carrière met een factor 2,5. Terug met het verheffingsideaal!

Gezondheidszorg

Zorg moet toegankelijk, beschikbaar en van goede kwaliteit zijn. Niets minder. De zorg kan ongetwijfeld slimmer, efficiënter en goedkoper en dat is geweldig, zo lang de zorg er ook maar beter op wordt. De rechten van patiënten, het welbevinden van verpleeghuisbewoners, verstandig medicijnengebruik, lagere kindersterfte en meer aandacht voor zorgmijders, het mag allemaal wat kosten.

Er zijn in Nederland relatief weinig tienerzwangerschappen en tienermoeders en toch maak ik me zorgen over hoe wij daar mee omgaan. De vergoeding van anticonceptie zoals de pil moet terug de basisverzekering in en er zou veel meer aandacht voor goede seksuele voorlichting en vorming moeten zijn.

Natuur en klimaat

Nederland is een van de dichtstbevolkte landen ter wereld. Dat betekent dat we extra zuinig moeten zijn op onze natuur, onze lucht en ons water. De gemiddelde Randstedeling rookt zeven sigaretten per dag zonder er een daadwerkelijk op te steken. Dierenwelzijn is een ondergeschoven kindje.

We eten graag te veel en vooral goedkoop vlees en dat levert dieronterende toestanden op in de bio-industrie en bij het vervoeren van levend slachtvee. Het slachtvee dat dubbel pech heeft wordt dan ook nog eens ritueel en dus liefst onbedwelmd geslacht. Nederland heeft enorme aantallen vee, alleen al twaalf miljoen varkens. De huisvesting van zo veel dieren is problematisch, op zijn zachtst gezegd. De legbatterij is dan wel verboden, maar de megastallen worden de grond uit gestampt. Er zijn 2,8 miljoen melkkoeien in Nederland. Van deze dieren staat 30% altijd op stal. De kalveren worden direct na de geboorte bij het moederdier weggehaald.

We hebben, alleen op televisie al, uitgebreid kunnen zien hoe het bloed uit levend vee vervoerende vrachtwagens liep, hoe de “plofkip” aan haar naam komt, hoe kippen de snavel en biggen de staart wordt afgeknipt, hoe koeien onverdoofd onthoornd worden en te lijden hebben van ontstekingen aan hoeven en uiers. We hebben de dierenlijken in grote grijpers zien hangen nadat er weer eens op grote schaal een dierziekte uitbrak, omdat we ons vee op grote schaal en dicht op elkaar willen houden en omwille van de export weigeren ze in te enten.

Normen en waarden

Ik maak me zorgen over de verhuftering van ons, Nederlanders. Onze samenleving verruwt en de tolerantie, waar we ooit bekend om stonden, staat onder druk. We wisten ruimte voor ieder individu enerzijds zo goed samen te laten gaan met solidariteit en betrokkenheid. Een smaldeel van ons juicht inmiddels bij nieuwsberichten over verdronken ‘gelukzoekers’ en we zien de vluchtelingenstroom, die onze kant op komt, met achterdocht en vrezen aan. Aan de andere kant horen we mondiaal nog altijd bij de top van goede doelen-gevers. Geweld tegen hulpverleners is in opmars. We zullen zelf, als burgers van dit prachtland, weer aan de bak moeten. Omgangsvormen, respect voor elkaar – dat begint bij onszelf.

Omdat goed leiderschap grotendeels bestaat uit een goed voorbeeld dienen we de integriteit van de overheid te bewaken en corruptie te bestrijden. Geen ruimte dus, voor liegende ministers en deals met criminelen sluiten.

Ik ben benieuwd hoor, wat vind ik straks bij wie terug:

1. VVD
2. Partij van de Arbeid (P.v.d.A.)
3. PVV (Partij voor de Vrijheid)
4. SP (Socialistische Partij)
5. CDA
6. Democraten 66 (D66)
7. ChristenUnie
8. GROENLINKS
9. Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP)
10. Partij voor de Dieren
11. 50PLUS
12. OndernemersPartij
13. VNL (VoorNederland)
14. DENK
15. NIEUWE WEGEN
16. Forum voor Democratie
17. De Burger Beweging
18. Vrijzinnige Partij
19. GeenPeil
20. Piratenpartij
21. Artikel 1
22. Niet Stemmers
23. Libertarische Partij (LP)
24. Lokaal in de Kamer
25. JEZUS LEEFT
26. StemNL
27. MenS en Spirit/Basisinkomen Partij/V-R
28. Vrije Democratische Partij (VDP)

Minder, minder, minder

Gisteren wees de rechtbank vonnis in de zaak tegen PVV-voorman Geert Wilders. Grote afwezige was meneer Wilders zelf. Ook zijn advocaat, meester Knoops, maakte zijn opwachting niet.

Geert Wilders is voor zijn uitspraken op woensdag 19 maart 2014 veroordeeld voor groepsbelediging en aanzetten tot discriminatie, maar kreeg geen straf of maatregel opgelegd.

De belangrijkste vraag in dit proces is of de heer Wilders een grens over is gegaan. Die vraag is in dit vonnis beantwoord. Daarmee vindt de rechtbank dat voldoende recht is gedaan. Hij krijgt daarom geen straf.

De rechtbank houdt er rekening mee dat Geert Wilders een democratisch verkozen volksvertegenwoordiger is, oprichter van de PVV en leider van de PVV-fractie in de Tweede Kamer. Daarom meent de rechtbank dat hij al genoeg gestraft is door de schuldverklaring alleen en daarmee lijkt de rechtbank de geit en de kool te willen sparen.

Wat zei Geert Wilders ook al weer? 

Op 12 maart 2014, tijdens een interview op de Loosduinse markt in Den Haag, zei de heer Wilders: “Belangrijkste is toch voor de mensen hier op de markt de Hagenaars, Hagenezen en Scheveningers zoals Léon dat altijd netjes en terecht noemt. Voor die mensen doen we het nu. Die stemmen nu op een veiliger en socialer en in ieder geval een stad met minder lasten en als het even kan ook wat minder Marokkanen.”

Op 19 maart 2014 vroeg meneer Wilders aan een vooraf geïnstrueerd publiek: “Willen jullie in deze stad meer of minder Marokkanen?” Zijn publiek scandeerde braaf “Minder, minder, minder!” Daarop zei de heer Wilders: “Nah, dan gaan we dat regelen”.

