Consequenties

Zelfkennis siert de mens. Ik ben een vervelende hardliner waar het mijn principes betreft. Het zijn er niet overdreven veel, maar ik hecht eraan. Ze zijn, gelijk de Codex Hammurabi, in steen gegrift. Weet u meteen waar dat gezegde haar oorsprong heeft.

Twintig jaar geleden leerde ik de tering naar de nering te zetten. Wekenlang op water met een scheutje siroop en brood met smeerkaas als ik geen geld had. Dat is niet leuk, maar je gaat er niet dood aan en het leert je zegeningen tellen. Ik kan me er vandaag de dag dan ook niet druk om maken dat ik niet elk jaar op vakantie kan en dat er bij mij geen auto voor de deur staat. Wel tel ik, letterlijk, mijn zegeningen. Elke ochtend voor ik mijn bed uitstap, want daar word je een gelukkiger mens van.

De vrijheid en de welvaart die ik hier geniet. De mensen van wie ik houd. Mijn beestenspul. Mijn eigen huis en het bestaan, dat ik voor mijzelf en ook nog eens volkomen eigenhandig heb opgebouwd. Een volle koelkast en dito boekenkast. Mijn werk, waar ik voldoening uit haal. Het leven is mooi. Mijn leven is mooi.

Die principes dus. Een van die paar in steen gegrifte principes is dat ik nooit meer geld uitleen dan ik me zou kunnen veroorloven om weg te geven. Dat voorkomt zowel problemen als al te grote teleurstellingen en dat heb ik door scha en schande geleerd.

Jammer hé, dat ze dat bij de enorme sommen gelds die aan het financieel zieltogende Griekenland werden geleend niet in acht genomen hebben. De Griekse premier Tsipras weigert nu alle medewerking aan harde ingrepen in zijn land als Europa Griekenland haar schulden niet kwijtscheldt. Het gaat om een slordige 240 miljard euro.

Belastingbetalersgeld, dat die belastingbetalers hoogst waarschijnlijk nooit meer terug zullen zien. Daar kunnen u en ik samen naar fluiten, wedden? Slechts 11% van die ‘noodhulp’ bereikte de Griekse publieke sector, overigens. De rest werd gebruikt om uitstaande schulden bij banken te voldoen. Meneer Tsipras betoont zich daarmee natuurlijk weinig erkentelijk, maar hij zal ook bedacht hebben dat Europa dat geld toch niet zal komen halen en het van kale kippen slecht plukken is.

Mensen stellen je soms teleur, brace for it.

Verder hecht ik aan de pre-christelijke Gulden Regel, die dicteert een ander te behandelen zoals je door hem behandeld zou willen worden, en aan het “An ye harm none, do what ye will” uit de Wiccan Rede. Geenszins uit religieuze overwegingen, overigens. Leefregels zoals de Rede en de Gulden Regel zijn gestoeld op empathie en het besef dat elk van je handelingen gevolgen en consequenties heeft.

Zo liet de Litouwse dj Ten Wall liet zich afgelopen week ontzettend homofoob uit op zijn Facebookpagina, volgens meneer Ten Wall zijn homoseksuelen van een ‘ander ras’, waar men in vervlogen tijden wel ‘raad mee wist’, en is homoseksualiteit te vergelijken met ‘kindermisbruik zoals dat in de katholieke kerk gepleegd werd’.

De gelauwerde biochemicus Tim Hunt maakte eenzelfde soort kardinale faux pas en liet zich van zijn meest vrouwonvriendelijke kant zien. “Je wordt verliefd op ze, ze worden verliefd op jou en als je kritiek op ze levert, gaan ze huilen” (hij zei het echt en hardop ook nog) en de man pleitte daarbij zelfgenoegzaam voor seksegescheiden laboratoria.

De dj zag het ene na het andere aftreden afgezegd worden en hij was op veel festivals niet welkom meer en de biochemicus moest zijn honorair hoogleraarschap aan het University College London inleveren.

“If you choose the behavior, you choose the consequences”  zou Dr. Phil met aandoenlijk knauwend Texaans accent zeggen.

En dat is een truth like a cow.

Het Vrije Woord

Het vrije woord, daar hebben we het de laatste week maar druk mee. Het Openbaar Ministerie is het nog het drukst mee van al.

We zijn de afgelopen tijd verdeeld geweest over het toelaten van ‘haatpredikers’ en wie wel of niet voor die titel in aanmerking komt. Zo mocht imam Adel al-Kalbani, die vindt dat “joden en christenen van het Arabisch schiereiland verdreven moeten worden”, uiteindelijk vanwege te veel ophef niet in Groningen spreken, maar wel in Amsterdam. Daarbij heeft hij overigens “niets onwettigs gezegd of gedaan”. Ook over de Saoedische geestelijke Aaidh al-Qarni en zijn (uiteindelijk afgeblazen) komst naar Eindhoven was heel wat te doen. Deze man moet gezegd hebben dat de “koppen en kelen van afvalligen van de islam doorgesneden moeten worden” en dat “Joden en hun helpers vernietigd moeten worden”. Het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO) vindt dat de man ten onrechte ‘haatprediker’ genoemd wordt en vindt hem juist vooruitstrevend en anti-terrorisme.

Gisteren nam het Openbaar Ministerie Noord-Nederland het initiatief om de spreekkoren over joden van spelers en supporters van FC Groningen tijdens de huldiging te onderzoeken. Vandaag besloot datzelfde OM dat die spreekkoren geen strafbaar feit opleveren. Het spul zong uit volle borst dat “En wie niet springt die is een jood”. Onfris, maar niet strafbaar – aldus het OM Noord-Nederland.

Het Openbaar Ministerie gaat activist Abulkasim Al-Jaberi wél vervolgen, wegens majesteitsschennis. Meneer Al-Jaberi was een van de sprekers tijdens een manifestatie tegen de omstreden Zwarte Piet, op 16 november vorig jaar op het Amsterdamse Beursplein. “Fuck de koning, fuck de koningin, fuck het koningshuis” debiteerde meneer Al-Jaberi en hij werd prompt gearresteerd. Hetgeen niet zo’n verrassing is al menigeen zou willen doen voorkomen, belediging van de koning staat gewoon in ons Wetboek van Strafrecht als zijnde een strafbare gedraging en wie de gedraging pleegt kan ook verwachten dat het OM en uiteindelijk de rechter die zullen toetsen aan de geldende wetgeving en jurisprudentie. Het OM was in eerste instantie dan ook van zins de activist op 27 mei voor de rechter te brengen, maar is na protesten en een sepotverzoek van de advocaat van meneer Al-Jaberi intern verdeeld over de zaak. Moest ik er geld op inzetten dan vermoed ik dat het OM deze keutel wel weer intrekt, maar daar kom ik zo nog op terug.

Rapper Appa werd ook op de vingers getikt, zij het niet door het OM maar door het MDI, over zijn berichten van 3 mei op Twitter. Meneer Appa maakte zich een beetje druk over het optreden van Hans Teeuwen tijden het Festival van het Vrije Woord. Dat vind ik overigens aandoenlijk hoor, enfants terrible die elkaar de maat nemen.

