Oproer in Oudwoude

In de nacht van 30 april op 1 mei 1999 werd de zestienjarige Marianne Vaatstra verkracht en vermoord. Haar lichaam werd gevonden in een weiland, vlakbij Veenklooster, waar twee sporen in het hoge gras naartoe leidden en slechts een terug. Die ochtend stond haar vader daar in dat weiland, bij het ontzielde en koude lichaam van zijn jongste dochter. Vrijwel geheel ontkleed, haar bh om de nek gesnoerd en met doorgesneden keel.

Het moest járen duren eer haar moord werd opgelost. Dertien jaar aan niet te verwerken enorm verdriet, onstilbare wraakzucht, strijd tegen de al te traag malende politieke en justitiële molens van ons kikkerlandje, nieuwe ontwikkelingen, voortschrijdende inzichten, verschuivende onderlinge verhoudingen en herziene meningen. Blunders, missers, doorbraken in de zaak. Ontwikkelingen op het gebied van DNA-onderzoek.
Dertien jaar lang zwijgt Mariannes moordenaar. Al die jaren bewaart hij het mes waarmee hij Marianne vermoordde. 
De laatste strohalm is een grootschalig DNA-verwantschapsonderzoek, dat in 2012 wordt opgetuigd. Voor de dader is dan er geen ontkomen meer aan; ook hij meldt zich voor het afstaan van wangslijm. Hij heeft familie in de omgeving, die doen mee aan het onderzoek, dus hij heeft weinig andere keus. Tijdens de moord op Marianne Vaatstra liet hij een spoor van bloed achter op haar jas en spermasporen in haar vagina en op haar bh. 
Op 14 november 2012 is er een match. Op zondag 18 november 2012, in de avond, wordt boer Jasper S. op zijn eigen erf door een arrestatieteam overmeesterd. Jasper S. is een wat schlemielige, kleine man die vindt dat hij thuis op seksueel vlak veel tekort komt. De man leidt een dubbelleven, overdag een hardwerkende boer en vader, ’s nachts een gefrustreerde hoerenloper. Zijn DNA heeft hem verraden en op 6 december 2012 bekent hij de moord. 
Op 19 juli 2013 doet de rechter zijn uitspraak. De rechtbank acht verkrachting, meermalen gepleegd, en moord bewezen. Jasper S. krijgt een gevangenisstraf van achttien jaar opgelegd, maar is zelf niet aanwezig om zijn vonnis aan te horen. Er komt geen hoger beroep. 

Dagboek Maaike Vaatstra

Voor de familie Vaatstra blijkt de ellende daarmee nog lang niet over. Het dagboek van Maaike Terpstra, moeder van Marianne komt op straat te liggen. Meneer Dankbaar deed kond van zijn voornemen dat dagboek te publiceren en hij kreeg prompt een brief van mevrouw Terpstra, bij monde van haar advocaat. Via die advocaat deed zij Wim Dankbaar een dringend verzoek: Doe dat niet. Laat de zaak rusten. Laat af. 
Het moest tot een kort geding komen, waarbij mevrouw Vaatstra met succes een beroep heeft gedaan op haar auteursrecht en het recht dat zij heeft op eerbiediging en bescherming van haar persoonlijke levenssfeer. 
Daags erna stonden haar diepste zielenroerselen toch online. Er volgde een tweede kort geding.

Het boek van Wim Dankbaar

Het boek van meneer Dankbaar, en zijn compagnon Hans Mauritz, kwam er natuurlijk toch: “Het verboden dagboek van Maaike Vaatstra”. Zonder het dagboek van mevrouw Vaatstra weliswaar.

Tot ergernis van de heren Dankbaar en Mauritz wil hun geesteskind maar geen hit worden. De van tevoren gehypete boekpresentatie bleek een sof, de ‘main stream media’ besteedden er geen aandacht aan en uitnodigingen voor actualiteitenprogramma’s bleven uit. “Vernietigende persberichten”, een aangifte en een heuse petitie, de ene stunt volgde op de andere – maar het bleef stil. Heel stil.