Meer dan zesduizend aangiften werden gedaan, wegens groepsbelediging, aanzetten tot haat en aanzetten tot discriminatie. Dat is het goed recht van de aangevers natuurlijk. In Nederland haal je je recht via de rechter, wanneer je meent onnodig en in strafrechtelijke zin gegriefd te zijn, en niet anders.

Groepsbelediging

Artikel 137c 

1. Hij die zich in het openbaar, mondeling of bij geschrift of afbeelding, opzettelijk beledigend uitlaat over een groep mensen wegens hun ras, hun godsdienst of levensovertuiging, hun hetero- of homoseksuele gerichtheid of hun lichamelijke, psychische of verstandelijke handicap, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie.  

2. Indien het feit wordt gepleegd door een persoon die daarvan een beroep of gewoonte maakt of door twee of meer verenigde personen wordt gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie opgelegd.

Tijdens Wilders’ Wilde Woensdagavond ging het dus opeens niet meer over criminele Marokkanen, zoals voordien. Het ging ook niet over Marokkanen in de bijstand. Het ging over Marokkanen in het algemeen: “Willen jullie in deze stad meer of minder Marokkanen?” De meute liet zich gewillig mennen. Ik telde mee; zestien keer een gretig “minder!” Ik boog het hoofd en schaamde me diep en plaatsvervangend. Het zijn beelden die me deden denken aan de Weimarrepubliek, toen men zigeuners afschilderde als asociale en criminele elementen.

Omdat hij zich dus niet beperkte tot ‘criminele Marokkanen’ alleen acht de rechtbank dat een groepsbelediging ten aanzien van Marokkanen. Dat lijkt me terecht. Vervang ‘Marokkanen’ door een willekeurige andere groep mensen uit onze samenleving en het kan niet anders of u wordt daar ongerust van. Komaan, we proberen het even:

“Willen jullie in deze stad meer of minder gehandicapten/homoseksuelen/joden/vrouwen?” 

“Minder, minder, minder!”

“Nah, dan gaan we dat regelen”.

Niet eng? Nee? Echt niet ook maar een beetje ongerust? Het spijt me het te moeten zeggen maar dan moet uw moreel kompas herijkt.

Goed, terug naar artikel 137c uit ons Wetboek van Strafrecht. Omdat de uitspraak van tevoren was uitgedacht en het publiek van meneer Wilders van tevoren werd geïnstrueerd acht de rechtbank opzet aanwezig.

Context

De rechters hebben uiteraard overwogen of de gewraakte uitspraak in een zeker context bezien kan of moet worden, die maakt dat deze niet strafbaar is. Wordt een uitlating bijvoorbeeld tijdens een debat gedaan, ten behoeve van het maatschappelijk debat of uit geloofsovertuiging dan neemt dat gegeven het beledigende karakter van het gezegde weg.

Denkt u maar eens terug aan de zaak  (LJN AE1154, hoger beroep AF0667) tegen imam El-Moumni die op televisie verkondigde dat “als de ziekte van de homoseksualiteit zich verspreidt, iedereen besmet kan raken. Daar zijn wij bang voor. Wie maken nog kinderen als mannen onderling trouwen en vrouwen ook?” Die uitlatingen zijn, aldus de rechter, op zich zelf genomen zodanig kwetsend voor personen met een homoseksuele gerichtheid dat die uitlatingen binnen het bereik van artikel 137c van het Wetboek van Strafrecht vallen. Omdat de man met die uitlatingen van zijn godsdienstige overtuiging kond deed werd hij echter vrijgesproken, want dan mag ‘t.

Een dergelijke context acht de rechtbank in de zaak tegen Geert Wilders niet aanwezig, zij ziet de gedane uitspraak op geen enkele wijze als een bijdrage geleverd aan enig publiek debat. Ook het verweer dat de uitspraken gezien moeten worden in het licht van het partijprogramma van de PVV hield bij de rechter geen stand; over Marokkanen in het algemeen is daar niets over terug te vinden.

Politieke arena en parlementaire onschendbaarheid

Ook een gekozen politicus staat niet boven de wet, en weet u? Dat is maar goed ook. Dat zo’n politicus zich voor een rechter moet verantwoorden maakt zijn proces ook zeker niet automatisch tot een politiek proces.

Wel moet ik u toegeven dat ik er moeite mee heb, dat deze kwestie niet in de politieke arena werd uitgevochten. Had de heer Wilders de tegenwoordigheid van geest gehad zijn uitspraak daar te doen, waar hij parlementaire onschendbaarheid als Kamerlid heeft, dan was het heel misschien nog tot een interessant maatschappelijk debat gekomen.

Aan de andere kant, bijkomend voordeel zou nu kunnen zijn dat we het eindelijk weer eens kunnen hebben over het pleidooi dat Femke Halsema in 2011 hield voor uitbreiding van de parlementaire onschendbaarheid, ook buiten de Tweede Kamer en Eerste Kamer, “overal waar een Kamerlid uit hoofde van zijn functie het woord voert”.

Vrije meningsuiting

Ook de rechters beseffen zich terdege dat onze vrije meningsuiting een groot goed is en deze een fundament is onder onze democratische samenleving. Onze denkbeelden en opvattingen mogen anderen choqueren, verontrusten en zelfs kwetsen.

De grondwettelijke vrijheid van meningsuiting is in Nederland nochtans niet absoluut (nooit geweest ook), maar wordt ingekaderd door wetgeving zoals die tegen laster, smaad of bedreiging. Ook het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden staat die begrenzing van de vrije meningsuiting door wetgeving toe.

 Artikel 7 Grondwet

1. Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.

2. De wet stelt regels omtrent radio en televisie. Er is geen voorafgaand toezicht op de inhoud van een radio- of televisieuitzending.

3. Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in de voorgaande leden genoemde middelen heeft niemand voorafgaand verlof nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. De wet kan het geven van vertoningen toegankelijk voor personen jonger dan zestien jaar regelen ter bescherming van de goede zeden.

