Hoer!

12553-womanboundWat ben ik blij dat ik bijna 42 ben en vandaag de dag geen tienermeisje hoef te zijn. Dacht ik dat met de zogeheten bangalijsten en wraakporno de heksenjacht op vrouwen haar hoogtepunt wel gehad zou hebben, verzint de jeugd van tegenwoordig het toch nog een graadje erger. ‘Exposen’ noemen ze het.

In Telegram-groepen, met duizenden leden, worden meisjes en vrouwen weggezet voor ‘kech’, voor hoer. De bloeddorstige meute pakt alles aan om deze meisjes en vrouwen te vernederen, angst aan te jagen en het leven onmogelijk te maken.

De pijlen lijken vooral gericht op de kwetsbaarste groepen; jonge vrouwen met een Marokkaanse of Turkse achtergrond, die te lijden hebben onder een schaamtecultuur. Een van de Telegram-groepen heet zelfs ‘hoofddoekjes18+’.  Zelfs minderjarige meisjes worden aan deze virtuele schandpaal genageld.

Hyena’s

Daar hebben de Telegramhyena’s overigens niet veel voor nodig; een beetje make-up of een beetje decolleté en de vrouw in kwestie is een ‘hoer’. Heb het lef en het goede fatsoen niet om de avances van zo’n hyena af te wijzen, want ook dan sta je met foto en al te kijk.

NOS Mashup zat ruim een week in dit soort Telegram-groepen en legde de akelige aard van dit fenomeen en zijn gebruikers bloot. Een van de slachtoffers vertelt hoe haar ouders, midden op straat, werden aangesproken op haar naaktfoto’s.

Een ander slachtoffer was 16 toen ze argeloos en in vertrouwen een pikant fotootje maakte voor haar vriendje. Nu is het uit en wordt haar baas gebeld met de vraag ‘waarom hij iemand als zij in dienst had en dat ze de naam van de zaak verpestte’. Haar vriendinnen durfden niet meer met haar om te gaan, omdat ze dan evengoed voor ‘kech’ uitgemaakt zullen worden.

Haar enige misstap nochtans was haar vertrouwen in haar toenmalige vriendje en dat maakt alleen hem een ‘kech’, omdat hij dat vertrouwen zo beschaamde.

Dat ‘exposen’ gaat dus extreem ver: Er staan niet alleen foto’s en filmpjes, maar ook namen en telefoonnummers bij. En het blijft niet bij Telegram, ben je daar eenmaal aan de beurt geweest dan wordt dat verder gedeeld, op Facebook, WhatsApp, Instagram.

Achterlijk

De achterlijkheid van dit alles is overweldigend. Wat is dat toch met die ziekelijke obsessie met het vrouwenlijf als lustobject en als maatstaf voor het karakter van de eigenaresse van dat vrouwenlijf?

Over een paar dagen leven we in 2018 en nog doet de volkomen stupide notie opgeld dat zedelijkheid niet tussen de oren zou zitten maar er overheen gedrapeerd en de mate van losbandigheid af te meten zou zijn aan de lengte van een rok.

Om nog maar niet te spreken van het idee dat mannen willoze, weke wezens zijn die geheel en al zijn overgeleverd aan hun seksuele driften, die bij het zien van een losse haarlok of blote enkel al hun zelfbeheersing verliezen. Schei. Toch. Uit.

Pareltjes

Luister nou even naar Tante Dis. Nog niet al te lang geleden liepen mannen rechtop over slagvelden, terwijl de kanonskogels hen om de oren suisden. Ze bukten niet omdat bukken niet sjiek was. Mannen worden niet warm of koud van bloot vrouwenhaar en als ze dat al wel werden, dan zijn ze prima in staat er af te blijven.

Maak van jongens en mannen geen seksuele roofdieren zonder ruggengraat. Maak van meisjes en vrouwen geen verboden vruchten of kwetsbare pareltjes die je moet ‘koesteren’ zoals de oester dat met de hare lijkt te doen. Uitwassen zoals de bangalijsten en dit ‘exposen’ zijn juist symptomen van die zieke, obsessieve seksuele moraal.

Luister nou even

Lieve meisjes en vrouwen, jongens en mannen. Je lijf is prachtig zoals het is en het is alleen van jou, geniet ervan zonder schroom. Maar houd je hoofd erbij, ook dat ben je aan jezelf verschuldigd.

Geen ‘nee’ betekent nog lang geen ‘ja’. Vergeet nooit dat bijvoorbeeld verkrachting een gelegenheidsdelict en geweldsmisdrijf is, waarbij niet uit een seksuele noodstand wordt gehandeld, maar de seksuele handelingen een middel zijn om het slachtoffer geweld aan te doen. Het maakt een verkrachter niet uit wat zijn slachtoffer aanheeft, wel of hij gelegenheid en een makkelijk slachtoffer ziet. Ongeveer de helft van de slachtoffers bevriest van angst en verzet zich niet. Dat is een zelfbeschermingsmechanisme van je eigen lijf, een ingebakken overlevingsstrategie.

Van onbeschermde seks komt zwangerschap en mogelijk een seksueel overdraagbare aandoening. Liefde beklijft niet altijd, vertrouwen wordt geregeld beschaamd. Mensen stellen je teleur en het voordeel van de twijfel is altijd onverstandig. Fouten maken we allemaal. Je bent niet de eerste, en je zult zeker de laatste niet zijn.

Laat je echter nooit, door wie dan ook, wijsmaken dat je verantwoordelijk kunt zijn voor het doen en laten van een ander. Niemand lokt uit tot ongewenste intimiteiten, aanranding of verkrachting door het niet dragen van een hoofddoek of het wel dragen van een hippe korte rok of make-up.

GeenStijl: Grote muilen, tere zielen?

Honderd vrouwen vroegen adverteerders nog eens goed na te denken waar zij adverteren. Zij deden, heel beschaafd, een moreel appèl;

Maar bedenk u ook dat uw logo, uw zorgvuldig opgebouwde imago, naast dit soort teksten verschijnt: ‘Ze loenst een beetje, geil bij het pijpen als mij aankijkt, terwijl ik zeg dat ze echt een lekkere hoer is.’ U kiest er ook voor om niet te adverteren op sites met porno of extreem geweld. Waarom dan wel hierop? U betaalt mee aan de salarissen van de meest invloedrijke internettrollen. Een site waar vrouwenvernedering en racisme de norm is, niet de uitzondering. Donderdag besloot defensie om zich voorlopig terug te trekken als adverteerder. Wij hopen dat meer bedrijven kritisch gaan nadenken over sites met een groot bereik, maar een beperkt moreel besef.

Roderick Veelo betichtte de dames bij Pauw van ‘naming and shaming’, dat vindt hij als journalist slecht en hij vindt het een gotspe dat journalisten daar voor ‘op de tafel gaan staan’. Ik vind dat lollig van meneer Veelo, want als er iemand grootmeester in het naming and shaming is, dan is dat GeenStijl.

Laten we daarbij ook vooral niet vergeten dat GeenStijl zelf ook graag tot boycots op placht te roepen. Zo moest HEMA het al eens ontgelden, want ‘zo rolt‘ GeenStijl. Jaren geleden verklaarde GeenStijl het NRC de oorlog en riep op tot een boycot van die krant. En laten we wel zijn, wie wil uitdelen zal op zijn tijd ook moeten incasseren.

Vrouwen die het aandurven een onwelgevallige mening te uiten krijgen standaard een stortvloed aan virulent seksistische vullis over zich uitgestort. Vrouwelijke journalisten zijn mikpunt van seksistische intimidatie en bedreiging op internet. Seksuele intimidatie is, zo bevestigt de NVJ, een vorm van intimidatie die “vooral vrouwelijke journalisten voor hun kiezen krijgen, als ze het lef hebben kritisch te zijn”. Dat is precies ook de aanleiding voor het verschijnen van dit manifest.

#wiebetaaltDumpertReeten 

NRC-journaliste Rosanne Hertzberger is daar een schoolvoorbeeld van. Zij had de euvele moed een column te wijden aan het beroemde en beruchte roze weblog GeenStijl, haar zusje Dumpert en het fenomeen ‘dumpertreeten’. Daarbij worden video’s beoordeeld aan de hand van blote vrouwenbillen, ‘reeten’. Mevrouw Hertzberger kaartte het seksisme daarachter aan en stelde zich de vraag wie dat vrouwonvriendelijke dumpertreeten toch betaalt.

Dat zijn de adverteerders op die sites, uiteraard, en dus besloot Hertzberger die adverteerders eens te wijzen op al dat vrouwonvriendelijke gedoe. Grolsch, WNF, Persgroep HAK, IKEA, KWF, Stichting Vluchteling en het Ministerie van Defensie haakten geschrokken af. Terecht natuurlijk, al was het maar in het kader van verantwoord ondernemen.

