Kate

Het is stormachtig weer in virtueel huize Disputax. Toch, ik heb beloofd Virtuele Kate de ruimte te geven en dus mag ze jullie van hier uit natuurlijk ook nog even toezwaaien.

Wat ze over mij vertelt klopt; ik heb voordat zij dat gewraakte document aan meneer Vrijland doorstuurde haar naam alhier al verraden. Eén enkele zoekslag op haar volledige naam had hem al wijzer kunnen maken. Maar dat geldt de geniaal gevonden Dunce Rover natuurlijk ook. Flauw van mij misschien, naar Kate en haar marionettenspeler, maar een poging mijnerzijds om de man van de waarheidsvinding alle kans te geven die ook daadwerkelijk te bedrijven.

De waarheid lag voor het oprapen.

Waarheidsvinding is een principe van beschouwing en onderzoek dat feiten belangrijker of op zijn minst gelijkwaardig acht aan ervaring en opportuniteit.”

“Een feit is een gebeurtenis of omstandigheid waarvan de werkelijkheid vaststaat, ofwel zintuiglijk kan worden waargenomen of instrumenteel gemeten.”

Het loont feiten te controleren, ongeacht wie ze u voorschotelt; de oude media, de nieuwe of bloggers zoals ik. U kent mij immers niet en daar begint de ellende al mee, dus ik verwacht niet minder van u. Ik ken meneer Vrijland niet en dus hield ik zijn beweringen tegen het licht. Dat mag u mij euvel duiden, dat bezwaart mij niets. Weet echter wel dat waarheidsvinding begint met een kritische blik en de gezonde onwil om u fictie voor feiten aan te laten smeren. Ons staat met het Internet meer informatie tot beschikking dan ooit tevoren in de menselijke geschiedenis. Aan ons de schone taak er ook gebruik van te maken en onderwijl het kaf van het koren te scheiden.

Ockhams scheermes. Ik ben er fan van en ik noemde het eerder al. Wie een zaak verklaren wil doet er goed aan aannames te mijden. “Entia non sunt praeter necessitatem multiplicanda” en dat heeft Willem goed bekeken.

Affijn. Het woord is aan Kate;

Hallo allemaal,

Kate Lans hier. Dat er een hoop reacties zouden komen na het grote Martin Vrijland verhaal had ik wel verwacht. Maar zoveel?!

Er zijn er die vragen naar de reden om dit te doen. Maar laten we één ding voorop
stellen:
– ik ben geen bekende in de blogosfeer (dus ook niet ‘Jeroen’)
– ik werk niet voor de AIVD
– ik woon of werk niet in Wassenaar
– ik zie dit niet als grap!


Goed, de redenen dus.

Al enige tijd bekijken ik en anderen het blog van Martin Vrijland met argus ogen. Dat begon al vlak na de dood van het jongetje Anass, per direct kwam Martin op de proppen met Illuminati, rituele moorden, de familie van Oranje en weet ik veel wat nog meer. Tot onze grote verbazing kreeg Martin daarin een groot aantal volgelingen en werd hij toegejuicht als zijnde kritisch en op zoek naar de waarheid. Tijd voor kritiek dus. Maar al snel was duidelijk dat Martin helemaal niet kritisch was noch op zoek was naar de waarheid: kritische reacties verschenen niet op zijn website. Martin dulde dus geen kritiek. Past dat bij iemand die zich opwerpt als een persoon die de waarheid zegt te zoeken?

En zo gingen de dagen en de weken voorbij… steeds meer ‘onhullingen’ van Martin  kwamen op zijn website terecht en het hele plaatje werd steeds complexer en absurder. Maar dat niet alleen: ook kwamen er steeds meer aantoonbare onwaarheden op de site van Martin terecht. En aangezien Martin geen kritiek dulde was die er ook niet te lezen.

Wie niet kritisch naar zichzelf is, is niet op zoek naar de waarheid.

Dus vroeg ik me af hoe snel Martin iets zou accepteren alszijnde ‘passend’ in zijn gedachtengang. En dat was snel, heel erg snel. Het vertrouwen was snel gewonnen, al voordat ik boe of bah kon zeggen stond mijn eerste e-mail op zijn website! En het bevestigende meteen mijn ergste vermoedens: iedereen slikt het als zoete koek.

Ik verzon vervolgens absurde informatie, inclusief de anagram-namen, Martin  publiceerde vooralsnog verder niets, maar, en dat is belangrijk: hij publiceerde ook geen ontkrachtende informatie die ik hem gaf over zaken die hij daarvoor had geplaatst! En dat terwijl hij dacht dat ik op het bureau werk.