Hans Teeuwen kwam tijdens het Festival van het Vrije Woord op in een oranje overall, van het soort dat we vaker gezien hebben bij gevangenen van IS. Op geheel eigen wijze bereed hij de stokpaardjes Vrije Meningsuiting, Islam, Koningshuis en Zwarte Piet. Met een Hitler-masker op vertelde de cabaretier hoe hij Hava Nagila zou zingen terwijl hij danste rond het lijk van Kurt Waldheim. Tenminste, als dat de ‘KW’ was, die bij het Festival was uitgenodigd. Hij had daarnaast het ‘verboden’ Mein Kampf meegenomen: “Je leest zes bladzijdes en je hebt gelijk zin om joden te vergassen. De kracht van literatuur! Het is echt niet te geloven! Heel goed dat dat achter slot en grendel ligt”. De ironie droop er vanaf, maar was kennelijk niet aan iedereen besteed.

Enfin, meneer Appa nam er aanstoot aan, haalde meneer Teeuwens tekst “Je leest zes bladzijdes en je hebt gelijk zin om joden te vergassen” uit de context van het optreden en sprak er schande van. Niet alleen dat: Hij bevroedde hypocrisie bij wie ‘we’ wel of niet het Vrije Woord gunnen. Dus zette hij een val en riposteerde met “De Holocoast is een Leugen. #HetVrijeWoord”. Want “Hans Teeuwen mag geintjes maken over joden onder t mom van t #vrijewoord dan mag ik dat ook! We gaan vol gas”.

Het MDI tuinde met gestrekt been in de ‘hypocrisieval’ en natuurlijk viel het halve Internet over de rapper heen, waarbij ook de tweet van de rapper uit de context waarin hij bedoeld was werd gehaald. Dat basht veel lekkerder. In die zin blijft het waar dat wie een kuil voor een ander graaft er zelf in valt.

Vrijheid van meningsuiting

De vrijheid van meningsuiting is in Nederland niet absoluut en is dat ook nooit geweest, maar ze wordt begrensd door eenieders “verantwoordelijkheid volgens de wet”. Dat klinkt eenvoudig, maar dat is het allerminst.

Want die wet nu, die stelt dat opruien, aanzetten tot haat, bedreiging, belediging, belediging van groepen mensen, aanzetten tot geweld, laster en smaad niet mogen. Daar liggen dus de strafrechtelijke grenzen van de vrijheid van meningsuiting, zou u zeggen. Ons rechtssysteem telt echter ook nog een aantal “Get out of Jail Free Cards”.

Opzet en context

De context waarbinnen een uitlating gedaan wordt telt namelijk ook nog mee, net als de intentie van de spreker. Dat is deels subjectief en dus is dat ook meteen waar de haarkloverij begint. Ik mag zeggen en vinden wat ik wil, ook als u dat onwelgevallig is, maar ik mag niet discrimineren, lasteren of smaden. Het onderscheid daartussen ligt hem in de intentie waarmee ik spreek, niet toevallig gaat het in zulke gevallen bijna altijd om zogeheten opzetdelicten, en ik moet dus wel de bedoeling gehad hebben u te beledigen of te smaden.

De intentie waarmee ik gebruik maak van mijn vrijheden telt dus ook. Ik ben vrij me uit te laten over uw allerheiligste huisjes, ook wanneer gaat over hete hangijzers als de zondagsrust, abortus, euthanasie, kinderbesnijdenis of de onverdoofde slacht, maar ik mag u daarbij niet opzettelijk beledigen. Dat u aanstoot neemt aan mijn opinies is uw probleem, wanneer ik u opzettelijk beledig dan is dat mijn probleem. Het al dan niet aanwezig zijn van de opzet te beledigen is het verschil tussen een mening en een belediging in een notendop.

Maatschappelijk debat

Wanneer iemand uitlatingen doet die in principe onder het strafrecht vallen, maar hij hij die uitlatingen doet om een maatschappelijk probleem aan te kaarten, is hij in beginsel niet strafbaar. Een piepjonge journaliste van Spunk! probeerde dat jaren geleden eens uit. De laatste veroordeling wegens majesteitsschennis stamt uit 2007, toen in de zomer van dat jaar een meneer Regillio A. “De koningin van Nederland is een hoer” riep en daarnaast een politieagent beledigde. Meneer A. werd veroordeeld vanwege de majesteitsschennis en de belediging van een politieambtenaar in functie. De boete bedroeg vierhonderd euronen.

De journaliste van Spunk! vond daar het hare van en besloot de veroordeling vanwege majesteitsschennis aan de kaak te stellen. Dat deed zij door zo’n zelfde tekst op een t-shirt te schrijven en met dat t-shirt aan op de Dam te gaan staan. Op een tweede T-shirt schreef ze “Alle moslims zijn geitenneukers” en ze vroeg voor haar reportage voorbijgangers welke van de twee teksten zij kwetsender vonden. Ze werd aangehouden, maar werd niet vervolgd vanwege haar intentie het publieke debat over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting aan te zwengelen.

Ik vermoed dat het met het “Fuck de koning” van activist Abulkasim Al-Jaberi hetzelfde zal gaan. Ook hij riep zijn leus niet zo zeer om te beledigen maar in het kader van zijn activisme tegen Zwarte Piet.

Die afweging pakt overigens niet altijd zo positief uit. Misschien kunt u zich de onverkwikkelijke affaire Gregorius Nekschot nog herinneren?  Deze cartoonist (witte man alert!) bekritiseerde de islam en links Nederland met zijn tekeningen. Op grove wijze, dat moet ik daar wel bij zeggen. Hij werd op 13 mei 2008 aangehouden op grond van een aangifte die in 2005 tegen hem was gedaan door de Nederlandse imam Abdul-Jabbar van de Ven. Op 21 september 2010 besloot het Openbaar Ministerie de cartoonist niet te vervolgen, alhoewel het de cartoons wel strafbaar achtte. Anderhalve dag in voorlopige hechtenis was wel afdoende voor jarenoude tekeningen, zo vond men.

De ironie wil dat dezelfde imam Abdul-Jabbar van de Ven, die de drijvende kracht was achter de aangiften tegen cartoonist Gregorius Nekschot, op zijn beurt wel meende Geert Wilders een dodelijke ziekte toe te kunnen wensen en verheugd reageerde op de dood van Theo van Gogh, wiens ideeën hem niet aanstonden. Dat is iets dat ik wel heel vaak opmerk in discussies over het vrije woord; juist degenen die graag uitdelen hebben moeite met op hun beurt incasseren. Datzelfde geldt ook de heer Wilders, die de koran met Mein Kampf vergeleek, maar zelf met civiele zaken dreigt wanneer mensen hem op zijn beurt met Aldof Hitler vergelijken.

Vrijheid van religie

Foto: Brandon Robbins (Getty Images)

Het wordt echter nog veel ingewikkelder. Het begint een beetje op Animal Farm te lijken, maar het is in Nederland daarnaast zo dat some animals are more equal than others.

