Ibn Ghaldoun VII

Gisteren werd er opnieuw iemand gearresteerd in de zaak van de zeventwintig gestolen eindexamens, een jongeman. Dit jongmens is oud-leerling van Ibn Ghaldoun en ook een zoon van natuurkundeleraar Hassan Bofarid. Hij brengt het aantal arrestanten op elf.

Meneer Bofarid, voormalig schooldirecteur van Ibn Ghaldoun staat inmiddels op non-actief. Hij is, zo laat men weten, echter geen verdachte in deze onverkwikkelijke zaak. Zijn beide zoons zitten nog vast.

Voortbestaan Ibn Ghaldoun

Over het voortbestaan van Ibn Ghaldoun wordt nog gesteggeld. Het zou zo maar kunnen dat de school verder gaat, maar dan niet zelfstandig en onder de bezielende leiding van de vereniging voor Christelijk Voortgezet Onderwijs in Rotterdam en Omgeving (CVO).

“Het bestuur en de Raad van Toezicht vinden het wenselijk dat er een nieuwe start komt voor islamitisch onderwijs in Rotterdam. Gezien onze denominatie en karakter is het voor ons een logische keuze om het CVO om ondersteuning te vragen”, aldus bestuursvoorzitter Ayhan Tonca.

De CVO denkt de kwaliteit van Ibn Ghaldoun met vier tot vijf jaar genoeg op te kunnen krikken om daarna weer op eigen pootjes te kunnen staan. De vraag lijkt me dan wat voor gevolgen dat heeft voor de leerlingen die in de tussentijd op het, zich mogelijk beterende, Ibn Ghaldoun schoolgaan.

De gemeente Rotterdam steunt dit initiatief en zou met Ibn Ghaldoun en de CVO op zoek zijn naar een manier om beide instituten een wijle te doen samengaan.

Staatssecretaris Sander Dekker van Onderwijs houdt echter, wijselijk, een slag om de arm. In een brief aan de Tweede Kamer heeft hij laten weten dat een en ander nog afhangt van de resultaten van zowel het strafrechtelijk onderzoek, als het onderzoek door de Onderwijsinspectie naar de grootschalige examendiefstal.

De Onderwijsinspectie onderzoekt ook of Ibn Ghaldoun überhaupt in staat is om duurzaam goed onderwijs te kunnen bieden. De staatssecretaris verwacht daar na het zomerreces meer over te kunnen zeggen.

Belgaçem Naas

Ook oprichter en oud-bestuursvoorzitter Belgaçem Naas was gisteren in het nieuws. De man “zet vraagtekens bij de huidige handreiking van het CVO” en liet het Algemeen Dagblad zelfs weten er een “verkapte poging in te zien de school om zeep te helpen”:

“Dat kan en mag niet gebeuren. We moeten waakzaam zijn. Daarom vind ik het belangrijk dat de naam Ibn Ghaldoun behouden blijft. Toen de Hogeschool Inholland in de problemen kwam, is de naam ook niet veranderd.

De school heeft nooit een eerlijke kans gehad. De politiek stemde destijds unaniem in met de komst van het Ibn Ghaldoun. We kregen een gebouwtje aan de Schere voor uiterlijk 2 jaar, maar de kinderen zitten er nog steeds. We zouden naar de rechter Maasoever in een bestaand pand trekken, later werd ons voorgehouden dat we toch nieuwbouw kregen. We trokken onze eerste aanvraag in. Vervolgens maakte de gemeente bezwaar, omdat ons onderwijs niet goed zou zijn en konden we daarom een nieuw gebouw vergeten.”

Ach, de wanprestaties van Ibn Ghaldoun, de vele misstanden waar deze school bij betrokken was, het is de schuld van de gemeente en van wethouder Leonard Geluk, die “christelijk onderwijs voortrok”.

Dertien jaar drama

Meneer Naas lijkt te zijn vergeten dat er van meet af aan getwijfeld werd aan de kwaliteit van de gegeven lessen, lesmateriaal bleek anno 2000 al niet te voldoen aan de wettelijke voorschriften die daarvoor gelden en de school deed destijds zorgwekkend onduidelijk over hoeveel (daadwerkelijk gekwalificeerde) leerkrachten en leerlingen er rondliepen. Drie maanden na de oprichting van Ibn Ghaldoun kwam de school al onder toezicht van de Onderwijsinspectie te staan.

De gemeente heeft Ibn Ghaldoun meermaals een “laatste kans” gegeven om orde op zaken te stellen. In 2010 nog, toen weer bleek dat er onbevoegde docenten voor de klas stonden. Ook de kwaliteit van examens en leerlingenzorg was “ver onder de maat” – om over de enorm opgelopen huurschuld nog maar niet te spreken.

