Secundaire victimisatie door Vrijland, Kat en consorten

Het lijkt erop dat mevrouw Merzouk, de moeder van de jonge Anass Aouragh, door de rechter in het gelijk gesteld is in haar zaak tegen Martin Vrijland.  Meneer Vrijland heeft zo op het oog haar eis ingewilligd en heeft het filmpje, dat hij op zijn weblog en YouTube-kanaal publiceerde nadat zij zich publiekelijk van hem distantieerde, netjes verwijderd.

Het is treurig dat nabestaanden zich genoodzaakt zien zich op zo’n manier tegen lieden als Martin Vrijland te moeten weren. Mevrouw Merzouk is niet de enige die, na een kind verloren te hebben, te maken kreeg met mensen die zich onder een valse vlag van behulpzaamheid tegen haar keerden. Zohra Merzouk werd verdacht gemaakt en kreeg door de mensen van Niburu zelfs een prostitutieverleden toegedicht, opdat men haar “morele standaarden” maar in twijfel kon trekken. 

Ook Iris van der Schuit, de moeder van de jongens Ruben en Julian die door hun bloedeigen vader werden gedood en gedumpt, viel een behandeling als deze ten deel.

Bauke Vaatstra, wiens dochter Marianne jaren gelden verkracht en vermoord werd, werd ook lastiggevallen en belasterd. Kwade tongen, waaronder die van Micha Kat, beweren zelfs dat hij zich liet omkopen. Ik citeer:

“BAUKE GENOOT VAN ELKE SECONDE DAT HIJ IN HET ZONNETJE WERD GEZET OVER HET LIJK VAN ZIJN SATANISCH VERMOORDE DOCHTER * HOEVEEL GELD EN DRANK KREEG BAUKE VAN JORIS DEMMINK? * WIE DENKT ER AAN MAAIKE TERPSTRA DIE WEL VOOR DE WAARHEID GING?”

Secundair slachtofferschap

Slachtoffers en nabestaanden worden geregeld een tweede keer slachtoffer gemaakt; ze moeten getuigen, worden verhoord, lopen tegen onwillige ambtenaren en instanties op en worden met negatieve sociale reacties geconfronteerd. Deze secundaire victimisatie krijgt gelukkig steeds meer de aandacht.

In 2005 werd bijvoorbeeld het spreekrecht ingevoerd, voor slachtoffers én nabestaanden, en dat was bedoeld als “een bijdrage aan het (begin van) herstel van emotionele schade door middel van erkenning” – een direct gevolg van de ruimere aandacht die slachtoffers en nabestaanden verdienen binnen het strafrecht.

Om secundaire victimisatie te voorkomen wordt veel meer aandacht geschonken aan Slachtofferhulp, begeleiding, slachtofferbejegening en slachtofferonthaal.

Het lijkt me zo langzamerhand de vraag waarom er niet veel actiever opgetreden wordt tegen kwaadwillige lieden, die nabestaanden op deze manier secundair victimiseren.

Martin Vrijland en de dag die je wist dat zou komen

Morgen is de dag die we eigenlijk allemaal wisten dat zou komen – zij het kennelijk uitgezonderd de heren Martin Vrijland en Micha Kat.

Meneer Vrijland zal zich morgen om half twee bij de rechter moeten vervoegen. Die rechter zal beslissen over de eis van mevrouw Merzouk, die graag zou zien dat meneer Vrijland de van haar geschoten beelden van zowel zijn webstek als zijn videokanaal verwijdert. Het gaat daarbij om een compilatie van beelden van gesprekken tussen meneer Vrijland en mevrouw Merzouk, de moeder van Anass Aouragh, onder andere gevoerd in haar woning.

Die beelden lijken heimelijk gemaakt, want waar die camera ook op gericht is, het is in elk geval niet openlijk op haar gezicht en mevrouw Merzouk lijkt in het geheel niet te weten dat ze gefilmd wordt. Dat vind ik een flagrante schending van haar privacy.

Dat niet alleen, voor iemand die zich journalist zou willen noemen is de publicatie ervan een schending van de Code voor de Journalistiek.

“De journalist publiceert geen tekst of foto’s en zendt geen audio-opnames of beelden uit die zijn gemaakt van personen in privé-situaties zonder toestemming van de betrokkene, tenzij met de publicatie een groot maatschappelijk belang is gediend.”


Op zo’n wijze heimelijk filmen mag niet. Niet volgens de Code voor de Journalistiek, maar ook in wettelijke zin niet.

Met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft:
  • 1°. hij die, gebruik makende van een technisch hulpmiddel waarvan de aanwezigheid niet op duidelijke wijze kenbaar is gemaakt, opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon, aanwezig in een woning of op een andere niet voor het publiek toegankelijke plaats, een afbeelding vervaardigt;
  • 2°. hij die de beschikking heeft over een afbeelding welke, naar hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden, door of ten gevolge van een onder 1° strafbaar gestelde handeling is verkregen.

Een belendend perceel wist de hand te leggen op een e-mail waaruit bleek dat meneer Vrijland die compilatie zelfs als pressiemiddel gebruikt zou hebben om de moeder van Anass tot medewerking te dwingen.

“Omdat je niet meer reageert voel ik me behoorlijk beschaamd in de vertrouwensband die ik meende dat wij hadden opgebouwd. Je zet mij in eens abrupt aan de kant, terwijl je toch een andere indruk gewekt hebt. Dat had ik absoluut niet van je verwacht, maar voor alle zekerheid heb ik er toch rekening mee gehouden (zie opname bijlage). Ik wil niet dat het noodzakelijk wordt dat ik deze of de rest van de opnames moet gebruiken.”

