Inpakken en wegwezen

Mag iemand dromen van een betere toekomst? Een betere wereld? Van een utopie?

Dat lijkt buiten kijf te staan, hè? “I Have a Dream” zei Martin Luther King 51 jaar geleden voor het Lincoln Memorial in Washington en zijn droom van gelijkheid en gelijke rechten dromen we nog. Althans, velen van ons. Wie denkt aan de burgerrechtenbeweging in de Verenigde Staten denkt aan Martin Luther King. Laten we wel zijn, gelijkwaardigheid en gelijke rechten, beoordeeld worden op je karakter en niet je looks, die filosofie van vreedzaam protest, what’s not to like?

Maar mag iemand ook dromen van een betere wereld wanneer hij meent dat in die betere wereld geen ruimte is voor mensen die anders denken dan hij? Van een monoculturele utopie, een communistische heilstaat of een kalifaat? Mag iemand met gelijkgezinden verlangend mijmeren over het invoeren van de sharia?

Aha. Betrapt. Dat doet me even slikken. Voltaire, Disputax, Voltaire! Ik had toch het “Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen met mijn leven verdedigen” zo hoog in het vaandel staan? Dat prachtcitaat, dat ten onrechte aan Voltaire toegeschreven wordt maar het recht op vrije meningsuiting zo mooi verwoordt!

Die Gedanken sind frei. Denken, dromen, mijmeren – ik zou u geen strobreed in de weg willen leggen zo ik dat al kon. Ik heb zelfs graag dat u uw mening maar gewoon uitspreekt, ook de meest onverkwikkelijke, dan weet ik wat ik aan u heb.

Onze wetgever ziet dat laatste een klein beetje anders. Die vindt dat wij allemaal het recht op vrije meningsuiting hebben, máár behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet. Die wet nu, stelt dat opruien, aanzetten tot haat, bedreiging, belediging, belediging van groepen mensen, aanzetten tot geweld, laster en smaad niet mogen. Daar liggen dus de strafrechtelijke grenzen van de vrijheid van meningsuiting.

Niet onredelijk, vind ik. Vanuit de samenleving gezien lijkt me dat redelijk en noodzakelijk en ik kan zeker niet zeggen dat die wettelijke omkadering van mijn vrijheid mijn mening te uiten me in de weg zit. Maar wat als dat wel zo zou zijn?

Inpakken en wegwezen

Lang geleden heb ik Nederland eens een poosje gelaten voor wat het was. Buurland België bood me een kans op een studie, die men me in Nederland bij voorbaat meende te moeten ontzeggen. Dat laatste deed een beetje zeer, want ik wist van kind af aan wat ik wilden worden. Ik had een droom, ook al was het maar een kleintje in vergelijking met die van meneer King. Tegen de goede adviezen van leraren in had ik mezelf daarom de ellende op de hals gehaald van een uitgesproken bètavakkenpakket. Na de havo deed ik, opnieuw tegen die adviezen in, het vwo. Het werd een martelgang, maar ik slaagde maar mooi wel. Met de hakken over de sloot weliswaar, maar hè, ik had al die betweters toch maar even een poepie laten ruiken!

Ik werd prompt uitgeloot. Teleurgesteld in Nederland vertrok ik, onbezonnen snotneus met mijn opgeblazen sense of entitlement, dus met goede moed naar het bourgondische België, waar de mensen me zo veel vriendelijker toeschenen dan in mijn eigen land. Twee jaar later kwam ik met hangende pootjes en een dramatische cijferlijst terug. Gebuisd. Een ervaring rijker en meerdere illusies armer.

Toch, spijt heb ik daar niet van. Ik ben plat op mijn bek gegaan, maar ik heb het in elk geval geprobeerd. Wanneer je het ergens niet naar je zin hebt, ontevreden bent of zelfs meent niet de kansen te krijgen die je verdient – dan ben je het aan jezelf verschuldigd te proberen die situatie te verbeteren. Heel zwart-wit, dat weet ik, maar vertrekken uit een onwenselijke situatie is altijd een optie. Tenminste, in ons vreedzame landje wel. 