Het jaar daarvoor bleek Ibn Ghaldoun 1,2 miljoen euro aan subsidie te hebben besteed aan oneigenlijke zaken.

Noch de gemeente, noch wethouder Geluk is Ibn Ghaldouns vijand gebleken. Dat is Ibn Ghaldoun nog altijd zelf. De houding van oprichter Belgaçem Naas is daar symptomatisch van, niet alleen legt hij de schuld graag buiten de school zelf, maar hij maakt zich drukker om het behoud van de naam van de school dan om de kwaliteit van het gegeven onderwijs.

Ibn Ghaldoun VI

Het zesde bedrijf alweer in deze onverkwikkelijke klucht, de catharsis laat al te lang op zich wachten. Er is nog altijd geen besluit genomen over de toekomst van Ibn Ghaldoun. De Rotterdamse gemeenteraad wil dat de school de eer aan zichzelf houdt en nog voor de zomervakantie de deuren sluit, maar daar denken ze bij Ibn Ghaldoun heel anders over.

Ook de ouders kunnen ervoor zorgen dat de school sluit, gewoon door hun kinderen er niet meer in te schrijven. Kan een school drie jaar op rij niet genoeg leerlingen werven wordt de bekostiging immers gestaakt. Van leegloop is echter geen sprake. De Ouderraad is stellig: “Wij blijven strijdbaar om de school in stand te houden en het voortgezet onderwijs op islamitische grondslag te bestendigen“.

Of je dat nu werkelijk ten koste van die kinderen en hun toekomst, want daar is een schooldiploma nu eenmaal wel een ticket toe, moet doen – het lijkt mij buitengemeen onverstandig. Schooltje spelen volstaat niet, jelui.

De enige die dan Ibn Ghaldoun nog sluiten kan is staatssecretaris Dekker van Onderwijs, maar alleen wanneer uit het lopende onderzoek blijkt dat het bestuur verwijtbare fouten maakte. Dan kan de school nog bezwaar aantekenen tegen die beslissing en zijn we zo weer jaren verder.

Herplaatsen

De gemeente Rotterdam zou al bij andere scholen gepolst hebben of er animo is leerlingen van Ibn Ghaldoun bij hen te herplaatsen. Die is er niet. Sommige scholen gaven kies aan “geen lijkenpikker te willen zijn”. Andere vinden het gewoonweg hun probleem niet en geef ze eigenlijk eens ongelijk. Een van het is  Eric van ’t Zelfde, directeur van de nabijgelegen Hugo de Grootschool.
Meneer Van ’t Zelfde heeft op zijn school de laatste paar jaar puin geruimd. Hij ontsloeg achtenveertig (!) onbekwame docenten en stuurde zestig onhandelbare en onverbeterlijke scholieren van school. Met onhandelbaar bedoelt hij ook echt onhandelbaar; het ging om types die leraren intimideerden en medeleerlingen mishandelden.

’s Mans harde werk heeft vruchten gedragen. De examenklassen van de Hugo de Grootschool presteerden dit jaar uitmuntend, het slagingspercentage is 100%. Dankzij de affaire Ibn Ghaldoun worden die resultaten nu echter met wantrouwen ontvangen en dat neemt meneer de directeur die school niet in dank af.

Mocht Ibn Ghaldoun haar deuren moeten sluiten zullen haar leerlingen elders ondergebracht moeten worden en meneer Van ’t Zelfde is bij voorbaat alvast even luid en duidelijk: op zijn Hugo de Grootschool zullen ze niet welkom zijn. De man is kennelijk van de klare taal, het Algemeen Dagblad citeert:

“Ik heb net alle aso’s van mijn school. Op nieuwe zitten we niet te wachten.”

“Dat is niet mijn probleem. Al moet ik naar de rechter stappen, ik wil ze niet. Zij tasten de kwaliteit van mijn school aan en ik weiger de prijs te betalen van die prutsschool.”

Voor echt gemotiveerde leerlingen van het Ibn Ghaldoun wil hij nog een uitzondering maken, mits zij een schone lei hebben bij leerplicht én bereid zijn om IQ-, taal- en Cito-toetsen af te leggen.

De Hugo de Grootschool verwijt op haar eigen site dat het Algemeen Dagblad hiermee aan sensatiejournalistiek doet. Het is niet de bedoeling van meneer Van ’t Zelfde geweest om alle leerlingen voor aso’s te verslijten. Hij heeft met de journaliste van het AD vooral gesproken over toelatingseisen, kennelijk. Met aso’s doelt hij op de examenpikkers.