Haar journalistieke werk werd Hertzberger niet in dank genomen en kwam haar, zoals dat vaker met vrouwelijke journalisten gaat, op een stortvloed aan misogyne bagger te staan. De roze horde vond haar een ‘kuthoer’, een ‘droogsloot’ en een ‘teerhartig viswijf’, waarvan men hoopte dat ze zo zwaar verkracht zou worden, dat ze er een half jaar herstel van nodig zou hebben.

Let wel: Dat moet je dan, als vrouw, ook nog sportief opvatten wil je niet voor zeikwijf versleten worden.

Collega-journaliste Loes Reijmer schreef op haar beurt een artikel over de reacties die Rosanne Hertzberger op haar schrijven kreeg. Daar lustten de honden inderdaad geen brood van. Mevrouw Reijmer werd onmiddellijk de volgende op de heksenjachtlijst van GeenStijl. Er werd een foto van haar op de site geplaatst en GeenStijl stelde haar reaguurdersvolk de prangende vraag: “Zou u haar doen?” De Daar-Moet-Een-Piemol-Brigade liet zich gewillig mennen.

Vrijheid van meningsuiting

Dikke boehoe op de roze panelen, want oproepen tot een boycot door adverteerders is een heuse persbreidel en een aanslag het recht op vrije meningsuiting van de reaguurder.

Nu houd ik ontzettend van het recht op de vrije meningsuiting en ik ben een van haar grootste voorvechters. Toch haak ik hier af. Teksten als “Ik zou haar overdwars in alle gaatjes nemen. Lekker langzaam volpompen. Om daarna keihard haar mond over mijn keiharde lid te trekken. Hard duwen op dat hoofd. Kokhalzend krijgt ze mijn warme zaad. Hmm” hebben HELEMAAL niets te maken met die vrije meningsuiting. Net zo min als: “Met haar armen op haar rug gebonden en een stevig stuk grijze tape over haar mond geplakt zou ik haar zeker doen!” 

Zulke gewelddadige verkrachtingsfantasieën zouden reden moeten zijn je eens grondig na te laten kijken, maar in de wereld van GeenStijl heet dat ‘vrije meningsuiting’. Welnu, de vrijheid van meningsuiting is in Nederland niet absoluut en is dat ook nooit geweest. Die vrijheid geniet eenieder, dus ook de reaguurder, behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet. Die wet nu, stelt dat belediging, belediging van groepen mensen, laster, smaad en al wat dies meer zij niet mogen. Daar liggen dus de strafrechtelijke grenzen van de vrijheid van meningsuiting.

Een ‘artikel’ dat bestaat uit het plaatsen van een foto van een journaliste onder de kop “Zou u haar doen?” heeft NIETS te maken met journalistiek. Het is daarbij ook nog eens hypocriet om je te verschuilen achter persvrijheid, terwijl je zelf lak hebt aan kleinigheden zoals hoor en wederhoor, een eerlijke berichtgeving en het het journalistieke streven naar objectiviteit.

Persbreidel

Oud-ombudsman Alex Brenninkmeijer en criminoloog Marjolein Odekerken deden overigens een onderzoek naar de toenemende mate waarmee Nederlandse journalisten te maken krijgen met bedreigingen en intimidatie tijdens hun werk. Dat onderzoek (PDF Factsheet) werd in opdracht van de NVJ, Het Genootschap van Hoofdredacteuren en het Persvrijheidsfonds gedaan. Het verschijnt volgende maand.

Als u wil weten wie werkelijk de pers tracht te breidelen, dan vindt u daarin uw antwoord. Bijna een kwart van de journalisten ontvangt dreigementen via sociale media. Een groot deel ziet zich, door bedreigingen en intimidaties, genoodzaakt zijn berichtgeving te staken of aan te passen.

Dat, dus.

Virulent vrouwenhater

Waarom staan er zo weinig vrouwen in Quote, vraagt Quote aan nieuwbakken kamerlid Thierry Baudet. Ze zoeken ze echt wel hoor, hullie van Quote, maar ze zijn er gewoon niet. Thierry Baudet die zijn dwaallichtje laat schijnen over vrouwen, dat ging eerder al faliekant mis. Nu dus ook.

Kort samengevat: Vrouwen excelleren ‘natuurlijk’ over het algemeen minder in een heleboel beroepen en ze hebben minder ambitie. Ze hebben meer interesse, vaak, in familie-achtige dingen. Het is normaal voor een vrouw om een beetje linksig te zijn en linkse praatjes te hebben, totdat ze een man ontmoet die ‘gewoon rechts is’ en die haar ‘wel even’ zegt hoe ‘het echt zit’ en dan geeft zo’n vrouw je braafjes gelijk. Dat is zo Baudets ervaring en dan is het gewoon zo.

Ik schoot er hartelijk van in de lach, van die natte droom van meneer Baudet. Het is dan ook aandoenlijk, zo’n jongetje dat denkt dat meisjes zonder masculien ingrijpen niets begrijpen van de politiek en de wereld om hen heen. Heel even had hij een wakker moment; “Dit ga je toch niet uitzenden?” O, ja wel. Echt wel. En dat is maar goed ook.

Want misschien was u al vergeten wat meneer Baudet eerder over vrouwen schreef, ter verdediging van Julien Blanc (#ChokingGirlsAroundTheWorld), de ‘versiercoach’ die flirten verwarde met het intimideren en manipuleren van vrouwen.  Een man die andere mannen leert dat een vrouw ‘ja’ bedoelt wanneer ze ‘nee’ zegt, Baudet vond dat hij gelijk had:

De realiteit is dat vrouwen niet alleen maar met omzichtig “respect” behandeld willen worden door hun sexpartner; dat ze helemaal niet willen dat je hun ‘nee’, hun weerstand respecteert: de realiteit is dat vrouwen overrompeld, overheerst, ja: overmand willen worden. 

Natuurlijk zijn ’s mans uitlatingen seksistisch, niet te zeggen onversneden misogyn. Het is dan ook volkomen logisch én terecht dat Baudets uitspraken hem op de nodige kritiek kwamen te staan.

Waar ik me wel over verwonderd heb is hoe slecht verteerbaar die kritiek voor velen bleek. De man is nota bene fractievoorzitter, nochtans werd opgeroepen hem maar niet al te zeer au sérieux te nemen. In de roze panelen werd al gauw gesproken van hysterische haatwijven. Menigeen trachtte Baudets woorden recht te breien, want tja, vrouwen werken veel vaker deeltijd en dus moet hij wel gelijk hebben. De vraag is nochtans of dat iets zegt over ambities en zo ja, wat dan eigenlijk.

Maar daar ging het meneer Baudet helemaal niet om. Hij zei het echt: Vrouwen excelleren (‘natuurlijk’!) minder in een heleboel beroepen en zonder mannen-die-gewoon-rechts-zijn snappen de domme linkse vrouwtjes er al helemaal niets van.

Dat is virulente vrouwenhaat, niets meer en niets minder. Dat is gewoon zo.

De pop aan de strop en de bordjesman

Daar sta je dan, met je postzegel in zo’n beetje alle kranten. Met naam en toenaam. Woonplaats. Daar zullen jullie je vast het apelazarus van geschrokken zijn. Misschien nog wel meer dan van de aangifte die tegen je gedaan werd.

Stoer doen in de vermeende anonimiteit van de massa en dan sta je ineens in je eentje met je bijdehante harses in de krant en op GeenStijl. Is het hele Internet en zijn moeder boos op je en moet je onderduiken.

Zeg, vrind met die pop aan een strop. Kocht je die bruine opblaaspop nou speciaal voor de gelegenheid? Of had je ‘m toevallig toch al liggen en heeft die meneer uit het onderliggende vak eigenlijk helemaal geen roos?

Wat ging er door je heen toen je die strop knoopte en die om die plastic nek legde? Toen je het ding over de balustrade van je ‘sfeervak‘ verhing? Louter en alleen omdat je het niet kunt verteren dat een sporter van ‘jouw’ club naar een andere is verhuisd.

Heb je nu echt op geen enkel moment gedacht dat ’t misschien toch allemaal wel een bruggetje te ver was? Of kwam de kater later, toen je in je eentje in een celletje zat? Mijn complimenten aan je advocaat overigens, die je verzachtende karakterschets met de nodige humor weet te brengen.

“Hij heeft zware momenten in zijn leven meegemaakt. Verlies van familieleden waardoor hij er vrijwel alleen voor staat. Samen met zijn jongere broer probeert hij de eindjes aan elkaar te knopen.”

Dan die bordjes bij die Britse dartswedstrijd, internationaal uitgezonden: “Kenneth NSB”. “Kenneth Vermeer hangen”. Met een poppetje aan een galg erbij getekend voor de slechte verstaander.

Het lachebekkie dat het bordje ophield met “Kenneth Vermeer hangen”, is kennelijk de huispoëet van het ‘sfeervak’ 410. Hij zou bekend staan als ‘chef spandoeken’ en moet in het verleden regelmatig opgetreden hebben als woordvoerder van de groep Ajax-supporters.