Hier, waar het gras het groenst is

Mijn twee jaar durende aaneenrijging van desillusies had een groot voordeel: Ik leerde mijn beperkingen kennen én Nederland herwaarderen en nu, jaren later, besef ik me met regelmaat hoe goed ik het hier eigenlijk heb. Ben ik dankbaar dat ik in dit land geboren ben, waar ik in veiligheid, welvaart en vrijheid ben opgegroeid, als meisje dezelfde kansen kreeg als de jongens en waar ik gedegen onderwijs heb mogen genieten. Gewoon, met dezelfde rechten en plichten als u. Het land waar ik met mijn actief en passief kiesrecht een klein maar proportioneel vingertje in de pap heb.

Niet dat je hier alles zo maar cadeau krijgt, Nederland is geen land van melk en honing, geen Luilekkerland. De rivieren zijn niet van limonade en de gebraden ganzen vliegen niet zo je bakkes in, om het maar zo te zeggen. Daarvoor schijnt u zeven mijlen voorbij Kerstmis te moeten reizen.

Nee, mijn ouders hebben zich voor die welvaart het schompes gewerkt bijvoorbeeld en ze hebben ook jarenlang moeten sappelen. Dat heb ik op mijn beurt ook moeten doen en weet u? Dat is niet erg. 

Elders hebben maar zeer weinigen het beter. Elders hebben zeer velen het slechter. 

Syriëgangers

Daarom reageerde ik dan ook in beginsel wat laconiek op de berichten over Syriëgangers. Hè, wanneer je denkt daar gelukkiger te worden dan je hier ooit was – vooral gaan. Maar daar gaat het niet om. In Syrië woedt een vreselijke burgeroorlog. Miljoenen Syriërs zijn op de vlucht. Tienduizenden lieten het leven. Een derde van de bevolking heeft zelfs geen huis meer. Er wordt “etnisch gezuiverd” zoals dat zo mooi eufemistisch heet. Niet een land dus, waar je naartoe gaat om te settelen. Laat staan met een gezinnetje. Nee, er moet een ideologische strijd gevochten worden.

Minister Ronald Plasterk van Binnenlandse Zaken trad gistermorgen op in het televisieprogramma WNL Op Zondag. Wat hij te vertellen had was ontluisterend. In “een stuk of tien” Nederlandse gemeenten bevinden zich kleine groepjes van jihad-aanhangers. Het gaat om een paar honderd mensen die dat gedachtegoed echt aanhangen en duizenden sympathisanten.

Eng hoor!

Zo’n honderdveertig Nederlandse jongelui reisden al af naar Syrië en Irak om te vechten voor de Islamitische Staat (IS). Jonge mensen, zowel hoog- als laagopgeleid, die zich kennelijk in het geheel niet thuis voelen in onze democratische rechtstaat en deze graag inruilen voor een kalifaat. Vijftien van hen sneuvelden en naar verluidt zijn er dertig teruggekeerd.

Er zouden zelfs twee hele gezinnen zijn afgereisd, “om zich in Syrië aan te sluiten bij een jihadistische groepering”. Een van die gezinnen is vermoedelijk dat van Jermaine J. Hij is de broer van Jason W., die u vast nog wel kent van zijn aandeel in de Hofstadgroep. Hij moet drie minderjarige kinderen mee op sleeptouw hebben genomen. Dat vind ik vreselijk.

Veiligheidsdiensten hebben er nog een aantal in de peiling, dat ook naar Syrië af zou willen reizen. Hoeveel dat er zijn, dat wilde minister Plasterk niet vertellen.

De minister noemde dat “heel gevaarlijk”. Ze kunnen getraumatiseerd terugkomen. Ze kunnen daar allerlei vervelende technieken leren en die dan hier in de praktijk willen brengen. Net als de teruggekeerde Syriëganger, die een aanslag pleegde op een Joods museum in Brussel. Je moet er toch niet aan denken dat een koppensneller zoals Khalid K. zich doodleuk weer in Almere vestigt.

Doodeng natuurlijk en daar maken we ons allemáál zorgen over, het leeuwendeel van de Nederlandse moslims incluis. Die zorg wordt zo breed gedragen dat het zelfs de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb (PvdA) en wethouder Joost Eerdmans (Leefbaar Rotterdam) tot elkaar bracht in een gezamenlijk geschreven open brief in het dagblad Trouw. De heren zijn het eens:

“Wie oproept tot het afreizen naar oorlogsgebieden om de wapens op te pakken, pleegt verraad. Niet alleen aan de kernwaarden van onze democratie, maar ook aan zijn ouders, die juist naar het vrije en tolerante Nederland zijn gekomen of gevlucht om hun kinderen een goede toekomst te geven”.

