Het kindhuwelijk, gelegaliseerd kindermisbruik in Nederland

Kindhuwelijken. Als ik ergens toch van walg is het kindermisbruik en een kindhuwelijk is niets meer dan een van overheidswege gelegaliseerde vorm van (seksueel en anderszins) kindermisbruik. Het is zonder meer een grove schending van de mensenrechten, die ook nog eens veel te laag op de mondiale agenda staat. Helaas komt dit verwerpelijke fenomeen nog buitengemeen vaak voor. Omdat veel huwelijken niet geregistreerd worden, aldus Unicef, zijn precieze cijfers moeilijk te geven.

Geschat wordt dat wereldwijd 1 op 3 vrouwen tussen de 20 en 24 jaar getrouwd is voor haar 18e verjaardag. 12% is zelfs voor haar 15e in het huwelijk getreden. De meeste kindhuwelijken komen voor in Zuid-Azië (46%), Sub-Sahara Afrika (37%) en in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied (29%).

Het klinkt exotisch, als iets van verre oorden en vreemde buitenlanden, dat we in ons mooie Nederland met het voortschrijden van de beschaving al lang en breed achter ons gelaten hebben. Iets van de donkere Middeleeuwen en van achtergebleven landen.

Was het maar waar.

De Nederlandse wet en kindhuwelijken

Nederland erkent kindhuwelijken die in het buitenland gesloten en geregistreerd werden. Zo lang zo’n huwelijk voldoet aan de eisen van het land waar het gesloten werd vinden we dus alles goed. Kindhuwelijken. Polygame huwelijken. No matter de eisen die het Nederlands recht aan een huwelijksvoltrekking stelt.

  • Burgerlijk Wetboek Boek 10 Artikel 28
    Het huwelijk wordt voltrokken indien:
    • a. ieder der aanstaande echtgenoten voldoet aan de vereisten tot het aangaan van een huwelijk van het Nederlandse recht en een van hen uitsluitend of mede de Nederlandse nationaliteit bezit of in Nederland zijn gewone verblijfplaats heeft; of
    • b. ieder der aanstaande echtgenoten voldoet aan de vereisten tot het aangaan van een huwelijk van een staat waarvan hij de nationaliteit bezit.

Wetsvoorstel

Waarom in hemelsnaam, dat mag Joost weten. Er ligt weliswaar een wetsvoorstel op tafel om die verderfelijke lacune in de wet te dichten, maar dat dit niet al jaren geleden geregeld werd is een schandvlek op ons blazoen. De zin onder b. zal, mocht het voorstel aangenomen worden, vervangen worden door “Het huwelijk wordt voltrokken indien ieder der aanstaande echtgenoten voldoet aan de vereisten tot het aangaan van een huwelijk van het Nederlandse recht”. 

Ook artikel 32 van Boek 10 van het Burgerlijk Wetboek zal aangepast worden. Daar moet aan worden toegevoegd dat Nederland een buitenlands huwelijk niet erkent wanneer één van de echtgenoten bij sluiting van het huwelijk nog geen 18 jaar oud was. Hierbij wordt in het wetsvoorstel echter wel weer een uitzondering op gemaakt: Het huwelijk van echtparen die beiden 18 zijn wanneer zij vragen om erkenning van het huwelijk zullen we ook erkennen. Dan zijn we dus weer even ver van huis.

Dat is dus een gemankeerd voorstel. Daarnaast, in veel landen waar kindhuwelijken gesloten mogen worden worden geboortes niet geregistreerd en dus kunnen we in veel gevallen helemaal niet weten hoe oud zo’n meisje was toen ze trouwen moest. Van dwang is er bij kinderen natuurlijk ook altijd sprake, niemand kan en mag van een kind verwachten dat het een zelfstandig en weloverwogen besluit kan nemen over iets als een huwelijk. Maar goed, het is iets. We moeten ergens beginnen, kennelijk.

Het voorstel heeft inmiddels de Eerste Kamer bereikt en wacht op behandeling. Die behandeling zal waarschijnlijk pas in november plaatsvinden en in de tussentijd zijn de betrokken meisjes dus ook in ons land gewoon vogelvrij.

Kindbruidjes in Nederland

Inmiddels weten we dat er veel minderjarige meisjes deel uitmaken van de vluchtelingenstroom richting Europa die in hun thuisland al moesten trouwen. Tussen januari 2014 en begin dit jaar hebben ten minste 34 Syrische kindbruiden asiel aangevraagd in Nederland. Daarnaast zouden nog eens 22 tienermeisjes onderweg zijn naar Ter Apel, om zich in Nederland te verenigen met hun ‘echtgenoten’. Eufemistisch heten zij ‘nareizende bruiden’.

Dat weten we dankzij de journalistieke inspanningen van RTV Noord. Zij vroegen en kregen inzage in een intern stuk van de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND). De IND heeft laten weten dat er twee meiskes van 13 en twee meiskes van 14 jaar onderweg zijn naar Nederland. De oudste van de bruidegommen is 38 jaar oud en zijn ‘vrouw’ is 15. Daar keert mijn maag van om.

Volgens mevrouw Ineke van Winden van het Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel (CKM) gaat het in veel gevallen om getraumatiseerde tieners. Dat verbaast niemand natuurlijk iets.