4. De voorgaande leden zijn niet van toepassing op het maken van handelsreclame.

Aanzetten tot haat of discriminatie

Artikel 137d 1. Hij die in het openbaar, mondeling of bij geschrift of afbeelding, aanzet tot haat tegen of discriminatie van mensen of gewelddadig optreden tegen persoon of goed van mensen wegens hun ras, hun godsdienst of levensovertuiging, hun geslacht, hun hetero- of homoseksuele gerichtheid of hun lichamelijke, psychische of verstandelijke handicap, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie. 

2. Indien het feit wordt gepleegd door een persoon die daarvan een beroep of gewoonte maakt of door twee of meer verenigde personen wordt gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie opgelegd. 

Geert Wilders riep op geen enkele manier op mensen wat aan te (laten)  doen, voor het aanzetten tot haat is dan ook geen enkel bewijs – en daar werd hij dan ook voor vrijgesproken. Wat de heer Wilders riep op 19 maart 2014 heeft volgens de rechters een discriminatoir en opruiend karakter. Daarom acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich samen met zijn publiek schuldig heeft gemaakt aan het aanzetten tot discriminatie. 

De rechtbank acht Geert Wilders dan ook schuldig aan groepsbelediging en het aanzetten tot discriminatie. Zij legt geen straf of maatregel op en benadeelde partijen kunnen geen aanspraak maken op een schadevergoeding, want zij werden niet persoonlijk geschaad.

De rechtspraak

De rechtspraak is net zo goed een fundament onder onze democratische samenleving. Ook daar moeten we dan ook zuinig op willen zijn. Dat wil overigens zeker niet zeggen dat we ’t met uitspraken niet oneens mogen zijn of we ons bij elke uitspraak klakkeloos neer dienen te leggen. Daarom is de rechtspraak dan ook openbaar, het is juist de bedoeling dat we er wat van vinden en haar op die manier controleren.

Dat Geert Wilders het oneens is met zijn veroordeling ligt in de lijn der verwachtingen. Dat gebeurt vaker, daarom is een hoger beroep altijd een mogelijkheid. Niet zelden wordt er in hoger beroep anders geoordeeld dan in eerste aanleg.

Rechters toetsen aan de bestaande wetgeving, maar ze maken die wetgeving niet. Zijn we het fundamenteel oneens met een stuk wetgeving, dan staat het ons vrij een wetswijziging te beijveren, via het parlement. De heer Wilders, als gekozen volksvertegenwoordiger, volbloed politicus en fractievoorzitter van de PVV in de Tweede Kamer, weet dat natuurlijk als geen ander.

Geert Wilders sprak de rechters, die hem veroordeelden, boos toe: “U heeft miljoenen Nederlanders hun vrijheid van meningsuiting ingeperkt en daarmee eigenlijk iedereen veroordeeld. Niemand vertrouwt u meer”. Op Twitter fulmineerde hij: “Drie PVV-hatende rechters verklaren Marokkanen tot ras en veroordelen mij en half Nederland. Knettergek”.

Wie het vonnis leest echter, gewoon van begin tot eind, leest anders. Louter juridische overwegingen, zoals het hoort.  Dankzij onze onafhankelijke en openbare rechtspraak kunt u dat zelf verifiëren, hier: Klikkerdeklik. De vrijheid van meningsuiting was in beginsel al niet absoluut en is door dit vonnis zeker niet verder ingeperkt. Ik mocht al geen groepen mensen opzettelijk beledigen en dat mag ik nu nog steeds niet.

Het zou kunnen dat wij, als maatschappij, willen naar een ruimere of zelfs absolute vrijheid van meningsuiting. Voor ons allemaal als geheel of politici in het bijzonder.

Die kwestie hoort alleen niet in de rechtszaal thuis, daarvoor moet u in het parlement zijn.

Patsers profileren

De mens is in beginsel een agressieve diersoort. We zijn de meest agressieve van alle primaten, maar tegelijkertijd zijn we ook de meest empathische. Dat laatste is overigens uitgezonderd de 1% psychopaten onder ons. Ons empathisch vermogen is de basis voor ons moreel kompas.
Er is lang gedacht dat agressie eerst en vooral een hormonale kwestie was, waarbij het mannelijk geslachtshormoon testosteron de boosdoener moest zijn. Met die agressie werden dan gewelddadig en antisociaal gedrag in een adem ook genoemd.  Meer recente studies wijzen op een ingewikkelder verband dan louter een causaal verband tussen testosteron en menselijke agressie. Zo zou testosteron ervoor kunnen zorgen dat een man meer hecht aan sociale status, machismo en de baas op de apenrots willen zijn en agressie eerder het middel is om die doelen te bereiken en zich te doen gelden.
Mannen hebben gemiddeld een grotere prikkelzucht en zijn daarom niet alleen vaker dader, maar ook vaker slachtoffer. Het zien van agressie roept op zijn beurt zelfs agressief gedrag op. Mannen zijn in Nederland oververtegenwoordigd in de misdaadstatistieken. In 2012 zaten er bijvoorbeeld 11415 mannen in de gevangenis, tegenover 695 vrouwen. Dat jaar werden in totaal 243530 mensen verdacht van een misdrijf, waarvan 197120 mannen en 45490 vrouwen. Van de 70330  verdachten (2012) van geweldsmisdrijven (in ruime zin) waren er 60250 man.
Aan die hand van die gegevens, maar vooral door scha en schande leert elke jonge vrouw al vroeg profileren. Ze leert onderscheid maken tussen vrouwelijke en mannelijke passanten en voor de laatsten (vooral wanneer deze in groepsverband worden aangetroffen) leert ze omlopen. Van de doorsnee vrouwelijke passant heeft zij beduidend minder te vrezen, zeker wanneer het gaat om onheuse bejegeningen en seksuele intimidatie op straat, maar ook als het gaat om handtastelijkheden, betwist eigenaarschap van portemonnee of mobiele telefoon en zelfs erger.

Ik kan me zo voorstellen dat dit voor een man ontzettend vervelend is om te lezen. Dat maakt de feiten niet minder waar. Zit criminaliteit daarmee in de genen? Natuurlijk niet. Wie criminaliteit wil voorkomen en tegengaan heeft er echter wel wat aan. 

