De pop aan de strop en de bordjesman

Daar sta je dan, met je postzegel in zo’n beetje alle kranten. Met naam en toenaam. Woonplaats. Daar zullen jullie je vast het apelazarus van geschrokken zijn. Misschien nog wel meer dan van de aangifte die tegen je gedaan werd.

Stoer doen in de vermeende anonimiteit van de massa en dan sta je ineens in je eentje met je bijdehante harses in de krant en op GeenStijl. Is het hele Internet en zijn moeder boos op je en moet je onderduiken.

Zeg, vrind met die pop aan een strop. Kocht je die bruine opblaaspop nou speciaal voor de gelegenheid? Of had je ‘m toevallig toch al liggen en heeft die meneer uit het onderliggende vak eigenlijk helemaal geen roos?

Wat ging er door je heen toen je die strop knoopte en die om die plastic nek legde? Toen je het ding over de balustrade van je ‘sfeervak‘ verhing? Louter en alleen omdat je het niet kunt verteren dat een sporter van ‘jouw’ club naar een andere is verhuisd.

Heb je nu echt op geen enkel moment gedacht dat ’t misschien toch allemaal wel een bruggetje te ver was? Of kwam de kater later, toen je in je eentje in een celletje zat? Mijn complimenten aan je advocaat overigens, die je verzachtende karakterschets met de nodige humor weet te brengen.

“Hij heeft zware momenten in zijn leven meegemaakt. Verlies van familieleden waardoor hij er vrijwel alleen voor staat. Samen met zijn jongere broer probeert hij de eindjes aan elkaar te knopen.”

Dan die bordjes bij die Britse dartswedstrijd, internationaal uitgezonden: “Kenneth NSB”. “Kenneth Vermeer hangen”. Met een poppetje aan een galg erbij getekend voor de slechte verstaander.

Het lachebekkie dat het bordje ophield met “Kenneth Vermeer hangen”, is kennelijk de huispoëet van het ‘sfeervak’ 410. Hij zou bekend staan als ‘chef spandoeken’ en moet in het verleden regelmatig opgetreden hebben als woordvoerder van de groep Ajax-supporters.

Zou hij laatst ook het hoogste woord gehad hebben, tijdens een goed gesprek met de spelers, coach en technische staf, over het gezamenlijk ongenoegen van de heren voetbalsupporters over “het gebrek aan respect naar de supporters toe”?

Excuses, daar plaste ik toch bijna in mijn broek van het lachen.

Zeg, bordjesman. Brede lach, middelvinger opgestoken, hele bink. Ja, jij daar, sportbegeleider bij een centrum voor revalidatie en reumatologie, was het je baan waard? Misschien was het inderdaad jouw bordje niet, maar je poseerde er wel mee.

Je wist toch dat je werkgever een foto van je op haar site had staan? Je was projectleider Special Heroes, een landelijk project voor leerlingen in het speciaal onderwijs. Leerlingen van 6 tot 19 jaar oud, die jij mocht laten ervaren hoe leuk sport en bewegen kan zijn.

Toen je die middelvinger opstak en naar die camera lachte, heb je toen nog even aan je pupillen gedacht? Kijk jongens en meisjes, zó leuk is sport nou. Je was toch niet echt verrast dat je prompt op non-actief gezet werd?

Kan zo’n balletje toch raar rollen, hè?

Hé-lé-máál kláár

FC Utrecht-directeur Wilco van Schaik is hé-lé-máál klaar met een deel van de fanatieke aanhang van zijn voetbalclubje omdat ze racistische spreekkoren lieten horen. Thomas Agyepong, een Ghanese speler van FC Twente, werd door de eencelligen tussen het publiek toegezongen met “Ik heb geen bananen vandaag” toen hij met een blessure op de grasmat lag te zieltogen.

Onversneden racisme dus, laakbaar en een spelbederver bij uitstek.

