Strafeis Gerard T.

De afgelopen twee dagen stond Gerard T. weer voor de rechter. De man staat terecht voor vier gevallen van verkrachting, maar wordt verdacht van nóg eens achttien aanrandingen en verkrachtingen. In drie van die vier verkrachtingszaken is ’s mans DNA doorslaggevend bewijs, in de vierde is dat zijn modus operandi.

Die andere zaken worden deels niet meegenomen in het strafproces vanwege een gebrek aan steekhoudend bewijs. Een deel is verjaard; het delict verkrachting verjaart in Nederland pas sinds 2013 niet meer.

Gerard T., die bekend zou komen te staan als de Utrechtse serieverkrachter, sloeg voor het eerst toe op 5 september 1995. In 1995 en 1996 verkrachtte hij zes vrouwen en probeerde dat bij nog eens twaalf. Hij had het gemunt op jonge vrouwen, een aantal was net 16 jaar toen hij hen greep. Hij was gewelddadig en vernederde zijn slachtoffers.

Hij bereidde zijn misdrijven goed voor, zo knipte hij van tevoren gaten in afrasteringen om een vluchtweg zeker te stellen. Soms droeg hij een nylonkous over zijn hoofd, in andere gevallen verbood hij zijn slachtoffers hem in het gezicht te kijken. Hij naderde zijn slachtoffers van achteren, eerst op een fiets en later met een scooter, en nam ze onder bedreiging met een mes een bos in om hen daar te verkrachten – oraal, vaginaal en anaal. De handen van zijn slachtoffers bond hij met witte tie-wraps vast. Bij het verkrachten ging hij bruut te werk, zo gebruikte hij zelfs een fietspomp. Hij gebruikte geen condoom, het DNA dat als bewijs is aangevoerd bestaat uit spermasporen.

Zo plotseling als de serie verkrachtingen begon, zo plotseling leek deze ook te eindigen. Tot Gerard T. in 2001 weer toesloeg en een vrouw van haar fiets reed. Wanneer hij twee maanden later een meisje van zestien jaar te grazen neemt en haar meerdere malen verkracht is het zeker: De Utrechtse serieverkrachter is terug. Het kind wordt uren later onderkoeld en aan een boom vastgebonden gevonden, haar mond met tape dichtgeplakt.

Het is dat ze gevonden werd, maar als het aan Gerard T. gelegen had dan had ze daar het leven kunnen laten en had haar ontzielde lichaam daar nu nog aan die boom kunnen hangen. Hij liet het kind achter als oud vuil.

Een inkijk in de geest van het beest

Gerard T. zwijgt nog altijd stoïcijns, net als op de eerste zitting op 27 oktober het vorige jaar. Hij verscheen voor de rechtbank met een capuchon over het hoofd. Zwijgend en, op het oog, onaangedaan hoorde hij afgelopen maandag de emotionele verklaringen van zijn slachtoffers aan. Dat stilzwijgen tekent hem, vind ik. Tegen zijn slachtoffers had hij juist veel praatjes, hij bedreigde hen en sloeg obscene taal tegen hen uit: “Kun je pijpen? Dan leer je dat maar!”

De geestesgesteldheid van Gerard T. is onderzocht in het Pieter Baan Centrum en daaruit is gebleken dat hij geen psychische stoornis heeft. Hij kwam op de onderzoekers over als ‘een sociaal voelende man met normen en waarden, met een goede impulsbeheersing en goede agressieregulatie’. Dat betekent dat TBS in beginsel niet opgelegd kan worden.

Omdat Gerard T. ook in het Pieter Baan Centrum zijn kaken op elkaar hield kunnen deskundigen niets zeggen over toerekeningsvatbaarheid ten tijde van de verkrachtingen waar hij van verdacht wordt. Ook kunnen ze niets zeggen over de kans op herhaling.

Het gegeven dan hij jarenlang slachtoffers maakte en na een korte stop van vijf jaar opnieuw toesloeg lijkt mij wat dat betreft veelzeggend genoeg.