Patsers

Natuurlijk kan een twintigjarige jongeling hard gespaard hebben voor zijn ontzettend dure bolide, of misschien kreeg hij wel een flinke erfenis, maar de kans is groot dat genoemde bolide niet met eerlijk verdiende eurootjes werd gekocht. Het bleek uitermate lonend te zijn opzichtige patsers eens te vragen hoe zij aan hun geld kwamen. In 2005 startte de politie in Amsterdam daarom een proefproject dat de ‘methode Cabrio’ werd genoemd. Onder de noemer ‘patseraanpak’ ging de methode landelijk. De juridische basis voor deze aanpak ligt ‘m in artikel 420 bis van het Wetboek van Strafrecht, ook wel het ‘witwasartikel’. 
Toen ik nog in het Centrum van Rotterdam woonde haalde ik ze er zo uit; jonge mannen die duidelijk geen dagbesteding zoals school of werk hadden en in bezit waren van extreem dure prullaria zoals scooters, motoren, auto’s, enorme gouden kettingen en de laatste nieuwe mobiele telefoons. 
Controles leveren veel op: flinke hoeveelheden verdovende middelen, messen, ploertendoders, boksbeugels, vuurwapens en op enig moment zelfs een kogelwerend vest. Met regelmaat duikt er een gestolen auto op of een bestuurder zonder rijbewijs. 
Dat is mooi, want misdaad mag niet lonen. Daar waren we het al over eens en het is ook de grondslag onder de Wet Bibob, om maar eens wat te noemen. 
Tegenwoordig worden die controles gezamenlijk uitgevoerd en sluiten de Douane, de Belastingdienst en de gemeente erbij aan. De Belastingdienst weet tijdens die controles behoorlijke bedragen achterstallig belastinggeld te innen. Er worden voor fortuinen aan openstaande boetes geïnd. 
Wij blij, zij blij, iedereen blij. Nou ja, behalve de patsers in kwestie. Zou je zeggen. 

Als het mis gaat

Er gaat natuurlijk wat mis wanneer zo’n methode onzuiver wordt ingezet. Wanneer het niet langer gaat om de onverklaarbaar dure bolide of de donker getinte ramen, maar om de kleur van de snoet van de bestuurder. Dat is evident. 
Daarnaast moeten we, zo denk ik, het kind ook niet met het badwater weggooien. Vragen we de politie adequaat te reageren op (een vermoeden van) eergerelateerd geweld, dan vragen we haar in beginsel dus etnisch te profileren. Dan vinden we dat onderdeel van de verantwoordelijkheid van de politie. Terecht, me dunkt, maar ingewikkeld is het zo wel. 

Treurdebat

Het is inmiddels een vertrouwd beeld, minister Van der Steur die op het matje geroepen wordt door de Tweede Kamer en daarbij het vuur aan de schenen gelegd krijgt. Er is dan ook heel wat aan de hand, bij zijn ‘superministerie’ van Veiligheid en Justitie. Een geplaagde Ard van der Steur moest al meermaals zijn excuses maken.

De foto van Volkert van der Graaf, mea culpa. Verkeerde informatie over de zogeheten ‘Teevendeal’, mea culpa. De onheuse bejegening van patholoog George Maat, mea culpa. De zaak rond Bart van U., mea maxima culpa.

De politie, onderdeel van zijn takenpakket, komt 300 miljoen euro tekort om haar werk naar behoren te kunnen doen en dat terwijl we allemaal vrezen voor terreur. De politie heeft als norm om in 90% van de spoedmeldingen binnen 15 minuten te plaatse te zijn, maar haalt die in veel gemeentes niet. Het rommelt bij de Dienst Speciale Interventies DSI. Overuren worden niet gecompenseerd, er is niet genoeg materieel en kritiek wordt afgestraft, aldus een twintigtal leden van deze dienst, die inmiddels een advocaat in de arm genomen hebben.

En dan was daar het gemiste signaal van de Turkse autoriteiten over Ibrahim el-Bakraoui, een van de zelfmoordterroristen van Zaventem. Minister Van der Steur hield vol dat er niets fout is gegaan bij het overbrengen van Ibrahim el Bakraoui naar Nederland, maar overtuigd heeft hij nog niemand.

Ibrahim en Khalid el-Bakraoui

Ibrahim el-Bakraoui werd op 9 oktober 1986 geboren in Brussel. Op 12 januari 1989 werd zijn broer, Khalid, geboren. De broers el-Bakraoui groeiden kennelijk op voor galg en rad. Ze waren al vroeg op het criminele pad en ’t waren losers. Net als Mohammed Bouyeri, Chérif Kouachi, Amédy Coulibaly, eigenlijk.

In 2009 was Ibrahim el-Bakraoui al betrokken bij in elk geval vier gevallen van carjacking en een bankoverval. Op 27 oktober 2009 beroofden hij en twee mededaders een filiaal van AXA, waarbij ze een kalasjnikov gebruikten om een bankmedewerkster te kidnappen en haar te dwingen het alarm uit te schakelen.

In januari 2010 was El-Bakraoui betrokken bij een overval op een wisselkantoor van Western Union in Brussel. Broer Khalid stond op de uitkijk. Die overval mislukte en de drie overvallers gingen op de vlucht. Toen ze op een door de politie opgeworpen wegversperring stuitten openden ze het vuur op de politie. Met niet minder dan een kalasjnikov. Een agent raakte zwaar gewond, maar overleeft. El-Bakraoui en zijn twee kompanen wisten te ontkomen en verscholen zich in een woning. Daar werden zij later door een speciale eenheid van de Belgische politie uitgehaald.

Op 30 september 2010 werd Ibrahim el-Bakraoui tot tien jaren gevangenisstraf veroordeeld. Toch kwam hij op 12 mei 2014 alweer vrij, als voorschotje op zijn voorwaardelijke vrijlating, zij het onder elektronisch toezicht. Die voorwaardelijke vrijlating werd formeel door een rechter bekrachtigd op 20 oktober 2014, in weerwil van de negatieve adviezen van de gevangenisdirectie.

Turkije

Al in de zomer van 2015 schond El-Bakraoui de voorwaarden van zijn voorwaardelijke vrijlating door niet op te komen dagen bij zijn afspraken met de Belgische variant van de Reclassering. Hij bleek in Turkije te zitten. De Turkse politie pakte hem daar op in de stad Gaziantep, die nabij de Syrische grens gelegen is. Vermoed werd dat hij onderweg was naar Syrië om zich bij IS te voegen.