Dat is niet kritisch, dat is negeren, Martin. En wie ontkrachtende informatie tijdens een onderzoek negeert, schiet zichzelf in de voet.

Disputax had inmiddels een kritisch bericht geplaatst over wat Martin schreef en mijn schuilnaam genoemd. En Martin ging maar door, vroeg me om details met betrekking tot ‘de Pool’ en steunde me, gaf me tips hoe anoniem te internetten etc.

Vervolgens heb ik besloten Martin zich maar in zijn voet te laten schieten: precies volgens zijn wensen is er een document boven water gekomen wat aan zijn verwachtingen voldeed.

Er zitten overigens wat dubbele bodems in, voor de echte speurneuzen onder jullie. Ik zag er al ééntje voorbijkomen in een reactie.

Vervolgens maakt Martin het nog een tandje erger: na zijn ontmaskering valt hij per direct een bekende van hem aan, reaguurder bij Barracuda: Jeroen. En tekenend voor het enorme kuddegedrag en blinde vertrouwen in hem: zijn lezers vallen er wederom als een blok voor.

Martin Vrijland, die op zijn notabene onder het kopje ‘Over martinvrijland’ heeft staan dat hij mensen uit de kudde wil trekken, eye openers wil geven, praat over blauwe en rode pillen uit The Matrix. Nou, Martin, je hebt mensen uit een kudde getrokken hoor, en wat voor mensen. Mensen die best eens bij zichzelf ten rade mogen gaan over hoe kritisch ze daadwerkelijk zijn.

Martin Vrijland is onbetrouwbaar, onvoorzichtig, leugenachtig, verzint verbanden die niet bestaan en begint, als klap op de vuurpijl, geld te vragen om zijn ‘onderzoek’ voort  te zetten. Redenen genoeg om Martin te ontmaskeren als de persoon die hij is.

Al met al ben ik, en velen anderen met mij, van mening dat de familie van Anass niet gebaat is bij iemand die hen allerlei complotten en gruwelijke gebeurtenissen wil aanpraten. Het échte verhaal, wat dat ook precies mag blijken te zijn, is voor  hen al gruwelijk genoeg.

De familie heeft het meest aan rust en als zij menen dat er iets mis is met het  onderzoek, dan een goede advocaat. En niet aan Martin die advocaten afkraakt, vreemde verhalen verzint en geld vraagt om zijn ‘onderzoek’ voort te zetten. Ik wens de familie van Anass veel sterkte en wijsheid toe in deze tijd, laten ze doen wat ze denken dat juist is.


Voor degenen die twijfelen of ik wel de echte Kate ben, bijgevoegd een foto van een verscheurde versie van ‘het document’ waarin ik me verrekend had met de  leeftijd van ‘de Pool’.

groetjes,

Kate, de echte. 🙂

Martin is boos

Ik heb meneer Vrijland een beetje overstuur gemaakt, vrees ik.

Dat begrijp ik wel; door de mand vallen is een pijnlijk proces. Het is wel een beetje jammer dat hij daar bij oproept “een bezoekje te brengen” aan iemand die in het geheel niets met Kate Lans te maken heeft. Of die meneer Hoogeweij het blog Barracuda bestiert weet ik niet, maar hij heefts niets uitstaan met mijn blog, laat staan met de geestelijk vader van Kate Lans.

Bezoekjes aan Schiedam zijn dus volkomen overbodig, of u moet een jeneverliefhebber zijn.

Martin Vrijland met de billen bloot

In mijn vorige blog vroeg ik me al af hoe makkelijk Martin Vrijland met zijn “betrouwbare bronnen” omgaat en ik verried u al dat iemand, die nog wantrouwiger is dan ik, de proef op de som genomen heeft. Dat soort stunts staan me altijd wel aan en ik heb de laatste dagen, besmuikt lachend zo moet ik toch wel toegeven, vanaf de zijlijn meegekeken.

Er was niet meer voor nodig dan een vers aangemaakt e-mailaccount en een sterk verhaal. Onder het pseudoniem “Kate Lans” heeft hij Martin Vrijland benaderd en hem in een paar dagen volkomen absurde informatie gevoerd.

Deze virtuele Kate werkt op het bureau. Ze zou een oud-collega (inmiddels tot goede vriendin verworden) hebben, die bij de afdeling werkt waaruit de TGOs worden samengesteld. Die vriendin houdt haar op de hoogte van hoe het daar reilt en zeilt en weet te vertellen dat er bij TGO Echo13  drie collegae werkzaam zijn die ze nog nooit eerder heeft gezien. Dat zinde ook een virtuele collega van de virtuele vriendin van Kate niet en deze moet wat moeilijke vragen gesteld hebben – zo moeilijk dat deze prompt zelfs “op non-actief werd gezet”. Dit eerste schrijfsel heeft meneer Vrijland direct op zijn weblog geplaatst. No questions asked.

