Kanaries in de mijn

Gedoe om een megamoskee in Gouda, dat ligt in de lijn van mijn verwachtingen. Het moet de grootste moskee in Nederland worden en iedere Nederlander die de islam met ook maar een beetje argwaan bekijkt maakt zich alleen daarom natuurlijk al zorgen. De moskee zou in de leegstaande Prins Willem-Alexanderkazerne moeten komen. De gemeente Gouda wil daar graag ook een medisch kinderdagverblijf en een school huisvesten. Dat zijn mooie nieuwe bestemmingen voor zo’n voormalige kazerne.

Gouda heeft drie moskeeën, maar die gebouwen zijn gedateerd en hebben niet genoeg ruimte voor het vrijdagmiddaggebed. Aldus wethouder Tetteroo van Sociale Zaken en Wonen (PvdA) die een paar maanden geleden aan de NOS vertelde over de problemen met de bestaande faciliteiten. Die spelen vooral rond het middaggebed op vrijdagen:  “Dat moet nu vaak op straat plaatsvinden. Dat is geen fraai gezicht.” Het zal geen fraai gezicht zijn, ongetwijfeld niet, maar het is natuurlijk ook een beetje treurig wanneer je als gelovige van ellende je gebedje op straat moet doen. De wethouder gaf aan dat de nieuwe moskee ruimte moet gaan bieden aan zo’n 1500 gelovigen.

Omwonenden vreesden voor parkeeroverlast en een waardedaling van hun huizen en die bezorgdheid lijkt me niet onredelijk. Daarnaast hebben moskeeën-in-aanbouw eerder voor problemen gezorgd, van duistere financieringen uit het buitenland tot langslepende blunderpartijen tijdens de bouw ervan zoals bij de Rotterdamse Essalam Moskee. Twintig aannemers namen de uitdaging aan, maar verlieten het bouwterrein ook weer met piepende banden, gefrustreerd en met heel wat openstaande rekeningen. Ook over de financiering van de Goudse megamoskee rezen twijfels, maar dat moet nog worden uitgezocht. 
Er waren ook onfrisse tegenwerpingen en er werd zeker ook op bepaald onverkwikkelijke wijze geageerd tegen de komst van die megamoskee. Het Identitiar Verzet bijvoorbeeld, begon een posteractie tegen ‘islamterreur’ en de burgemeester van Gouda werd zelfs indirect bedreigd door een dappere anonieme briefschrijver. Simpelweg omdat het om moslims gaat. Voor sommigen zijn die inmiddels onlosmakelijk verbonden met terreur, de jihad, vrouwenonderdrukking en homodiscriminatie. Voor hen is de gewone huis- tuin- en keukenmoslim een onmogelijkheid. 
Die zijn er echter ook hoor, gewone mensen die niets liever willen dan een heel normaal bestaan, huisje, boompje, beestje. Dat zijn de kanaries in de mijn, vind ik. Net als alle andere minderheden en zwakkere groepen; Joden, vrouwen, homoseksuelen en zelfs dieren – om maar eens een paar zijstraten te noemen. Hoe we die behandelen is een maatstaf voor onze beschaving. Vanuit dat oogpunt maak ik me dan ook ernstig zorgen over de Pegida-beweging, bijvoorbeeld, en over iemand als een meneer Wilders die met een ‘kopvoddentaks’ op de proppen wist te komen. 
Dat wil niet zeggen dat die groepen op hun beurt carte blanche moeten krijgen, gevrijwaard moeten worden van alle kritiek of de meerderheid aan hun regels mogen doen conformeren. Voorbeelden genoeg van zaken waar heel terecht met een kritisch oog naar gekeken wordt. Kinderbesnijdenis, de onverdoofde slacht, discriminatie van vrouwen en homoseksuelen, het verbieden van plaatjes van al dan niet historische figuren, straffen voor afvalligheid… Dan mag je nog zo een minderheid zijn, het is niet oké en dat wordt het ook met een religieus of anderszins ideologisch sausje niet. 
Wranger wordt het nog wanneer de kanaries het op elkaar voorzien hebben. Als kanaries onder elkaar zou je verwachten dat ze juist vanuit een gedeeld ‘kanarieschap’ discriminatie en intolerantie zouden mijden als de vogelpest. Niets is echter minder waar, vaak zijn het juist de kanaries die moeite hebben met divers pluimage. Juist een aantal minderheidsgroeperingen grossieren in intolerantie, waarbij vrouwen uit bepaalde beroepen geweerd worden bijvoorbeeld, of uitgesloten van het passief stemrecht, of achterin de bus moeten zitten – en dan beperk ik me alleen nog maar tot de meisjeskanaries. 
Dat zijn zaken die we met ons allen helemaal niet zouden moeten tolereren. 
Dus wanneer de komst van die Goudse megamoskee, zoals de Telegraaf vandaag kopte, vorig jaar inderdaad mede gestrand is vanwege “potentiële conflicten met vrouwelijke medewerkers van een medisch kinderdagverblijf en een speciale school” dan moest die moskee er misschien inderdaad maar niet komen. De Telegraaf zou namelijk de hand hebben weten te leggen op een geheim verslag, dat rept van een mislukte bemiddelingspoging tussen de moskee, het kinderdagverblijf en de school. Daarin moet te lezen staan dat “De islamitische mannengemeenschap die zich voor het gebed opmaakt, in de voorbereiding van die activiteit niet van de heiligheid daarvan wil worden afgebracht door het zien van vrouwen”.
Pardon? 
Laat dat nou alstublieft een leugentje van de Telegraaf of te vroege 1 aprilgrap zijn, pretty please?

Een gedachte over “Kanaries in de mijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s