Later zou de Turkse president Erdogan verklaren dat de Turkse autoriteiten hun Belgische evenknie op de hoogte brachten van de aanhouding van Ibrahim el-Bakraoui, die volgens hen een gevaarlijke Syrië-strijder was. Omdat El-Bakraoui in België niet eerder met terrorisme in verband gebracht was zag men daar geen aanleiding de man te vervolgen. Sterker, men herroept zelfs zijn voorwaardelijke vrijlating niet.

Na een maand werd El Bakraoui door Turkije het land uitgezet. Wonderlijk maar waar, hij mocht zelf kiezen waarheen. Hij koos voor Amsterdam, ofschoon hij geboren Belg is vond Turkije dat prima, en op 14 juli 2015 kwam hij aan op Schiphol. Er gingen geen alarmbellen rinkelen.

Volgens premier Erdogan waarschuwden de Turken nochtans ook de Nederlandse autoriteiten voor ’s mans komst. Met een elektronisch kattebelletje, waar dat normaliter met een telefoontje wordt gedaan. Nadat Ibrahim el-Bakraoui in Nederland aankwam verdween hij ‘onder de radar’.

Ongezien reisde hij weer af, terug naar België.

Zaventem

Op 22 maart, om 7.58:28 uur, ontplofte een bom bij de balie van Brussels Airlines in de vertrekhal van Brussels Airport. Negen seconden later volgde een tweede explosie. Ibrahim El Bakraoui was een van de daders, de andere dader was Najim Laachraoui.

Koud een uur later, om 09:11 ontplofte er een derde explosief, in een metrotrein die zich op dat moment onder de Wetstraat in Brussel bevond. Ook hier betrof het een zelfmoordaanslag en wel door Khalid el-Bakraoui.

Motie van wantrouwen

Vandaag was minister Van der Steur dus aangeschoten wild. File bij de interruptiemicrofoon. Heeft de minister de grip op zijn ambtenaren verloren? Is hij überhaupt wel capabel? Is hij onderdeel van de oplossing of van het probleem? Ard van der Steur bleef er onbewogen onder, zei geen sorry en ging niet door het stof.

De Tweede Kamer wil een antwoord op de vraag waarom de gangen van El Bakraoui niet zijn nagegaan. De Kamer eist dat er alsnog wordt nagegaan wat El Bakraoui heeft gedaan voorafgaand aan de aanslagen in Brussel, maar de minister weigert. “Nach Canossa gehen wir nicht” leek hij denken. Na vier keer ‘sorry’ mogen zeggen tegen de Tweede Kamer wist hij natuurlijk ook wel beter.

Het kwam hem wel op een motie van wantrouwen te staan hoor, van de PVV, GroenLinks, de SP, Denk, Partij voor de Dieren, VNL en 50PLUS, die hij overleefde. Uiteraard zou ik bijna zeggen. Goed, voor de vorm wordt daar vanavond nog over gestemd, maar D66, CDA en ChristenUnie lieten al weten de minister nog een kans te geven.

Of dat verstandig is zal moeten blijken. We wachten gewoon de volgende blunder weer af, nietwaar?

Passief

Zeg, lieve stemgerechtigde Nederlander. U heeft het ‘actief’ uit het ‘actief kiesrecht’ misschien verkeerd begrepen. U geeft er in elk geval als geen ander invulling aan, u stemt door massaal thuis te blijven.

Slechts nog zo’n beetje de helft van u neemt de laatste jaren de moeite te stemmen bij de Provinciale Statenverkiezingen. Voor een beetje Tweede Kamerverkiezing komt een kwart van u zijn bed niet meer uit. Slechts 32,2% van u kwam gisteren een stem uitbrengen en daarmee met de kiesdrempel met de hakken over de sloot gehaald.

Dat terwijl de gemiddelde Nederlander overal wel een mening over heeft en deze, te pas en te onpas, laat horen. Wij Nederlanders willen meepraten, inspraak, polderen, gehoord worden én onszelf gehoord weten. Over Europa, de landsgrenzen, de nieuwe moskee om de hoek, visumvrij reizende Turken, verstop-eitjes bij de Hema.

Ik begrijp het wel hoor, het is ‘maar’ een raadgevend referendum, en wellicht meent u dat het voltallige kabinet Rutte het heel goed afkan zonder uw goede raad. Misschien was u al die schreeuwerige roze toestanden zat of heeft u, net als ik, een afkeer van de heren Roos en Baudet, wiens speledingetje dit hele referendum was.

De kans is zeer aanwezig dat u gewoon niet uit de voeten kon met de 323 pagina’s tellende associatieovereenkomst. De materie is ook complex en het is een gedrocht van een onleesbaar document. Misschien vindt u zo’n referendum gewoon niets en wenst u het werk, dat onze volksvertegenwoordigers al gedaan hebben, niet nog eens dunnetjes over te doen.

Daar is weinig tegenin te brengen. Toch ging ik braaf stemmen, gisteren. Kom op, ik ben een vrouw. Weet u nog hoe hard het stemrecht voor vrouwen is bevochten? Thuisblijven is geen optie, daar heb ik ’t hart niet voor. Zelfs in het stemhokje twijfelde ik nog. Waar doe je goed aan? Zeker als het kiezen is tussen twee kwaden. Ik opteerde voor ‘nee’. Zowel de Oekraïne als wij verdienen een beter verdrag.

Uitslag

Van de mensen, die moeite namen een stemlokaal binnen te wandelen, stemde 61,1% tegen de goedkeuringswet voor de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne. Althans, daar moet het voor doorgaan natuurlijk, want het referendum is eerst en vooral een fijne uitlaatklep voor anti-Europese sentimenten. De nee-campagnes hadden weinig tot niets te maken met een ‘nee’ tegen Oekraïne, maar vooral met een ‘nee’ tegen de gevestigde politiek, onze bestuurlijke elite.

Nu heb ik daar moeite mee, want over welke elite hebben we het dan? In de goede zins des woords heb ik daar namelijk niets van gezien. We hebben een gebrek aan denkers, laat staan grote denkers. Sterker, hoe meer er campagne gevoerd werd hoe onduidelijker de materie werd. De gevestigde politiek weet niet te inspireren, niet te enthousiasmeren en voor duiding hoe je er ook niet bij aan te kloppen.

Soit. Dat referendum heeft ons 35 miljoen euro gekost. Wat heeft ons dat opgeleverd?

