Gelukzoekers

Als er iets is dat ik leuk placht te vinden aan ons, Nederlanders, dan was het ons vermogen het leed van een ander aan te trekken. We hebben de naam zuinig te zijn, op het vervelende af, maar zijn daarnaast ook kampioenen in het schenken aan goede doelen. Nederlanders zijn het vrijgevigste volk op deez´ aardkloot, waar het om goede doelen gaat. Of het nu gaat om hongerende kinderen of slachtoffers van natuurgeweld, we trekken onze portemonnee wel en met graagte.

Sinds deze week zijn we echter ook het volk dat uitgeprocedeerde asielzoekers in wel vijf steden een paar weken in ‘bed, bad en brood’ wil voorzien, totdat ze ‘tot rust zijn gekomen’ – waarna we ze zonder pardon op straat zullen zetten. De gedachte daarachter is dat mensen, die niet langer in ons land mogen blijven maar weigeren te vertrekken, zich wel bedenken wanneer ze geconfronteerd worden met een zwervend bestaan.
Of dat zo is, dat weet ik zo net nog niet. Wie honger, oorlog of vervolging ontvlucht of eenvoudigweg op zoek is naar een beter bestaan voor zichzelf en zijn geliefden zich zo makkelijk niet laten ontmoedigen door een leven in de straten van een van de gelukkigste landen van de wereld. ‘Gelukzoekers’ noemen we die laatste categorie graag en dat bedoelen we dan allerminst positief.  
Toch, alle mensen zoeken naar het geluk in het leven. Ook wij. Voor de een is dat huisje, boompje, beestje en een ander zou willen dat hij zijn kinderen elke dag in elk geval bed, bad en brood kon geven. Het is immers nog altijd oneerlijk verdeeld in de wereld. Dat we iemand ‘maar’ een gelukzoeker vinden ontslaat ons niet van onze morele verplichtingen deze mensen humaan te behandelen.
Het ‘bed, bad, brood-akkoord’ is geen oplossing voor het probleem dat Nederland heeft met het laten terugkeren van mensen die hier niet langer mogen verblijven en levert zelfs extra problemen op. De overheid trekt haar handen van zo’n uitgeprocedeerde asielzoeker af en eenmaal op straat ziet hij maar hoe hij zich redt. Dat kan zwervend, bedelend, al dan niet met illegaal werk zijn of zelfs stelend, met de nodige overlast van dien, welke dan meteen in de vijf  aangewezen grote steden is geconcentreerd. 
Ongetwijfeld mogen de politie en vreemdelingenorganisaties zich daar dan verder over ontfermen. Wellicht is dat wat de heer Rutte nu werkelijk bedoelde met zijn participatiesamenleving; de overheid schuift haar verantwoordelijkheden af en de samenleving? Die dweilde voort. Met de kraan open.  
Dat is alles dat anderhalve week crisisberaad van ons kabinet heeft opgeleverd. Dat vind ik gênant. 
Gênanter nog was dat tijdens het debat over de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers zo’n achthonderd mannen, vrouwen en kinderen de verdrinkingsdood stierven op de Middellandse zee en zelfs dat geen reality check meer voor ons is. Mensen die zich samen met hun kinderen in te grote getale op een gammele boot hadden laten samenpakken, op zoek naar geluk in Fort Europa. Op hun verscheiden werd met de nieuwe Hollandse hufterigheid gereageerd, want “dat scheelde ook weer achthonderd uitkeringstrekkers nietwaar?”  
Wat is er toch met ons gebeurd dat we schromen een drenkeling de helpende hand te bieden of een uitgeprocedeerde asielzoeker in elk geval te eten te geven, omdat we vrezen er zelf een boterham minder om te eten? 

Een gedachte over “Gelukzoekers

  1. Een nicht van mij is getrouwd met iemand die illegalen moest uitzetten.
    Ik had er een vervelend beeld bij van verscheurde gezinnen enzo..
    Hij vertelde mij ook dat ze vooral mannen eruit zetten die vaak ook weer -na tour Europa-ook weer terug kwamen.
    Schijnbaar kost dat wat, hier komen, niet een bedrag dat een arbeider ff op tafel legt.
    Zeker niet in tijden van oorlogsgeweld.
    En ja.. asielzoekers zijn vooral mannen die hun gezin achterlaten en hier ook jaren blijven in afwachting op een verblijfsvergunning.
    Intussen moeten vrouw en kinderen het maar uitzoeken in dat soort vrouwvriendelijke en gevaarlijke verre oorden
    Meisjes vanaf 12 blijven vaak in thuisland achter..
    http://www.coa.nl/nl/over-coa/feiten-en-cijfers
    Van al dat geld dat er in Nl 1 asielzoeker kost,zou je daar een weeshuis kunnen onderhouden.
    Eerlijk gezegd heb ik het niet op die mannen, die in groepjes op straat te vinden zijn.
    Ik vraag me ook af waarom ze niet naar de oliestaten gaan, waar hun cultuur en taal ook beter aansluit bij hun eigen wensen.
    Het zijn de mensenhandelaren die de drenkelingen op hun geweten hebben en er ook veel aan verdienen.
    Eerlijk gezegd hoopte ik dat de Arabische lente wellicht wat meer democratie zal brengen.
    Maar het tegendeel blijkt.
    Ik heb dus erg weinig vertrouwen in de massale komst van deze mannen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s