Die Code voor de Journalistiek dicteert dat de journalist de privacy van personen niet verder zal aantasten dan in het kader van een open berichtgeving noodzakelijk is. Publicatie van de beelden diende in dit geval dan ook in het geheel geen groot maatschappelijk belang, maar diende louter om mevrouw Merzouk tot medewerking te dwingen. De beelden zijn zelfs juist om die reden gemaakt, getuige de woorden van Martin Vrijland zelve.

Ook een dergelijke dwang zou zo maar eens strafrechtelijke no-no kunnen zijn, maar ook dat lijkt mevrouw Merzouk te laten voor wat het is. Zoals ik eerder al observeerde is mevrouw Merzouk dus erg mild, ze eist alleen verwijdering van gewraakt beeldmateriaal.

 Wat meneer Kat betreft echter, is het juist moeder Merzouk die er niets van snapt:

“De moeder schermt met begrippen als ‘portretrecht’ en ‘inbreuk op de persoonlijke levenssfeer’ maar begrijpt niet dat deze zaken geen enkele rol spelen als het gaat om journalistieke produkties.”

Micha Kat gilt in zijn bekende chocoladeletters om hardst over een “hetze tegen andere vrije journalisten” en noemt daarbij deze zaak tegen Martin Vrijland als voorbeeld. Daarbij gaat hij geheel voorbij aan het gegeven dat we hier niet van doen hebben met een door de overheid geplaagde journalist. Het is mevrouw Merzouk die geplaagd wordt door een wannabe journalist en zijn dubieuze praktijken. Alsof ze met het verlies van haar zoon niet al genoeg ellende over zich uitgestort gekregen heeft.

Ik vraag me dan ook af wat het beroep van “vrije journalist” dan inhouden moet. Vrij van de paar fatsoensregels uit de Code voor de Journalistiek? Vrij van de “beperkingen” van het strafrecht en dus vrij te vernielen, te smaden, te verzinnen en bronnen op oneigenlijke manieren tot medewerking te dwingen?

Daarmee willen deze lieden wel de lusten, de verregaande vrijheid en bescherming die journalisten geheel terecht genieten, maar niet de lasten van de verplichting tot waarheidsgetrouwheid, onafhankelijkheid, fair play en het open vizier.

Misschien kunnen de “vrije journalisten” me even uitleggen wat het op deze manier lastigvallen van een rouwende moeder nog met journalistiek te maken heeft?

O, en schei eens uit met dat gebiets en gebedel om “donaties”. Wanneer je van je schrijfsels je eigen broek niet op kunt houden is het vak van journalist gewoon niet voor je weggelegd.

Onderzoek Anass gesloten

Het Openbaar Ministerie heeft laten weten dat het onderzoek naar de dood van de jonge Anass Aouragh definitief afgesloten is. Het OM heeft de door mevrouw Merzouk, de moeder van Anass, gedane aangifte van moord dan wel doodslag bestudeerd maar heeft daarbij geen nieuwe feiten kunnen ontdekken. Het OM vindt extra onderzoek daarom niet nodig en blijft bij de conclusie dat de jongen zelfmoord pleegde. Dat betekent dat het OM de zaak niet zal heropenen.

Daarmee lijkt de zaak eindelijk afgesloten, al denk ik niet dat de familie dat zo ooit zal voelen. Dat is treurig genoeg. Mevrouw Merzouk heeft dan ook inmiddels aangegeven zelf een contra-expertise uit te zullen laten voeren.

Dagvaarding Martin Vrijland

Mevrouw Merzouk blijkt nog een tweede aangifte gedaan te hebben en wel tegen meneer Martin Vrijland. Dit vanwege het filmpje dat hij op zijn weblog en YouTube-kanaal publiceerde, nadat zij zich publiekelijk van hem distantieerde

Het gaat daarbij om een compilatie van beelden van gesprekken tussen meneer Vrijland en mevrouw Merzouk, onder andere in haar woning. Die beelden lijken heimelijk gemaakt; waar de camera ook op gericht is, het is in elk geval niet openlijk op haar gezicht.

Dat heimelijk filmen mag inderdaad niet.

Met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft:
  • 1°. hij die, gebruik makende van een technisch hulpmiddel waarvan de aanwezigheid niet op duidelijke wijze kenbaar is gemaakt, opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon, aanwezig in een woning of op een andere niet voor het publiek toegankelijke plaats, een afbeelding vervaardigt;
  • 2°. hij die de beschikking heeft over een afbeelding welke, naar hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden, door of ten gevolge van een onder 1° strafbaar gestelde handeling is verkregen.

Of het daarbij blijft is nog maar de vraag. Een belendend perceel wist de hand te leggen op een e-mail waaruit bleek dat meneer Vrijland die compilatie zelfs als pressiemiddel gebruikte om de moeder van Anass tot medewerking te dwingen.

Mevrouw Merzouk lijkt alleen te willen bewerkstelligen dat het filmpje van beide locaties verdwijnt. Op het oog zou ik zeggen, ‘doen‘ en in je handjes knijpen dat ze het daarbij laat.

Enfin, 20 augustus aanstaande is meneer Vrijland kennelijk van harte uitgenodigd zich bij de rechter te komen verantwoorden.

Onderzoek Anass afgerond

Er is nieuws over het onderzoek naar de dood van de jonge Anass, wiens lichaam op de ochtend van donderdag 7 februari jongstleden gevonden werd in een bosrand bij Wassenaar. Dertien jaar oud. Het onderzoek door de politie en het Openbaar Ministerie is afgerond.

Uitvoerig sporenonderzoek op de vindplaats van het lichaam, forensisch technisch onderzoek, een sectie op het lichaam van Anass, een buurt- en passantenonderzoek en het verhoren van meer dan zeventig getuigen, waaronder leerlingen en medewerkers van de school van Anass – en er is geen aanwijzing gevonden voor een misdrijf. 