Zou hij laatst ook het hoogste woord gehad hebben, tijdens een goed gesprek met de spelers, coach en technische staf, over het gezamenlijk ongenoegen van de heren voetbalsupporters over “het gebrek aan respect naar de supporters toe”?

Excuses, daar plaste ik toch bijna in mijn broek van het lachen.

Zeg, bordjesman. Brede lach, middelvinger opgestoken, hele bink. Ja, jij daar, sportbegeleider bij een centrum voor revalidatie en reumatologie, was het je baan waard? Misschien was het inderdaad jouw bordje niet, maar je poseerde er wel mee.

Je wist toch dat je werkgever een foto van je op haar site had staan? Je was projectleider Special Heroes, een landelijk project voor leerlingen in het speciaal onderwijs. Leerlingen van 6 tot 19 jaar oud, die jij mocht laten ervaren hoe leuk sport en bewegen kan zijn.

Toen je die middelvinger opstak en naar die camera lachte, heb je toen nog even aan je pupillen gedacht? Kijk jongens en meisjes, zó leuk is sport nou. Je was toch niet echt verrast dat je prompt op non-actief gezet werd?

Kan zo’n balletje toch raar rollen, hè?

Testosteronbommen

De aanrandingen en verkrachtingen tijdens de oudejaarsviering in Keulen zijn we nog niet vergeten. Er werden inmiddels meer dan 800 aangiften gedaan, waarvan 521 van een seksueel misdrijf. Aanranding, belaging, en tenminste drie gevallen van verkrachting. Het is voor veel vrouwen een ware horrornacht geweest.

Ieder weldenkend mens spreekt daar schande van, en terecht. Iedereen met een beetje beschaving in zijn donder maakt zich boos. Je blijft immers met je poten van elkaar af. Ieder mens heeft het recht zich vrijelijk en ongestoord over straat te bewegen. Vrouwen dus ook.

Henriette Reker

Daarom maakte ik me dan ook dubbel kwaad over de burgemeester van Keulen, mevrouw Henriette Reker, die onder andere een gedragscode voor meisjes en vrouwen bepleitte om situaties zoals die in Keulen gebeurden te voorkomen.

Burgemeester Reker meent dat de dames moeten weten hoe zij zich moeten gedragen zodat ze niet bepoteld, beroofd, aangerand, mishandeld en verkracht worden. Zo zou volgens mevrouw Reker een armlengte afstand houden van vreemd manvolk een probaat middeltje zijn om niet in het kruis gegrepen te worden.

Dat noemen ze ook wel victim blaming.

Sami Abu-Yusuf

Burgemeester Reker kreeg bijval van de Keulse ultraconservatieve imam Sami Abu-Yusuf. Ook die vond dat de slachtoffers van de aanrandingen en verkrachtingen tijdens die nieuwjaarsnacht zelf ook schuld dragen:

“Einer der Gründe weswegen muslimische Männer Frauen vergewaltigten oder belästigten, ist, wie sie gekleidet waren. Wenn sie halbnackt und parfümiert herumlaufen, passieren eben solche Dinge. Das ist wie Öl ins Feuer gießen!”

Het kwam de imam op een aangifte te staan, waarna hij zich haastte zijn uitspraken te nuanceren. Het natuurlijk óók nog de schuld van pillen, drugs en alcohol en met zijn uitspraken wilde hij natuurlijk helemaal niet zeggen dat vrouwen niet ‘halfnaakt’ en met een wolkje parfum over straat mogen.

Van beiden draaide mijn feministenmaag zich om. Ze staan symbool voor een teruggang in tijd en beschaving. Een ieder heeft recht op vrijheid en veiligheid van zijn of haar persoon, maar vrouwen kunnen nog altijd niet onbezorgd over straat waar en wanneer ze dat willen. Al dan niet seksueel geweld tegen vrouwen wordt nog altijd halsstarrig afgeschilderd als een vrouwenprobleem.

Dat is een probleem op zichzelf. Ook in Nederland, overigens.

Geert Wilders

Geert Wilders en het verdrag tegen geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld

In Nederland roerde meneer Wilders zich, uiteraard want de daders in Keulen waren “islamitische testosteronbommen”. Hij kwam gezellig op een zaterdagmiddag naar de markt in het pittoreske Spijkenisse, om daar ‘verzetsspray’ uit te delen aan ‘onze vrouwen’. Meneer Wilders maakt zich namelijk enorme zorgen over de veiligheid van ‘onze vrouwen’. Tenminste, wanneer hem dat zo uitkomt.

Krijgen hij en zijn partij namelijk de gelegenheid in te stemmen met een wetsvoorstel zoals de Goedkeuring van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, dan stemmen ze als enige partij in Nederland tegen.

Dat verdrag verplicht tot het opstellen van maatregelen die erop gericht zijn om geweld te voorkomen, de slachtoffers te beschermen en de dader te berechten en bestraffen. Dat verdrag stelt daarnaast de voorbereiding van huwelijksdwang strafbaar, vult de Uitleveringswet aan én voorziet in een regeling waardoor minderjarige slachtoffers na het bereiken van de meerderjarigheid de gelegenheid krijgen een procedure in te stellen.

Situatie in Nederland

Bijna 40% van de vrouwen in Nederland heeft, nog voor hun zestiende levensjaar, een of meer negatieve ervaringen met seksueel misbruik opgedaan. Van alle meisjes zal tussen 5 en 10% in hun jeugd verkracht worden, van de jongens zal dat 1 tot 5% hetzelfde lot ondergaan. Zo’n 80% van die slachtoffers wordt misbruikt door daders uit de dagelijkse omgeving; gezinsleden of bekenden van de familie.

Geweld in de privésfeer is de omvangrijkste geweldvorm in onze mooie, Nederlandse samenleving. Ongeveer 50% van de Nederlandse bevolking heeft nooit te maken gehad met huiselijk geweld of met een vervelend incident in de huiselijke kring. Dat Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld is derhalve ook voor Nederland bepaald geen overbodige luxe.

Wonderlijk genoeg zag de PVV toch geen brood in dat verdrag. Het is meteen de reden waarom ik het zo vervelend vind wanneer meneer Wilders roept zich zo’n zorgen te maken over de veiligheid van ‘onze vrouwen’, waar ik er een van ben. Met zo’n vriend heb je als vrouw geen vijanden meer nodig.

Testosteronbommen en verzetsspray

Goed. Wel wil meneer Wilders  dat het wettelijk verbod op pepperspray zo snel mogelijk wordt opgeheven en vrouwen daarmee het recht en de mogelijkheid gegeven wordt zich te verdedigen tegen de ‘testosteronbommen’ uit den vreemde die het op hen voorzien hebben.

Ook meneer Wilders nuanceerde nog even eerder uitgedane uitspraken nog wat, want natuurlijk zijn niet alle asielzoekers aanranders of verkrachters. Meneer Wilders refereerde aan de oudejaarsnacht in Keulen:


“Die gebeurtenissen laten zien hoe gevaarlijk het is, als we massaal mannen binnenhalen uit de barbaarse, vrouwonvriendelijke islamitische cultuur.”

De ironie wil dat er een vrouwonvriendelijke testosteronbom van eigen grond op een armlengte afstand obsceniteiten stond te bulderen naar de groep vrouwen, die het gore lef had op de openbare weg een hem onwelgevallige mening te komen uiten. Wat denken zulke feministische activisten wel!

Misschien hetzelfde als ik: Mensen die vluchten voor oorlog, vervolging en geweld zijn welkom. Als je nou je heil komt zoeken in het rijkere, veiligere en vrijere Westen, en je de eerste de beste keer dat je een jouw onwelgevallige mening hoort deze meteen met grof geweld de kop in probeert te drukken, dan kun je wat mij betreft ook meteen weer vertrekken. Wie vrouwen, homo’s of wie dan ook lastig meent te moeten vallen geldt hetzelfde. Graag of niet, daar is de deur. 

Lelijke wijven die verkracht willen worden

Fabian, zoals de testosteronbom in kwestie schijnt te heten, had voor de gelegenheid zijn zoontje meegenomen. Leuk, een dagje uit en samen met zoonlief met zijn grote blonde held op de foto. Komp hij op die marrek aan, staan daaro alleen maar lelaaike wijvon die geen gezonde Hollandse piemol kennen kraaigon. Dixit meneer Fabian, toonbeeld van onze oer-Hollandse vrouwvriendelijke beschaving.

Op het zien van deze vrouwen, wier grootste misdaad het aanheffen van een spreekkoor “Wilders racist, geen feminist!” en het vasthouden van een bordje met daarop “Niet in mijn naam” was, kwam al die beschaving opborrelen en met het luid huilend kind op de arm riep hij de dames toe: 


“Jullie zijn vies! Jullie zijn fokking vies! Bah! Jullie willen verkracht worden! Jullie willen gewoon piemol hebben! Ha, jullie kennen geen piemel krijgen! Want jullie zijn lelijk!”