Artikel 6 van onze Grondwet bijvoorbeeld, levert voor gelovigen een verruiming op van de evenzeer grondwettelijke vrijheid van meningsuiting. Neem nu het Vrouwenstandpunt van de SGP. Of het proces (LJN AE1154, hoger beroep AF0667) tegen imam Khalil El Moumni. Dat maakte al duidelijk dat een gelovige wegkomt met beledigingen, waar een ongelovige voor veroordeeld zou worden, simpelweg door die te doen met een hand op een heilig boek. Imam El-Moumni zei op televisie dat “als de ziekte van de homoseksualiteit zich verspreidt, iedereen besmet kan raken. Daar zijn wij bang voor. Wie maken nog kinderen als mannen onderling trouwen en vrouwen ook?” Die uitlatingen zijn, aldus de rechter, op zich zelf genomen zodanig kwetsend voor personen met een homoseksuele gerichtheid dat die uitlatingen binnen het bereik van artikel 137c van het Wetboek van Strafrecht vallen. Omdat de man met die uitlatingen van zijn godsdienstige overtuiging kond deed werd hij echter vrijgesproken, want dan mag ‘t.

Daar heeft tot aan 1 februari 2014 het verbod op smadelijke godslastering tegenover gestaan, waarmee de gelovige medemens ook nog eens op meer bescherming door de wet mocht rekenen dan de niet-gelovige. Met het uit het Wetboek van Strafrecht schrappen daarvan kwam er gelukkig een einde aan die rechtsongelijkheid.

Overigens zie ik ook hier diezelfde trend van mensen die niet willen incasseren terwijl ze zelf wel uitdelen. In diverse ‘heilige’ geschriften staat heel wat aan onverkwikkelijke zaken over geweld, moordpartijen, verkrachting, slavernij, incest, roof, steniging, onderdrukking, gruwelijke straffen en volkomen zotte verboden. Niet zelden zijn ze kwetsend, beledigend of ronduit gevaarlijk waar het om ongelovigen gaat, om afvalligen, vrouwen en homoseksuelen bijvoorbeeld. Zouden die teksten op hun eigen merites beoordeeld worden, buiten de vrijheid van religie, dan zou een aanzienlijk aantal ervan zonder meer strafbare feiten opleveren.

Een absoluut Vrij Woord

Misschien moest ook die vrijheid van meningsuiting in Nederland maar absoluut worden, al was het maar om van het verongelijkt gezeur af te zijn. Ik ben het Nationaal Calimerocomplex beu en ik denk niet dat het afdwingen van enig fatsoen in het debat direct een taak voor de politie, het Openbaar Ministerie of de rechter is. Die hebben vast wel wat beters te doen.

Daarnaast, ik zou u geen strobreed in de weg willen leggen om te zeggen wat u werkelijk denkt, zo ik dat al kon. Al vind ik het vreselijk om te horen. Ik heb juist graag dat u uw mening maar gewoon uitspreekt, ook de meest onverkwikkelijke, want dan weet ik wat ik aan u heb. Van mij zou u de Holocaust mogen ontkennen wat u wilt, ook al is het de best gedocumenteerde misdaad tegen de mensheid. Iedereen heeft, ook weer wat mij betreft, volkomen het recht zich onsterfelijk belachelijk te maken. Toch?

Het Festival van het Vrije Woord

Morgen, 3 mei, is Internationale Dag van de Persvrijheid. Gedegen journalistiek en een ongebreidelde pers zijn van levensbelang voor elke democratie. Journalisten onderzoeken, verzamelen, analyseren en publiceren nieuwsfeiten. Ze verzorgen, zo objectief mogelijk, berichtgeving over zaken waar het publiek in geïnteresseerd is of zou moeten zijn.

Persvrijheid is de grote broer van de vrije meningsuiting: Het recht in alle vrijheid een mening te mogen koesteren en uiten kan niet bestaan zonder het recht te informeren en geïnformeerd te worden. Zonder inmenging van de staat.
Vanavond vindt in De Balie te Amsterdam daarom het Festival van het Vrije Woord plaats, een viering van het vrije woord en de persvrijheid en tegelijkertijd een protest tegen de bedreigingen daarvan. Daartoe is er een uitgelezen gezelschap van gastsprekers uitgenodigd.

Onder hen is bijvoorbeeld Abdullah Elshamy, journalist voor Al-Jazeera, die werd opgepakt toen hij als journalist een gewelddadig politieoptreden tegen aanhangers van de afgezette president Mohammed Morsi versloeg. Daarna werd hij tien maanden lang zonder grond en zonder aanklacht vastgehouden in een Egyptische gevangenis.

Ook Egypte-correspondent Rena Netjes, die in Egypte bij verstek veroordeeld werd tot tien jaar gevangenisstraf, zal acte de présence geven. Midden-Oosten correspondent Judith Spiegel, die in Jemen werd ontvoerd en een boek over deze ervaring schreef, zal dat boek presenteren

Kurt Westergaard, de Deense cartoonist die toch inmiddels alweer bijna tien jaar lang zijn leven niet zeker is vanwege een van zijn cartoons, zal de Persvrijheidslezing uitspreken. Die cartoon, van de profeet Mohammed met een bom in zijn tulband, kwam Kurt Westergaard in 2010 nog op een aanslag op zijn leven te staan toen een Somalische man, gewapend met een gekromd mes en een bijl, zijn woning binnendrong.

De Mohammedcartoons

Juist de heftige reacties op die cartoon en een aantal andere die in het Deense dagblad Jyllands Posten werden afgedrukt illustreren bij uitstek aan welke gevaren de vrije meningsuiting in het algemeen en de persvrijheid in het bijzonder blootstaan.

In Denemarken durfde destijds geen enkele illustrator het nog aan om een eenvoudig en onschuldig kinderboekje over profeet Mohammed van leuke plaatjes te voorzien, simpelweg uit angst voor represailles. De Jyllands-Posten besloot op die actualiteit in te haken met een artikel over zelfcensuur en de vrijheid van meningsuiting. Daarbij drukte ze een twaalftal satirische spotprenten af.

Kort na publicatie werden de journalisten telefonisch met de dood bedreigd. Een Deense moslimorganisatie Islamisk Trossamfund eiste excuses van de krant, die dat uiteraard weigerde. Er volgde nog een vreedzame protestdemonstratie voor het kantoor van Jyllands-Posten en daar bleef het in eerste instantie bij. Zes van de spotprenten werden weliswaar nog in een Egyptisch dagblad afgedrukt, maar geen haan die er nog naar kraaide.

Totdat vijf Deense moslims een bezoekje aan Egypte brachten, met een kleine collectie cartoons waar ze een aantal eigen maaksels aan hadden toegevoegd, waaronder onder andere een prent van Mohammed als demonische pedofiel en een bewerkte foto van een man met een varkenssnuit, die ook Mohammed zou voor moeten stellen. Althans, dat claimde het illustere vijftal. Later bleek het een foto te zijn van een Fransman, die meedeed aan een folkloristische competitie schreeuwen-als-een-varken.