Er zijn camerabeelden en communicatiegegevens opgevraagd en onderzocht en er heeft technisch onderzoek plaatsgevonden naar de telefoon en computers van Anass, ook daar geen aanwijzingen voor een misdrijf. Aldus het Openbaar Ministerie.

Wel zijn er aanwijzingen dat Anass zichzelf van het leven heeft beroofd; uit  het forensisch onderzoek blijkt dat Anass door verhanging met zijn sjaal om het leven is gekomen en er zijn geen aanwijzingen voor de aanwezigheid van andere personen.

Het Openbaar Ministerie bracht vandaag naar buiten dat Anass, alhoewel vreselijk vaak gepest, niet direct  en in strafbare zin is aangezet tot zelfmoord. Anass werd veelvuldig gepest en heeft meermaals uitgesproken met het idee rond te lopen om zelfmoord te plegen. Het OM kan echter een causaal verband (opnieuw in strafbare zin) tussen al die pesterijen, de pesters en Anass’ zelfmoord niet hard maken.

Aangifte door mevrouw Merzouk

Met dank aan Anoniem in de comments; de moeder van Anass heeft vorige week aangifte gedaan van moord dan wel doodslag. Zij heeft twee onafhankelijke pathologen geraadpleegd en volgens hen zouden de voorlopige bevindingen en de foto’s van de politie en het Nederlands Forensisch Instituut wél wijzen op een misdrijf. Aldus Ineke van den Brûle, de advocaat van de moeder.

Voor de moeder van Anass is het onderzoek naar de doodsoorzaak van haar zoon nog niet afgerond en daarom heeft ze het OM “uitdrukkelijk verzocht” het onderzoek nog niet te sluiten. Mevrouw Merzouk zal het OM onder meer verzoeken DNA-onderzoek te verrichten op de sjaal van haar zoon.

Mevrouw Merzouk heeft, volgens de Volkskrant, het voornemen om een second opinion te vragen aan één of meer andere forensische deskundigen. Kennelijk naast het tweetal pathologen dat ze al geraadpleegd heeft.

Ik bewonder haar zeer, ze gaat tot het uiterste om te weten te komen hoe haar jongen zo aan zijn eindje kwam. De moed zou je voor minder in de schoenen zakken.

“Waarom pleeg je geen zelfmoord, iedereen haat jou”.

Anass heeft een lange geschiedenis van gepest worden door schoolgenootjes. In zo’n mate dat hij meermaals van basisschool moest wisselen om aan zijn kwelgeesten te ontkomen.

Ook op de middelbare school gaat het pesten door. Van die pesterijen wordt door het OM een heel concreet beeld geschetst. De jongen werd dagelijks uitgescholden voor homo en met brood en flesjes bekogeld wanneer hij door de schoolgangen liep. De pesterijen gebeurden tijdens en na schooltijd, hij zal zich altijd onveilig en opgejaagd gevoeld hebben. Zijn fietszadel werd bespuugd en hij werd vastgepakt en in de hoek geduwd. De school heeft wetenschap gehad van die pesterijen en heeft volgens een zogeheten pestprotocol gehandeld. Dat heeft dus niet erg mogen baten, het pesten ging gewoon door. 

Kinderen zijn wreed. En dat geldt niet alleen kinderen.

Hij is de jongen van wie sommige buurtbewoners fluisteren dat hij er eigenlijk om heeft gevraagd, met die verwijfde gebaartjes, zijn betweterigheid en het vlinderdasje dat hij zo graag draagt. In de Kasstraat, waar Anass met zijn moeder en tweelingzusje woont, valt hij net zo uit de toon als op school.

Op de dag van zijn dood zouden, volgens sommige getuigen, zijn pestkoppen zelfs hebben gevraagd waarom hij geen zelfmoord zou plegen. “Want iedereen haat jou“, werd daar aan toegevoegd. Een grote groep buitenlandse leerlingen, op bezoek vanwege een uitwisselingsproject op zijn school, omsingelden en duwden hem. Ook door hen werd hij weer voor homo uitgemaakt.

Wat een lijdensweg, arm kind. Ik word er zo gruwelijk boos van. Ik begrijp dat er in strafrechtelijke zin meer voor nodig is en ik begrijp de conclusie dat er die zin geen causaal verband aantoonbaar is. Of de zelfmoord van een Tim Ribberink, een Fleur Bloemen en, naar het er nu toch erg veel op lijkt, Anass Aouragh in morele zin hun kwelgeesten aan te rekenen is? Ik vind van wel. Ook al kan een pestend kind de gevolgen van zijn gedrag niet overzien, iedere snotneus wéét dat schelden, fluimen op iemands fietszadel en hem bekogelen met flesjes en boterhammen niet oké is.

Dat pesten een kind (mede) zo tot wanhoop kan drijven dat hij zichzelf wat aan doet wisten we al. Pesten is een vreselijk fenomeen waar we maatschappelijk veel te weinig aandacht voor hebben, de impact op slachtoffers is enorm.

Anass hield zich groot. De dagen voor die noodlottige zevende februari is hij zijn vrolijke en eigenwijze zelf, aldus zijn ouders. Zijn moeder merkt in de winkel, waar zij samen een nieuwe jas voor hem kopen, niets van de vreselijke rotdag die Anass op school had. Hij is dolgelukkig met zijn nieuwe jas.

Maar ondertussen…


Daar gaan we weer (2)

Het ziet er naar uit dat de jongens Ruben en Julian door hun bloedeigen vader werden gedood en gedumpt en ’s mans motief gelegen is in wraakzuchtig rancune jegens zijn ex-vrouw.