De heren kaarten en passant nog even een kardinaal probleem aan: het ontbreekt Rotterdam aan juridische middelen om haatpredikers uit de VS en Groot-Brittannië tegen te houden. Die hebben geen visum nodig en kunnen ongehinderd Nederland binnenkomen.

Nu het kabinet toch bezig is met haar actieplan tegen jihadisme… daar wat tegen doen lijkt me een stuk productiever dan het rücksichtslos opslaan van de reisgegevens van alle Nederlanders. Iedere keer dat ons schrik aangejaagd wordt lijkt er aan onze privacy gemorreld te moeten worden en dat lijkt me nu ook weer niet de bedoeling.

Om nog maar niet te spreken van minister Opstelten, die deze gelegenheid aanpakte om in het openbaar te dromen van het buitenspel zetten van de rechter. Nee, zonder tussenkomst van die rechter wil hij graag eigenhandig paspoorten af gaan nemen van Syriëgangers. Et tu, Brute? Ook u heeft van onze rechtstaat af te blijven hoor!

Paspoort

Ahmed Aboutaleb riep voorts Nederlandse jihadgangers op hun paspoort bij hem te komen inleveren, want als je de Nederlandse grondwet verwerpt door met IS mee te willen vechten, dan verwerp je ook het Nederlandse paspoort. Tegen mensen die zeggen Nederland te verachten en niets te maken denken te hebben met haar grondwet zegt hij: “Wees dan een vent en kom maandag om half negen je paspoort bij mij inleveren”.

Hij heeft gelijk, vind ik. Wie zo weinig binding heeft met de democratische rechtstaat Nederland dat hij zich geroepen voelt zich in den vreemde in de gewapende strijd te mengen doet er beter aan Nederland helemaal de rug toe te keren. Mensen die het nodig vinden hun “broeders” te gaan helpen in de gewapende strijd. Lever je Nederlandse paspoort in.

Was u verbaasd trouwens, over die “broeders” achter de laatste link? Dat het geen moslims zijn? Desondanks toch honderden jongeren die de afgelopen jaren bij een vreemde strijdmacht leerden vechten?

Enfin. Vroegâh (u weet wel – toen alles beter was) raakten Nederlanders die in vreemde krijgsdienst traden vrijwel automatisch het Nederlanderschap kwijt en daarna was het nog maar de vraag of ze überhaupt nog in het land werden toegelaten. Vervelend, maar dan hadden ze maar niet onder andermans vlag de vechtjas uit moeten hangen. Daar is heel wat voor te zeggen en, zoals Dr. Phil zijn publiek graag voorhoudt; “If you choose the behavior, you choose the consequence”. Nu kunt u van die kalende Texaan zeggen wat u wilt, maar dat is een waarheid als een koe.

Uitgerekend democratie laat zich niet gewapenderhand opleggen, maar wanneer ze u niet zint bent u wel vrij haar de rug toe te keren.

Rest de vraag wat te doen wanneer de desillusie toeslaat? 

11 gedachtes over “Inpakken en wegwezen

  1. Moeilijk, omdat toen de Spaanse Burgeroorlog uitbrak er 700 Nederlandse vrijwilligers naar toe gingen. Ook de fascisten konden rekenen op Nederlandse vrijwilligers ten tijde van Hitler om tegen de communisten te vechten.

    Volgens mijn vader kreeg je eerder het recht op stemmen en je paspoort terug als je een NSB'er was na 5 jaar en degenen die in Spanje vochten tegen de dictatuur dus niets. Dat is een vreemde kronkel.

    Wat iemand bezielt om naar Syrië of IS sympathisant te worden weet ik niet, maar ik vind het net zo verwerpelijk als de moderne neo-nazi aanhangers. Kennelijk hoef je bij een dictatuur niet na te denken en ben je gelijk verlost van de gedachten politie denk ik dan.

    Like

  2. En wat te denken van medelanders met, toevallig, een dubbel paspoort die de dienstplicht vervullen in het buitenland? Kunnen die tenslotte niet opgeroepen worden in datzelfde buitenlandse leger als er daar stront aan de knikker is?