Ook Libanon, Syrië, Marokko en Algerije werden met zo’n bezoekje vereerd en tijdens dat gezellige samenzijn werd driftig met de tekeningen gewapperd. Langzaamaan begint dan de hysterie. Van handelsboycots, ambassades die in het beste geval gesloten en in het slechtste geval gebrandschat worden, pogingen tot aanslagen, op onder anderen Kurt Westergaard, tot heuse volksoplopen waarbij uiteindelijk zelfs doden vallen.

Tegen die tijd leidden de cartoons, en dan met name de door ons illustere vijftal zelfverzonnen platen, een eigen leven en was iedereen vergeten dat de Deense cartoons nooit getekend zijn met het oogmerk moslims te beledigen.

Het Festival van het Vrije Woord

Vanavond is De Balie zwaar beveiligd. Omdat het moet. We zijn de aanslag op Charlie Hebdo immers nog niet vergeten. Bezoekers zijn gescreend en konden slechts een kaartje per persoon kopen. Ze zullen zich aan de deur moeten legitimeren en tussen beveiligingspoortjes moeten laveren. De Amsterdamse politie heeft haar maatregelen genomen en beveiligers zullen in ruime mate aanwezig zijn.

Het publiek krijgt van De Balie tijdens dit Festival van het Vrije Woord, behalve lezingen, debatten en een optreden van Hans Teeuwen, dus ook een ervaring cadeau. Bezoekers kunnen vanavond ervaren hoe het is zwaarbeveiligd door het leven te moeten gaan omwille van het vrije woord.

Schrijversorganisatie PEN

De komst van Kurt Westergaard was tot vandaag geheim, maar zou tijdens het organiseren van het evenement al voor een twist gezorgd hebben. Nieuwsuur weet te melden dat schrijversorganisatie PEN Nederland uit de organisatie van het Festival van het Vrije Woord stapte vanwege de komst van meneer Westergaard. Het werd hen te eng, de verantwoordelijkheid te groot.

Die beslissing deed PEN-bestuurslid Maartje Duin op haar beurt opstappen: “Ik vond het niet te verteren dat wij een paar maanden geleden met opgeheven potloden op de Dam stonden na de aanslag op Charlie Hebdo en wij ons nu terugtrekken uit dit evenement.”

PEN is een internationale organisatie van schrijvers die ijvert voor het beschermen van de vrijheid van meningsuiting tegen repressieve overheden. Afgelopen januari riep PEN Nederland haar leden inderdaad nog op om mee te lopen in een demonstratie, die georganiseerd werd bij wijze van steunbetuiging aan de slachtoffers en nabestaanden van de aanslag op Charlie Hebdo. De slappe knieën die de organisatie nu toont passen daar niet erg bij.

Diezelfde interne verdeeldheid is overigens te zien bij het Amerikaanse PEN, dat op 5 mei haar prestigieuze Toni and James C. Goodale Freedom of Expression Courage Award aan Charlie Hebdo zal toekennen tijdens een gala. Dat besluit kan op protest rekenen van 145 schrijvers, die zoals schrijvers dat betaamt in de pen klommen en een protestbrief componeerden.

“To the section of the French population that is already marginalized, embattled, and victimized, a population that is shaped by the legacy of France’s various colonial enterprises, and that contains a large percentage of devout Muslims, Charlie Hebdo’s cartoons of the Prophet must be seen as being intended to cause further humiliation and suffering.”

Terecht wijzen de schrijvers op de dubbele moraal die men eerder bij Charlie Hebdo liet zien door het ontslaan van cartoonist Siné, Maurice Sinet, vanwege anti-semitisme. Dat staat inderdaad in schril contrast met de carte blanche het het magazine haar medewerkers geeft waar het om bijvoorbeeld moslims en katholieken gaat.

Dat gezegd hebbende vind ik de conclusie dat het afbeelden profeet Mohammed niet anders dan als beledigend bedoeld opgevat moet worden meer dan voorbarig. Dat moslims hun profeet niet afgebeeld wensen te zien is bekend, zoals schrijfster Deborah Eisenberg schreef aan Susanne Nossel van PEN, maar dat mag voor niet-moslims geen beletsel zijn. Ik schreef het eerder al eens: Een verbod op het afbeelden van de islamitische profeet Mohammed komt mij net zo vreemd voor als het verbod van Pythagoras op het eten van bonen en ik voel me in beide gevallen niet geroepen er gehoor aan te geven.

De teneur van het schrijven van mevrouw Eisenberg is daarnaast dat Charlie Hebdo erom gevraagd heeft vanwege brainlessly reckless. Daar kan ik niet zo goed tegen, die verschuiving van verantwoordelijkheid van dader naar slachtoffer, het is als tegen een verkrachtingsslachtoffer zeggen dat ze een te kort rokje droeg.

Charlie Hebdo overleefde en vond de moed door te gaan. Dat verdient wel een prijs voor moed, zou ik zeggen.

Mocht ik die prijs echter mogen vergeven, dan ging hij vandaag naar Kurt Westergaard. Tijdens een interview werd hij gevraagd of hij, na alles wat hem overkwam, nog met veel haat leeft. Zijn antwoord is confronterend eerlijk:

“Nee, mijn haat richtte zich op moslims. Het was verleidelijk, maar het is niet fair om hen allemaal te haten. Ik voel nu vooral woede. Het is een soort afweermechanisme. Collega-tekenaars van de Mohammed-cartoons raakten getraumatiseerd, maar woede was mijn eerste gevoel. Die heb ik vastgehouden. Het verzwakt over de jaren, misschien verdwijnt het ooit wel. Dat hangt ervan af hoeveel jaar ik nog heb. Nu hebben we Charlie Hebdo in Parijs en de aanslagen in Kopenhagen er vlak na… Als ik daaraan denk, blijft de basis van mijn gevoel woede.”

Haat voor de de ander en het vreemde is verleidelijk, zeker wanneer we gedreven worden door angst. 
Het inzicht dat het unfair is zo te haten en dat niet langer te doen, dat vergt moed. 

Waarom uw religie irrelevant is

Weet u, u gelooft maar fijn een eind weg. Dat is u van harte gegund, zeker wanneer u daar zelf gelukkig van wordt. Thuis, in de kerk, de moskee, de synagoge of eender welke tempel gewijd aan eender welke godin of godin – zo lang u uw medemens er maar niet mee lastig valt. Dat laatste, dat moest echt maar eens afgelopen zijn.

U gaat uw goddelijke gang dus maar, zo lang u binnen de grenzen van het redelijke blijft. De eerste grens van dat redelijke ligt bij de vrijheid van uw medemens om anders te geloven dan u doet. Of gewoon niet te geloven natuurlijk. Persoonlijk heb ik meer met de wetenschap, al is het maar om haar standaardinstelling “we weten het (nog) niet”. Wetenschap laat ruimte, voor voortschrijdend inzicht, voor nieuwe ontdekkingen en inzichten en voor kunnen toegeven dat je het eerder mis had. Dat heb ik liever dan in beton gegoten dogma’s en heilige huisjes.

Een tweede grens is de vrijheid van uw medemens om op zijn beurt iets te vinden van uw opvattingen, overtuigingen, heilige boeken. Niemand kan en mag dicteren wat er in andermans hoofd omgaat, die Gedanken sind frei. Niemand hoeft u angstvallig naar de mond te praten en wie het met u oneens is, die heeft u bij lange na nog niet beledigd.