Nu dan blijkt direct die andere zo onfortuinlijke jongeling, Anass, weer op de agenda in complotbloggersland te staan. Op Niburu bericht men over een bericht van 25 januari 2012 op een forum, dat door Anass geschreven zou moeten zijn. Dat bericht is her en der al de revue gepasseerd, maar Niburu schrijft erover alsof ze een heuse scoop in handen hebben.

Deze Anass schrijft over hoe en wanneer hij ontdekte dat hij homoseksueel geweest zou zijn. Dat zou zo maar kunnen natuurlijk, maar controleren dat het echt Anass Aouragh was dit dat berichtje achterliet kunnen we niet natuurlijk. Volgens onder meer vader Aouragh werd Anass behoorlijk gepest en zo’n berichtje zou bijvoorbeeld heel wel van een van zijn pestkoppen afkomstig kunnen zijn.

Met deze “nieuwe kennis” besluit Niburu een “nieuw licht” op de zaak te werpen.

“Wat hij duidelijk aangeeft in zijn bericht is dat zijn (Moslim) moeder grote moeite zal hebben met het feit dat hij homo is. Daarnaast waren er al de nodige strubbelingen met haar en wilde Anass het liefst bij zijn vader wonen. Verder is het waarschijnlijk dat de moeder vanuit haar verleden (prostitutie) contacten had in een schimmige wereld waar jonge aantrekkelijke homo’s een geliefde prooi zijn. Over de morele standaarden van de moeder mogen wat ons betreft de nodige twijfels bestaan.

Als wij een dergelijk bericht zoals bovenstaand in handen krijgen, dan zal waarschijnlijk de politie ook op de hoogte zijn van het feit dat Anass homo was. Iets waarvoor geen ruimte wordt gegeven bovendien in een Moslimleven. Waarom is dit verzwegen?

Het feit op zich dat Anass homofiel was bewijst uiteraard niets, maar het maakt het wel aannemelijker dat hij in handen is geraakt van liefhebbers van jonge (homo) jongens en dat dit hem uiteindelijk het leven heeft gekost. Wie daaraan mee heeft gewerkt en waarom zal wat ons betreft nog eens bekend worden. Dat zou betekenen dat de doofpotten eindelijk écht open zijn gegaan. Arme Anass!”

Spontaan wordt moeders een geschiedenis als prostituee toegedicht. Over morele standaarden gesproken!

Niet alleen dat, Anass zou nu met zichzelf in de knoop gezeten hebben omdat een moslimachtergrond niet accordeert met homoseksualiteit. Angstvallig laat Niburu de enorme olifant in de kamer onbesproken; homojongeren doen tot vijf maal vaker een zelfmoordpoging dan heterojongeren. Niet alleen dat, gepest worden is zelfs een belangrijke voorspeller voor zelfmoord onder homojongeren.

“Een bookmaker zou de kans dat de Wassenaarse Anass Aouragh zelfmoord heeft gepleegd waarschijnlijk inschatten als 1 op 1.000.000.”


Ik zou, als ik Niburu was, snel een andere bookmaker in de arm nemen.

Die pet past ons toch niet allemaal

Kijk aan, de briljante tijdlijn van meneer Vrijland is een feit. Die levert meteen ontstellend nieuwe en opzienbarende informatie, want de moeder van Anass meldde zich na sluitingstijd bij het politiebureau en dat kan natuurlijk helemaal niet! Of wel dan?

Ik wil u vragen de tijdlijn goed te bestuderen en vooral op de linkjes te klikken die vermeld staan bij de opmerkingen ‘dit klopt niet’. De constatering is dan feitelijk dat de uitleg door moeder en dochter geven niet kunnen kloppen. Zou het kunnen dat zij exact het zelfde verhaal hebben ingestudeerd; zich niet beseffende dat dit gecontroleerd zou worden? 

De conclusie is namelijk dat moeder beweert naar de politie te zijn gegaan, maar het politiebureau Wassenaar was al dicht. Dit kan dus simpelweg niet waar zijn geweest. Ook zegt moeder dat de bibliotheek al dicht zou zijn, maar de openingstijd van woensdag is tot 20:00 uur. Als je een regelmatig bezoeker bent van de bibliotheek, zou je dit moeten weten. Dit met name als je beweert dat het de hangplek van je kind was.

Het politiebureau in Wassenaar sluit inderdaad om 18:00 uur.

Het is dan natuurlijk niet automatisch zo dat dit bureau onbemand achterblijft. Zo’n politiebureau heeft een publieksfunctie, met een mooie balie waar u gedurende de tijd dat het bureau voor publiek geopend is terecht kunt. Het boevengilde klokt alleen niet om 18:00 uit en dus de politie ook niet.

OpeningstijdenWij zijn iedere dag open van 09.00 – 18.00 uur. U kunt op het bureau terecht voor onder andere een aangifte of algemene inlichtingen.  Als u aangifte wilt doen, kunt u het beste vooraf bellen naar 0900-8844 over wat de meest geschikte manier is om aangifte te doen.


Toelichting; Voor dringende en spoedeisende gevallen kunt u na 18.00 uur terecht bij de geveltelefoon. Via deze telefoon krijgt u contact met de wachtcommandant of het hoofdbureau. Uiteraard kunt u 24 uur per dag bellen met 112 (spoedeisende zaken) of 0900-8844 (geen spoed, wel politie).Dit bureau is te bereiken met de bus (halte Stadhoudersplein). Komt u met eigen vervoer, dan kunt u in de omgeving van het bureau ruimschoots parkeren.

Is dat wat. Had Speurneus Vrijland nou van al die donaties een ritje naar dat politiebureau gemaakt, dan had hij die heuse geveltelefoon natuurlijk zelf ook wel ontdekt.