Het antwoord op al Fabians seksueel verbaal geweld? In bijzijn van zijn kind, nota bene? Een gezellig interviewtje met de normaal allesbehalve milde Rutger van Castricum, What A Wonderful World van Louis Armstrong er stemmig in gemonteerd, waarin testosteronbom Fabian de gelegenheid krijgt te laten zien was een goedzakkige en fijne pappa hij eigenlijk is. Onwennig hortend en stotend leest hij voor de camera het kind uit Nijntje voor.

Zijn bloedmooie en lieftallige vrouw, met hun zoontje op schoot, valt hem bij. Zoetgevooisd en al net zo erudiet als haar Fabian voegt ze toe: “Lekker boeiend, die wijvon moeten ook d’r muil houen toch? Wat hun zegge mag wel?” 

Jong geleerd is oud gedaan, zal ik maar zeggen. Zo zijn onze manieren.

De brul van het woord

Nimr Baqr al-Nimr was een vooraanstaand shia-geestelijke in Saoedi-Arabië. Hij was uitermate kritisch over de situatie van de sjiitische moslims, een minderheid in het koninkrijk die structureel wordt achtergesteld, en over de Saoedische overheid. Meneer Nimr al-Nimr riep zelfs op tot vrije verkiezingen, zeer tegen het zere been van het Saoedisch koninklijk huis.

Tijdens de Saoedisch-Arabische protesten (2011-2012) riep hij de protestanten op politiekogels niet te beantwoorden met geweld, maar met de ‘brul van het woord’.

Op 8 juli 2012 werd meneer Al-Nimr door de politie in een been geschoten en gearresteerd. Duizenden liepen dagenlang te hoop om tegen zijn arrestatie te protesteren, maar dat mocht niet baten. Sjeik Al-Nimr ging een maand later in hongerstaking en zou in die periode vermoedelijk gemarteld zijn.

Op 15 oktober 2014 werd de sjeik ter dood veroordeeld, omdat hij om buitenlandse bemoeienis zou hebben gevraagd, ongehoorzaam geweest was aan de Saoedische heersers en omdat hij de wapens zou hebben opgepakt tegen de veiligheidsdiensten. Het vonnis luidde ‘onthoofding en kruisiging’.

’s Mans broer, Mohammed al-Nimr, stuurde een tweet de wereld in over dit doodsvonnis en werd daarom dezelfde dag nog gearresteerd. Hij zit tot op de dag van vandaag vast.

Gisteren voerde Saoudi-Arabië dat vonnis uit, tijdens een heuse massa-executie. In 12 verschillende Saoedische steden werden 47 mensen omgebracht door middel van onthoofding of een vuurpeloton. Allen waren veroordeeld voor ‘terrorisme’, sommigen zaten al tien jaar vast. Zoals de secretaris-generaal Ban Ki-moon van de Verenigde Naties al observeerde zijn een aantal van deze mensen ter dood gebracht na rechtszaken die ‘serieuze vragen oproepen over de aard van de aanklachten en de eerlijkheid van de processen’.

Situatie Saoedi-Arabië

Dat het Saoedische regime tegenstanders uit de weg werkt door middel van valse aanklachten en oneerlijke processen zou me niets verbazen. Met mensenrechten in het algemeen is het immers treurig gesteld in het Saoedisch koninkrijk, die worden er bij de vleet geschonden. Lijfstraffen zijn er nog goed gebruik, slachtoffers van verkrachting kunnen er zelfs met de zweep krijgen. Homoseksualiteit is er strafbaar, in de zin zelfs dat homoseksuelen publiekelijk onthoofd of gestenigd kunnen worden voor hun ‘misdaad’. Ook op afvalligheid staat er de doodstraf.

Onderdrukking en achterstelling van minderheden is er dagelijks gebruik. Saoedische vrouwen mogen niet stemmen, geen auto rijden en ze mogen zonder een mannelijke voogd, een ‘mahram’, zelfs überhaupt niet reizen. In het koninkrijk zijn kindhuwelijken toegestaan, meisjes van negen jaar worden er gezien als geschikt huwelijkspartner.

Daarnaast zijn we allemaal bekend met het gruwelijke verhaal van de Saudische blogger Raif Badawi, die veroordeeld werd tot 10 jaar cel, een boete van bijna 240.000 euro en duizend stokslagen. Zijn misdaad? Het schrijven van kritische blogs en vreedzaam activisme. Op zijn website werd kritiek gegeven op de rol van religie in de Saoedische samenleving en werden religieuze leiders bekritiseerd.

Saoedi-Arabië is een schurkenstaat. Een door de rest van de wereld en zelfs door het ‘beschaafde’ Westen gesanctioneerde schurkenstaat.

Met droge ogen spreekt het Westen nog altijd over Saoedi-Arabië als een ‘bondgenoot’ en heel wat Westerse landen leveren wapens aan het koninkrijk.

Reactie Nederland

Het kabinet en de Tweede Kamer bespraken de door Saoedi-Arabië voorgenomen massa-executie een maand geleden tijdens het Vragenuur. Minister Jeanine Hennis (Defensie) nam daarbij de honneurs waar voor de afwezige minister Bert Koenders (Buitenlandse Zaken). Bij monde van minister Hennis sprak het kabinet haar zorgen uit, maar daar bleef het bij. Nederland zou haar afkeur uitspreken, alweer, maar zou daar geen enkele consequentie aan verbinden. Minister Hennis benadrukte hoe belangrijk het is om ‘goed contact’ met de Saudi’s te onderhouden, omdat dat de enige manier is om het koninkrijk op de misstanden aan te spreken. Dat aanspreken, dat gebeurt ook echt – aldus de minister. 
D66-Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma wilde wel eens weten wat er moet gebeuren voordat ook voor de minister de maat vol is. Hij verwees daarbij naar het gebruik van verboden clustermunitie door het Saudische leger in Jemen, het blokkeren van een onafhankelijk onderzoek naar de oorlogsmisdaden in Jemen en de vele onthoofdingen in het koninkrijk. 

VOC-mentaliteit

Goede vraag. Zo lang er echter economische belangen gediend kunnen worden lijkt ons kabinet echter met graagte te willen buigen voor Saoedi-Arabië. Dat hebben we vaker gezien, na de onsympathieke sticker-actie van meneer Wilders bijvoorbeeld. Die sticker, groen met witte letters, leek op de Saoedi-Arabische vlag en er stond “De islam is een leugen, Mohammed een crimineel en de Koran gif” opgedrukt. Meneer Wilders moet die sticker in een enveloppe van de Tweede Kamer naar de Saoedische ambassade in Den Haag gestuurd hebben en daar heeft men een half jaartje op dit affront moeten zouten. Tot toch opeens de spreekwoordelijke kogel door de moskee was  en men tot op het bot beledigd besloot te zijn. Zo beledigd zelfs dat men een handelsboycot overwoog.
Een handelsboycot! Paniek in de tent! Toenmalig minister Timmermans stuurde stante pede een van zijn hogere ambtenaren naar Saoedi-Arabië en was prompt voornemens ook zelf naar het gebelgde koninkrijk af te reizen. Dat alles om de plooien in de Saoedi-Arabische vlag glad te strijken. Dat is wat twee miljard exporteuronen met ons kabinet en haar moreel kompas doen. 
Nu gaat het dan ook niet anders. Saoedi-Arabië krijgt begin dit jaar bezoek van de Nederlandse mensenrechtenambassadeur van het ministerie van Buitenlandse Zaken, om samen nog eens gezellig te keuvelen over de mensenrechtensituatie in het land. Dat zal ze leren, die Saoedische mensenrechtenschenders! 
Goed gebruld, mottige tandeloze leeuw!

Reactie Europa

De Europese Unie heeft de executies sterk veroordeeld, maar laat het ook bij lippendienst. Ze doet slechts een beroep op de Saoedische autoriteiten om aan te sturen op verzoening tussen de verschillende bevolkingsgroepen. 


“The Kingdom of Saudi Arabia carried out 47 executions earlier today.
The EU reiterates its strong opposition to the use of the death penalty in all circumstances, and in particular in cases of mass executions.

The specific case of Sheikh Nimr al-Nimr raises serious concerns regarding freedom of expression and the respect of basic civil and political rights, to be safeguarded in all cases, also in the framework of the fight against terrorism. This case has also the potential of enflaming further the sectarian tensions that already bring so much damage to the entire region, with dangerous consequences.

The EU calls on the Saudi authorities to promote reconciliation between the different communities in the Kingdom, and all actors to show restraint and responsibility.”

Minister Koenders heeft die verklaring uiteraard netjes onderschreven: “Nederland bevestigt, mede als EU-voorzitter, de EU-verklaring over de executies in Saoedi-Arabië.” Hij voegde daaraan toe dat Nederland “principieel en actief tegenstander van de doodstraf is”.
Dat alles staat in schril contrast met bijvoorbeeld de reactie van de Duitse eurocommissaris Günther Oettinger op de nieuwe mediawet, die Polen heeft aangenomen. Volgens die wet kan de Poolse regering de directie en hoofdredactie van de publieke omroep zelf benoemen en ontslaan. Schandalig natuurlijk, want daarmee breidelt Polen de pers en muilkorft de vrije meningsuiting. Niet alleen wil meneer Oettinger voorstellen dat de Europese Unie Polen daarom onder toezicht stelt, ook is hij voornemens Polen haar stemrecht in Brussel af te nemen vanwege die nieuwe mediawet als het land zich niet naar de Europese mores voegt. 