    Like

  3. De beweegreden van een westerse jongeman die bijna was afgereisd was om te vechten in Tsjetsjenië.

    http://www.washingtonpost.com/posteverything/wp/2014/09/03/i-understand-why-westerners-are-joining-the-islamic-state-i-was-almost-one-of-them/

    It’s easy to assume that religious people, particularly Muslims, simply do things because their religions tell them to. But when I think about my impulse at age 17 to run away and become a fighter for the Chechen rebels, I consider more than religious factors. My imagined scenario of liberating Chechnya and turning it into an Islamic state was a purely American fantasy, grounded in American ideals and values. Whenever I hear of an American who flies across the globe to throw himself into freedom struggles that are not his own, I think, What a very, very American thing to do.
    And that’s the problem. We are raised to love violence and view military conquest as a benevolent act. The American kid who wants to intervene in another nation’s civil war owes his worldview as much to American exceptionalism as to jihadist interpretations of scripture. I grew up in a country that glorifies military sacrifice and feels entitled to rebuild other societies according to its own vision. I internalized these values before ever thinking about religion. Before I even knew what a Muslim was, let alone concepts such as “jihad” or an “Islamic state,” my American life had taught me that that’s what brave men do.

    Like

  4. “Wie oproept tot het afreizen naar oorlogsgebieden om de wapens op te pakken, pleegt verraad. Niet alleen aan de kernwaarden van onze democratie, maar ook aan zijn ouders, die juist naar het vrije en tolerante Nederland zijn gekomen of gevlucht om hun kinderen een goede toekomst te geven”.

    Ik kreeg de kriebels van deze uitspraak. Volgens de schrijvers pleeg je verraad wanneer je een andere keuze maakt dan je ouders. En, wat bedoelen de schrijvers met: 'de kernwaarden van onze democratie.” Onlangs werd iemand ontslagen omdat ze gebruikmakend van haar recht op meningsuiting iets twitterde over het zionistische complot ISIS'. Bij een democratie hoort ook het recht stromingen of meningen aan te hangen die de overheid niet bevalt.

    ”Nederlandse Jihadisten zijn verraders”/Gevaarlijk vijanddenken/Gedachtenpolitie en meten met twee maten

    Like

  5. Dank voor de link! “We are raised to love violence and view military conquest as a benevolent act. The American kid who wants to intervene in another nation’s civil war owes his worldview as much to American exceptionalism (as to jihadist interpretations of scripture).” Amerika's probleem in een notendop.

    Like

  6. Het verraad aan die ouders ligt volgens beide heren in de keuze voor het vrije en tolerante Nederland, die inderdaad vaak gemaakt werd met het oog op een betere toekomst voor de spruit in kwestie. Dat is emotionele chantage, zo ver wil ik wel met u meegaan.

    De dame van die uitspraak deed deze binnen de context van haar functie. De overheid, als haar werkgever, mag daar natuurlijk wel wat van vinden. Dat doen tegenwoordig heel veel werkgevers, overigens. Sterker nog, doorgaans zijn er interne afspraken gemaakt over wat wel en niet kan op sociale media. Wanneer iemand, die indruk wekt namens de politie te spreken door “rechercheur te Groningen” op zijn persoonlijke twitteraccount te plakken, narigheden over homoseksuelen plaatst is er een duidelijke grens overschreden.

    Daarbij komt dat binnen de rechtstaat Nederland de vrijheid van meningsuiting niet absoluut is.

    En wat te denken van een verwarmingsmonteur die online met vrienden en collega's deelt geen zin te hebben in een werkdag met “die zwarte”. Daar hoeft ook zijn werkgever echt geen genoegen mee te nemen.

    http://www.elsevier.nl/Carriere/achtergrond/2014/8/Tweet-Yasmina-Haifi-leidde-tot-conflict-dat-gebeurt-steeds-vaker-1585118W/

    Like

  7. 'Het zionistische complot ISIS' krijgt wat meer contour in de brieven die pater norbertijn Daniel Maes verstuurt van uit Syrië. In zijn beschrijving neemt hij ook de rol die Israel en de Mossad inneemt in deze oorlog mee. Of het waar is kan ik niet beoordelen maar ongeloofwaardig komt zijn beschrijving op mij niet over gezien zijn belangenloze positie die hij inneemt ter plekke.

    http://willyvandamme.wordpress.com/2014/10/03/pater-daniel-maes-over-het-leven-in-zijn-geadopteerd-land-en-de-oorlog-ertegen/#comment-4323

    Like

  8. Ja, erg vreemd is dat. Ook omdat je die andere nationaliteit (soms) niet op kunt geven, overigens ook bij sommige landen waar verder geen dienstplicht is.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s