Dan zal de moeder van Anass zich in de spanning van het interview misschien in de openingstijden van de Wassenaarse bibliotheek vergist hebben. Dat kan. Gebeurt de besten, nietwaar?

Wat kunnen we concluderen uit deze voorlopige tijdlijn? Waarom zat er meteen een rechercheur bij moeder? Is dat gangbaar met een vermissing? Hoe kan het dat zowel Inass als moeder zeggen dat moeder naar de politie is gegaan, terwijl het bureau dicht was? Is dit slechts een vergissingen of is er hier iets anders aan de hand?

O, er is zeker wat anders aan de hand; meneer Vrijland is gewoon te dom om voor de duvel te dansen.

Het mannetje van de radio

Een interview met Martin Vrijland van een uur. Dat is een lange zit kan ik u vertellen, maar ik heb me voor u opgeofferd. Zo ben ik dan ook wel weer.

Mevrouw Myra beklaagt zich er bij aanvang al over dat het thema van deze uitzending al voor het interview plaats heeft ruim besproken is (maar dat zal de bedoeling van het vooraankondigen toch ook geweest zijn) en zij allerlei foto’s van in elkaar geslagen homo’s toegestuurd heeft gekregen. “Maar ja, daar gaat het helemaal niet om” wat Myra betreft – en ook niet wat Martin Vrijland betreft.

Nee, “homoseksualiteit moet niet gepromoot worden in het onderwijs”. Martin Vrijland gaat er gretig op in; niet alleen vindt hij de berichten over gepeste en mishandelde homo’s overdreven, hij ziet veeleer een actieve promotie gebeuren waarbij mensen “homo moeten worden”.

Zijn interviewster richt zich vervolgens op discriminatie in het algemeen en haalt er wat cijfers bij; discriminatie van oudere en vrouwelijke Nederlanders komt vaker voor dan de discriminatie van homoseksuelen. Wat iebelig vraag ik me af hoeveel van hen de laatste jaren op straat mishandeld werden of hun woning werden uit gepest, gewoon omdat ze oudere zijn of vrouw.

Martin Vrijland meent vervolgens dat “men zich moet afvragen hoe groot de scheidslijn tussen homofilie en pedofilie is”. Daarbij gebruikt hij het ontstellend aantal gevallen van kindermisbruik binnen de katholieke kerk en de doofpotcultuur aldaar als argument. Die scheidslijn, zo concludeert hij, zit “natuurlijk in de leeftijdsgrens”. Om maar een paar open kerkdeuren in te trappen.

Hetero-, homo- en biseksuelen vallen inderdaad per definitie op volwassen exemplaren, in tegenstelling tot pedoseksuelen, die opgewonden raken van een kindergestalte. De ongelijkwaardige relatie tussen een volwassene en een aan diens grillen overgeleverd kind is niet te vergelijken met hetgeen volwassen mensen met elkaars wederzijdse toestemming onder elkaar uitspoken.

Het interview kabbelt voort. Martin Vrijland meent dat het pas misbruik is als er iemand is die zegt “ik ben misbruikt” en daarmee komt hij dan op de reden voor “het promoten van seksueel opvoeden vanaf de wieg”. Als je het seksueel opvoeden noemt dan is het niet misbruik, aldus meneer Vrijland.

Daarbij refereert hij continue aan een powerpoint presentatie van een J. Hermans op de site van het FWOS, het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek Seksualiteit. Die presentatie hoort bij een symposium dat plaatsvond in 2008 en dat over “De seksuele opvoeding” ging.

Tijdens het interview stelt meneer Vrijland dat “zij vinden dat kinderen vanaf de wieg al aangeraakt mogen worden, feitelijk zeggen ze het kind komt in de baarmoeder al klaar en na de geboorte moet je het helpen”. Wie dat niet gelooft moet het een en ander maar nalezen op ’s mans website. Ik zat met mijn oren te klapperen, wát zegt hij nu? Zijn ze daar nu helemaal betoeterd bij dat FWOS!

Ik heb zijn raad opgevolgd, tegen beter weten in maar toch, en ben op zijn site gaan kijken en daar schrijft meneer Vrijland onder andere dit;

2. Opvoeden begint in de wieg. Dat geldt ook voor de seksuele opvoeding

• De baby maakt zichzelf (klaar) in de baarmoeder

• Na de geboorte vraagt hij/zij om hulp (kortom help uw baby klaarkomen)

• Wederkerigheid is essentieel voor het opvoeden (kortom de baby mag ook aan uw geslachtsdeel zitten en u mag ook klaarkomen)

Als ik dat zo lees komt inderdaad mijn ontbijtje terug omhoog. Natuurlijk besluit ik die powerpoint presentatie nog even voor mezelf te gaan bekijken. Tot mijn verbazing staat daar niets van het dikgedrukte bij, dat is van de hand van meneer Vrijland.

Zonder de aan- en invullingen en insinuaties van Martin Vrijland ziet dat er opeens heel anders uit. Niet alleen gaat het hier over de opvoeding in het algemeen en niet over de seksuele opvoeding specifiek (die vindt u twee dia’s verderop) maar het blijkt toch allerminst over masturbatie door het al dan niet ongeboren kind te gaan!

Meneer Vrijland beweert vervolgens dat er in die powerpoint presentatie het, volgens dat “concept van wederkerigheid in de opvoeding”, zo zou zijn dat een ouder een kind bij masturbatie zou moeten helpen. “Kortom, ze zeggen eigenlijk, en dat staat in die powerpoint presentatie zeg maar, als jij het kind aanraakt dan mag het kind ook jouw geslachtsdeel aanraken”.

Ik heb die powerpoint presentatie meermaals gelezen. Zo ook het verslag van dat symposium.

Gelukkig staat er niets van dat al.