Dat meneer Van Schaik daar hé-lé-máál klaar mee is werd eens hoog tijd, dat hoogst onbeschaafd fenomeen is natuurlijk al veel te lang onderdeel van het wangedrag van de Twaalfde Man. Gelukkig liet in het geval van de spreekkoren tegen meneer Agyepong het deel van het publiek dat wel zijn gemiddelde 1,3 kilo mensenbrein volledig weet te benutten zich horen tégen de spreekkoren zingende mede-voetbalfans.

Supporters op de Bunnikside, waar de eencelligen van het bananenliedje zaten, kwamen eerder ook al in opspraak na het zingen van antisemitische liederen tijdens de wedstrijd van FC Utrecht tegen Ajax. ”Me vader zat bij de commando’s, me moeder zat bij de SS. En samen verbrandden zij Joden, want Joden die branden het best” zo zongen de voetbalschatjes.

De KNVB bestrafte dat gezang met een geldboete van tienduizend euronen en verordonneerde dat de Bunnikside bij de eerstvolgende wedstrijd tegen Ajax leeg moest blijven. De club moest dus bloeden voor het wangedrag van haar supporters en dat zal meneer Van Schaik mede geïnspireerd hebben tot zijn boude uitspraken over de bananenzangers. Een leeg vak levert geen geld op en dat is vervelend.

Hypocriete houding FC Utrecht 

FC Utrecht ging in beroep tegen de straf. Niet alleen dat, de club schreef de seizoenkaarthouders op die beruchte Bunnikside een geruststellende brief met daarin de belofte dat de club voor hen wel een andere plaats zou vinden in het stadion tijdens de eerstvolgende wedstrijd tegen Ajax. Daarmee gaf de voetbalclub al bij voorbaat aan peop te hebben aan de KNVB en haar sancties en niet meer dan lippendienst te bewijzen aan de strijd tegen discriminatie in haar voetbaltempel.

FC Utrecht kreeg nul op het rekest bij de commissie van beroep van de KNVB. Ook vervelend.

Nog vervelender zal het geweest zijn dat de burgemeester van Utrecht, Jan van Zanen, op zijn beurt besliste dat Ajax-supporters dan niet welkom zullen zijn bij de wedstrijd van hun club tegen FC Utrecht op 13 december. De Utrechtse burgervader is namelijk bang voor rellen, omdat de voetbalschatjes van de Bunnikside dus elders in het stadion gewoon welkom zijn. Och en wee, teleurstelling alom. Vooral de KNVB werd daar heel erg ‘drietug van. De PvdA stelde zelfs Kamervragen over het weren van de Ajax-fans.

De Utrechtse burgemeester had nog veel meer noten op zijn zang, die de club ietwat dissonant in de oren geklonken zullen hebben. FC Utrecht moet een plan maken voor het plaatsen van supporters die gewoonlijk op de Bunnikside zitten, want daarin heeft de club nog niet voorzien. Een nieuw camerasysteem in het stadion moet klaar zijn, want in het geval van de antisemitische spreekkoren kon de club de zangers ervan ‘niet identificeren’ en dat verdient natuurlijk remedie.

Meneer Van Schaik wil nu daadkrachtig in kaart brengen wie de racistische spreekkoren over die bananen zongen.

Een discriminerende FC Utrechter hebben we echter al in het snotje, maar daar heb ik meneer Van Schaik helaas nog niet over mogen horen. Speler Nacer Barazite was namelijk live vol in beeld toen hij weigerde een vrouw de hand te schudden. De hem onwelgevallige vrouwenhand is die van verslaggeefster Helène Hendriks van FOX Sports. Zij wilde de voetballer met het onverzorgde vlasbaardje netjes bedanken voor het haar gegeven interview door hem de hand te schudden, maar die weigert. Hij verbergt zijn knuistjes ostentatief achter de rug.

Mevrouw Hendriks lijkt van tevoren gedresseerd, want ze reageert schroomvallig met een “O ja, ik geef jou geen hand, dat is waar”. Oepsie, helemaal vergeten mee te gaan in een stukje onversneden seksisme!