“Deze meisjes zijn nog kinderen. Veelal afkomstig uit Syrische vluchtelingenkampen in Libanon, Jordanië en Turkije en daar uitgehuwelijkt. Ze hebben eigenlijk hulp nodig. Op het moment dat ze gevangen zitten in een gedwongen huwelijk is de kans op nieuwe trauma’s groot.”

Volgens fractievoorzitter Richart Joling van de PvdA in de gemeente Vlagtwedde vragen er op dit moment gemiddeld drie kindbruiden per week asiel aan in Ter Apel. Hij baseert zich daarbij op bronnen binnen het COA.

Beleid

Je zou zeggen dat we die kinderen meteen bij binnenkomst scheiden van hun misbruiker. Dat we ze eindelijk de veiligheid en bescherming bieden die elk kind verdient. Maar dat doen we dus niet.

Meneer Joling weet ons zelfs te vertellen dat de medewerkers van het COA eigenlijk niet goed raad weten met die kinderen. Er is geen duidelijk beleid en, erger, “de kinderen mogen uiteindelijk zelf bepalen of ze hulp willen of samen met hun echtgenoot opgevangen willen worden”.

Hoorde u die klap? Dat was mijn kinnebak op het randje van mijn bureau, want hier valt mij de bek van open. We onttrekken die kinderen dus niet stante pede aan de invloed van hun misbruiker. We gunnen ze niet direct de veiligheid van een gespecialiseerde opvang of pleeggezin. We laten een ontheemd kind van 12 of 13 zelf beslissen of het met haar ‘echtgenoot’ opgevangen wil worden.

Die ‘echtgenoot’ gaat vrijuit. In plaats van hem de deur direct te wijzen staan we hem toe zich met zijn slachtoffertje te herenigen onder het mom van ‘gezinshereniging’. Straffeloos, ook dat nog.

Een hoogzwanger meisje van 14 jaar meldde zich in Ter Apel. Vorige maand verdween ze simpelweg uit de opvang. Vermoedelijk zit ze nu samen met haar echtgenoot ergens in Oost-Europa.

Dit is van de zotte en een beschaafd land onwaardig.

Lieve Eerste Kamer, maak gewoon morgen uw agenda vrij. Regel dit. Nu.

10 gedachtes over “Het kindhuwelijk, gelegaliseerd kindermisbruik in Nederland

  1. Ik snap wat je zegt, maar toch een vraag: als we kind-bruiden niet toestaan om na te reizen zonder dat we ze meteen van de man scheiden, wat gebeurt er dan met de bruidjes die daardoor niet deze kant op (kunnen) komen omdat de man vervolging of scheiding vreest?

    Like

  2. Ik heb er niets op tegen dat die meisjes hierheen komen en ben er zeker niet voor dat te verbieden. Eenmaal hier kunnen we immers wat voor die kinderen betekenen. Alleen doen we dat dus niet. Nu immers geven we ze feitelijk gewoon aan hun misbruiker terug ('gezinshereniging') zodra ze in Nederland aankomen. Dat is een gotspe.

    Like

  3. Maar als ze niet hierheen kunnen komen, dan zijn ze daar gehuwd, zonder man ter bescherming etc etc. Dan help je ze ook niet.

    Wat wel of niet moet? Ik weet het niet. Elk ding dat je denkt te willen doen lijkt nadelen te hebben.

    Like

  4. Van alle vrouwen op deez' aardkloot werd 12% gedwongen voor haar vijftiende levensjaar in het huwelijk te treden. Dat gaan wij hier binnen onze landsgrenzen niet oplossen. Binnen de landsgrenzen kunnen we wel een duidelijk statement maken: Een kindhuwelijk is moreel verwerpelijk en dus niet toegestaan. Buiten onze landsgrenzen kunnen we helpen; armoedebestrijding, ontwikkelingshulp en bijdragen aan onderwijs voor meisjes.

    Like

  5. Dus wetsvoorstel 33488 is vorig jaar maart al door kamer 1 en 2 goedgekeurd, maar niet in werking gesteld.
    Het hield oa in dat een huwelijk pas wettig wet verklaard wanneer de jongste 18 was.
    Teeven diende het in.

    Ik ben niet tegen homo huwelijken.
    En ik moet zeggen dat in mijn buurt 50 meter verderop ook een homohuwelijk is afgesloten tussen Islamieten, en ook groots gevierd is.
    Het trok volle zalen, zonder pers.
    Dat dan wel..
    Maar of ze in 'thuisland' hun vakantiereis kunnen boeken als echtpaar.
    Dat deden ze als broers..
    Elk land heeft wetten.
    En daar moet je je aan houden.

    Like

  6. we kunnen wel wat doen Kate. Afnemen van die mannen. Of niet toelaten. Hoe dan ook: nu faciliteren we. En Disputax de reden is heel simpel.
    Nederland is bang kritiek te hebben op andere, walgelijke culturen. Want ja, dan krijg je het verwijt ' racisme'. Zo durven wij geen moraliteit te tonen. Dat het ten koste van die meisjes gaat? ach. dat interesseert ons niet. Gewoon weer op die partijen stemmen die kindhuwelijken goedkeuren. Is er al een demo geweest? Nee toch?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s