Het gesprek verschuift naar allerlei vormen van discriminatie. Geweld tegen homo’s bestaat en dat zijn dan vaak Marokkanen, aldus mevrouw Myra. Martin gooit het op een homo-agenda van de Nieuwe Wereldorde. Meer homokoppels betekent een kleinere populatie mensen én meer IVF en Martin meent dat bij IVF genetische manipulaties plaatsvinden. Ondertussen zou men pedofilie kweken door die wederkerigheid, die kinderen inmiddels aangeleerd zou worden, en dat valt of staat weer met meneer Vrijlands beweringen over het FWOS.

Wanneer Myra wat onbenullig stelt zich gediscrimineerd gevoeld te hebben omdat een man, waar zij een oogje op had, op mannen bleek te vallen haak ik bijna af.

Dan zet Martin Vrijland de natuurtroef in. Martin heeft nog geen diersoort gezien waarbij homofilie net zo veel voorkwam als bij mensen. Statistisch gezien, zo vertelt hij, komt homofilie niet veel voor bij zoogdieren. Ook de evolutieleer zet hij en passant op losse schroeven; “als wij van de zoogdieren afstammen hoe kan het dan dat er bij geen enkele zoogdiersoort homofile of pedofilie voorkomt?”

Ai. Homoseksualiteit komt welzeker voor onder zoogdieren, zo maar in het wild zelfs. Bij zo’n vijfhonderd verschillende diersoorten heeft men homoseksueel gedrag waargenomen én dat gedocumenteerd. Een meneer Bruce Bagemihl schreef er een heus boek over. Paarden, wasberen, leeuwen, koeien, koala’s, bonobo’s, chimpansees – die doen allemaal aan homoseksualiteit. En dan beperk ik me tot de zoogdieren, maar ook onder vogels, vissen, amfibieën, reptielen en insecten is dat te zien.

Met de hermelijn kunnen we zelfs stellen dat pedoseksueel gedrag bij toch in elk geval een zoogdier voorkomt.

Of dat nu voor de mens moet bepalen of zulk gedrag ook ethisch verantwoord is wil ik graag en stellig betwisten. Het is een drogargument.

Uiteraard komt het ook nog op de zaak Anass. Meneer Vrijland speculeert en insinueert ongegeneerd verder en zijn gastvrouw laat schielijk iedere gelegenheid liggen om eens kritisch door te vragen op die, toch inmiddels duidelijk gebleken, onbetrouwbare verbale stortvloed aan “informatie”.

Mevrouw Myra vraagt, aan de hand van een relaas over de begrafenis van Anass, aan Martin Vrijland of de kennelijk daar aanwezige politie daar was omdat Anass bij leven gepest zou worden. Men vreesde dat die pesters bij de begrafenis aanwezig zouden zijn en hun aanwezigheid tot ongeregeldheden had kunnen leiden. Vrijland beweert (00:46) dat de familie nooit heeft aangegeven dat Anass gepest werd, laat staan dat ze daar boos om zegden te zijn geweest.

Ah. Nochtans staat mij helder voor de geest dat in het interview op Jalal.tv (even klikken naar het tabblad Exclusief) vader Aouragh dat juist wel doet, ik schreef er zelfs over in mijn blog “Anass“. Ook dat filmpje heb ik nog maar eens van voor tot achter bekeken. Met mijn geheugen blijkt vooralsnog niets mis; op drie minuten in het filmpje vertelt de vader letterlijk dat hij boos is op de school waar Anass op zat. De jongen “werd heel veel gepest op school”. Volgens meneer Aouragh wisten de leraren daarvan, de directeur, iedereen op school en “ze hebben niets gedaan”. Heel, heel, heel veel gepest. De school is schuldig, zelfs.

Dat is dus een aperte leugen van meneer Vrijland.

Wanneer haar apparatuur het af laat weten is dat Myra argument genoeg, Martin Vrijland móet dan toch wel op het juiste spoor zitten. De laatste seconden tikken weg en wat blijkt? Meneer Vrijland had geen bereik…

Dat verraste me nou eens niets.

Een kat in ’t nauw

Virtuele Kate heeft de gemoederen behoorlijk verhit, maar ogenschijnlijk geen erger dan dat van Martin Vrijland zelve. Uiteraard ben ik daar medeschuldig aan, ik bood haar immers een platform. Vergis u niet, ik sta nog altijd achter die beslissing en achter de motieven van Kate’s marionettenspeler.

In mijn eerste blog “Anass” heb ik kort de rare verdachtmakingen tegen de moeder van Anass, mevrouw Merzoek, op het blog van Vrijland aangestipt. In ’s mans lijstje van onbeantwoorde vragen staat zij met stip op nummer twee;

“De huisarts zou ’s ochtends om 7:00 uur al bij de moeder van Anass op bezoek zijn geweest. De moeder wil dit echter niet bevestigen. Bronnen bevestigen dit echter wel degelijk. Was zij wellicht overstuur en vroeg zij om hulp of kwam de huisarts al eerder een “belangrijk feit” melden?”
 

Later blijkt mevrouw een Facebookpagina te hebben gemaakt ten behoeve van een door haarzelf op te richten Stichting Anass. De moeder lijkt inmiddels dan ook bepaald sceptisch tegen meneer Vrijland en zijn kwaliteiten als waarheidsvinder te staan en wil los van hem op zoek naar de waarheid achter de dood van haar zoon. Dat viel niet erg in het potje bij meneer Vrijland; niet alleen betichtte hij haar ervan “de behoefte te hebben om de strijd met de vader te doen oplaaien i.p.v. dat ze zich richt op het vinden van de waarheid aangaande de moord op de gezamenlijke zoon“, ook leek het meneer Vrijland “verstandiger dat mensen mij ondersteunen om juist onafhankelijk onderzoek voort te kunnen zetten”.

