De toets der kritiek en 1053 spelletjes FreeCell

Kritiek doet zeer, maar van kritiek word je beter.

Ik heb moeite met kritiek. Dat is een van de vele minpuntjes aan mij en ik weet ook precies waarom ik zo’n moeite heb met kritiek: Het raakt je in je kern, je diepste wezen en daar schuilt mijn onzekerheid. Kan ik de toets van uw kritiek wel doorstaan?

Dan moet het echter wel gaan om kritiek die hout snijdt en moet ze afkomstig zijn van iemand die me op zijn minst een beetje kent. Daarnaast moet diegene ook wel wat van mijn achting genieten, er zijn er best een paar die ik in beginsel al niet au sérieux neem – waarmee ik u meteen een van mijn andere minpuntjes opbiecht. Jazeker; op het moment dat ik na rijp beraad besloten heb dat ik u echt een dwaas vind, dan glijdt uw kritiek van me af als water van een eend.

Maakt een opmerking me boos, dan stel ik mijn reactie uit. Dat doe ik ook bij het schrijven van een blog. Dat doe ik omdat ik weet welk effect gevoelens als boosheid en angst op mijn rationele denken hebben. Zodra er lelijke of onredelijke dingen op mijn beeldscherm verschijnen moet ik een spelletje FreeCell spelen van mezelf en als ik eenmaal gewonnen heb en gekalmeerd ben, dan bekijk ik het geschrevene nog eens. Ik ben al 1053 spelletjes onverslagen.

Vandaag speelde ik al drie spelletjes, in een poging de actualiteit te becommentariëren. Wat er in Frankrijk gebeurt is vreselijk en het is natuurlijk opeens ook wel erg dichtbij huis. De aanslag op het hoofdkantoor van Charlie Hebdo, de aanslag op een Franse agente, de klopjachten, de schietpartijen en de gijzeling in een Joodse supermarkt… het zijn zulke enge taferelen.

Verder weg, in Saudi-Arabië werd vanochtend, rond elf uur Nederlandse tijd, Raif Badawi uit zijn cel gehaald om de eerste vijftig van duizend zweepslagen te moeten ondergaan. Op zijn website werd namelijk kritiek gegeven op de rol van religie in de Saoedische samenleving en werden religieuze leiders bekritiseerd. Raif Badawi had kritiek op de religieuze politie voor het schenden van mensenrechten en erger nog; Raif Badawi had het gore lef om te vinden dat moslims, christenen, joden en atheïsten gelijkwaardig aan elkaar zijn en haalde zich daarmee de toorn van een islamgeleerde op de hals. Raif Badawi is een van velen.

Ik word er boos en onredelijk van en dan ga je als mens nu eenmaal vreselijk domme dingen zeggen.

Dat blijkt wel, als ik zo de dagbladen een doorspit en de nodige opinies lees.

Schuld van de islam

Zoals dat het allemaal de schuld van de islam is, terwijl een Anders Breivik geen enkele moeite had gruweldaden van dezelfde soort te plegen zonder islamitische overtuigingen. Daarnaast was de agent, Ahmed Merabet, die wij allemaal vermoord hebben zien worden, ook een moslim. Wie verder geruststelling nodig heeft zou eens op de facebookpagina “Niet mijn islam” moeten kijken, of op Twitter naar de hashtag #nietmijnislam.

Dat alles wil niet zeggen dat de daders niet door de islam geïnspireerd geweest kunnen zijn, maar het is wel een gegeven dat extremisten van elke doctrine een handboek des doods kunnen maken.

Ik schreef eerder deze week al over kleine geesten, vol benepenheid, angst en eigenbelang en niet zelden aartsconservatief. Ze bepalen op dit moment de publieke opinie, de politiek en niet zelden de realiteit van alledag. Ze hangen andere mensen het juk van hun kleingeestigheid om. Alles in dit ondermaanse heeft in hun beleving maar twee smaken; goed of slecht, vriend of vijand, mens of onmens. Iedere moslim is in hun beleving een gevaarlijke terrorist, iedere ongelovige een goddeloze slechterik, iedere homoseksueel een gevaar voor de vermeende “natuurlijke gang van zaken”, iedere priester een pedoseksueel, iedere vrouw een gevaarlijke verleidster.

Het zijn de lieden die brandbommen gooien naar moskeeën, en de mensen die zulk geweld toejuichen. Het zijn de lieden die vrouwen maar één rechtmatige plaats toedichten in het leven en dat is pregnant and barefoot achter het aanrecht. Het zijn de mensen die andere mensen het hoofd afslaan, martelen, gevangennemen, en ontvoeren, die boeken en kruizen verbranden én de mensen die dat oogluikend toestaan.

Door alle moslims over één kam te scheren, en daarmee toe te geven aan dat heerlijk overzichtelijke en daarom zo verleidelijke vijanddenken, geeft u toe aan die kleingeestigheid. U doet tekort aan de moslims achter #nietmijnislam en u speelt de terroristen in de kaart.

Schuld van Charlie

Nog een rare hersenkronkel; dat het de schuld van Charlie Hebdo zèlf zou zijn, dat ze de aanslag zou hebben uitgelokt met haar vlijmscherpe cartoons. Dat is dezelfde onzin als tegen een verkrachte vrouw zeggen dat ze de verkrachting uitlokte door een te kort rokje te dragen. Blaming the victim, noemen ze dat.

Charlie Hebdo levert kritiek. Op alles en iedereen. Niets op deez’ aardkloot verdient het van kritiek gevrijwaard te blijven. De islam is daar geen uitzondering op.

Mensen als deze terroristen, die de stemmen van critici in bloed proberen te smoren, zijn daarbij ook wel erg doorzichtig; zij zijn er duidelijk van tevoren al van overtuigd dat hun overtuigingen de toets der kritiek niet kunnen doorstaan.

Maar daar kan Charlie niets aan doen.

#JeSuisCharlie

7 gedachtes over “De toets der kritiek en 1053 spelletjes FreeCell

  1. Ik heb een toenemende Religie-allergie.
    Als vrouw zijnde weet je toch niet wat er na je dood is geregeld qua Religie.
    Een oplossing?
    Ik denk dat het uit meerdere maatregelen moet komen.
    Stop financieren van oorlogen in olielanden.
    Breng scheiding kerk en staat in de praktijk.
    Importeer geen problemen, maar probeer de huidige op te lossen.
    Etc
    Ik vond de toespraak van Aboutaleb wel heel mooi.
    Maar eerlijk gezegd denk ik dat het niet meer lang duurt voordat er hier ook Sharia rechtbanken zijn, etc.
    *Alvast een steen opzoekt om onder te kruipen*

    Like

  2. Die heb ik ook en ook de mijne neemt hand over hand toe. Desondanks probeer ik me wel voor ogen te houden dat religie echt niet de enige bron van alle kwaad is. Daarnaast zie ik in mijn directe omgeving ook mensen die juist op een hele mooie en positieve manier religie belijden.

    Aboutaleb – ik ben fan van de man.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s