De bonen van Pythagoras

Voor wie niet in uw god gelooft zijn diens regels van nul en generlei waarde en daar heeft u zich maar bij neer te leggen. Uw religie, religieuze regeltjes en mores zijn voor hem volkomen irrelevant. Dat maakt u als mens natuurlijk niet irrelevant, laat dat ook voor de slechte verstaander duidelijk zijn. Uw opvattingen, overtuigingen en drijfveren zijn alleen voor uzelf zaligmakend – niet voor mij en niet voor de rest van de wereld. Ze maken u zelfs niet per definitie een beter mens. Religie, of zelfs een god bij wijze van extern geweten, is geen voorwaarde voor goed functionerend moreel kompas.

Wie een ander behandelt zoals hij zelf behandeld zou willen worden, zich simpelweg bewust is van de gevolgen van zijn handelen en daarbij vermijdt andere levensvormen lijden toe te brengen heeft het noorden al gauw gevonden.

Of u nu in God, Jahwe, Allah, Vishnu, Bodbh of Juno gelooft maakt me daarbij niet uit, ik zie geen enkel verschil. U bent voor mij, als het om uw religie gaat, hooguit een wat meer exotische mensaap in de dierentuin die Mensheid heet. U intrigeert me wel, op een antropologische wijze, ik kan vast ook van u wel wat opsteken en u bent ongetwijfeld een interessante gesprekspartner – eventjes dan en zo lang u het juk van uw religie maar niet om mijn hals probeert te hangen.

Een verbod op het afbeelden van de islamitische profeet Mohammed komt mij net zo vreemd voor als het verbod van Pythagoras op het eten van bonen. U bent geheel en al vrij geen plaatjes van de man te tekenen en niet naar afbeeldingen van hem te kijken. U zult zich er echter bij neer moeten leggen dat andere mensen daar net zo veel boodschap aan hebben als u zelf waarschijnlijk heeft aan het bonenverbod van Pythagoras.

Daar mag u gerust een beetje over sippen, maar daar ligt de grens. Mocht uw almachtige en alwetende god in al zijn benevolente grootsheid aanstoot nemen aan enige belediging aan zijn of haar adres, dan kan hij vast zijn eigen boontjes wel doppen. Heus. En wie met aanslagen en kogelregens onwelgevallige geluiden over zijn god probeert te smoren illustreert vooral de impotentie en incompetentie van de god in kwestie, zo niet zijn non-existentie.

Vrijheden in Nederland en het Westen

Ik heb het al eens eerder geschreven: in een land als Nederland kun je gemakkelijk je zegeningen tellen – al doen we dat bij lange na niet genoeg. Elders hebben maar weinigen het beter en velen het slechter.

Ook de gelovige mens heeft in ons prachtige kikkerlandje verregaande vrijheid, tot aan het zorgwekkende aan toe. Dubieuze zaken zoals kinderbesnijdenis, de onverdoofde slacht, discriminatie van vrouwen en homoseksuelen, onder de vlag van religie mag ‘t. U heeft zelfs meer uitingsvrijheid dan uw ongelovige medemens. Met uw handje op uw heilige boek en een beroep op de grondwettelijke vrijheid van godsdienst en levensovertuiging mag u hier de vreselijkste zaken roeptoeteren over anders- en ongelovigen, vrouwen en homoseksuelen.

Welles, dat geldt ook voor moslims. Denkt u maar eens terug aan de zaak  (LJN AE1154, hoger beroep AF0667) tegen imam El-Moumni die op televisie verkondigde dat “als de ziekte van de homoseksualiteit zich verspreidt, iedereen besmet kan raken. Daar zijn wij bang voor. Wie maken nog kinderen als mannen onderling trouwen en vrouwen ook?” Die uitlatingen zijn, aldus de rechter, op zich zelf genomen zodanig kwetsend voor personen met een homoseksuele gerichtheid dat die uitlatingen binnen het bereik van artikel 137c van het Wetboek van Strafrecht vallen. Omdat de man met die uitlatingen van zijn godsdienstige overtuiging kond deed werd hij echter vrijgesproken, want dan mag ‘t.

Kopenhagen

Van de dader van de aanslagen in Kopenhagen, gisteren, weten we inmiddels dat hij “tot zijn daden kwam door de aanslagen in Parijs”. Dat zou in elk geval de opvallende gelijkenissen met de aanslagen in Parijs verklaren: Eerst een doelwit dat te maken heeft met de vrije meningsuiting, het gezag en dan nog een nabrander in joodse sfeer. Daarnaast zou de man, volgens de Deense politie bij wie hij al bekend was, in het bezit zijn geweest van militant-islamitisch propagandamateriaal.

Dat het doel een bijeenkomst over “Kunst, godslastering en de vrijheid van meningsuiting” was spreekt boekdelen. Ook al omdat die een initiatief was van cartoonist en kunstenaar Lars Vilks, die u vast nog wel kent van de beruchte Mohammed-cartoons. Lars Vilks is zijn leven sinds de verschijning van zijn spotprenten in 2007 niet meer zeker, net als zijn collega Kurt Westergaard.

Goed, ik vind de prent van Vilks ronduit lelijk en onbekend als ik was met het fenomeen ‘rondellhund’ ontging me de clou van het plaatje waar men acht jaar na dato dus nog hysterisch woest om is. Veel minder nog begrijp ik van de woede die zo’n plaatje kennelijk opwekt. Hele volksoplopen, doden bij rellen en gebrandschatte ambassades en dat alles om een lullig plaatje, in een onbeduidende krant in Verweggistan.

Stel u eens voor dat ongelovigen op zo’n manier aanstoot zouden nemen aan de onaardige passages die in de diverse heilige geschriften aan hen gewijd zijn. Ongelovig en dus bandeloze, wellustige brassers en onrechtplegers, die Gods vloek, branden in het hellevuur, pijnlijke en vernederende bestraffingen wacht.

Daar kan zo’n cartoon helemaal niet tegenop.

L’amour plus fort que la haine

Gekwetste boze gelovigen, ik kan het niet helpen maar daar word ik altijd een beetje onwel van.

Nu heb ik ook nog een een nare griep onder de leden, van het soort dat me zo doet hoesten dat ik steeds verbaasd ben geen hele stukken long in mijn zakdoekjes aan te treffen, dus daar kan dat weeë gevoel in mijn maag natuurlijk ook vandaan komen. Ik verruil geregeld mijn bed voor mijn bank, zodat ik een waterige blik op de televisie kan werpen, en ben dankbaar voor de afstandbediening en mijn tablet – daardoor hoef ik niet onder mijn warme deken vandaan. Ook u treft het, ik mag dan geen stem hebben maar lastigvallen kan ik u zo toch.

Enfin, gekwetste boze gelovigen. Na de aanslag op het hoofdkantoor van Charlie Hebdo liet dit slag ook in ons kikkerlandje weer luid van zich horen. Op een school in Heemskerk, het Kennemer College, hing een docent een poster op van Charlie Hebdo. U vindt hem hiernaast. “L’amour plus fort que la haine”, dat lijkt mij een prachtige boodschap in eender welke school. De directie van die school dacht daar echter heel anders over en ze liet, na klachten van voornamelijk moslimleerlingen, de prent prompt verwijderen want de poster is “aanstootgevend” en “tolerantie kent ook grenzen”.