Er bekroop me een shakespeariaans gevoel; something was rotten in the proverbial state of Denmark. Dat werd wel bevestigd en niet alleen door de escapades van Virtuele Kate, al lijken die wel te hebben meegeholpen. Inmiddels is de moeder van Anass officieel de gebeten hond en zou zij de “oorlog verklaard hebben” aan meneer Vrijland

Martin Vrijland citeert;

Wij vinden het ook geenszins netjes dat Martin Vrijland zich op deze manier opstelt tegen moeder. Net zoals hij geen moeite heeft gedaan om dingen te verifiëren voor hij ze op zijn site publiceerde, heeft hij ook geen moeite gedaan om de achtergrond te checken van de man waarvoor hij werkt waaruit de reden zou blijken dat moeder niet samen met vader wil optrekken.
 

Let wel; daar lijkt toch niet moeders zelf aan het woord.

Dat is ze echter wel in een artikel op Wassenaarders.nl. Met dank, opnieuw, aan de oplettende Archibald Tuttle; waarin mevrouw Merzoek definitief afstand neemt van Martin Vrijland;

“Met dit bericht wil mevrouw Merzouk tevens duidelijk maken dat zij zich nadrukkelijk distantieert van de uitlatingen van de heer Aouragh en Martin Vrijland. Zij heeft zich in eerste instantie over laten halen om met hem en Martin Vrijland samen te werken maar kan zich niet verenigen met hun opvattingen en werkwijze.

Duidelijk moet ook zijn dat Stichting Anass de enige stichting is die in zijn naam is opgericht. Hoewel de heer Vrijland op zijn website meldde dat donaties zouden worden gebruikt voor de oprichting van een stichting, heeft dit niet geleid tot de daadwerkelijke oprichting hiervan. Mevrouw Merzouk is dan ook van mening dat donaties aan de heer Vrijland niet het doel dienen waarvoor ze gevraagd worden.”

Onze zelfbenoemde privé-onderzoeker trakteert de buitenwacht prompt op een compilatie van beelden van gesprekken tussen hemzelf en de moeder. Hij beweert dat zij daar vanaf zou weten, maar zoals Archibald Tuttle al zo opmerkzaam observeerde is dat maar de vraag. Waar de camera ook op gericht is, het is in elk geval niet openlijk op haar gezicht.

Waarom meneer Vrijland zo plotsklaps in het wilde weg om zich heen slaat zal ook te maken hebben met de laatste alinea’s van zijn schrijven. Hij heeft zich, omdat hij over van die “serieuze onderwerpen” schrijft natuurlijk bediend van een pseudoniem. Nu is het zo gelegen dat elders in de blogosfeer zijn ware naam onthuld dreigt te worden door een goede bekende, een mevrouw Berkenfeld, van de moeder van Anass. Daar straft hij moeders ongenadig voor.

De ironie wil natuurlijk dat hij zelf zo vrijelijk met persoonsgegevens heeft gestrooid, in zo’n mate dat ik toch van een gevalletje slecht karma zou willen spreken. What goes around, comes around.

Daarnaast lijkt het ook direct gedaan te zijn met het rekening willen houden “met de ernst van de situatie en wat voor impact dit heeft op de ouders en betrokkenen” – kortom de “gekwetste gevoelens van de familie van Anass”. Of maakt moeders daar opeens geen deel meer van uit nu zij meneer Vrijland kennelijk tegen de haren in gestreken heeft?

Kate

Het is stormachtig weer in virtueel huize Disputax. Toch, ik heb beloofd Virtuele Kate de ruimte te geven en dus mag ze jullie van hier uit natuurlijk ook nog even toezwaaien.

Wat ze over mij vertelt klopt; ik heb voordat zij dat gewraakte document aan meneer Vrijland doorstuurde haar naam alhier al verraden. Eén enkele zoekslag op haar volledige naam had hem al wijzer kunnen maken. Maar dat geldt de geniaal gevonden Dunce Rover natuurlijk ook. Flauw van mij misschien, naar Kate en haar marionettenspeler, maar een poging mijnerzijds om de man van de waarheidsvinding alle kans te geven die ook daadwerkelijk te bedrijven.

De waarheid lag voor het oprapen.

Waarheidsvinding is een principe van beschouwing en onderzoek dat feiten belangrijker of op zijn minst gelijkwaardig acht aan ervaring en opportuniteit.”

“Een feit is een gebeurtenis of omstandigheid waarvan de werkelijkheid vaststaat, ofwel zintuiglijk kan worden waargenomen of instrumenteel gemeten.”

Het loont feiten te controleren, ongeacht wie ze u voorschotelt; de oude media, de nieuwe of bloggers zoals ik. U kent mij immers niet en daar begint de ellende al mee, dus ik verwacht niet minder van u. Ik ken meneer Vrijland niet en dus hield ik zijn beweringen tegen het licht. Dat mag u mij euvel duiden, dat bezwaart mij niets. Weet echter wel dat waarheidsvinding begint met een kritische blik en de gezonde onwil om u fictie voor feiten aan te laten smeren. Ons staat met het Internet meer informatie tot beschikking dan ooit tevoren in de menselijke geschiedenis. Aan ons de schone taak er ook gebruik van te maken en onderwijl het kaf van het koren te scheiden.

Ockhams scheermes. Ik ben er fan van en ik noemde het eerder al. Wie een zaak verklaren wil doet er goed aan aannames te mijden. “Entia non sunt praeter necessitatem multiplicanda” en dat heeft Willem goed bekeken.

Affijn. Het woord is aan Kate;

Hallo allemaal,

Kate Lans hier. Dat er een hoop reacties zouden komen na het grote Martin Vrijland verhaal had ik wel verwacht. Maar zoveel?!