Eric van ’t Zelfde doet voorts nog een duit een het al zo overvolle zakje vol wanprestaties van Ibn Ghaldoun: “In het verleden zijn havo 4-leerlingen naar het Ibn Ghaldoun overgestapt die bij ons bleven zitten. Daar gingen ze gewoon verder in havo 5.”

Ach ja, dat kon er ook nog wel bij. De teneur is in elk geval duidelijk.

Voorlopige hechtenis

De zoon van de natuurkundeleraar van Ibn Ghaldoun zag zijn voorlopige hechtenis overigens gisteren met twee weken verlengd worden.

Diploma-uitreiking

In Rotterdam krijgen alle leerlingen van andere scholen deze week eindelijk hun diploma. Het onderzoek naar de diefstal en heling van de examen van Ibn Ghaldoun loopt weliswaar nog, maar langer wachten brengt de kans door te stromen naar hoger onderwijs in gevaar. Wie nu nog betrapt wordt kan zijn diploma dan weer netjes inleveren, daar hoeft de rest natuurlijk ook geen last van te hebben.

Imamopleiding

Ibn Ghaldoun heeft ondertussen ook niet stilgezeten. Geen rigoureuze bezemactie á la meneer Van ’t Zelfde helaas, maar de school wil graag een nieuwe opleiding op touw gaan zetten.

Ibn Ghaldoun komt nu honderd leerlingen tekort om financieel levensvatbaar te zijn. Met een schuld van 1,2 miljoen bij de Rotterdamse gemeente en een negatief eigen vermogen van in totaal 4,2 miljoen euro nog aan een nieuw projectje beginnen lijkt wat onverstandig, maar Ibn Ghaldoun wil een imamopleiding gaan beginnen.

Die opleiding, voor maximaal vijftig leerlingen, zal in het Turks gegeven gaan worden. Dat heeft de stichting Diyanet zo bekokstoofd. Wie zegt u? Stichting Diyanet is onderdeel van een Turks overheidsorgaan, het “Presidium voor Godsdienstzaken“. Dat overheidsorgaan heeft kennelijk een “Nederlandse tak”. Leefbaar Rotterdam stelde al vragen over de voorgenomen imamopleiding.

Die heb ik ook wel. Waarom moet de Turkse overheid daar een vinger bij in de pap hebben, bijvoorbeeld – en moeten we dat wel willen?

Ibn Ghaldoun V

Yusuf Altuntas, directeur van de Islamitische Schoolbesturen Organisatie, vergelijkt vandaag Ibn Ghaldoun met Hogeschool InHolland. U weet wel, waar men in 2010 fraudeerde met examens. Twee lichtingen studenten van de studierichting Media en Entertainment Management kregen hun studie-achterstand kwijtgescholden en met het maken van een al te eenvoudig werkstuk kregen ze hun diploma zo’n beetje cadeau. Na wat gesteggel kwam het tot een vertrouwenscrisis én het vertrek van de Raad van Toezicht en het voltallige College van Bestuur. Bye bye, zwaai zwaai.

In april 2011 kregen vier opleidingen van Hogeschool InHolland het predicaat “zeer zwak” van de Inspectie van het Onderwijs. Ook bij de opleidingen journalistiek van Windesheim, werktuigbouwkunde bij de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, communicatie & media van de Hanze hogeschool en communicatie van de hogeschool Leiden bleek men zich te bedienen van zulke “alternatieve afstudeermethoden”.

Staatssecretaris Halbe Zijlstra van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap was not amused en dreigde hen hun onderwijsaccreditatie te ontnemen. Ze kregen een jaar de tijd om hun zaakjes te regelen en lukte dat niet, einde oefening. Dat hielp. Windesheim, bijvoorbeeld, heeft haar opleiding journalistiek rap op orde gebracht.

Of die vergelijking van Yusuf Altuntas helemaal terecht is durf ik overigens te betwisten. Ibn Ghaldoun moddert sinds haar oprichting in 2000 al aan. Niet alleen heeft de school een miljoenenschuld, er werd eerder ook al door tweede correctoren gesjoemeld. Over de kwade reuk die aan de naam van een school kan blijven kleven heeft hij gelijk. InHolland zag het aantal aanmeldingen dan ook teruglopen, maar of dat bij Ibn Ghaldoun ook zo zal zijn zullen we af moeten wachten. Voor de leerlingen hoop ik in elk geval van wel.

Meneer Altuntas meent dat Ibn Ghaldoun beter van naam kan veranderen vanwege de negatieve associaties die mensen daar nu mee zullen hebben. Ik vrees echter dat hij er daar niet mee is.