O, kom op mevrouw de directrice! Ik heb griep, maar wat is uw excuus voor die slappe knieën?

Die directrice legde dat nader uit: “Ze reageerden er erg emotioneel op en hebben de poster als kwetsend ervaren. We hebben het over kinderen van 12 tot en met 15 jaar van beroepsgerichte vmbo-opleidingen die de Franse tekst (l’amour plus fort que la haine – liefde is sterker dan haat) niet begrepen. Zij zien de nuances niet en ervaren de afbeelding, die in een krant stond, als kwetsend voor hun geloof.”

De school had natuurlijk ook juist dat kunnen doen waar ze in beginsel haar bestaansrecht aan ontleent en dat is het hiaat in de kennis en het begripsvermogen van die kinderen dichten.

Dat was ook al niet gebeurd bij de drie moslimjongeren die Eva Jinek op haar beruchte bank uitnodigde. Drie studenten van 21 jaar oud, die ons allemaal pijnlijk confronteerden met de intolerantie die zij ervaren; een uit angst geboren wantrouwen door mensen die hen op één hoop gooien met extremisten zoals de aanslagplegers uit Parijs. Zot natuurlijk. Het venijn zat echter in de staart, toen ook zij betoogden dat er grenzen aan satire zouden zijn en het “niet kan” dat de profeet Mohammed beledigd wordt. Want dat doet pijn. Verongelijkt werden de Joden en de Holocaust er aan de haren bij getrokken want o, wat wordt er met twee maten gemeten.

De arrestatie van Gregorius Nekschot en de vervolging van Geert Wilders zeggen mij iets heel anders, maar tegen het Calimerocomplex is geen kruid gewassen.

Tolerantie kent maar één grens en dat is die waar intolerantie begint. Intolerantie zouden we niet moeten tolereren. Intolerantie, dat is nu precies iets waar buitengewoon veel religies en heilige boeken van bol staan en waar verontrustend veel religieuze mensen erg goed in zijn.

Ze staan bij mij gebroederlijk op een boekenplank; drie bijbels, twee korans, het boek van Mormon en nog zo wat aan heilige geschriften. Een beetje beduimeld, want allemaal uitgebreid gelezen. Ik heb er de mooiste levenslessen in gevonden, maar ook passages waar ik me een hoedje van geschrokken ben. Over geweld, moordpartijen, verkrachting, slavernij, incest, roof, steniging, onderdrukking, gruwelijke straffen en volkomen zotte verboden. Niet zelden kwetsend, beledigend of ronduit gevaarlijk. Waar het om ongelovigen gaat, om afvalligen, vrouwen en homoseksuelen bijvoorbeeld.

Zouden die teksten op hun eigen merites beoordeeld worden, buiten de vrijheid van religie en meningsuiting, dan zou een aanzienlijk aantal ervan zonder meer strafbare feiten opleveren. Natuurlijk hoor ik u wel brommen; dat ik zulke teksten wel in hun context moet zien en dat ik me als leek terughoudend op moet stellen wanneer het gaat om de interpretatie van dergelijke teksten. Ik doe mijn best. Heus.

Maar juist van mensen die met die heilige boeken zwaaien verwacht ik incasseringsvermogen.

Insensitive piece of shit mthr fckrs

Mijn naarste eigenschap is het rancuneus en onverbiddelijk afschrijven van meningen van mensen die het daar eigenhandig naar maakten door de paar grenzen te overschrijden die ik van wezenlijk belang vind.

Ik vind in beginsel al dat ik niet erg hoef te luisteren naar mensen die onzindelijk debatteren, maar iemand kan zichzelf volkomen buitenspel zetten binnen ethische discussies door zich onethisch uit te laten of te gedragen. Door zo iemand laat ik mij niet langer langs een morele meetlat leggen. Een meneer Wilders bijvoorbeeld, die kan ik na zijn “minder, minder, minder Marokkanen” en een “kopvoddentaks” nooit meer au sérieux nemen, dat is een gepasseerd station.

Zo ook de types die gisteren tijdens de sinterklaasintocht in Gouda midden in de mensenmenigte voor problemen meenden te moeten zorgen. Zowel voor- als tegenstanders van Zwarte Piet, gewoon volwassen mensen, die beter zouden moeten weten dan opstootjes veroorzaken terwijl er een menigte kinderen op de been is. Het spijt mij zeer, maar uw agendaatjes zijn volkomen ondergeschikt aan de veiligheid van die kinderen. Voorts horen volwassen mensen hun geschillen niet uit te vechten waar kinderen bij zijn.

Dat ik u dat vertellen moet zegt mij iets over u en dat iets staat mij ontzettend tegen. Dat iets is heel onfris en was u een van mijn poezenbeesten geweest dan had ik u daar met de neus doorheen gewreven.

Het recht te mogen demonstreren is een groot goed en er waren dan ook netjes plekken aangewezen waar de demonstranten hun gang konden gaan. Dat is een maatregel die de gemeente Gouda, die verantwoordelijk was voor de openbare orde en veiligheid tijdens dit evenement,  ter voorkoming van wanordelijkheden genomen zal hebben. Niet voor niets natuurlijk, want dat voor- en tegenstanders van Zwarte Piet elkaar niet kunnen luchten of zien is overduidelijk.

De gemeente Gouda deed ook nog eens haar stinkende best beide kampen tegemoet te komen. Zwarte Pieten, Witte Pieten, Clownspieten, Stroopwafel- en Kaas Pieten, de Sint trok met een prachtig gemêleerd gezelschap de stad binnen. En ik weet het niet hoor, maar zag ik nou op de beelden dat het voor de jongste feestvierdertjes helemaal niet uitmaakte? Mijn liefje, mijn liefje, wat wil je nog meer?

Nou, lekker toch demonstreren waar dat ongewenst en onverstandig was natuurlijk. Waarop collega-malloten meenden zich daar even mee te moeten bemoeien en het ‘feest’ was compleet. Negentig van die beroepsvervelia’s werden aangehouden en met een prent van 220 euro weer huiswaarts gezonden.

Komen ze makkelijk mee weg, hoor. Persoonlijk had ik ze op een rij gezet, van elk het linkerbeen aan het rechterbeen van de volgende vastgebonden, hen allemaal een bezem en een vuilniszak in de knuistjes gedrukt en hen pas weer losgelaten wanneer ze gezamenlijk de Goudse binnenstad schoon hadden weten te vegen. Teambuilding voor querulanten.

Regilio Tuur, die had van mij in dat rijtje aan kunnen sluiten. Heeft u het verbale pareltje voorbij zien komen dat meneer Tuur aan de zwartepietendiscussie bij wist te dragen?