Er zijn er die vragen naar de reden om dit te doen. Maar laten we één ding voorop
stellen:
– ik ben geen bekende in de blogosfeer (dus ook niet ‘Jeroen’)
– ik werk niet voor de AIVD
– ik woon of werk niet in Wassenaar
– ik zie dit niet als grap!


Goed, de redenen dus.

Al enige tijd bekijken ik en anderen het blog van Martin Vrijland met argus ogen. Dat begon al vlak na de dood van het jongetje Anass, per direct kwam Martin op de proppen met Illuminati, rituele moorden, de familie van Oranje en weet ik veel wat nog meer. Tot onze grote verbazing kreeg Martin daarin een groot aantal volgelingen en werd hij toegejuicht als zijnde kritisch en op zoek naar de waarheid. Tijd voor kritiek dus. Maar al snel was duidelijk dat Martin helemaal niet kritisch was noch op zoek was naar de waarheid: kritische reacties verschenen niet op zijn website. Martin dulde dus geen kritiek. Past dat bij iemand die zich opwerpt als een persoon die de waarheid zegt te zoeken?

En zo gingen de dagen en de weken voorbij… steeds meer ‘onhullingen’ van Martin  kwamen op zijn website terecht en het hele plaatje werd steeds complexer en absurder. Maar dat niet alleen: ook kwamen er steeds meer aantoonbare onwaarheden op de site van Martin terecht. En aangezien Martin geen kritiek dulde was die er ook niet te lezen.

Wie niet kritisch naar zichzelf is, is niet op zoek naar de waarheid.

Dus vroeg ik me af hoe snel Martin iets zou accepteren alszijnde ‘passend’ in zijn gedachtengang. En dat was snel, heel erg snel. Het vertrouwen was snel gewonnen, al voordat ik boe of bah kon zeggen stond mijn eerste e-mail op zijn website! En het bevestigende meteen mijn ergste vermoedens: iedereen slikt het als zoete koek.

Ik verzon vervolgens absurde informatie, inclusief de anagram-namen, Martin  publiceerde vooralsnog verder niets, maar, en dat is belangrijk: hij publiceerde ook geen ontkrachtende informatie die ik hem gaf over zaken die hij daarvoor had geplaatst! En dat terwijl hij dacht dat ik op het bureau werk.

Dat is niet kritisch, dat is negeren, Martin. En wie ontkrachtende informatie tijdens een onderzoek negeert, schiet zichzelf in de voet.

Disputax had inmiddels een kritisch bericht geplaatst over wat Martin schreef en mijn schuilnaam genoemd. En Martin ging maar door, vroeg me om details met betrekking tot ‘de Pool’ en steunde me, gaf me tips hoe anoniem te internetten etc.

Vervolgens heb ik besloten Martin zich maar in zijn voet te laten schieten: precies volgens zijn wensen is er een document boven water gekomen wat aan zijn verwachtingen voldeed.

Er zitten overigens wat dubbele bodems in, voor de echte speurneuzen onder jullie. Ik zag er al ééntje voorbijkomen in een reactie.

Vervolgens maakt Martin het nog een tandje erger: na zijn ontmaskering valt hij per direct een bekende van hem aan, reaguurder bij Barracuda: Jeroen. En tekenend voor het enorme kuddegedrag en blinde vertrouwen in hem: zijn lezers vallen er wederom als een blok voor.

Martin Vrijland, die op zijn notabene onder het kopje ‘Over martinvrijland’ heeft staan dat hij mensen uit de kudde wil trekken, eye openers wil geven, praat over blauwe en rode pillen uit The Matrix. Nou, Martin, je hebt mensen uit een kudde getrokken hoor, en wat voor mensen. Mensen die best eens bij zichzelf ten rade mogen gaan over hoe kritisch ze daadwerkelijk zijn.

Martin Vrijland is onbetrouwbaar, onvoorzichtig, leugenachtig, verzint verbanden die niet bestaan en begint, als klap op de vuurpijl, geld te vragen om zijn ‘onderzoek’ voort  te zetten. Redenen genoeg om Martin te ontmaskeren als de persoon die hij is.

Al met al ben ik, en velen anderen met mij, van mening dat de familie van Anass niet gebaat is bij iemand die hen allerlei complotten en gruwelijke gebeurtenissen wil aanpraten. Het échte verhaal, wat dat ook precies mag blijken te zijn, is voor  hen al gruwelijk genoeg.

De familie heeft het meest aan rust en als zij menen dat er iets mis is met het  onderzoek, dan een goede advocaat. En niet aan Martin die advocaten afkraakt, vreemde verhalen verzint en geld vraagt om zijn ‘onderzoek’ voort te zetten. Ik wens de familie van Anass veel sterkte en wijsheid toe in deze tijd, laten ze doen wat ze denken dat juist is.


Voor degenen die twijfelen of ik wel de echte Kate ben, bijgevoegd een foto van een verscheurde versie van ‘het document’ waarin ik me verrekend had met de  leeftijd van ‘de Pool’.

groetjes,

Kate, de echte. 🙂

Martin is boos

Ik heb meneer Vrijland een beetje overstuur gemaakt, vrees ik.

Dat begrijp ik wel; door de mand vallen is een pijnlijk proces. Het is wel een beetje jammer dat hij daar bij oproept “een bezoekje te brengen” aan iemand die in het geheel niets met Kate Lans te maken heeft. Of die meneer Hoogeweij het blog Barracuda bestiert weet ik niet, maar hij heefts niets uitstaan met mijn blog, laat staan met de geestelijk vader van Kate Lans.

Bezoekjes aan Schiedam zijn dus volkomen overbodig, of u moet een jeneverliefhebber zijn.