FC Utrecht, dat in het geval van de racistische kwetsende spreekkoren in elk geval nog het fatsoen had met een verklaring naar buiten te treden, houdt zich stil over de laakbare houding van een van haar employees.

Discriminatie in het voetbal is gewoon best oké. Zo lang het maar geen geld kost en het ‘gezellige middagje voetbal’ niet in het gedrang komt. Want da’s pas echt vervelend. Toch? Meneer Van Schaik? PvdA?

Huilen om #FeyVit

Voetbal is een maatschappelijk probleem. Welles, en dat beestje mag best eens bij de naam genoemd worden. Nu de politie actie voert voor een betere CAO blijkt dat op pijnlijke wijze.

Zonder aanwezigheid van de kit kan er simpelweg niet gevoetbald worden. 

Dat zagen we vaker hoor. In 2010 bijvoorbeeld, toen de bekerfinale tussen Ajax en Feyenoord van pure voetbalellende in tweeën geknipt moest worden. Het veiligheidsrisico was te groot en de enorme politiemacht, die op de been gebracht zou moeten worden om de heren hooligans ervan te kunnen weerhouden Rotterdam nog eens tot rokende puinhopen te reduceren, was gewoon niet meer op te brengen.

Al de veiligheidsmaatregelen en de benodigde politiemacht zou door de belastingbetaler gefinancierd moeten worden, de voetbalwereld weigert immers daar ook maar een euro aan mee te betalen, en dat leverde veel maatschappelijke onvrede op. Die belastingbetaler is al jarenlang tegen heug en meug de voornaamste voetbalsponsor en zowel de KNVB als de clubs en hun aanhangers hebben daar al die tijd schaamteloos van geprofiteerd.

Bij wijze van dank daarvoor scandeerde men onwelgevalligheden tijdens onfrisse spreekkoren, relde op het strand van Hoek van Holland, pleegde men vernielingen (onder meer in het prachtige Rome), organiseerde veldslagen (tot in Nancy aan toe) en sloeg men elkaar ongegeneerd de koppen in. Dat is maar een summiere bloemlezing uit de rijke geschiedenis van hooliganisme en voetbalvandalisme, maar duidelijk moge zijn dat voetbalsupporters inmiddels wel hebben bewezen dat we ze niet zonder supervisie liev kunnen laten buitenspelen. Bij de ene wedstrijd is het erger dan bij de andere, daarom inventariseert ‘de driehoek’ de risico’s van elke wedstrijd en wordt aan de hand van die inventarisatie een hoeveelheid politiemensen besteld.

De heren hooligans, of supporters zo u wilt, kunnen dat alleen zichzelf verwijten. Niet dat ze daar veel van lijken te snappen, hoor. Zo organiseerden ze in 2010 een protestmars, maar niet tegen de wanordelijkheden uit eigen gelederen die deze onverkwikkelijke beslissing noodzakelijk maakten, maar tegen de beslissing an sich. Om het totale onvermogen causale verbanden te leggen nog maar eens te onderstrepen gooide men stenen naar de opgetrommelde Mobiele Eenheid.

Ik hoor u brommen, dat ik voetballiefhebbers en voetbalvandalen zo maar op een grote hoop gooi. Misschien is het unfair hele supportersclubs te straffen voor wat een (niet bepaald selecte) groep onder hen aanricht, maar daar staat een schrijnend gebrek aan enig zelfreinigend vermogen onder de diverse supportersgroepen tegenover.  Men spreekt zich nauwelijks uit tegen excessen en doet bar weinig de harde kern tot rede te brengen. Vreemd genoeg doen ook de voetbalclubs en zelfs de KNVB weinig tot niets om hun aanhangers betere manieren bij te brengen. Zelfs maar de suggestie dat zij best mee kunnen betalen aan de inzet, die de politie plegen moet om de heren hooligans in toom te houden, is voor deze organisatie reden geweest om verongelijkt te reageren. Ik heb dan ook weinig moeite hen allen over één kam te scheren.