“Come try it in America”
 Sick & tire of u mother fuckers.
 I grew up having to swallow this shit.
 The reason why i,m there as little as possible.
 This is what anybody with a sane mind around the world thinks of your fckng racist/fascist Dutch tradition u fcking piece of shit racist bastards that support/stand by this. You’ve murdered demoralized raped plundered abused my people long enough while enriching yourself. It’s no wonder that so many of u helped the Nazi’s in the Holocaust(NSBers).
 This was our holocaust 300 years of slavery, being celebrated every year, enough is enough.
 If it’s the last thing I do b4 I die I’ll make sure the whole fuckkn world knows this & this stops.
 How is this possible in 2014, fckng mind blowing are u people fckng blind, you sick insensitive piece of shit mthr fckrs.
 This is a time of moral crisis, every white Dutchman against this/doesnt agree/believe in should react like these people in the video, speak up against this, not want to be associated with this..(((R)))

Heel Nederland siddert op haar grondvesten, want meneer Tuur geeft geluid. We zijn allen racisten, fascisten, NSB’ers en slavendrijvers want witte Nederlanders. Vol verbaal geweld, vanuit het “veilige” New York, en dat bevestigde onmiddellijk het beeld dat ik al van de man had. Hij werd in 2000 veroordeeld voor het meermaals mishandelen van zijn (ex-) vriendin. Zij liep daarbij letsel als een gescheurd trommelvlies en gekneusde ribben op. Ik heb het niet op mensen met losse handjes. En ik heb het al helemaal niet op professionele boksers die meisjes slaan. En ja, dan heb ik er moeite mee wanneer zo iemand de moraalridder uit komt hangen. 
Koddig zeg, zo’n uitgerangeerde spierbundel die grof vloekend en tierend anderen verwijt de sick insensitive piece of shit mthr fckrs te zijn. 

Waar blijft weldenkend Nederland toch? Ligt dat al groggy in de touwen? 

Lieve Minister Timmermans

Ik heb begrepen dat u inmiddels een van uw hogere ambtenaren naar Saoedi-Arabië gestuurd heeft en u zelfs voornemens bent er zelf naartoe af te reizen. Dat alles om de plooien in de Saoedi-Arabische vlag glad te strijken die de stickeractie van meneer Wilders teweeg heeft gebracht.

Op de stickers van meneer Wilders, die hij in november van het vorige jaar al presenteerde, staat in Arabisch schrift de anti-islamitische boodschap “De islam is een leugen, Mohammed een crimineel en de Koran gif” – of woorden van gelijke strekking, ik ben het Arabisch niet machtig dus ik verlaat mij hier op de vertaling van anderen.

De sticker, groen met witte letters, lijkt op de Saoedi-Arabische vlag. Op die vlag, ook groen met witte belettering, staat de islamitische geloofsbelijdenis: “Ik getuig dat (er) geen godheid is (dan) alleen God en ik getuig dat Mohammed de gezant van God is.” Of, alweer, woorden van gelijke strekking.

Meneer Wilders maakt met zijn sticker de islamitische profeet en godsdienst belachelijk en misbruikt daarbij de nationale vlag van Saoedi-Arabië. Dat is onaardig van meneer Wilders en onfatsoenlijk bovendien, vond ik, maar hij is vrij zijn mening te uiten en vlagschennis is in Nederland in het geheel niet strafbaar.

Daarnaast moet hij die sticker in een enveloppe van de Tweede Kamer naar de Saoedische ambassade in Den Haag gestuurd hebben en daar heeft men kennelijk een half jaartje op dit affront moeten zouten. Inmiddels is de spreekwoordelijke kogel door de moskee en is men beledigd. Zo beledigd dat men een handelsboycot overweegt.

Daarmee krijgt meneer Wilders zijn zin, want dat de Saudi’s er uiteindelijk het hunne van zouden denken kon hij op zijn vingertjes natellen natuurlijk. Dat was de bedoeling ook, daar hoeven we ons geen illusies over te maken. Nu mogen de Saudi’s op hun beurt natuurlijk van meneer Wilders vinden wat ze willen, maar dat dreigen met een handelsboycot is natuurlijk aperte nonsens. Voor zulke dwingelandij, uitgerekend van dit land, zouden we doof moeten blijven.

Volgens u, beste meneer Timmermans, “is er officieel er nog altijd géén sprake van een handelsboycot door Saoedi-Arabië” maar hoort u wel verhalen van “steeds meer Nederlandse bedrijven die geen contracten krijgen en dat hun samenwerking met de Saoedi’s niet doorgaat”. U vreest voor dat handelsboycot en dat begrijp ik best. Money makes the world go round en in dit geval gaat het om meer dan twee miljard exporteuronen.

Toch zou ik u willen vragen gewoon fijn thuis te blijven.

U geeft zelf aan dat Nederland al jarenlang met Saoedi-Arabië praat over de mensenrechten in dat land, maar dat “deze dialoog door de actie van Wilders vrijwel onmogelijk is geworden”. Om dit gevoelige onderwerp weer ter sprake te kunnen brengen is het volgens u “eerst nodig om ‘de rotzooi van Wilders’ op te ruimen”.

Laat de Saudi’s nu eerst hun eigen rotzooi maar eens opruimen alvorens handel met hen te willen drijven. Mensenrechtenschendingen zijn er aan de orde van de dag en daar hebben die jarenlange conversaties duidelijk weinig tot niets aan veranderd.

In Saoedi-Arabië werd blogger en oprichter van de Saoedische website “Vrije Saoedische Liberalen” Raif Badawi op 30 juni 2013 nog veroordeeld tot 600 zweepslagen en zeven jaar gevangenisstraf wegens belediging van de islam. Op zijn website werd namelijk kritiek gegeven op de rol van religie in de Saoedische samenleving en werden religieuze leiders bekritiseerd. Badawi had kritiek op de religieuze politie voor het schenden van mensenrechten en erger nog; Raif Badawi had het gore lef om te vinden dat moslims, christenen, joden en atheïsten gelijkwaardig aan elkaar zijn en haalde zich daarmee de toorn van een islamgeleerde op de hals. Raif Badawi is een van velen.

Mensenrechtenverdedigers worden vervolgd en gestraft, mensen worden er zonder aanklacht jarenlang opgesloten, vrouwenrechten worden er systematisch geschonden, vreemdelingenhaat tiert er welig, er wordt gemarteld en men bedient zich er van uitermate wrede straffen. Vrijheid van religie is non-existent, op afvalligheid staat de doodstraf. Het is het enige land ter wereld dat nog aan koppensnellen doet, bij voorkeur en plein public. Nieuwe wetten verklaren atheïsten er tot terroristen.

Lieve Minister, u hield vorige week nog een fel betoog tegen antisemitisme en racisme in Europa. U maakte zich boos om antisemitisme en de uitlatingen door politici van rechts-populistisch pluimage. Volgens u bedreigen antisemitisme, racisme, discriminatie, islamofobie, antigevoelens tegen religie of antigevoelens tegen mensen die ervoor kiezen geen religie te hebben  “het Europese project” en de strijd tegen zulke sentimenten moet ons veel waard zijn.

Is dat dan alleen in Europa of is twee miljard exporteuronen gewoon te duur?

Wanneer die strijd u werkelijk zo veel waard is, blijf dan thuis. Boycot Saoedi-Arabië.

Put your money where your mouth is.