Ratificatie van het verdrag kan niet zonder meer doorgaan, maar doorgaan zal het. Nederland heeft niet de macht nog anders te beslissen en kan hooguit de deuren van de overige Europese 27 landen langs, om hen om aanpassingen te vragen. Daarnaast kan Nederland vragen om een aantal van de politieke bepalingen niet op ons land toepasbaar te laten zijn.

Referendum

Als iets me duidelijk is geworden is het wel hoe gemankeerd referenda als deze geregeld zijn. Zo was de vraag, die ons gisteren gesteld werd, onduidelijk, hopeloos ingewikkeld en ondergeschikt gemaakt aan eigen agendaatjes. Dat verdient remedie. Zo’n kiesdrempel, past dat wel bij een referendum dat niet bindend is? Meneer Baudet heeft de smaak te pakken en zou graag meer referenda zien. Immigratie, de euro, het vrijhandelsverdrag met de VS (TTIP) en de open grenzen – om maar even een paar zijstraten te noemen. Zitten we daarop te wachten? Wat mag dat kosten?

Oekraïne

Nu 6 april nakende is wordt de vraag actueel voor me; wat ga ik stemmen? Mijn stempas ligt al klaar, check, en stemmen kan ik op twee stappen vallen van mijn huis, check.

Ben ik voor of tegen de goedkeuringswet over de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne? Ik heb, eerlijk gezegd, nog geen idee. Ik vulde braaf het Kieskompas in, maar volgens de uitslag ben ik een verwaarloosbaar klein beetje voor. Dat zet geen zoden aan de dijk.

Misschien hecht ik er ook te veel waarde aan, aan dat referendum. Want waar hebben we het nu over? Een niet-bindend advies over een verdrag dat, voor wat betreft de inhoud, helemaal niet bij ons Nederlandse burgers leeft. Ja, we vinden het leuk het voltallig kabinet Rutte een hak te zetten. Menigeen droomt met enig genoegen van een volgende kabinetscrisis na een nationaal ‘nee’. Het is een fijne uitlaatklep voor anti-Europese sentimenten, maar of die Oekraïners ons nou werkelijk zo boeien? Hoeveel van ons lazen dat hele associatieverdrag?

Oekraïne is ver van mijn bed en wat ik van het land weet stemt niet tot veel aandrang ermee geassocieerd te willen worden. Er zijn enorme issues met corruptie en de mensenrechten. Van een democratie is nauwelijks sprake, oligarchen maken er de dienst uit. De Oekraïense economie verkeert in zwaar weer, het is een arm land.

Van de buitenwacht word ik ook al niet veel wijzer. Die laat opvallend veel morele en emotionele chantage op me los. Waar de een meent dat een ‘ja’ van mijn kant positief is voor de gewone Oekraïner (maar wie is dat dan eigenlijk?), houdt de ander me voor dat mijn ‘ja’ een ‘ja’ is voor de massale import van zielige plofkippen uit Oekraïense megastallen. Minister Ploumen moest in antwoord op Kamervragen beamen dat de dierenwelzijnsnormen in Oekraïne later zijn dan die in Nederland, maar of het er met mensenwelzijnsnormen nou zo veel beter gesteld is?

Maar hé, ik heb stemrecht. Daar is hard genoeg voor gevochten. Natúúrlijk ga ik daar dan ook gebruik van maken.

Oekraïne

In het noorden van Oekraïne, in Tsjernobyl, ligt nog nucleaire reactor na te smeulen. Dat is de reactor die op 26 april 1986 enorme hoeveelheden splijtstof, grafietdeeltjes en een enorme radioactieve rookwolk de atmosfeer in braakte.

Dan is er het schiereiland de Krim, in het oosten van Oekraïne, dat op 18 maart 2014 door Rusland werd geannexeerd. Die annexatie was gepland door de heer Poetin en is niet legitiem. In het oosten van Oekraïne woedt een gewapende strijd tussen het Oekraïense leger en de door Rusland gesteunde separatisten. U weet wel, waar MH17 werd neergehaald.

De directe aanleiding voor de oorlog was de val (februari 2014) van toenmalig president Janoekovitsj, die in november 2013 weigerde om het associatieverdrag met de EU te tekenen. Dat kwam hem op een volksopstand te staan. Enter Poetin.

Amnesty rapporteerde al heel wat zorgwekkende zaken over dat conflict. De organisatie vond bewijs van voortdurende oorlogsmisdaden, gepleegd door beide partijen. Martelingen, standrechtelijke executies van gevangenen en de gevangenneming van willekeurige onschuldige burgers, om maar een paar zijstraten te noemen.

Alsof dat nog niet genoeg is plegen de islamitische Krim-Tataren en de Oekraïense en Russische christenen elkaar daar ook met regelmaat gewapenderhand in de haren te vliegen.

Mensenrechten

Er is sprake van een persbreidel, journalisten die het wagen pro-Russische sentimenten te schrijven worden tegengewerkt of kunnen naar hun uitzendlicentie fluiten. Aan de andere kant van het conflict is dat erger. Wie op de Krim pro-Oekraïense sympathieën uit is helemaal de sjaak. Oleg Sentsov en Alexander Kolchenko, die zich openlijk tegen de annexatie van de Krim durfden uit te spreken, werden door een Russische militaire rechtbank tot respectievelijk twintig en tien jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens ‘terrorisme’.

Mishandeling Svyatoslav Sheremet

Seksuele minderheden worden in Oekraïne structureel gediscrimineerd en achtergesteld. Zij zijn ook regelmatig mikpunt van geweld. Vorig jaar nog werden de honderd deelnemers aan een Gay Pride fysiek aangevallen door tientallen extreemrechtse activisten.

Eind vorig jaar werd nochtans een nieuwe arbeidswet aangenomen die LHBT’s moet beschermen tegen discriminatie op het werk. Die wet is een vooruitgang en deels te danken aan de samenwerking met de Europese Unie, die de Oekraïense overheid achter de vodden zit om de mensenrechten in het land te respecteren en te waarborgen.

Het zou voor mij een reden zijn om voor het associatieverdrag te stemmen en daarmee gehoor te geven aan de sympathieke oproep van de Oekraïense LHBT-organisatie GenderZ.