Het Algemeen Dagblad zocht Ton van Erven, de eerste rector van Ibn Ghaldoun, voor de aardigheid even op. Hij beschrijft een schoolbestuur dat van meet af aan haar prioriteiten verkeerd stelde. Er waren geen schoolboeken voorhanden, maar het bestuur maakte zich wel druk of de docenten wel de “juiste” islamitische stroming aanhingen.

Hendrik Verweel, voormalig interim-directeur, beschrijft machtspelletjes tussen bestuursleden van respectievelijk Turkse en Marokkaanse komaf en hoe imams door het schoolbestuur genomen beslissingen van tafel vaagden. Dat strookt met de opmerking van wethouder Geluk, dat er met Ibn Ghaldoun geen afspraken te maken zijn. het opstappen van zo’n wanbestuur lijkt me buitengewoon opportuun.

De grap van de dag komt vandaag van Belgaçem Naas, oprichter van Ibn Ghaldoun. De man staat al vier jaar op non-actief, maar mag toch nog een duit in het zakje doen. “Het is belachelijk wat er nu gebeurt. Ik word er niet blij van, maar fraude met eindexamens kan op elke school voorkomen. Het verschil is dat als het elders was gebeurd, de diploma’s gewoon waren uitgereikt.”

Meneer Naas vermoedt zelfs kwaad spel “Dit is van buiten aangestuurd om de school in problemen te brengen. De leerlingen die dit hebben gedaan, zijn hiertoe aangezet. Ze zijn ingepalmd.”

Ja hoor, ’t is alweer een complot. Wie dit keer? De joden, de Rothschilds, vrouwen of aliens?

Bless me, what do they teach them at these schools?

Ibn Ghaldoun IV, catastrofe

Het Algemeen Dagblad heeft het politiedossier in mogen zien van de affaire met de gestolen eindexamens op het Ibn Ghaldoun.

Docenten hebben met het uitdelen van de examens wel degelijk gemerkt dat er met de pakketten gerommeld was. Ze waren namelijk met een superlijm van de bouwmarkt weer dichtgelijmd en op het moment suprême waren sommige van die pakketten nauwelijks nog te openen. Eén pakket was zichtbaar beschadigd.

Volgens de aangehouden scholieren zijn meerdere docenten op verschillende examendagen daardoor in paniek geraakt. Niemand van hen echter, verwittigde de Onderwijsinspectie.

Ook schooldirecteur Renders, met zijn “inspectieachtergrond“, niet. Ik vroeg me al af hoe kan het dat meneer de schooldirecteur die geopende verpakkingen niet heeft gezien. Volgens een voorgeschreven protocol moeten die immers aan het begin van het examen door de directeur worden geopend, in bijzijn van tenminste één medewerker èn de kandidaten.

De examenpikkers verschaften zich tot vijfmaal toe toegang tot de ruimte waar de examens opgeborgen lagen. Gewoon, “op klaarlichte dag en onder schooltijd“. Er lag altijd een ladder voor het grijpen bij het technieklokaal, waarmee ze naar het dakluik klommen dat boven die ruimte gelegen is. Dat dakluik werd vervolgens geforceerd – dat eenmaal zelfs door een huiswerkbegeleider gehoord is. Kinderlijk eenvoudig omzeilden ze zo de verzwaarde deur die deze ruimte moest beveiligen.

Het doet me denken aan de gevleugelde woorden van de klokkenluider, die deze affaire aankaartte door het examen Frans online te zetten: “Op een profielwerkstukavond bijvoorbeeld, in combinatie met slechte kluizen en een schroevendraaier van de Gamma“.

De klucht van de kluis met het dakluik. Bredero had het niet leuker kunnen bedenken.

De examens werden mee naar huis genomen, geopend en gefotografeerd en vervolgens weer dichtgelijmd. In de bieb zochten de snoodaards vervolgens de antwoorden op. De examens werden niet alleen in Rotterdam, maar ook in Utrecht, Den Haag en Amsterdam verkocht voor bedragen tussen de twintig en de tweehonderdvijftig euronen.

Naast de zoon van de leraar natuurkunde is ook de zoon van de systeembeheerder van Ibn Ghaldoun aangehouden.

Met dank aan het altijd oplettend GeenStijl een saillant detail; leerlinge Safae “ging nog een stapje verder” en sprak de antwoorden in. Tijdens het examen luisterde ze die af, de oordopjes van haar koptelefoon netjes verborgen onder haar hoofddoekje.

En de docenten? Zij hoorden, zij zagen en zij zwegen.

Voorzitter Tonca leek het vorige week nog wel te zien zitten. Na de zomer bestaat Ibn Ghaldoun nog zei hij monter, “want ouders hebben het recht op voortgezet onderwijs met een islamitische grondslag“.