Vrijheid

Wie de vrijheid liefheeft gunt haar ook aan anderen. Dat kost me weleens moeite en het is een principe dat me geregeld in ongemakkelijke spagaten brengt. Vrijheid is een lastig fenomeen en je moet er nog hard voor werken ook. Op de keper beschouwd is vrijheid niet eens absoluut en verschillende vrijheden bijten elkaar met regelmaat.

Ik kan me werkelijk niet druk maken om een blogbericht van GeenStijl, dat om een minuut over acht op de bekende en beruchte roze webstek verschijnt. Over de leden van het platform Bewust Moslim die tijdens de Nationale Dodenherdenking liever rouwen om de stichting van Israël heb ik mijn schouders opgehaald. Ook lieden van overdreven christelijke huize die niet op zondag herdenken willen maken me in principe de pis niet lauw. Je kunt ze betichten van slechte smaak, provocatieve egotripperij of wanstaltig zelotisme, maar dat staat hen vrij, ze gaan hun goddelijke gang maar.

Anders wordt het wanneer zulke lieden andere mensen lastigvallen en zoveel vrijheid nemen dat die van die anderen in de knel komt. Wanneer ze veteranen de gelegenheid ontzeggen wél op zondag te herdenken. Wanneer ze een Hitlergroet brengen aan een stoet mensen die juist op weg is naar de Dodenherdenking of claxonneren tijdens die twee minuten stilte.

Mijn vrijheid houdt op waar die van mijn medemens begint. In die zin is ze niet absoluut. Ik mag zeggen en vinden wat ik wil, ook als u dat onwelgevallig is, maar ik mag niet discrimineren, lasteren of smaden. De intentie waarmee ik gebruik maak van mijn vrijheden telt dus ook. Ik ben vrij me uit te laten over andermans heiligste huisjes, ook wanneer gaat over hete hangijzers als de zondagsrust, abortus, euthanasie, kinderbesnijdenis of de onverdoofde slacht, maar ik mag u daarbij niet opzettelijk beledigen. Dat u aanstoot neemt aan mijn opinies is uw probleem, wanneer ik u opzettelijk beledig dan is dat mijn probleem.

Gisteren mocht GeenStijl dus met een gerust hart om 20:01 een item plaatsen en de Bewuste Moslims mochten hun eigen invulling geven aan de Dodenherdenking. De man die de voorbijgaande stoet mensen beledigde werd aangehouden. De rest van Nederland was vrij er wat van te vinden.

Zo slecht hebben we het toch niet geregeld, in ons kikkerlandje.

The everyday sexism project

Het is een simpel maar prachtig concept: Een virtueel verzamelpunt (ook te volgen via Twitter) voor seksistische opmerkingen, die meisjes en vrouwen naar het hoofd geslingerd kregen. Journaliste Laura Bates werd zelf nog al eens lastig gevallen, met name in de Londense metro. Ze besloot er een artikel aan te wijden en ging daarvoor op zoek naar de ervaringen van andere vrouwen. Ze zette daar een ideaal medium voor in, de social media.

Laura Bates gaf haar idee in 2012 gestalte met haar blog Everyday Sexism. Ze verwachtte er in eerste instantie niet al te veel van; misschien een paar tientallen reacties maar genoeg voor een artikel. In december 2013 echter, stonden er al vijftigduizend inzendingen op haar site van vrouwen uit een kleine twintig landen. Over een paar dagen verschijnt Bates’ boek Everyday Seksism.

Daarmee treedt Laura Bates in de voetsporen van de Amerikaanse Holly Kearl, die de drijvende kracht is achter Stop Street Harassment. Het heeft daarnaast ook wat weg van het Egyptische initiatief  Harassmap, waar “street harassment” in al zijn vormen letterlijk in kaart gebracht wordt.

Jules
My stepdad refers to my best friend as “the one with the big breasts.” We’re both, oh, twelve.

Em
One of the worst experiences I had as a sexual assault crisis counselor was watching an officer tell an overweight girl that he didn’t believe her because “fat girls don’t get raped”. Broke my heart for her. 

G.
When guy at work said women should dress ‘modestly’ so they don’t get raped. Yes, it’s our clothes & not the rapist, right?

We draaien de rollen nog eens om

Wat gebeurt er wanneer je mannen, gewoon in het wild, confronteert met diezelfde seksistische opmerkingen? Leah Green begaf zich voor The Guardian in de stadsjungle en probeerde dat eens uit. Gewapend met een lijstje ingestuurde opmerkingen stroopte ze de straten van Londen af en slingerde die opmerkingen naar argeloos passerend manvolk. Het is een sappig vervolg op de korte film Majorité Opprimée. De reacties van de heren zijn in veel gevallen epic.

Grote muilen, tere zielen

Geert Wilders vond dat hoe minder Marokkanen in Nederland of Den Haag hoe beter. Vanwege oververtegenwoordigd in de misdaadstatistieken en onder uitkering- en bijstandgenietende medelanders. Kritiek alom, uiteraard, en meneer Wilders vond het vervolgens “te gek voor woorden“ dat hij niet over Marokkanen mag zeggen wat hij wil.

PvdA-bestuurslid Fouad Sidali liet zich uit de tent lokken en riposteerde door Geert Wilders met Adolf Hitler te vergelijken: “Hitler is onder ons. In de gedaante van Geert Wilders. Hitler vond ook dat er minder Joden moesten zijn. Opdat we nooit zullen vergeten.” Meneer Sidali kreeg via de social media tegengas van lieden die hij direct wegzette als mafketel en snotneus. Later slikte meneer Sidali zijn opmerking toch terug in vanwege ongepast, maar het leed was al geleden.

Meneer Wilders pakte vervolgens nog even flink uit. Hij is voornemens eenieder die hem weer vergelijkt met Hitler voor de rechter te dagen in een civielrechtelijke procedure, want hij is die vergelijkingen meer dan zat. Sterker nog, tegen het ANP verklapte hij dat hij advocaat Max Moszkowicz jr. vrijdagochtend al klaar had staan om meneer Sidali te sommeren zijn woorden publiekelijk terug te nemen.

Uitgerekend van de man die zich uiteindelijk bij de rechter verantwoorden moest voor de uitspraak “De kern van het probleem is de fascistische islam, de zieke ideologie van Mohammed zoals neergelegd in de islamitische ‘Mein Kampf’: de koran” is dat fraai.

Het doet me terugdenken aan Mohammed Enait, vrouwenhandenweigeraar en zittend advocaat, die Geert Wilders uitmaakte voor “een kleine Hitler”. Daarmee betuigde hij zich van eenzelfde hypocritische inborst als imam Abdul Jabbar van de Ven, die de drijvende kracht was achter de aangiften tegen cartoonist Gregorius Nekschot, maar die op zijn beurt wel meende Geert Wilders een dodelijke ziekte toe te kunnen wensen en die zelfs verheugd reageerde op de dood van Theo van Gogh, wiens ideeën hem niet aanstonden.

Het lijkt erop dat achter de grootste muilen toch de teerste zielen schuilgaan. Zou er een negatief verband bestaan tussen het talent flink uit te kunnen halen en het vermogen te incasseren?