Enfin, vandaag zou Feyenoord tegen Vitesse spelen en dat voetbalfeestje gaat niet door. De politie was namelijk niet van zins de wedstrijd met haar komst te faciliteren en dus moest de wedstrijd uitgesteld worden. Nu spelen ze morgenavond, dus big deal. Zou u zeggen.

Maar dan kent u de “voetbalfans” nog niet. Die voelen zich persoonlijk gepakt.

Sinds de beslissing de wedstrijd een dag uit te stellen bekend werd rommelt het in hun gelederen. Op Twitter werden de hashtags #FeyVit en #Feyenoord direct erg populair en opeens was daar ook #ProjectF. Een zondagmiddagborrel á la het eerdere Project X. ’t Werd allengs ook grimmiger, met #ACAB en #politieagentjespesten. Uit die hoek is dat genoeg om je zorgen te maken.

Lief voetbalpubliek, hou het gezellig vanmiddag op het Stadhuisplein. Die politieagent die daar braaf alsnog de openbare orde staat te bewaken heeft vanochtend zijn uniform niet speciaal aangetrokken om u persoonlijk te tergen of uit te dagen. Staken is een belangrijk recht van iedere Nederlander, deal with it. U hebt daarnaast deze affaire vooral aan uzelf te danken, vergeet dat niet en al dat gepiep bekomt u dus niet. U maakte zelf de aanwezigheid van de politie tot een noodzaak.

Dat de politieacties uitgerekend uw favoriete spelletje een beetje in de war brengen is niet erg. En dat zeg ik in mijn hoedanigheid van uw voornaamste sponsor; als belastingbetaler. U weet wel, de “zure Calvinist”, die al sinds jaar en dag uw voetbalbroek omhoog houdt.

De Tweede Kamer becijferde in 2012 dat de wedstrijden in het betaald voetbal jaarlijks zo’n driehonderdduizend manuren (zeventig euro per stuk) van de politie vergen. Zonder politie geen voetbal, u zou deze mensen veeleer erkentelijk moeten zijn voor het mogelijk maken van uw voetbalwedstrijdjes.

Scusa

Ontsteld kijk ik naar beelden van de Fontana della Barcaccia, waar Feyenoordse voetballiefhebbers zich op hebben uitgeleefd. Stukken travertijn zijn van Pietro Bernini’s Lekkende Boot gebroken en liggen op de bodem van de fontein, samen met bierflessen, peuken, scherven, rode en witte strandballen en alle ander zooi die de heren er in geflikkerd hebben. Ik schaam me rot.

In 2009 bezocht ik de stad en fotografeerde ik onder meer die Fontana della Barcaccia. Het bootje is een monument, het is ontworpen ter herinnering aan een overstroming in 1598. Het is ook een stukje vernuft, de waterdruk was er te laag voor de geijkte hoge waterstralen. De fontein, die dateert uit 1629, is net gerestaureerd en het lijkt erop dat de restaurateur wel opnieuw kan beginnen. Ook de Spaanse Trappen liggen erbij als een waar slagveld, ondergepist en vol rommel.

Dat alles is het resultaat van een tweedaags bezoekje van de, voornamelijk, heren hooligans aan Rome. Het zijn de stille getuigen van de invasie van Rome door onze voetbalbarbaren. Zoals we dat al kennen van zulke voetbalfans werd er gezopen, met de plaatselijke politie geknokt, met zwaar vuurwerk, flessen en al zo meer gesmeten en werd er lustig op los vernield. Het is weer een nieuw dieptepunt in de geschiedenis van het voetbal in het algemeen en van Feyenoord en haar aanhang in het bijzonder.

