"When we rape, we feel free"

Aanstaande dinsdag, 10 juni, begint in Londen een internationale bijeenkomst tegen seksueel geweld in conflictgebieden. Deze top, de Global Summit to End Sexual Violence in Conflict, is een initiatief van William Hague (de Britse minister van Buitenlandse Zaken) en Angelina Jolie (speciaal VN-gezant voor vluchtelingen). Onze eigen minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans zal deze bijeenkomst bijwonen.

Al sinds mensenheugenis worden, overal ter wereld, vrouwen, meisjes, mannen en jongens door strijdende partijen belaagd en verkracht. Het is een barbaars middel om hele gemeenschappen te ontwrichten, de levens van slachtoffers te ruïneren en hele bevolkingen angst aan te jagen. Het blijft doorgaans ongestraft.

In de Democratische Republiek Congo bijvoorbeeld, die sinds 1994 geplaagd wordt door etnische onlusten en burgeroorlog, worden elk uur gemiddeld 48 vrouwen verkracht en 12% van de vrouwen is een of meerdere keren verkracht. Naar schatting (2008) is 65% van de slachtoffers jonger dan 18 jaar en 10% zelfs jonger dan tien jaar.

Tijdens de top zal onder meer de documentaire ‘Seeds of Hope’ van Fiona Lloyd-Davies gepresenteerd worden, waarin we kennis maken met Masika Katsuva. Masika werd op 15-jarige leeftijd voor het eerst verkracht, door een leraar. In 2000, ze was inmiddels getrouwd en had twee tienerdochters, drongen militieleden haar huis binnen. Zij verkrachtten Masika en haar dochters, waarna ze haar man vermoordden. Masika raakte zwaargewond, haar dochters beiden zwanger. Masika’s schoonfamilie zette haar buiten de deur.

Masika stichtte een opvang voor lotgenoten, waar ze hen medische, praktische en psychologische hulp probeert te bieden. Ze vangt er slachtoffers en hun kinderen op en probeert slachtoffers met hun echtgenoten en familie te verzoenen. Vrouwen die verkracht werden worden namelijk niet zelden door hun echtgenoten afgewezen en verlaten.

Gezamenlijk verbouwen de vrouwen gewassen en brengen de kinderen groot. Samen proberen ze het leven weer op te pakken en een nieuw bestaan op te bouwen. Dat doet Masika met gevaar voor eigen leven, sinds ze haar goede werk begonnen is heeft ze dat met nog eens drie verkrachtingen moeten bekopen.

Fiona Lloyd-Davies wist ook soldaten voor haar camera te krijgen. Hun ontboezemingen zijn ontluisterend. Zo zegt een van hen:

“It’s true that we raped here. We found women because they can’t escape. You see her, you catch her, you take her away and you have your way with her. Sometimes you kill her. When you finish raping then you kill her child. When we rape, we feel free.”

Tijdens de Global Summit to End Sexual Violence in Conflict zal ook een initiatief van een aantal Nobelprijswinnaressen gelanceerd worden: Survivors United for Action. Minister Timmermans zal daarbij, net als elk van deze Nobelprijswinnaressen, een overlever van seksueel geweld op het podium roepen. Hij zal Hania Moheeb uit Egypte voorstellen.

Meedoen? Take the pledge today!

2 gedachtes over “"When we rape, we feel free"

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s