In de verdere mailwisseling met onze virtuele diender blijkt Martin Vrijland wel erg gebrand op nadere informatie over een vermeende andere zelfmoord; die van een Pool, die in een huisje van Duinrell een einde aan zijn leven gemaakt zou hebben.

De snode marionettenspeler achter “Kate” besloot het spel mee te spelen. Naar voorbeeld van het proces verbaal dat meneer Vrijland eerder op zijn blog postte werd een redelijke gelijkende kopie in elkaar geflanst. Met zwierige hand pende hij er in blauwe ballpoint “16 feb: overgenomen door K. Keur/Echo 13” onder. Klaas Keur, anagram van “sukkelaar”.

Wat kreukels. Met een dikke stift een groot zwart kruis erover heen. Dát is oog voor detail.


Uiteraard met een vriendelijk begeleidend schrijven van Virtuele Kate:

Goedemiddag Martin!!

Ik kon in ons systeem niets vinden over een zelfmoord van een Pool in Duinrel.

Maar ik heb even de tijd gehad om in de kopieer- en printer-ruimte te zoeken. Daar staat ook een papier versnipperaar en ik kreeg een ingeving. Veel documenten liggen daar een tijd in een doos, te wachten op vernietiging door een stagiair ofzo. En daarin vond ik vanochtend een voorblad van een document daarover!!!

Ik heb een foto gemaakt en stuur hem je bij deze!!!

Succes!!

groetjes, Kate


Zo makkelijk is dat. Te makkelijk. Hoe aannemelijk is het dat een agente uitgerekend meneer Vrijland uitverkoren hebben om haar eventuele twijfels openbaar te maken? Hoe aannemelijk is het dat zij, op eigen naam of die van een collega, het voor meneer Vrijland op een snuffelen zou zetten in de politiesystemen? Hoe aannemelijk is het dat uitgerekend stagiaires vertrouwelijke paperassen in versnipperaars staan te proppen? Niet natuurlijk.
Hallo Martin,
Mijn collega was erg blij om te horen dat je samen met ons verder wil gaan en dat voorzichtig naar buiten wil brengen, want dat het haar en anderen dwars zit is duidelijk en ondanks dat ze angstig is, vreet het aan haar.
Toen ze zaterdag door IZ aan de tand werd gevoeld was het duidelijk dat ze in hun maag zitten met de onthullingen!! Dus dat gebvoel alsof ze alles onder controle hebben is langzaam aan het afbrokkelen.
Ik had haar gisteren verteld over het zoeken naar de namen van “de drie” en ze zei dat het haar niet verbaasde dan tenminste 1 ervan contact had met de AIVD. “Geef de namen maar door”, zei ze vandaag, dus bij deze:
Die contacten daarmee heeft is Dunce Rover, een Brit die prima Nederlands spreekt en al redelijk op leeftijd. De tweede is Klaas Keur, jongere vent, leek wat onwennig te zijn. Van de derde kennen we enkel de achternaam: vd Berk, middelbare leeftijd.
Ik bedenk me net iets, ik kan aan haar vragen of ze misschien ook het document heeft van de persvoorlichter, als we daarin een automatische datum zien staan dan weten we of die al op diezelfde avond aan het voorbereiden was!!
We zijn samen bezig om wat te sorteren en te controleren, zodat we niet iets doorspelen wat vervolgens niet blijkt te kloppen.
groetjes,
Kate

Dunce Rover, ook al een anagram en wel voor “undercover”, deed kennelijk ook al geen alarmbellen rinkelen bij vriend Vrijland. Er zal nochtans nauwelijks een Brit te vinden zijn die zich zo maar “dunce” zal laten noemen.
“If it sounds too good to be true, it probably is” dat aloude adagium heeft aan waarheid nog altijd niets ingeboet. Dat geldt overigens ook voor Ockhams Scheermes. Gebruik ze, zou’k zeggen.
Martin Vrijland verkoopt u allen hysterische poeha, zijn betrouwbare bronnen zijn alles behalve dat en wie deze man nog altijd op zijn woord geloven wil, die leze al zijn hersenspinsels over de Reptillians van Icke.
Met dank aan Virtuele Kate. Met dank aan het vogeltje dat mij over Kate vertelde.