Reactie Verenigde Naties

Secretaris-generaal Ban Ki-moon van de Verenigde Naties had dus al zo zijn twijfels bij de aanklachten tegen de 47 gedode Saoedische gevangenen en de eerlijkheid van hun processen. Daarnaast heeft ook hij natuurlijk laten weten hoe ‘geschokt’ hij is door die 47 executies. Hij had de Saoedische autoriteiten opgeroepen, tevergeefs en waarschijnlijk tegen beter weten in, de doodvonnissen om te zetten naar andere straffen. 
Nu is het zo gelegen dat de Verenigde Naties vorig jaar nog de Saudi-Arabische Faisal bin Hassan Trad aangesteld hebben als hoofd van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. 
Destijds gaf meneer Faisal Bin Hassan Trad commentaar op een VN-rapport over de doodstraf, dat door secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-Moon gepresenteerd werd. Daarbij liet hij weten dat hij daarbij het standpunt van de VN niet deelt dat de doodstraf overal op deez’ aardkloot afgeschaft zou moeten worden. Daarmee hebben we nu de wonderlijke omstandigheid dat juist het hoofd van de Mensenraad van de Verenigde Naties uitgesproken pro-doodstraf is. 
Meneer Trad vervolgde zijn betoog met de opmerking dat Saudi-Arabië een islamitisch land is en het vast wenst te houden aan de sharia. Daarom voert het de doodstraf uit. Volgens meneer Trad wordt die doodstraf alleen opgelegd bij ernstige misdrijven en bij gevaar voor de Saudische maatschappij. Afvalligheid en homoseksualiteit vallen daar volgens deze meneer onder. Net als overspel en toverij en het uiten van een onwelgevallige mening, getuige het lot van mensen als Nimr Baqr al-Nimr. 
Het vriendelijk verzoek van meneer Ban Ki-moon zal door de Saoediërs dan ook wel met een bulderende lach terzijde geschoven zijn. 
Ik verafschuw geweld. Ik verafschuw de doodstraf. Ik verafschuw het wegkijken. 
Hear me roar. 

De sociale staat van Nederland

De mensen van het Sociaal en Cultureel Planbureau hebben de gehele Nederlandse bevolking even een thermometer tussen de billen gestoken. Hoe gaat het nu met ons, Nederlanders? Hoe gelukkig zijn we en hoe tevreden zijn wij met ons bestaan in ons kikkerlandje? Hun onderzoek (PDF) levert opvallende en verrassende resultaten op.

Speciaal voor u spitte ik 401 pagina’s door.

Bevolking en economie

In 2014 waren met zijn 16,8 miljoenen, onze bevolkingsaanwas is, vergeleken met de rest van Europa, gemiddeld. We vergrijzen. Ongeveer de helft van de jaarlijkse aanwas van onze bevolking met 0,3% per jaar komt de laatste jaren voor rekening van kinderen van niet-westerse migranten. We zijn almaar minder trouwlustig en scheiden des te vaker.

Onze economie is aan de beterende hand en Nederland is een sterk merk. We staan op de vijfde plaats van de World Competitive Index, die de economische concurrentiekracht van landen meet. Nederlandse huishoudens hebben in internationaal perspectief grote huizen- en pensioenvermogens, maar ook een gemiddelde schuld van 103.000 euro (inclusief hypotheek).

Daar staat tegenover dat steeds meer van ons in de (helaas groeiende) categorie ‘kwetsbare personen’ (zoals eenoudergezinnen, niet-westerse migranten en huishoudens woonachtig in achterstandswijken) vallen en dat komt een toename van mensen met lage inkomens (+45%) in de periode 2008-2013. In diezelfde periode zagen we on nationaal inkomen per huishouden met 6% afnemen. Auw. Eind 2014 moesten 94.000 mensen een beroep doen op de Voedselbank.

Ook de arbeidsmarkt herstelt langzaam van de crisis: de vraag naar arbeid neemt toe. Vrouwen werken in vergelijking met mannen opvallend vaak in deeltijdbanen en dat staat in direct verband met gezinsvorming. Vrouwen besteden nog altijd veel meer van hun tijd aan zorgen voor kinderen en mantelzorg. Hoe hoger het opleidingsniveau van vrouwen, hoe hoger het aandeel vrouwen met betaald werk.

Circa 61% van de overheidsuitgaven bestaat uit uitgaven voor de zorg (30%), uitkeringen (19%) en het onderwijs (12%).

Publieke opinie en islamofobie

Nederlanders zijn, in vergelijking met bewoners van andere Europese lidstaten, positief gestemd over hun thuisland. ‘Tuurlijk maken we ons wel zorgen over de toekomst, vooral de zorg en de internationale veiligheid staat hoog op onze zorgenagenda, maar we zijn sinds 2014 positiever gaan denken over onze economie en politiek. Hogeropgeleiden zijn daarbij een stuk optimistischer gestemd dan lageropgeleiden.

De democratie wordt breed gedragen in Nederland: 95% van ons vindt het belangrijk om in een democratie te leven. We willen een dikkere vinger in de pap en zouden graag zien dat wij, burgers, meer van invloed zouden zijn op de politiek. De Europese Unie steunen we allengs minder. Gemiddeld heeft 40% van de lageropgeleiden, 51% van de middelbaar opgeleiden en 67% van de hogeropgeleiden ‘voldoende’ vertrouwen in het parlement.

Er is iets mis met onze voor normen en waarden. We zijn minder negatief over normen en waarden dan tien jaar geleden, maar onze maatschappij is wel in zo’n mate verhufterd dat 36% van ons zich wel eens schaamt Nederlander te zijn.

Ons opinieklimaat lijkt milder geworden. Immigratie en integratie zijn sinds 2014 een heter hangijzer, door sympathieën van een aantal Nederlandse moslims voor Islamitische Staat en de toestroom van vluchtelingen naar de Europese Unie vanuit het Midden-Oosten en Afrika. Ons beeld van moslims de is opvallend genoeg de afgelopen tien jaar sterk verbeterd. Van een toenemende ‘islamofobie’ lijkt dan ook niet erg sprake te zijn.

Vond in 2004 nog maar een derde dat de meeste moslims respect hebben voor anderen, in 2014/’15 is dat ruim de helft. Daar staat tegenover dat er geen dalende trend is bij de opvatting dat de leefwijzen van West-Europeanen en moslims onverenigbaar zijn. Dat er te veel mensen van buitenlandse afkomst in Nederland wonen, is een opvatting die tussen 2004 en 2006 en tussen 2010 en 2013 in populariteit afnam. In 2014/’15 is er een beperkte stijging, maar over de hele periode is er een duidelijke daling (van 47% naar 36%).

Onderwijs

Het opleidingsniveau van de Nederlandse bevolking blijft stijgen, maar jonge mannen blijven daarbij
achter. Ook niet-westerse migranten staan nog op achterstand voor wat betreft het opleidingsniveau. Het aantal voortijdig schoolverlaters is verder gedaald, in 2014 was echter wel nog 8,6% van de Nederlandse jongeren van 18-24 jaar voortijdig schoolverlater.

De kwaliteit van het rekenonderwijs in het voortgezet onderwijs verschilt per school; in het
mbo haalt nog niet de helft van de studenten een voldoende voor de rekentoets. De digitale geletterdheid van een derde van de leerlingen in het vmbo ligt onder het basisniveau.

Daarnaast zullen er in de nabije toekomst discussies plaats moeten vinden over het aangeboden curriculum; Onze maatschappij verandert, er staan technologische veranderingen op stapel in het arbeidsproces en dus zal er nog eens gekeken moeten worden naar de voorwaarden voor een inhoudelijk goede startkwalificatie.

Inkomen en sociale zekerheid

Het voorzichtige herstel van de arbeidsmarkt is te zien in de uitstroom uit de Werkloosheidswet, die in 2014 flink toenam. Dat is goed nieuws. De inkomensongelijkheid in Nederland is al jaren stabiel en de meesten van vinden dat die ongelijkheid wel een beetje minder moet. Sinds de crisis zagen we allemaal ons inkomen verminderen, er is een stijging in armoedecijfers, maar bij de hogeropgeleiden is inmiddels een begin van herstel te zien.

We zijn redelijk tevreden, waar het ons inkomen betreft, en hoogopgeleiden zijn daar nog aanzienlijk vaker tevreden mee dan laag- en middelbaar opgeleiden. Ziet u de trend? (Investeren in) onderwijs is extreem belangrijk, hogeropgeleiden zijn tot nog toe op alle fronten beter af én relatief gelukkiger.