Rome nam voorzorgsmaatregelen. Het centrum werd drooggelegd, maar de voetbalfans namen hun eigen bier mee in plastic tasjes. De tasjes en de flesjes liggen nu in die fontein. De fans werden opgeroepen alstublieftdankuwel met de bus naar de voetbaltempel te reizen, men vreesde confrontaties met de inheemse voetbalbarbaren, maar het legioen had daar lak aan en ging ‘lekker toch’ in een stoet te voet. Ze werden van de Spaanse Trappen af gestuurd en daar kunnen ze niet tegen. Jonge broekies en brave huisvaders veranderen er in egomaniakale schuimbekkende barbaren van, die geweld en vernielingen plegen en met de politie op de vuist gaan. Want dat is natuurlijk niet de schuld van de voetbalfans zelf. Dat is het nooit. Tenminste, als je hen zelf geloven moet.

Het is de schuld van Rome en van de politie. Waren er meer vuilnisbakken neergezet dan hadden ze hun afval natuurlijk niet in de Lekkende Boot hoeven gooien en die schade aan die fontein valt heus best mee. Het is ook de schuld van de pers, want die wil van al die nuance niks weten.

Het zal u opvallen dat ik al heel lang geen onderscheid meer wens maken tussen “goedwillende” voetbalsupporters, clubs, harde kernen en hooligans. Er heerst een schrijnend gebrek aan zelfreinigend vermogen onder de diverse supportersgroepen. Men spreekt zich niet tot nauwelijks uit tegen excessen en doet bar weinig om de harde kern tot rede te brengen.

Supportersverenigingen verschuilen zich doorgaans zelfs achter een gebrekkige organisatie rondom wedstrijden, waarbij de verantwoordelijkheid voor wangedrag van voetbalfans afgeschoven wordt op de bordjes van overheden en politie. Feyenoord-woordvoerder Raymond Salomon demonstreert dat ook nu weer. Ook hij zegt in de Volkskrant dat de rellen in de stad onder de verantwoordelijkheid vallen van de Romeinse autoriteiten.

Als er al een supportersprotest georganiseerd wordt dan is dat tegen verplichte buscombi’s en andere maatregelen die genomen worden om de barbaarse voetbalhorden een beetje in toom te houden. Die “goedwillende” voetbalsupporters laten niets van zich horen en de voetbalclubs geraken alleen echt overstuur wanneer ze dreigen voor gemaakte kosten voor bijvoorbeeld politie-inzet te moeten gaan betalen.

De UEFA heeft al laten weten dat de rellen in Rome haar niet erg aangaan en Feyenoord niet hoeft te vrezen voor maatregelen als uitsluiting van de competitie. “We veroordelen wat er is gebeurd, maar de UEFA kan hier niets tegen doen. Wij gaan alleen over zaken die zich in het stadion hebben afgespeeld”. Lekker makkelijk is dat.

Vergeet echter niet dat de belastingbetaler al jarenlang tegen heug en meug de voornaamste voetbalsponsor is -en zowel de KNVB en UEFA, als de clubs en hun aanhangers daar al die tijd schaamteloos van hebben geprofiteerd. Bij wijze van dank breekt men hele binnensteden af.

Wat mij betreft hielden we daar gewoon mee op. Er gaat genoeg geld om in die voetbalwereld, bedruip jezelf maar. Reken de kosten door aan clubs en supporters, dan moet de voetbalwereld haar eigen verantwoordelijkheid wel nemen. Lukt dat niet, dan betekent dat een misschien einde aan het voetbal, maar dat is eigen schuld, dikke bult. Die belastingcentjes kunnen veel beter besteed worden, aan mensen die dat verdienen. Onze ouden van dagen, bijvoorbeeld.

Ik ben geboren en getogen Rotterdamse, ik schaam me rot, en ik wil maar even ‘scusa’ zeggen tegen de Romeinen. Sorry voor die delegatie eencelligen die uw mooie stad geterroriseerd heeft. Sorry voor de schade aan uw vier eeuwen oude erfgoed en het absolute gebrek aan respect waarmee Nederlandse barbaren er een vuilnisbelt van gemaakt hebben.

Echte Rotterdammers zouden beter moeten weten, het hart van hun eigen Rotterdam werd al eens onherstelbaar beschadigd.

Scusa. Scusa.