Zo zwijgzaam als Gerard T. in de rechtszaal en het Pieter Baan Centrum was, zo spraakzaam was hij tegen een medegedetineerde. Tegen die medegedetineerde, een undercover-agent zo blijkt nu, heeft Gerard T. gezegd dat hij de Utrechtse serieverkrachter is. Hij was er kennelijk nog trots op ook, hij deed er ‘gewichtig’ over en liet zich er daarbij op voorstaan dat hij nooit condooms gebruikte bij zijn misdaden.

Gerard T. trouwde in 1990, ten tijde van de verkrachtingen was hij dus ‘gewoon’ getrouwd. Zijn dochter beschrijft hem als “agressief en onderdrukkend”. Hij mishandelde zijn inmiddels ex-vrouw (ze scheidden in 2010). Hun dochter was getuige van dat huiselijk geweld, hetgeen op zichzelf evengoed een vorm van huiselijk geweld is. Hij verklaarde dat hij ten tijde van de verkrachtingen veel dronk, maar zijn ex-vrouw heeft laten weten dat daar geen sprake van was.

Tot zo ver dus die ‘sociaal voelende man met normen en waarden, met een goede impulsbeheersing en goede agressieregulatie’

Hij verschuilt zich voorts achter PTSS, door misbruik in zijn kinderjaren en een moeilijke jeugd, maar de onderzoekers van het Pieter Baan Centrum hebben daar niets van kunnen ontdekken. Vlak voordat hij verplicht DNA af moest komen staan heeft hij een zelfmoordpoging gedaan. In die tijd maakte hij wat zoekslagen op het Internet, met zoektermen als ‘serieverkrachter’ en ‘uitkering tijdens detentie’.

Calculerende klootzak.

Strafeis

Het Openbaar Ministerie heeft een gevangenisstraf geëist van 16 jaar, het maximum in gevallen als deze. De maximum straf die een rechter een verkrachter op kan leggen is namelijk 12 jaar. Voor het ‘meermaals gepleegd’ kan de rechter die straf met een derde verhogen.

Artikel 242

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt als schuldig aan verkrachting gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie. 

Een gevangenisstraf van 16 jaar dus voor vier gewelddadige verkrachtingen. Een berekenende dader, die voorbereid en met voorbedachten rade op pad gaat. Een slachtoffer van 16 jaar.

Indien opgelegd zal Gerard T. van die gevangenisstraf (minus de tijd in voorarrest) twee derde uitzitten. Als het een beetje tegenzit kan hij dus over tien jaar alweer op vrije voeten zijn. Dat staat natuurlijk in geen enkele verhouding tot die vier brute, gewelddadige verkrachtingen.

Het onderliggende probleem is dat er geen mogelijkheid bestaat straffen te stapelen bij dit soort zware delicten. Ik schreef het eerder al eens; Of een monster als Robert M. acht of tachtig slachtoffers maakt zien we in een verschil in strafmaat te weinig terug.

En weet u? Dat zegt wat over Nederland, onze maatschappij en onze rechtstaat. Let wel, daarbij zit niemand natuurlijk te wachten op Amerikaanse onzinstraffen van honderden jaren. Ook ik niet. Dat laat onverlet dat ook hier de verhoudingen soms een beetje zoek zijn. Dat verdient remedie.

De rechtbank doet op 12 februari uitspraak.

Een gedachte over “Strafeis Gerard T.

  1. Dat het een psychopaat is lijkt mij wel duidelijk.
    Psychopaten kunnen uitstekend manipuleren en zijn rekenaars.
    Pieter Baan zit er m.i. compleet naast, deze klojo zouden ze TBS moeten opleggen want dat vinden ze pas erg en dan is hij er ook niet zomaar vanaf.
    Maar ik zeg al “zouden”, gezien het pamperklimaat voor daders in Nederland waar het slachtoffer met bewijzen moet komen bij zedendelicten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s