Eenoudergezinnen zijn daarnaast aanzienlijk minder vaak (zeer) tevreden dan huishoudens van
een andere samenstelling. Dit zal in 2015 mogelijk verbeteren als gevolg van de verhoging
van de kinderopvangtoeslag in 2014. Niet-werkenden en eenoudergezinnen hebben vaak moeite met rondkomen, daar wordt je natuurlijk niet gelukkiger van.

Betaald werk en zorgtaken

De werkeloosheid onder (niet-westerse) migranten is met 17% historisch hoog. Meer ouderen werken langer door: hun arbeidsparticipatie steeg in 2014 terwijl die van mannen, vrouwen, jongeren en niet-westerse migranten juist daalde. Het aandeel flexibele arbeid in Nederland groeit sterk in vergelijking met de rest van Europa, net als het telewerken. We zijn wat minder tevreden over onze arbeidsomstandigheden en ervaren een toenemende werkdruk.

Het gebruik van formele kinderopvang nam in 2013 af, mede door bezuinigingen op de kinderopvangtoeslag.

Gezondheid en zorg

Nederlanders zijn relatief gezond. Onze medische en preventieve zorg is goed geregeld en daar hebben we duidelijk profijt van. Onze levensverwachting stijgt. Hogeropgeleiden doen het ook hier beter dan lageropgeleiden en zij leven zelfs vaker een gezonde leefstijl na dan lageropgeleiden. Ouderen maken vaker gebruik van professionele thuiszorg en wonen veel langer zelfstandig.

De crisis heeft een weerslag gehad op onze gezondheid en ons mentale welbevinden. We zijn meer medicijnen gaan gebruiken, waaronder antidepressiva en er is zelfs een stijging waargenomen in het gemiddeld aantal gevallen van suïcide.

Maatschappelijke en politieke participatie en betrokkenheid

Ofschoon Nederland relatief veel vrijwilligers kent zijn wij Nederlanders opvallend weinig actief op het politieke vlak. De opkomst bij verkiezingen is bedroevend laag, maar in de virtuele wereld van het Internet zijn we politiek gezien actief. We zijn wat minder gaan doneren aan goede doelen, hetgeen ongetwijfeld gevolg zal zijn van de doorstane crises van de laatste jaren.

Vrijetijdsbesteding

De hoeveelheid vrije tijd die we hebben en onze invulling daarvan is van directe invloed op de door ons ervaren kwaliteit van leven. Nederlanders zijn dol op de media, sommigen van ons zijn er zo’n 20 uur per week mee zoet. Daarnaast WhatsAppen, Facebooken en Twitteren we wat af. We bezochten wat vaker een museum, bioscoop of concert.

In 2014 sportte ruim de helft van de Nederlanders wekelijks. Deze sportdeelname is stabiel
en voor Europese begrippen vrij hoog. Onder volwassenen is de grootste deelname en hun voorkeur gaar daarbij uit naar sporten die ze in hun eentje kunnen doen.

Sociale veiligheid

Volgens zowel onze eigen beleving als die van de politie is de criminaliteit over de afgelopen tien jaar afgenomen. Dat geldt voor alle soorten delicten. Meldingen van discriminatie namen toe. Het aantal minderjarige en jongvolwassen verdachten daalt.

Met 337 delicten per 1000 personen rapporteerden Nederlanders in 2014 de minste criminaliteit sinds jaren. Van deze delicten is zo’n 60% een vermogensdelict, zo’n 30% vandalisme en 10% een geweldsdelict. Hiervan is alleen vandalisme significant afgenomen ten opzichte van 2012. Cybercriminaliteit nam af ten opzichte van 2013, vanwege minder identiteitsfraude en hacken.

Onze rechtstaat lijkt zich te voegen naar ons verlangen criminelen zwaarder gestraft te zien worden. In 2013 werden er voor het eerst meer gevangenisstraffen opgelegd dan taakstraffen. Er worden meer celstraffen opgelegd, maar wel lagere, en minder geldboetes, maar wel hogere.

Meer Nederlanders zijn tevreden over de politie. De pakkans van hoge-impactcriminaliteit is
in 2014 verder toegenomen, maar het totale ophelderingspercentage voorlopig licht gedaald
(24,6% in 2014). En dat terwijl we zien hoe zwaar er op die organisatie bezuinigd wordt.

Weer iets minder mensen voelen zich wel eens onveilig (36% in 2014), maar in onze eigen woonbuurt zijn onze onveiligheidsgevoelens (18%) niet of nauwelijks afgenomen.

Wonen

Vergeleken met andere Europese landen zijn wij Nederlanders erg tevreden met onze woning. Onze woningen zijn relatief groot, de bouwvoorschriften streng en een huis zonder toilet of douche is hier ondenkbaar (in tegenstelling tot andere Europese landen). Het eigenwoningbezit bedraagt bijna 60% van de woningvoorraad. Hoogopgeleiden zijn doorgaans meer tevreden met hun buurt, maar laagopgeleiden ervaren meer sociale cohesie.

Kwaliteit van leven: leefsituatie en geluk

Onze leefsituatie (welvaart en welzijn) is de afgelopen tien jaar op de keper beschouwd verbeterd, met uitzondering van een dip tussen 2010 en 2012. Nederlanders geven het leven een 7,8 als rapportcijfer. Er zijn wel verschillen: jongeren scoren wat slechter dan ouderen en ook de zogeheten kwetsbare groepen zijn wat minder gelukkig dan gemiddeld.

De conclusie in dit hoofdstuk is dat het met de kwaliteit van leven in Nederland goedgesteld is. De economische crisis had weliswaar negatieve consequenties, bijvoorbeeldvoor mensen die werkloos werden of gedwongen hun huis moesten verkopen, maar voorde meerderheid van de Nederlanders waren de gevolgen voor hun kwaliteit van levenbeperkt. De achteruitgang in leefsituatie die we in 2012 constateerden, is beperkt gebleven en zet in 2014 niet door. Ook het subjectieve welbevinden lijkt door de crisis niet verder aangetast.

We hechten eraan regie te voeren over ons eigen leven, dat is voor Nederlanders een factor van belang in onze ervaren tevredenheid met het leven. Naast die zelfstandigheid maakt ook welvaart ons gelukkiger mensen: een goede woonsituatie, op vakantie kunnen en bijvoorbeeld kunnen beschikken over gadgets zoals een tablet voegen toe aan ons geluksgevoel. Zo ook het kunnen beschikken over de nodige hulpbronnen. Inkomen, opleiding, arbeidsmarktpositie, gezondheid en digitale vaardigheden. bevorderen direct onze leefsituatie.

We zijn de spekkopers van de wereld, eigenlijk. Dat is nou #DutchPrivilege

Hé-lé-máál kláár

FC Utrecht-directeur Wilco van Schaik is hé-lé-máál klaar met een deel van de fanatieke aanhang van zijn voetbalclubje omdat ze racistische spreekkoren lieten horen. Thomas Agyepong, een Ghanese speler van FC Twente, werd door de eencelligen tussen het publiek toegezongen met “Ik heb geen bananen vandaag” toen hij met een blessure op de grasmat lag te zieltogen.

Onversneden racisme dus, laakbaar en een spelbederver bij uitstek.

Dat meneer Van Schaik daar hé-lé-máál klaar mee is werd eens hoog tijd, dat hoogst onbeschaafd fenomeen is natuurlijk al veel te lang onderdeel van het wangedrag van de Twaalfde Man. Gelukkig liet in het geval van de spreekkoren tegen meneer Agyepong het deel van het publiek dat wel zijn gemiddelde 1,3 kilo mensenbrein volledig weet te benutten zich horen tégen de spreekkoren zingende mede-voetbalfans.

Supporters op de Bunnikside, waar de eencelligen van het bananenliedje zaten, kwamen eerder ook al in opspraak na het zingen van antisemitische liederen tijdens de wedstrijd van FC Utrecht tegen Ajax. ”Me vader zat bij de commando’s, me moeder zat bij de SS. En samen verbrandden zij Joden, want Joden die branden het best” zo zongen de voetbalschatjes.

De KNVB bestrafte dat gezang met een geldboete van tienduizend euronen en verordonneerde dat de Bunnikside bij de eerstvolgende wedstrijd tegen Ajax leeg moest blijven. De club moest dus bloeden voor het wangedrag van haar supporters en dat zal meneer Van Schaik mede geïnspireerd hebben tot zijn boude uitspraken over de bananenzangers. Een leeg vak levert geen geld op en dat is vervelend.

Hypocriete houding FC Utrecht 

FC Utrecht ging in beroep tegen de straf. Niet alleen dat, de club schreef de seizoenkaarthouders op die beruchte Bunnikside een geruststellende brief met daarin de belofte dat de club voor hen wel een andere plaats zou vinden in het stadion tijdens de eerstvolgende wedstrijd tegen Ajax. Daarmee gaf de voetbalclub al bij voorbaat aan peop te hebben aan de KNVB en haar sancties en niet meer dan lippendienst te bewijzen aan de strijd tegen discriminatie in haar voetbaltempel.