Verwende mannetjes (2)

Met het wereldkampioenschap voetbal 2010 nog in de benen is de FIFA zich al aan het voorbereiden op de kampioenschappen van 2018 en 2022. Nederland schijnt een van beide te willen organiseren, samen met België. Of dat werkelijk zo is, is nog maar de vraag; uit een steekproef van persbureau Novum blijkt bijna de helft van de Nederlanders dat niet te zien zitten en het percentage echte voorstanders is slechts 37%.

Een heuse inspectiecommissie van de FIFA heeft een bliksembezoek aan Nederland gebracht om te kijken of ons kleine kikkerlandje wel aan haar eisen voldoet. De FIFA heeft buitengemeen veel noten op haar zang, zo blijkt. De diverse voetbalstadions moeten groot genoeg zijn en zijn ze dat niet, dan moet er voor miljoenen een rij zitplaatsen in de nok worden bijgeknutseld.

Naar verluid wenst de internationale voetbalbond geen belasting af te dragen over haar te verwachten miljardenwinst, hetgeen met een verwacht tekort van ergens tussen honderdenvijftig miljoen en een miljard euro voor de gastlanden natuurlijk een rare zaak is. Om nog maar niet te spreken van een economische crisis en de vele door onze overheid voorgenomen bezuinigingen.

Harry Been liet namens het HollandBelgium Bid weten dat zulks onzin is; maar natuurlijk betaalt de FIFA wel belasting.

Alleen niet in Nederland.

De Nederlandse staat bukte daarop diep om veren van de hoge voetbalheren glad te strijken en onze minister van Sport Ab Klink opperde de wereldvoetbalbond dan maar te compenseren als ze toch belasting betalen moet. Voor de vorm zal de FIFA btw moeten afdragen, maar ze krijgt die naderhand netjes teruggestort. Klink kwam tot die uitspraak nadat hij samen met premier Balkenende gezellig met de FIFI-inspecteur gebabbeld had over waarom Nederland zo’n wereldkampioenschap zo graag zou willen organiseren. Zo zou zulks erg goed zijn voor de sociale cohesie en dat mag best wat kosten, zo blijkt.

In tegenstelling tot een aantal Belgische politici, dat zich luid en duidelijk verzette tegen de eisen die de FIFA op tafel dorst te leggen, omzeilden de onzen onderwerpen als aanpassingen aan bestaande wetgeving omzichtig. De Belgen zitten in hetzelfde schuitje als wij, net als bij ons keurde een demissionair kabinet het bidbook al goed. Nu dan mondjesmaat uitlekt wat er daadwerkelijk ín dat bidbook staat blijkt wat een politieke wanprestatie een dergelijke goedkeuring is. Geen wonder dat over dat bidbook niet openbaar is, een zaak die sowieso al stinkt en hetgeen ook nog eens unfair play is ten opzichte van de belastingbetaler, die al die fraais mag bekostigen. Enige transparantie is wel het minste dat die mag terugverwachten.

Het bezwaar van de Belgen en het gemor over wat er is uitgelekt uit dat bidbook is terecht natuurlijk. De eis vrijgesteld te worden van belastingen is van de zotte, niet te zeggen tomeloos arrogant. Zo ook de voorwaarde dat sponsors van het toernooi voorrang dienen te krijgen. Dat gaat zo ver dat de FIFA Nederlandse en Belgische cafés dadelijk kan voorschrijven van biermerk te wisselen, ongeacht hun lopende contracten. De opdracht dames, die zich in een jurkje van de concurrentie durfden te vertonen tijdens een wedstrijd, te laten arresteren (en de Zuid-Afrikaanse politie die zich daartoe schaamteloos liet lenen) staat mij nog helder voor de geest. Dat gaat alle perken te buiten en van zulke taferelen moet iedere zichzelf respecterende rechtstaat verschoond willen blijven.