Bijna driekwart (72%) van de Oekraïners wil dat Nederland volgende week voor het associatieverdrag met Oekraïne stemt, zo schijnt. Zij hopen vooral dat het associatieverdrag met de Europese Unie hun land zal baten bij de strijd tegen corruptie. Dat is ook wat waard.

Svoboda en de Rechtse Sector

Over extreemrechts gesproken. Dat tiert nogal welig in dat Oekraïne, ook in de politiek. Neem nou Svoboda. Een extreemrechtse, nationalistische politieke partij, in 2012 de vierde partij van het land met 37 zetels. Bekend om haar xenofobe, homofobe, racistische en vooral antisemitische standpunten en haar ‘adviseur’ Joeri Mychaltsjysjyn, die meent dat “de Holocaust een periode van licht in de geschiedenis is”. Nog een extreemrechtse Oekraïense partij is de Rechtse Sector. De leider van deze ultra-nationalistische militanten riep vorig jaar zijn achterban nog op de Gay Pride demonstratie in Kiev aan te vallen.

De associatieovereenkomst 

Wie de moeite neemt de 323 pagina’s van het associatieverdrag te lezen zal opvallen dat slechts 17 van die bladzijden niet over handel gaan. Het hoofdstuk over ontwapening staat me sterk aan. Samenwerken in de strijd tegen terrorisme en terrorismefinanciering idem dito. Consolidering van de rechtsstaat? Voor! Respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden? Yay!

EU-lidmaatschap

Opvallend afwezig in het stuk is een eventueel toekomstig EU-lidmaatschap van Oekraïne. Natuurlijk zou het associatieverdrag daar een opmaat naar kunnen zijn, maar zelfs zou Oekraïne alle voorwaarden uit het associatieverdrag implementeren, dan nog zou het niet voldoen aan de eisen die aan zo’n EU-lidmaatschap gesteld worden. Op korte termijn hoeven u en ik daar ook niet voor te vrezen, maar wat de toekomst brengt? Geen idee.

Financiële bijstand

Oekraïne gaat geld kosten. Dat staat er wel in. Oekraïne komt in aanmerking voor financiële bijstand door de Europese Unie. Die financiële bijstand moet wel bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de associatieovereenkomst. Aan de andere kant dicteert het associatieverdrag de afschaffing van wederzijdse importtarieven, en dat zou de handel tussen de EU en Oekraïne kunnen bevorderen. Mocht de Oekraïense economie aantrekken dan zou dat een interessante afzetmarkt kunnen worden.

Visumvrij reizen

Er zijn al afspraken tussen de Europese Unie en Oekraïne over visumvrij reizen voor kort verblijf (maximum negentig dagen) in Europese landen. Wanneer Oekraïne de nodige actie onderneemt om illegale emigratie naar Fort Europa tegen te gaan, dan mogen de Oekraïners op den duur visumvrij naar Europa afreizen. Het associatieverdrag zou dat dichterbij kunnen brengen.

Militaire samenwerking

Het voornemen tot militaire samenwerking, daar word ik toch een beetje ongerust van. Samenwerken met een land in burgeroorlog? Met onder meer de militante eenheden die gelieerd zijn aan dat Sector Rechts? Hm. Geef mijn portie maar aan fikkie.

Belang hechtend aan nauwe en duurzame betrekkingen op basis van gemeenschappelijke waarden als eerbiediging van de democratische beginselen, de rechtsstaat, goed bestuur, mensenrechten en fundamentele vrijheden, ook de rechten van personen die behoren tot nationale minderheden, niet-discriminatie van personen die behoren tot minderheden, respect voor diversiteit en menselijke waardigheid en gehechtheid aan de beginselen van de een vrijemarkteconomie, waardoor Oekraïne gemakkelijker kan deelnemen aan Europees beleid;

Erkennend dat de gemeenschappelijke waarden waarop de Europese Unie is gebouwd – democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat – ook essentiële elementen zijn van deze overeenkomst;

… twijfel ik nog even voort.

En u? Weet u ’t al?

Testosteronbommen

De aanrandingen en verkrachtingen tijdens de oudejaarsviering in Keulen zijn we nog niet vergeten. Er werden inmiddels meer dan 800 aangiften gedaan, waarvan 521 van een seksueel misdrijf. Aanranding, belaging, en tenminste drie gevallen van verkrachting. Het is voor veel vrouwen een ware horrornacht geweest.

Ieder weldenkend mens spreekt daar schande van, en terecht. Iedereen met een beetje beschaving in zijn donder maakt zich boos. Je blijft immers met je poten van elkaar af. Ieder mens heeft het recht zich vrijelijk en ongestoord over straat te bewegen. Vrouwen dus ook.

Henriette Reker

Daarom maakte ik me dan ook dubbel kwaad over de burgemeester van Keulen, mevrouw Henriette Reker, die onder andere een gedragscode voor meisjes en vrouwen bepleitte om situaties zoals die in Keulen gebeurden te voorkomen.

Burgemeester Reker meent dat de dames moeten weten hoe zij zich moeten gedragen zodat ze niet bepoteld, beroofd, aangerand, mishandeld en verkracht worden. Zo zou volgens mevrouw Reker een armlengte afstand houden van vreemd manvolk een probaat middeltje zijn om niet in het kruis gegrepen te worden.

Dat noemen ze ook wel victim blaming.

Sami Abu-Yusuf

Burgemeester Reker kreeg bijval van de Keulse ultraconservatieve imam Sami Abu-Yusuf. Ook die vond dat de slachtoffers van de aanrandingen en verkrachtingen tijdens die nieuwjaarsnacht zelf ook schuld dragen:

“Einer der Gründe weswegen muslimische Männer Frauen vergewaltigten oder belästigten, ist, wie sie gekleidet waren. Wenn sie halbnackt und parfümiert herumlaufen, passieren eben solche Dinge. Das ist wie Öl ins Feuer gießen!”

Het kwam de imam op een aangifte te staan, waarna hij zich haastte zijn uitspraken te nuanceren. Het natuurlijk óók nog de schuld van pillen, drugs en alcohol en met zijn uitspraken wilde hij natuurlijk helemaal niet zeggen dat vrouwen niet ‘halfnaakt’ en met een wolkje parfum over straat mogen.