Dat ligt natuurlijk aan al die kwaadwillende perspiepeltjes en niet aan het gegeven dat het boek op geen enkel moment de bewijsvoering tegen Jasper S. weet te weerleggen, mind you.

Hoog tijd kennelijk, voor een nog agressievere marketingstrategie. Ons dappere duo toog dus naar Oudwoude om hun boek op de stoep van 800 dorpsgenoten van Jasper S. neer te vleien. Binnenkort willen ze ook met een kofferbak vol boeken afreizen naar Zwaagwesteinde, de geboorteplaats van Marianne Vaatstra, om het boek daar te verspreiden.

Bij vader Bauke Vaatstra viel overigens eerder al een exemplaar van “Het verboden dagboek van Maaike Vaatstra” op de mat. Onkies natuurlijk, om die man zo lastig te vallen, maar dat is schijnbaar geen beletsel. Meneer Vaatstra heeft het epistel meteen verbrand: “Ik heb het direct verbrand. Ik hoef die troep niet te lezen. S. zegt zelf dat hij het heeft gedaan, zijn DNA kwam 100 procent overeen”.

Vandaag kwam het in Oudwoude tot een confrontatie met een tot het uiterste getergde broer van Marianne Vaatstra. Volgens meneer Mauritz reed deze broer op hem in en gooide hij hem ook nog een baksteen naar het hoofd. Mis, gelukkig. Al was het voor wat betreft aandacht in de pers een schot in de roos: Eindelijk, eindelijk dan toch in de headlines van de main stream media en met je postzegel op televisie.

Misschien dat de familie Vaatstra nu eindelijk dan eens met rust gelaten kan worden? 

6 gedachtes over “Oproer in Oudwoude

  1. Het is te erg voor woorden wat die idioten aanrichten. Maar goed, misschien dat een paar dorpsgenoten met een hooivork aankomen en dat de boodschap duidelijk is. Of nog wat reacties op de sociale media die nog even het walgelijke gedrag van duo Dankbaar en Mauritz onder handen nemen.

    Misselijkmakend zoals de burgemeester al zei.

    Like

  2. Misschien dat de familie Vaatstra nu eindelijk dan eens met rust gelaten kan worden?

    @Disputax, het antwoord is nee, Wim gaat niet ophouden totdat hij opgesloten wordt in het gesticht. Ik kan helaas niet mooier maken. Mijn bek viel weer open vanavond!

    groetjes teigertje

    Like

  3. Stalking, afval deponeren, filmen terwijl ze de afval bij de huizen deponeren.
    Bijna hetzelfde dan met de kopschopfilm.
    Iets anders vormgegeven, maar natrappen dat blijft Wim wel doen..
    Op zijn manier..
    Vind hij echt dat hij maar lastig mag vallen, imponeren, intimideren en zijn kokervisietheorie toch de ware is.
    Tokkiegedrag.
    Alhoewel deze praktisch gezien ook verre van logisch is.
    Of Steringa er blij mee is..
    Die Wim weet zijn achternaam zelfs te vern****n
    Die Wim moet maar eens een motor aanschaffen en bij een motercluppie gaan..
    Er is nog wel een solex op te snorren..

    Like

  4. Het is nu oproer in toko Mauritz versus toko Dankbaar.
    Er is nu granieten bewijs dat er geen kluisverklaringen zijn en het boek kan nu dan ook bij alle volgertjes van Wimp de open haard in of desgewenst de kliko.
    Overigens lijkt de Modus Operandi van Mauritz nu ook overeen te komen in het verhaal van ene Gè Oomen in de Ballast Nedam zaak.
    http://www.kankergezwelindebouw.nl/page11.html

    groeten teigertje

    Like

  5. Dat verbaast me niets. Dat die kluisverklaringen er niet zijn lag er dik bovenop. De volgende halte zal wel een flinke onenigheid over het boek zijn, waar beiden nu auteursrecht over kunnen doen gelden. Dat wordt nog wat.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s