De KNVB droomt al sinds jaar en dag van het organiseren van een heus wereldkampioenschap voetbal. Haar voorman Henk Kesler, die eerder al de onderbetaalde agenten die op kosten van de belastingbetaler het tuig dat in grote getalen op voetbalwedstrijden onder de duim mogen houden voor “verwende mannetjes” versleet, gaf ook nu op zijn geheel eigen en allercharmantste wijze een tegengeluid. Het demissionaire kabinet heeft, zo liet Kesler aan de Volkskrant weten, “in elk geval zijn nek durven uitsteken”. “Maar wij Nederlanders zijn een beetje een volkje van zure calvinisten. Althans, een aantal zure calvinisten dat het altijd beter weet. Die tijdgeest vind ik verderfelijk.”

De belastingbetaler, die recht heeft op een stukje transparantie waar het gaat om de besteding van de door hem opgehoeste gelden, die al zo lang als het betaald voetbal bestaat haar grootste sponsor is en waarvan Henk Kesler en zijn KNVB al jarenlang schaamteloos profiteren, die belastingbetaler denkt de heer Kesler de mond te kunnen snoeren door hem af te doen als een “zure Calvinist”.

Al wat ik zie is een verzuurde, verwende en bovenal regenteske voetbaldirecteur die nodig met pensioen moet. Dat verbale stampvoeten dat de man placht te doen wanneer hij zijn zin eens niet krijgt is getting old.

Sportief

Het tweede deel van de KNVB bekerfinale, eindstrijd om de zilveren eikel Dennenappel. Wat mij betreft had men die beker doormidden gezaagd, beide partijen nog voor de finale een helft doen toekomen bij wijze van poedelprijs en het daarbij gelaten, maar ik besef me dat het vooral mijn aversie tegen de wanstaltigheden van de “voetbalfans” is die dan spreekt.

Nadat fans van Ajax met wanstaltige plaatjes en dito t-shirts op de proppen kwamen en ook de Feyenoordaanhang zich van haar slechtste kant liet zien door zich brutaalweg toegang te verschaffen tot het oefenveld was ik er al helemaal klaar mee.

Het feit dat er tijdens en na de wedstrijd weinig tot niets is voorgevallen in het Rotterdamse, ik begrijp dat zelfs de spreekkoren achterwege bleven in de Kuip, stemt me iets milder. Het kán dus wel. Jammer genoeg schijnbaar niet wanneer de aanhang van de tegenpartij mede wordt uitgenodigd en ook niet wanneer draconische maatregelen als een heuse drooglegging en massale inzet door de politie achterwege blijven. Ook het ultimatum van de KNVB zal meegeholpen hebben, om over vrachtwagenladingen hekken, supercamera’s en doventolken nog maar niet te spreken. Op zijn zachtst gezegd is er dus nog altijd ruimte voor verbetering.

Het gegeven dat men het gepresteerd heeft dertien collega-fans licht te verwonden met kassarollen, die door de organisatie bij wijze van serpentines uitgedeeld waren, laat ik dan gemakshalve buiten beschouwing. Ik ben er nog niet over uit of ik het uitgerekend de heren voetbalfans kwalijk moet nemen dat het benul er niet is dat, wil genoemde kassarol feestelijk uitrollen, het ene eind stevig vastgehouden zal moeten worden terwijl men het opgerolde eind van zich af werpt.

Nu zal natuurlijk ook meegewogen hebben dat er vanavond weinig te vieren viel. Twee keer verliezen is nu eenmaal geen reden voor een feestje, zelfs niet voor het soort feestjes dat deze lieden plachten te vieren. Ondanks de hekel die ik aan voetbal heb kruipt, als het erop aankomt, ook bij mij het Rotterdams bloed toch waar het niet gaan kan. Toch nam ik mij voor Ajax netjes te feliciteren met haar overwinning. Niet erg van harte dus, maar ik betoon mij liever een goed verliezer en uiteindelijk speelden ze toch tot tweemaal toe Feyenoord van het veld.

Dan bereiken mij beelden van een huldiging waarbij een van de spelers notabene een liedje meent te moeten zingen zoals de liedjes waarvoor in Rotterdam een doventolk werd ingezet. Zelfs het Vlaamse accent kan er niets onschuldigs of komisch van maken. Jan Vertonghen laat de voorbeeldfunctie varen, die hij als professioneel voetballer toch heeft, en zingt zijn achterban voor; “Het zijn maar kutkakkerlakken!”.