Denkelijk kan hij zich beter eerst druk maken om het recht van kinderen op gedegen onderwijs en een diploma dat boven twijfel verheven is. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, meneer Tonca!

Ibn Ghaldoun III, zomerse zotternij in drie bedrijven

Tsja. Al het goede komt in drieën, zal’k maar zeggen.

Vandaag nochtans een nieuw dieptepunt in deze onverkwikkelijke kwestie: een actiegroep hing kettingsloten aan het hek van de school en dat konden de aanwezige leerlingen niet waarderen. Sterker; ze werden agressief en richtten hun woede op de aanwezige media. Een leerling van Ibn Ghaldoun sloeg een SBS-cameraman in het gelaat en schopte een verslaggever van RTL. Het zeventienjarig jongmens werd in de school door de politie in de kraag gegrepen. De cameraman moest zich in een ziekenhuis aan zijn verwondingen laten behandelen.

De actiegroep is een nog onbekende en op het eerste oog onbeduidende club, van rechts allooi, die zichzelf “Identitair Verzet” (website) noemt. Een meneer Peter de Graaf is het clubje in oktober vorig jaar begonnen en sindsdien hebben ze een aantal acties gepoogd op touw te zetten, met wisselend succes. Flyers met “Stop de Oost-Europese Invasie” in Boskoop en “Illegaal=Crimineel” in Den Haag – veel meer niet, eigenlijk.

Het idee komt van de Franse club Géneration Identitaire, die zich inmiddels vertakt heeft naar Duitsland, Oostenrijk, Vlaanderen en Nederland. De Nederlandse afdeling heeft bedacht dat Ibn Ghaldoun dicht moet en heeft de school daar kennelijk een handje mee willen helpen.

Het aantal gestolen examens is verder opgelopen naar 27, er zijn nog eens drie leerlingen aangehouden en op Ibn Ghaldoun zijn examenleerlingen inmiddels aan hun tweede zit begonnen. Drie van de havisten zagen dat helemaal niet zitten en spanden een kort geding aan tegen de Onderwijsinspectie. Dat hebben ze verloren, dus ook zij zitten weer met hun neus in de boeken.

Daar is overigens ook nog wat over te doen, want de frauderende leerlingen moeten de ongeldig verklaarde examens overdoen maar behouden daarbij het recht op een herkansing. Dat betekent dat zij een examen drie keer mogen maken, tegenover twee keer voor leerlingen die op eigen stoom zijn gezakt. Dat ís natuurlijk ook niet eerlijk.

Tel daar bij op dat deze herkansingsweek niet genoeg ruimte biedt om alle ongeldig verklaarde examens opnieuw af te nemen, sommige staan dubbel gepland met de normale herkansingexamens. Bestuursvoorzitter Ayhan Tonca wist dan ook te melden dat leerlingen samen met de school strategisch kiezen welke van die dubbel geplande examens naar augustus te schuiven. Dat is een maandje langer de gelegenheid om te blokken.

Dat leraren van Ibn Ghaldoun een weekendlang ook nog eens bijlessen gaven aan de leerlingen die deze week hun examens over moeten doen vind ik wat dat betreft de zure kers op de taart. De school liet zelfs gewone lessen voor leerlingen uit lagere klassen vervallen “omdat voorrang wordt gegeven aan de examenleerlingen” dixit directeur Renders.

Er is geen ontkomen aan, dat schuurt. Het is oneerlijk en het is buitengemeen jammer dat de politiek voor deze oplossing kiest. Jammer ook, dat kennelijk in eerste instantie alleen de PVV die oneerlijkheid aankaartte. Gelukkig was daar vanmiddag mevrouw Tanja Jadnanansing, van de PvdA en lid van de Tweede Kamer, die de school oproept uit eigener beweging de deur te sluiten. De reputatie van Ibn Ghaldoun is volgens haar zo “verziekt” dat het niet langer in het belang van de jongeren is om de school open te houden.

“Als je van die jongeren houdt dan moet je ervoor zorgen dat hun diploma boven elke twijfel verheven is.”

Tot die conclusie was ik ook al gekomen. Een diploma van Windesheimesque twijfelachtigheid. Daar zijn die kinders mooi klaar mee, de school saboteert met haar wanbeleid de toekomst van haar leerlingen. Dan wordt het hoog tijd dat zo’n school daar zijn eigen conclusies uit trekt en inderdaad de eer aan zichzelf houdt.

Zo’n beetje de gehele examenklas vwo (twintig leerlingen) van Ibn Ghaldoun wist van de diefstal en had de examens ingezien. Vijf van de aangehouden leerlingen komen uit deze ene klas, de zesde is een havist.

