Een scheet in een jampot

O boofuckinghoo, Nederland. Er wil een volslagen onbekende niet meedoen met de Dodenherdenking op 4 mei. We hebben het van de week toch uitgebreid gehad over de vrijheid van meningsuiting? Nou, daar is hij dan.

Ik heb altijd uit respect meegedaan aan de Dodenherdenking op 4 mei. Dit jaar heb ik besloten om er niet meer aan mee te doen. Ik vind dat de Dodenherdenking zijn waarde heeft verloren door de hypocrisie van de samenleving. Voor mij heeft 4 mei geen zin wanneer we het opkomende fascisme en moslimhaat in Nederland gewoon zijn gang laten gaan. Daarnaast vind ik dat de geschiedenis van mijn voorouders ook herdacht moet worden. Ik wil niet meedraaien in een eurocentrische samenleving waar witte geschiedenis belangrijker is dan de niet-witte geschiedenis, waar Nederland een zeer belangrijke rol in heeft gespeeld.

Ik kan niet met een stalen gezicht de slachtoffers van fascisme herdenken wanneer wij elke maand nazi’s laten rond marcheren in de Nederlandse steden onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Hoe kunnen wij het ermee eens zijn dat dit vreselijke verleden nooit meer mag gebeuren terwijl wij ondertussen bommen op Syrië gooien? Ik doe niet meer mee aan Dodenherdenking. Ik denk dat het een veel mooier signaal is als wij een betere toekomst kunnen achterlaten voor de jongere generatie door het hedendaags fascisme te bestrijden en door te dekoloniseren. Juist omdat wij moeten leren van het verleden en niet moeten vergeten. 

Christa Noëlla

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik vind er op mijn beurt het mijne van. Abject? Jazeker. Respectloos? Ook. Ongepast – en een beetje dom, om de gevleugelde woorden van koningin Máxima nog maar eens te lenen. Het is zo banaal als een scheet in een jampotje. Maar dat mág.

Op 4 mei herdenken we de Nederlandse slachtoffers, dus zowel burgers als militairen, die sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog vielen, ongeacht of ze binnen of buiten de landsgrenzen stierven. In oorlogssituaties en bij vredesoperaties. Want op 5 mei vieren we onze vrijheid en die hebben we aan hen te danken.

Ieder jaar is er wel iemand die over die herdenking zeurt en zich daarmee zijn 15 minutes of fame op de hals haalt en een keertje mag aanschuiven bij Pauw of Van Nieuwkerk.

Het ene jaar is de groep mensen, die herdacht wordt, te groot – en nu is hij weer te klein. Ik kon me eerder al werkelijk niet druk maken om een blogbericht van GeenStijl, dat om een minuut over acht op de bekende en beruchte roze webstek verscheen. Over de leden van het platform Bewust Moslim die tijdens de Nationale Dodenherdenking liever rouwen om de stichting van Israël heb ik mijn schouders opgehaald. Ook lieden van overdreven christelijke huize die niet op zondag herdenken willen maakten me de pis niet lauw. In datzelfde rijtje schaar ik mevrouw Noëlla.

Je kunt ze betichten van slechte smaak, provocatieve egotripperij of wanstaltig zelotisme, maar dat staat hen vrij, ze gaan hun goddelijke gang maar.

Anders wordt het natuurlijk wanneer zulke lieden andere mensen lastigvallen en zoveel vrijheid nemen dat die van die anderen in de knel komt. Wanneer ze veteranen de gelegenheid ontzeggen wél op zondag te herdenken. Wanneer ze een Hitlergroet brengen aan een stoet mensen die juist op weg is naar de Dodenherdenking of claxonneren tijdens die twee minuten stilte. Of een potje voetballen met bloemenkransen. Maar als de mensen van #geen4meivoormij thuis willen blijven? Lijkt me geen probleem.

En weet u? Mensen die geen respect op kunnen brengen voor die nationale dodenherdenking, die ik heb ik er ook gewoon veel liever niet bij. Laat ze lekker thuisblijven. Herdenken is wat ik ervan maak, namelijk. Dat laat ik niet overschaduwen door een scheet in een jampot. Ik zou het niet in mijn hoofd halen om, in de denktrant van Noëlla, op te roepen de herdenking van de slavernij te boycotten omdat er ook witte slaven verhandeld werden en de slavernij ook in onze moderne tijd nog welig tiert. Maar soit, ieder het zijne.

Ik zal wel herdenken en ik hoop met mij vele anderen. Dat herdenken is belangrijk, zeker in een tijd waarin een politicus ongegeneerd spreekt over “minder, minder, minder Marokkanen” en een jonge rapper onbeschroomd zingt over flikkers die hij geen handje wil geven en “die fokking Joden” die hij meer haat dan de nazi’s.

Juist wie zich zorgen maakt over een gepolariseerde maatschappij en opkomend fascisme doet er goed aan de kernboodschap van de Nationale Herdenking te omarmen:


“Dit nooit weer”.  

Een gedachte over “Een scheet in een jampot

  1. Je zit die mevrouw gewoon en potje belachelijk te maken. Dat is niet zo moeilijk. Feitelijk geeft ze gewoon haar mening en wat ze graag wil. En dat is moedig. Want ze weet naturlijk ook wel dat heel achter de pc vertoefend Nederland over haar gaat vallen. Dus ik vind haar moedig en kwetsbaar. Of ik het met haar eens ben is een tweede. Maar dat valt allemaal te bezien als je in gesprek gaat met elkaar. Maar in gesprek gaan met elkaar is iets van vroeger en is niet meer van deze tijd. Tegenwoordig wordt deze mevrouw een object waar men het ongenoegen op af kan reageren. En als dat klaar is, dan is de volgende aan de beurt.

    Ik heb niet zoveel met dodenherdenking, het opgelegde en voorgekauwde karakter van dit ritueel laat ik zoveel mogelijk langs me heen gaan. Maar ik begrijp dat mensen er waarde aan hechten dat er massaal herdacht wordt. In tegenstelling tot vroeger wordt het steeds lastiger om kritisch om te gaan met deze gebeurtenis. We leven in een snel veranderende maatschappij waar in dit traditionele ouderwetse ritueel niet echt meer mee kan. De hypocrisie druipt er te dik van af om het ritueel nog heel echt serieus te nemen. En dan hoef ik maar te denken aan de veteranen die in de steek gelaten zijn door defensie en waar de opvang en zorg bijzonder slecht voor geregeld is, wetende dat ze hun leven in de waagschaal hebben gezet voor …..

    ….. jouw vrijheid?

    Ga ze dan maar eens bedanken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s