FC Utrecht kreeg nul op het rekest bij de commissie van beroep van de KNVB. Ook vervelend.

Nog vervelender zal het geweest zijn dat de burgemeester van Utrecht, Jan van Zanen, op zijn beurt besliste dat Ajax-supporters dan niet welkom zullen zijn bij de wedstrijd van hun club tegen FC Utrecht op 13 december. De Utrechtse burgervader is namelijk bang voor rellen, omdat de voetbalschatjes van de Bunnikside dus elders in het stadion gewoon welkom zijn. Och en wee, teleurstelling alom. Vooral de KNVB werd daar heel erg ‘drietug van. De PvdA stelde zelfs Kamervragen over het weren van de Ajax-fans.

De Utrechtse burgemeester had nog veel meer noten op zijn zang, die de club ietwat dissonant in de oren geklonken zullen hebben. FC Utrecht moet een plan maken voor het plaatsen van supporters die gewoonlijk op de Bunnikside zitten, want daarin heeft de club nog niet voorzien. Een nieuw camerasysteem in het stadion moet klaar zijn, want in het geval van de antisemitische spreekkoren kon de club de zangers ervan ‘niet identificeren’ en dat verdient natuurlijk remedie.

Meneer Van Schaik wil nu daadkrachtig in kaart brengen wie de racistische spreekkoren over die bananen zongen.

Een discriminerende FC Utrechter hebben we echter al in het snotje, maar daar heb ik meneer Van Schaik helaas nog niet over mogen horen. Speler Nacer Barazite was namelijk live vol in beeld toen hij weigerde een vrouw de hand te schudden. De hem onwelgevallige vrouwenhand is die van verslaggeefster Helène Hendriks van FOX Sports. Zij wilde de voetballer met het onverzorgde vlasbaardje netjes bedanken voor het haar gegeven interview door hem de hand te schudden, maar die weigert. Hij verbergt zijn knuistjes ostentatief achter de rug.

Mevrouw Hendriks lijkt van tevoren gedresseerd, want ze reageert schroomvallig met een “O ja, ik geef jou geen hand, dat is waar”. Oepsie, helemaal vergeten mee te gaan in een stukje onversneden seksisme!

FC Utrecht, dat in het geval van de racistische kwetsende spreekkoren in elk geval nog het fatsoen had met een verklaring naar buiten te treden, houdt zich stil over de laakbare houding van een van haar employees.

Discriminatie in het voetbal is gewoon best oké. Zo lang het maar geen geld kost en het ‘gezellige middagje voetbal’ niet in het gedrang komt. Want da’s pas echt vervelend. Toch? Meneer Van Schaik? PvdA?

Faisal bin Hassan Trad, Hoofd Koppensneller van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties

Drie maanden geleden blijken de Verenigde Naties de Saudi-Arabische Faisal bin Hassan Trad aangesteld te hebben als hoofd van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties.

De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (UNHRC) is opgericht in 2006 en bemoeit zich met de naleving van de verdragen voor de mensenrechten. Deze raad heeft tot taak álle landen daarop te beoordelen en mag (of moet, zo u wilt) daarbij ook eigen vlees keuren. De raad beoordeelt dus ook de landen die zitting hebben in raad zelf.

Daarnaast heeft deze raad raadgevende bevoegdheid.

Faisal bin Hassan Trad was reeds de Saudische VN-ambassadeur in Genève. Zijn aanstelling is wonderlijk, en zeker niet alleen omdat de VN deze als sinds juni dit jaar onder haar pet gehouden heeft.

Mensenrechten in Saudi-Arabië

Met mensenrechten in het algemeen is het immers treurig gesteld in het Saoedisch koninkrijk, die worden bij de vleet geschonden. Lijfstraffen zijn er nog goed gebruik, slachtoffers van verkrachting kunnen er zelfs met de zweep krijgen. Homoseksualiteit is er strafbaar, in de zin zelfs dat homoseksuelen publiekelijk onthoofd of gestenigd kunnen worden voor hun “misdaad”.

Op afvalligheid staat er de doodstraf. Daarnaast zijn we allemaal bekend met het gruwelijke verhaal van de Saudische blogger Raif Badawi, die veroordeeld werd tot 10 jaar cel, een boete van bijna 240.000 euro en duizend stokslagen. Zijn misdaad? Het schrijven van kritische blogs en vreedzaam activisme. Op zijn website werd kritiek gegeven op de rol van religie in de Saoedische samenleving en werden religieuze leiders bekritiseerd.

Onderdrukking en achterstelling van vrouwen is er dagelijks gebruik. Saoedische vrouwen mogen niet stemmen, geen auto rijden en ze mogen zonder een mannelijke voogd, een ‘mahram’, zelfs überhaupt niet reizen. In het koninkrijk zijn kindhuwelijken toegestaan, meisjes van negen jaar worden er gezien als geschikt huwelijkspartner.

De Verenigde Naties en de doodstraf

Afgelopen vrijdag gaf meneer Faisal Bin Hassan Trad commentaar op een VN-rapport over de doodstraf, dat door secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-Moon gepresenteerd werd. Opvallend is dat hij daarbij het standpunt van de VN niet deelt dat de doodstraf overal op deez’ aardkloot afgeschaft zou moeten worden. Of, in de woorden van meneer Ban Ki-Moon:

The death penalty has no place in the 21st century.  Leaders across the globe must boldly step forward in favour of abolition.  I recommend this book in particular to those States that have yet to abolish the death penalty.  Together, let us end this cruel and inhumane practice. 

Faisal Bin Hassan Trad: uitgesproken pro-doodstraf

Saudi-Arabië heeft laten weten het daar niet mee eens te zijn. Bij monde van haar afgezant Faisal Bin Hassan Trad, nota bene, en tijdens een speech voor diezelfde Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Tijdens zijn speech sprak meneer Trad zijn irritatie uit: Hij vindt dat het rapport van de VN zich veel te veel toespitst op landen die de doodstraf al hebben afgeschaft en daarbij geen enkele ruimte laat voor de opvattingen van voorstanders van de doodstraf. In volgende rapporten over deze materie mag de mening van het Saudisch koninkrijk niet meer ontbreken, vindt hij voorts.

Dat treft. Nu hij als hoofd van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties is aangesteld kan hij daar fijn zelf voor zorgen. De VN zelf heeft er kennelijk geen enkele moeite mee dat haar nieuwbakken hoofd van de Mensenrechtenraad lijnrecht tegenover haar eigen opvattingen of mensenrechten staat.

Meneer Trad vervolgde zijn betoog met de opmerking dat Saudi-Arabië een islamitisch land is en het vast wenst te houden aan de sharia. Daarom voert het de doodstraf uit. Volgens meneer Trad wordt die doodstraf alleen opgelegd bij ernstige misdrijven en bij gevaar voor de Saudische maatschappij. Afvalligheid en homoseksualiteit vallen daar volgens deze meneer dus onder. Net als overspel en toverij.

Zo’n bijgelovige zeloot mag voor de rest van de wereld bepalen hoe er invulling gegeven moet worden aan mensenrechten. En hij mag wat vinden van bijvoorbeeld de mensenrechten in Nederland. Wat een gruwel.

Einde bestaansrecht

De UNHRC is opvolger van een eerdere Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties. Deze commissie werd in 2006 opgeheven omdat er te veel landen zitting in hadden die zelf ook mensenrechten schonden. Ook de ‘vernieuwde’ Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties heeft, ditmaal met de aanstelling van Faisal bin Hassan Trad, haar eigen bestaansrecht opnieuw teniet gedaan heeft.

Doek maar weer op.

Troonrede en Miljoenennota

Vandaag is de Derde Dinsdag van September. Prinsjesdag. De belangrijkste dag van het politieke werkjaar, waarbij we temperatuur van Nederland meten. Hoe gaat het en wat brengt de toekomst? In zijn troonrede heeft onze koning ons verteld hoe de vlag erbij hangt en, belangrijker, wat onze regering het aankomende jaar met ons van plan is. In de Tweede Kamer beginnen de algemene beschouwingen en wordt ook de Rijksbegroting gepresenteerd en besproken.

In vol ornaat en met het nodige ceremonieel trok de vleesgeworden staatsmacht aan ons voorbij. De koning, de politie, alle onderdelen van de strijdmacht en de nationale politie. In koetsen, te paard en op de voetjes.

Troonrede

Foto: ANP

Onze vorst bracht ons goed nieuws over onze economie. De Nederlandse samenleving staat er in sociaal-economisch opzicht relatief goed voor. De woningmarkt herstelt zich. De overheidsfinanciën zijn aan de beterende hand. De economie groeit weer en dat geeft de burger moed. We durven weer geld uit te geven. We kunnen nog niet gezapig achterover leunen, dat zeker niet, maar het gaat beter.