Deze surreële klucht kon nog gekker, overigens. Een van de aangehouden leerlingen heeft zitadvocaat en vrouwenhandjesweigeraar Mohammed Faizel Enait in de arm genomen. Soit, geen klucht zonder komediant.

Ibn Ghaldoun II

Schooldirecteur Bart Renders van de inmiddels beruchte Ibn Ghaldoun mocht aanschuiven bij de heren Knevel en Van den Brink. Gezellig samen met meneer Tonca. Ook in 2010 werd er op deze school gesjoemeld tijdens examens, maar dan door twee docenten die de eindcorrectie een andere invulling gaven dan normaal gezien de bedoeling is. Zij corrigeerden foute antwoorden voordat de tweede corrector een blik op de examens kon werpen. Dat kwam hen op ontslag te staan.

Dat jaar, 2010, is het jaar dat het percentage geslaagden een duik nam op Ibn Ghaldoun. In plaats van 87% in 2009 slaagt nog maar 48,5% van de havisten en zij scoren een gemiddelde van 5,4 voor de centrale examens. Van de vwo’ers slaagt minder dan driekwart.

Wonderlijk.

http://omroepzeeland.bbvms.com/p/OmroepZeelandDefaultNonCommercials/c/1391987.js?Omroep Zeeland bracht overigens vorig jaar in beeld hoe dat nu gaat, met zo’n kluis, de verzegelde dozen en de in plastic verpakte examens.

Meneer Renders heeft zelf naar eigen zeggen een “inspectieachtergrond” en was betrokken bij de werkgroep Examens. In het interview spreekt hij het vermoeden uit dat de inbraak in Ibn Ghaldoun in de meivakantie moet hebben plaatsgevonden. “Kennelijk zijn de pakketten opengemaakt, gefotografeerd en weer dicht gemaakt” aldus meneer Renders. Hebben die examenpikkers die examens ook weer in hun plasticfolie verzegeld dan? Knappe jongens.

Onderwijswethouder De Jonge ligt inmiddels onder vuur in de Rotterdamse gemeenteraad. Hij meent dat de school gesloten moet worden vanwege de grootschalige examenfraude. Volgens Josine Strörman van de SP heeft de wethouder de Ibn Ghaldoun al bij voorbaat veroordeeld. Ze noemde hem zelfs de ‘grootste imagoverpester van de Ibn Ghaldoun’. Dat Ibn Ghaldoun dat zelf is, al sinds haar oprichting in 2000, is haar kennelijk ontgaan. 

Peter van Heemst (PvdA) was het met haar eens en stelde: “Een diefstal bij een school is nog geen fraude door een school.” Klopt, dat zal uit het onderzoek inderdaad nog maar moeten blijken. Rest de vraag hoeveel er op zo’n school gebeuren moet eer de gemeente het wel opportuun acht in te grijpen. 

De examenleerlingen van Ibn Ghaldoun zullen, naar het er nu uitziet, in augustus opnieuw aan de bak moeten. Daarna kunnen ze bogen op een diploma van Windesheimesque twijfelachtigheid. Daar zijn die kinders mooi klaar mee.

Ibn Ghaldoun

De laatste dagen heb ik het nieuws rond middelbare school Ibn Ghaldoun en de examenpikkers met lede ogen aangezien. Als rechtgeaard Rotterdammer heb ik deze naam al vaker de revue zien passeren dan me lief is – steeds opnieuw weer negatief in de pers. Het regent en uit verveling ben ik maar eens in die geschiedenis gedoken.

Geschiedenisles

Ibn Ghaldoun werd in 2000 opgericht. Van meet af aan wordt er getwijfeld aan de kwaliteit van de gegeven lessen, lesmateriaal blijkt niet te voldoen aan de wettelijke voorschriften die daarvoor gelden en de school doet zorgwekkend onduidelijk over hoeveel (daadwerkelijk gekwalificeerde) leerkrachten en leerlingen er rondlopen. Drie maanden na de oprichting van Ibn Ghaldoun komt de school al onder toezicht van de Onderwijsinspectie te staan. Een goed begin is het halve werk, zal ik maar zeggen.