Van beiden draaide mijn feministenmaag zich om. Ze staan symbool voor een teruggang in tijd en beschaving. Een ieder heeft recht op vrijheid en veiligheid van zijn of haar persoon, maar vrouwen kunnen nog altijd niet onbezorgd over straat waar en wanneer ze dat willen. Al dan niet seksueel geweld tegen vrouwen wordt nog altijd halsstarrig afgeschilderd als een vrouwenprobleem.

Dat is een probleem op zichzelf. Ook in Nederland, overigens.

Geert Wilders

Geert Wilders en het verdrag tegen geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld

In Nederland roerde meneer Wilders zich, uiteraard want de daders in Keulen waren “islamitische testosteronbommen”. Hij kwam gezellig op een zaterdagmiddag naar de markt in het pittoreske Spijkenisse, om daar ‘verzetsspray’ uit te delen aan ‘onze vrouwen’. Meneer Wilders maakt zich namelijk enorme zorgen over de veiligheid van ‘onze vrouwen’. Tenminste, wanneer hem dat zo uitkomt.

Krijgen hij en zijn partij namelijk de gelegenheid in te stemmen met een wetsvoorstel zoals de Goedkeuring van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, dan stemmen ze als enige partij in Nederland tegen.

Dat verdrag verplicht tot het opstellen van maatregelen die erop gericht zijn om geweld te voorkomen, de slachtoffers te beschermen en de dader te berechten en bestraffen. Dat verdrag stelt daarnaast de voorbereiding van huwelijksdwang strafbaar, vult de Uitleveringswet aan én voorziet in een regeling waardoor minderjarige slachtoffers na het bereiken van de meerderjarigheid de gelegenheid krijgen een procedure in te stellen.

Situatie in Nederland

Bijna 40% van de vrouwen in Nederland heeft, nog voor hun zestiende levensjaar, een of meer negatieve ervaringen met seksueel misbruik opgedaan. Van alle meisjes zal tussen 5 en 10% in hun jeugd verkracht worden, van de jongens zal dat 1 tot 5% hetzelfde lot ondergaan. Zo’n 80% van die slachtoffers wordt misbruikt door daders uit de dagelijkse omgeving; gezinsleden of bekenden van de familie.

Geweld in de privésfeer is de omvangrijkste geweldvorm in onze mooie, Nederlandse samenleving. Ongeveer 50% van de Nederlandse bevolking heeft nooit te maken gehad met huiselijk geweld of met een vervelend incident in de huiselijke kring. Dat Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld is derhalve ook voor Nederland bepaald geen overbodige luxe.

Wonderlijk genoeg zag de PVV toch geen brood in dat verdrag. Het is meteen de reden waarom ik het zo vervelend vind wanneer meneer Wilders roept zich zo’n zorgen te maken over de veiligheid van ‘onze vrouwen’, waar ik er een van ben. Met zo’n vriend heb je als vrouw geen vijanden meer nodig.

Testosteronbommen en verzetsspray

Goed. Wel wil meneer Wilders  dat het wettelijk verbod op pepperspray zo snel mogelijk wordt opgeheven en vrouwen daarmee het recht en de mogelijkheid gegeven wordt zich te verdedigen tegen de ‘testosteronbommen’ uit den vreemde die het op hen voorzien hebben.

Ook meneer Wilders nuanceerde nog even eerder uitgedane uitspraken nog wat, want natuurlijk zijn niet alle asielzoekers aanranders of verkrachters. Meneer Wilders refereerde aan de oudejaarsnacht in Keulen:


“Die gebeurtenissen laten zien hoe gevaarlijk het is, als we massaal mannen binnenhalen uit de barbaarse, vrouwonvriendelijke islamitische cultuur.”

De ironie wil dat er een vrouwonvriendelijke testosteronbom van eigen grond op een armlengte afstand obsceniteiten stond te bulderen naar de groep vrouwen, die het gore lef had op de openbare weg een hem onwelgevallige mening te komen uiten. Wat denken zulke feministische activisten wel!

Misschien hetzelfde als ik: Mensen die vluchten voor oorlog, vervolging en geweld zijn welkom. Als je nou je heil komt zoeken in het rijkere, veiligere en vrijere Westen, en je de eerste de beste keer dat je een jouw onwelgevallige mening hoort deze meteen met grof geweld de kop in probeert te drukken, dan kun je wat mij betreft ook meteen weer vertrekken. Wie vrouwen, homo’s of wie dan ook lastig meent te moeten vallen geldt hetzelfde. Graag of niet, daar is de deur. 

Lelijke wijven die verkracht willen worden

Fabian, zoals de testosteronbom in kwestie schijnt te heten, had voor de gelegenheid zijn zoontje meegenomen. Leuk, een dagje uit en samen met zoonlief met zijn grote blonde held op de foto. Komp hij op die marrek aan, staan daaro alleen maar lelaaike wijvon die geen gezonde Hollandse piemol kennen kraaigon. Dixit meneer Fabian, toonbeeld van onze oer-Hollandse vrouwvriendelijke beschaving.

Op het zien van deze vrouwen, wier grootste misdaad het aanheffen van een spreekkoor “Wilders racist, geen feminist!” en het vasthouden van een bordje met daarop “Niet in mijn naam” was, kwam al die beschaving opborrelen en met het luid huilend kind op de arm riep hij de dames toe: 


“Jullie zijn vies! Jullie zijn fokking vies! Bah! Jullie willen verkracht worden! Jullie willen gewoon piemol hebben! Ha, jullie kennen geen piemel krijgen! Want jullie zijn lelijk!”

Het antwoord op al Fabians seksueel verbaal geweld? In bijzijn van zijn kind, nota bene? Een gezellig interviewtje met de normaal allesbehalve milde Rutger van Castricum, What A Wonderful World van Louis Armstrong er stemmig in gemonteerd, waarin testosteronbom Fabian de gelegenheid krijgt te laten zien was een goedzakkige en fijne pappa hij eigenlijk is. Onwennig hortend en stotend leest hij voor de camera het kind uit Nijntje voor.

Zijn bloedmooie en lieftallige vrouw, met hun zoontje op schoot, valt hem bij. Zoetgevooisd en al net zo erudiet als haar Fabian voegt ze toe: “Lekker boeiend, die wijvon moeten ook d’r muil houen toch? Wat hun zegge mag wel?” 

Jong geleerd is oud gedaan, zal ik maar zeggen. Zo zijn onze manieren.