Daarbij mag u niet vergeten dat het kabinet een meevaller ‘heeft’ van 5 miljard euro. Het kabinet meent dat de economie volgend jaar met 2,4 procent zal groeien.

Daarmee is Nederland terug op het niveau van vóór de crisis en dat is goed nieuws.

Werkeloosheid en koopkracht

Het aantal banen neemt toe, maar nog niet afdoende om de werkloosheid op te lossen. Dat verdient remedie. De regering beoogt die te bewerkstelligen door het belastingstelsel aan te passen (al liggen de beide Kamers nog ongemakkelijk dwars). Ze wil de loonkosten voor werknemers die het minimumloon (of ietsje meer) verdienen verlagen en de inkomstenbelasting verlagen. Voor gepensioneerden en mensen met een uitkering belooft onze regering de koopkracht op peil te houden.

“Nu de economie aantrekt en er voorzichtig ruimte ontstaat voor herstel van koopkracht en werkgelegenheid, kan het vertrouwen terugkeren dat ook toekomstige generaties het beter krijgen.”

Gelukkig! Oog voor de toekomst. In Nederland moeten mensen kunnen rekenen op goede zorg, hoogwaardig en toegankelijk onderwijs, adequate sociale voorzieningen en een solide pensioenstelsel. Dixit de koning. Dat kost wat, maar dan heb je ook wat.

Onderwijs

Het optimisme uit de troonrede, dat de hervormingen van de laatste jaren mensen in staat zouden stellen vorm te geven aan hun toekomst, deel ik nog niet. Ik maak me onverminderd zorgen over de uitgeholde kwaliteit en het aanbod van het onderwijs, bijvoorbeeld. Ik weet niet of 4000 extra docenten in het hoger onderwijs jaren van extreme bezuinigingen kunnen rechttrekken. Dat is linke soep, voor een kenniseconomie als de onze. Zeker als u in aanmerking neemt dat die extra docenten betaald worden van het nieuw ingevoerde studievoorschot voor studenten. Studeren wordt duurder en dat vind ik toch een kwalijke zaak.

Ouderen

Er komt weliswaar structureel 210 miljoen euro beschikbaar om de zorg in de verpleeghuizen te verbeteren en ruimte te maken voor meer persoonlijke aandacht, maar hoeveel van die verpleeghuizen hebben we inmiddels niet al gesloten?

Pensioenen

De koning zei dat het belangrijk is dat alle werkenden een goed pensioen op moeten kunnen bouwen, maar de moeizame onderhandelingen over een goede cao voor leraren, ambulance- en politiemedewerkers zeggen me iets anders. Na vier jaar op de nullijn heeft de regering hen een bruto loonstijging aangeboden van 5,05%. Daarvan betalen zij 2,4% zelf, doordat pensioenopbouw en -premie verlaagd worden. Wie dat doorberekent en daarbij die vier jaar nullijn niet vergeet komt op effectief 0,78% loonsverhoging per jaar uit. De jonge garde krijgt er dus een zakcentje bij, maar levert daarvoor behoorlijk wat pensioen in. Geen wonder dat politiemensen zich die sigaar uit eigen doos niet in de handen laten duwen.

Jonge ouders

Enfin, terug naar de troonrede. Jonge ouders krijgen het beter. Ze zullen meer kinderopvangtoeslag krijgen, betaalbare peuteropvang en jonge vaders krijgen meer bevallingsverlof. Vaders baren weliswaar niet, maar het gebaar is leuk.

Normen en waarden

Gelukkig deelt de koning en de regering mijn zorgen over de verhuftering van ons, Nederlanders. Onze samenleving verruwt en de tolerantie, waar we ooit bekend om stonden, staat onder druk. We wisten ruimte voor ieder individu enerzijds zo goed samen te laten gaan met solidariteit en betrokkenheid. Een smaldeel van ons juicht inmiddels bij nieuwsberichten over verdronken ‘gelukzoekers’ en we zien de vluchtelingenstroom, die onze kant op komt, met achterdocht en vrezen aan. Aan de andere kant horen we mondiaal nog altijd bij de top van goede doelen-gevers. Geweld tegen hulpverleners is in opmars. We zullen zelf, als burgers van dit prachtland, weer aan de bak moeten. Omgangsvormen, respect voor elkaar – dat begint bij onszelf.

Omdat goed leiderschap voor een groot deel bestaat uit een goed voorbeeld geven komt er extra geld beschikbaar om de integriteit van de overheid te bewaken en corruptie te bestrijden.

Dreiging, veiligheid en vrijheid

Koning Willem-Alexander noemde het beestje gelukkig bij de naam: Niet alleen is er de dreiging van radicalisering en terroristische aanslagen in Europa, maar deze zet ook nadrukkelijk onze samenleving onder druk. Angst maakt voor onderling wantrouwen. Conflicten in het buitenland kunnen een polariserend effect hebben in ons eigen land. Er is dus dubbel werk aan de winkel.

“Het kabinet reserveert daarom structureel extra geld om de operationele taak van de veiligheidsdiensten, het verzamelen en analyseren van informatie, en het preventiebeleid te versterken.”

Hé? Niets over de politie? De organisatie bij uitstek die in de frontlinie van onze maatschappij opereert en wier medewerkers al veel te lang moeten vechten om een fatsoenlijke cao? Niets over het fiasco van de reorganisatie naar een nationale politie? Niets over de extra 230 miljoen euro die nodig is om die reorganisatie weer een beetje op de rit te krijgen? Niets over de tekorten aan rechercheurs, waar we al sinds 2006 van weten? Voor de politie komt er geen extra geld.

Duidelijk ontwaar ik hier de regenteske handtekening van de VVD. Ard van der Steur houdt stug vast aan het politieparadepaardje van Ivo Opstelten, al kreupelt het inmiddels op drie benen amechtig voort.

Veiligheid en Justitie moet het met 0,1 miljard minder doen dan dit jaar, daarmee lijkt onze veiligheid niet langer hoog op de VVD-agenda te prijken.

Vluchtelingen

Een waarheid als een koe: De vluchtelingenstroom richting Europa groeit. Gedreven door militaire conflicten, politieke instabiliteit, schendingen van mensenrechten, armoede en gebrek aan kansen en toekomst gaan miljoenen mensen op zoek naar betere en veiligere oorden. We kunnen ons geen afwachtende houding meer veroorloven.

Had de wereld immers niet vier jaar lang werkeloos toegekeken hoe de situatie in Syrië zich ontspon, dan had het natuurlijk ook zo ver niet hoeven komen. We zijn dus ook zelf gebaat bij een adequate internationale conflictbeheersing. Mede daarom wordt structureel extra geld vrijgemaakt voor de krijgsmacht en voor de Nederlandse deelname aan militaire missies.

“Het gaat dan onder meer om internationale conflictbeheersing, opvang in de regio, het tegengaan van mensensmokkel, een strenge maar rechtvaardige asielprocedure in elk land, een effectief terugkeerbeleid en perspectief op integratie voor mensen die niet kunnen terugkeren naar het land van herkomst. Alleen zo kan recht worden gedaan aan het humanitaire aspect en aan het maatschappelijk draagvlak in Nederland en andere Europese landen.”

Amen to that. Daarbij, noblesse oblige. We hebben echt nog altijd een heel menselijke morele verplichting om hulp te verlenen aan onze medemens in nood.

Extra geld voor opvang is niet ingeraamd. Dat zou nog wel een dingetje kunnen worden. Wie dan leeft, die dan zorgt? Hm…

Europa

Een alinea over Europa verlegt onze blik opnieuw naar buiten. Onze economie is gebaat bij een innovatief Europa, een goed functionerende Europese markt en open handelsrelaties. Met zorgenkindje Griekenland en het Britse referendum over het lidmaatschap van de EU wordt dat nog interessant.

Klimaat

Het klimaat is een issue en zeker niet alleen omdat onze koning nog altijd watermanager in hart en nieren is. De gaswinningsproblematiek in Groningen verdient aandacht en laten we wel zijn, we hebben de Groningers wat dat betreft ook wel behoorlijk in de kou laten staan.

In december van dit jaar vindt de VN-klimaattop in Parijs plaats. Minder uitstoot is inmiddels van levensbelang, zeker voor een waterland als het onze. Dijken moeten verstevigd en de Afsluitdijk vernieuwd.

Beetje tam

Al met al vind ik de troonrede een beetje tam. Geen grootse ideeën, geen visie, geen hervormingen waar die broodnodig zijn en de inzet van het kabinet is vooral gericht op de koopkracht en de zeer nabije toekomst. Concreet staat er niets in over hoe de vluchtelingenstroom naar Europa in te dammen en te controleren. Het probleem signaleren is een, het oplossen is nog altijd twee. Er werd met optimisme over de huizenmarkt gesproken, in financiële zin. Maar wat met de lange wachtlijsten en hoge huren?

Onze koning mag ons dan gewaarschuwd hebben dat we niet achterover kunnen leunen, de regering lijkt het langetermijndenken wel alvast op een laag pitje te hebben gezet.