In 2006 haalt Ibn Ghaldoun weer uitgebreid de pers. Het dagblad Trouw welteverstaan, dat over haar jaarlijkse scholenonderzoek  bericht. Ibn Ghaldoun scoort ondermaats; leerlingen halen gemiddeld lage cijfers en er zijn relatief veel zittenblijvers. De leraren spreken belabberd Nederlands en zijn onervaren. Sterker nog; slechts een kwart van de leraren heeft de juiste bevoegdheid om voor de klas te mogen staan. Net als in 2000 gooit Hassan Bofarid, de toenmalig directeur van Ibn Ghaldoun het op “opstartproblemen” en een gemankeerd schoolgebouw. Uit een ingezonden brief (aan Trouw) van zijn hand;

Helaas heeft Ibn Ghaldoun wel facilitaire problemen. Vooral de huisvesting is te krap, met alle gevolgen van dien voor het onderwijs en de leerlingen. Hier ligt de bal echter bij de gemeente en niet bij de school. Als de school over dezelfde ruimte en middelen zou kunnen beschikken als andere scholen, zou op Ibn Ghaldoun nog veel meer goeds bereikt kunnen worden. Daar zijn we van overtuigd.

Een jaar later blijkt Ibn Ghaldoun al sinds 2003 onrechtmatig subsidiegeld uit te geven. Dat subsidiegeld wordt gespendeerd aan schoolreisjes naar Mekka en Medina en een tweetal imams op de loonlijst die daar van alles doen behalve lesgeven. Bij elkaar heeft Ibn Ghaldoun (schrik niet) 1,2 miljoen euro onrechtmatig uitgegeven en de rechter beslist dat de school die enorme som gelds terugbetalen moet aan het ministerie van Onderwijs.

We zijn weer een jaar verder, anno 2008, wanneer de Rotterdamse onderwijswethouder Leonard Geluk een brandbrief stuurt aan alle ouders van de leerlingen van Ibn Ghaldoun. In die brief roept hij die ouders op hun kinderen een plezier te doen en hen op een andere school onder te brengen. De school presteert nog altijd voor geen meter en staat inmiddels te boek als “zeer zwak”. De wethouder krijgt van de rechter een tik op de vingertjes; die oproep had hij niet mogen doen.

In 2009 stelt de Onderwijsinspectie haar oordeel over Ibn Ghaldoun iets bij. Van “zeer zwak” naar “zwak”. Hoera joechei. Wonderlijk genoeg zijn de slagingspercentages voor het vwo en de havo respectievelijk 100% en 87%.

Dat ziet er in 2010 plots weer heel anders uit. In plaats van 87% slaagt nog maar 48,5% van de havisten en zij scoren een gemiddelde van 5,4 voor de centrale examens. Van de vwo’ers slaagt minder dan driekwart.

In 2012 scoren de havo- en de vwo-afdeling van Ibn Ghaldoun eindelijk voldoende. Het zijn nog altijd geen denderende resultaten; op het vwo scoren de leerlingen gemiddeld een 5,9. De vmbo-afdeling blijft achter, die staat ook in 2012 als “zwak” te boek. Het percentage voortijdig schoolverlaters is 2,5%, tegenover 1% landelijk. In financieel opzicht is Ibn Ghaldoun op sterven na dood; de school heeft een negatief eigen vermogen van 4,2 miljoen euro.

Klokkenluider

Op 28 mei jongstleden verschijnt een gestolen vwo-examen Frans op het Internet. Degene die het examen online zette vermeldde daarbij dat hij zo op zijn manier “probeert het onderwijs te verbeteren” en dat hij her en der heeft vernomen dat er meer dan zes vwo-examens zouden zijn gestolen uit meerdere scholen. Deze klokkenluider zegt dat zulke diefstallen veel vaker gebeuren en hij wil laten zien hoe makkelijk het is om te frauderen. Daarbij spiegelt hij ons een scenario voor;

Op een profielwerkstukavond bijvoorbeeld, in combinatie met slechte kluizen en een schroevendraaier van de Gamma“.

Meer geschiedenis

Het is 3 juni 2013 wanneer een tweetal krakkemikkige bussen vol schoolkinderen van de a13 afgehaald worden. Een van de bussen helt vervaarlijk naar links over, vandaar. De politie besluit dat het niet verantwoord is de kinderen verder te vervoeren in deze vehikels en dus worden de kinderen met twee andere bussen opgehaald. De twee gewraakte bussen blijken eigendom van de Stichting Leerlingenvervoer Rijnmond. Deze stichting is opgericht door de Stichting Islamitisch Primair Onderwijs (STIPO) en, o jawel, Ibn Ghaldoun.

Op 30 mei blijkt dat het verdonkeremaande examen Frans afkomstig is van Ibn Ghaldoun. Er wordt een verdachte, een 22-jarige man, aangehouden.

Schooldirecteur Bart Renders laat op 31 mei aan het Algemeen Dagblad weten dat hij alleen al door een aantal zinsneden in de brief van de klokkenluider nattigheid voelde. Hij vertelt hoe hij daarom met de examensecretaris de beruchte kluis is binnengegaan en ze daar tot zijn ontsteltenis ontdekten dat “het helemaal mis is”.