Dit alles in navolging van Ulrich van Gobbel die in een al even doldwaze bui “Wie niet springt die is een Jood!” over de speakers liet schallen. Van Gobbel overigens, genoot onmiddelijk de aandacht van het Openbaar Ministerie en kreeg van zijn eigen club de nodige maatregelen opgelegd. Dat laatste zal, naar ik hoop, ook voor Vertonghen zijn weggelegd.

Gefeliciteerd dan maar, hè?

Verwende mannetjes

Op de valreep is besloten dat de bekerfinale tussen Ajax en Feyenoord van pure voetbalellende in tweeën geknipt zal moeten worden.

Het veiligheidsrisico is te groot en de enorme politiemacht, die op de been gebracht zou moeten worden om de heren hooligans ervan te kunnen weerhouden Rotterdam nog eens tot rokende puinhopen te reduceren, werd buitenproportioneel. Dat kun je zowel het Rotterdamse politiekorps als de belastingbetaler niet aandoen.

Het is natuurlijk jammer dat onze burgervader niet van meet af aan zijn poot stijf hield en het reeds bestaande verbod uitpubliek mee te nemen handhaafde, maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Ook de KNVB heeft in die kwestie boter op haar hoofd, want tot een paar dagen geleden was zo’n tweedeling “onbespreekbaar”.

Bij de heer Kesler is wel een kwartje gevallen. Hij liet weten dat de voornaamste reden tot dit besluit de ontstane maatschappelijke onvrede is, over de al te hoge politiekosten bij deze bekerfinale. Zijn oproep aan voormalig minister Guusje ter Dorst de “verwende kerels van de politie geen cent extra te geven” staat me nog helder voor de geest, evenals de allergische reactie die zijn organisatie gaf op een eerdere suggestie dat ze best eens aan die kosten bij zou kunnen dragen. Daarbij ging hij fijntjes voorbij aan het feit dat de belastingbetaler al jarenlang tegen heug en meug de voornaamste voetbalsponsor is -en zowel de KNVB als de clubs en hun aanhangers daar al die tijd schaamteloos van hebben geprofiteerd.

Bij wijze van dank scandeerde men onwelgevalligheden, pleegde vernielingen, organiseerde veldslagen tot in Nancy aan toe en sloeg men elkaar ongenegeerd de koppen in.

De heren hooligans, of supporters zo je wilt, valt dus nog het meest te verwijten. Helaas moet juist in die hoek dat spreekwoordelijke kwartje nog indalen en dat bleek vanavond nog maar eens tijdens een protestmars van Feyenoordsupporters. Er werd niet geprotesteerd tegen de wanordelijkheden uit eigen gelederen, die deze onverkwikkelijke beslissing noodzakelijk maakten, maar tegen de beslissing an sich. Om het totale onvermogen causale verbanden te leggen nog maar eens te onderstrepen gooide men stenen naar de opgetrommelde Mobiele Eenheid.

Supportersvereniging Ajax betoont zich van hetzelfde sop overgoten. Ook zij blijken in het geheel niet in staat een hand in eigen boezem te steken en komen tot de lumineuze conclusie dat “we blijkbaar met z’n allen in Nederland niet meer in staat zijn dergelijke grote en incidentele duels veilig te organiseren.” Dat is bezijden de waarheid; het kán wel maar de te nemen maatregelen lopen de spuigaten uit en daar zijn ze zelf debet aan. De maatschappij wenst simpelweg niet langer hooligans te financieren.

Wanneer de heren hooligans straks alsnog en geheel onverdiend de gelegenheid krijgen Feyenoord-Ajax te aanschouwen en de rust aanbreekt is er misschien tijd voor een moment van reflectie (secondenwerk is prima, je moet hen niet overvragen); wie zijn er hier de verwende mannetjes nu eigenlijk?