In de kluis liggen de twee pakketjes met de examens Frans voor twaalf van zijn vwo-leerlingen. Er is mee ‘gerommeld’. De geschrokken Renders belt direct met de Inspectie van het Onderwijs. Hij meldt de onderwijsinstantie dat hij een ‘ernstige onregelmatigheid’ heeft ontdekt. De examens worden snel in de eigen kluis van Renders gelegd, die op slot gaat. Als hij de examens heeft ‘veiliggesteld’, draait de rector het nummer van het College voor Examens, die direct de politie waarschuwt.

De politie komt ter plaatse. Rechercheurs onderzoeken het plaats delict en vinden geen sporen die op een inbraak zouden kunnen duiden. In 2010 zou men een sleutel van de kamer, die als kluis gebruikt wordt, zijn kwijtgeraakt. De directeur denkt dat dit “de oorzaak van deze diefstal kan zijn”.

Er zit me iets dwars, als ik ’s mans relaas zo eens even goed gelezen heb. Er zijn meer examens gestolen dan alleen het examen Frans. Examens worden al sinds jaar en dag verzegeld in grote enveloppen bij de scholen in bewaring gegeven. Hoe kan het dat meneer de schooldirecteur die andere verbroken zegels niet heeft gezien? Sowieso worden die verzegelde enveloppen volgens een voorgeschreven protocol aan het begin van het examen door de directeur geopend in bijzijn van tenminste één medewerker èn de kandidaten. Kom ik strakjes nog even op terug.

Goed. In het weekend van 8 en 9 juni worden twee leerlingen van Ibn Ghaldoun aangehouden op verdenking van de diefstal van examens uit de kluis van de school. Een meisje en jongen, respectievelijk 18 jaar en 19 jaar oud en afkomstig uit Rotterdam en Maassluis. Bij het doorzoeken van hun woningen worden de examens aangetroffen. Maandagavond wordt nog een derde verdachte in de kraag gegrepen.

De 18-jarige jongeman blijkt later de zoon te zijn van een natuurkunde leraar van Ibn Ghaldoun; niemand minder dan Hassan Bofarid. Jawel, de voormalige schooldirecteur! Na de affaire met de 1,2 miljoen euronen subsidiegeld moest hij het veld ruimen, maar hij werd via de achterdeur meteen weer binnengehaald als docent. De bestuursvoorzitter van de islamitische school, meneer Ayhan Tonca, laat de NOS weten dat meneer Bofarid per direct met verlof is gestuurd.

Ayhan Tonca. Bekende naam, nietwaar? Dat is die meneer die gemeenteraadslid is voor het CDA in Apeldoorn en die in 2006 van de kandidatenlijst werd geschrapt omdat hij de Armeense genocide ontkende. Voorts is hij voorzitter van het Contactorgaan Moslims en Overheid en de Turks Islamitische Culturele Federatie. Meneer Tonca is “bruggenbouwer” en aartsconservatief; moslimvrouwen behoren volgens hem een hoofddoekje dragen en hij zou de tekenaars van de Deense Mohammedcartoons graag aangeklaagd zien worden.

Meneer Bofarid scheen vanavond in het televisieprogramma EenVandaag. Het meest opvallend vind ik nog wel het buitengewoon slechte Nederlands waarin meneer Bofarid zijn onschuld bepleit. Hoe bestaat het dat hij zo zijn lessen natuurkunde mag geven?

Klap op de vuurpijl, voorlopig dan toch, is het korte optreden van staatssecretaris Dekker van Onderwijs eerder vanavond. Meneer Dekker had goed nieuws en slecht nieuws.

Het “goede” nieuws is dat uit een cijfermatige analyse niets blijkt van een collectieve fraude “op school- of regionaal niveau“. Dat is goed nieuws inderdaad voor de leerlingen in de regio Rotterdam die, uitgezonderd die van Ibn Ghaldoun, hun examenuitslag morgen zullen krijgen.

Het slechte nieuws is dat er veel meer examens blijken te zijn weggenomen dan eerst gedacht. De teller staat inmiddels op vierentwintig stuks. Op Frans na zullen al deze examens voor de leerlingen van Ibn Galdoun ongeldig verklaard worden. De examens zijn ook door leerlingen op andere scholen ingezien, maar die zaken zullen individueel worden opgepakt.

In het geval van die ongeldig verklaarde examens wil ik u nog even herinneren aan het volgens protocol openen van de verzegelde envelop, door de directeur en in bijzijn van minimaal een medewerker en de examenkandidaten. Bij elk van die examens heeft meneer de directeur dus met een reeds geopende envelop in zijn knuistjes gestaan.

Juistem.