Briljante Blunders

Omdat het zonnetje zo fijn scheen heb ik deze week een middagje gespijbeld. Om mezelf te trakteren ben ik langs mijn favoriete boekenwinkeltje gefietst, maar met een kakelvers boek in mijn fietstas en het zonnetje op mijn gezicht besloot ik dat ik toch nog geen zin had om huiswaarts te keren.

Zo zat ik even later, geheel tegen mijn gewoonte in, alleen op een terrasje. In de schaduw, want in de volle zon lezen vind ik niet prettig. Een cappuccino, een koud glas water en een boek in mijn knuisten. Het leven is mooi. 
Ik sloeg de eerste pagina open van Briljante Blunders van astrofysicus Mario Livio. De geluiden van de mensen om me heen verdwenen al gauw naar de achtergrond terwijl ik me onderdompelde in het boek. Mario Livio brengt vijf grote wetenschappers ten tonele; Charles Darwin, Lord Kelvin, Linus Pauling, Fred Hoyle en Albert Einstein en hij zoomt in op hun grootste blunders. Zelfs de grootste denkers blunderden weleens en dat is maar goed ook. 
Meneer Livio snijdt zware wetenschappelijke onderwerpen aan in zijn boek. Van evolutie, genetica, astronomie, atoomfysica, de relativiteitstheorie, de elementen en het Periodiek Systeem tot het meten van de ouderdom van de aarde. Gelukkig heeft hij compassie met mij, zijn lezer, en houdt hij zijn bewoordingen eenvoudig genoeg zodat ik nergens de draad kwijtraak. Met zijn onderwerpen heeft hij somtijds minder compassie, zo schroomt hij niet de vinger te leggen op vervelende eigenschappen zoals misplaatste trots – zeker niet wanneer die aan bijbehorende blunders hebben bijgedragen. Gelukkig heeft de schrijver wel de beleefdheid deze Grote Geesten te meten aan de kennis van hun tijd. 
Een vriendelijke jongedame wist na drie keer proberen mijn aandacht te trekken. Natuurlijk wilde ik graag nog een cappuccino. Naast me bleek een ouder stel te zijn neergestreken. De man deed zijn best de titel van mijn boek te lezen. Schielijk dook ik weer in mijn boek. Sorry, geen zin in een praatje. 
Na een paar hoofdstukken begon ik Mario Livio wel heel streng te vinden. In sommige gevallen is ‘blunder’ wel een erg groot woord. Soit, ik ben dan ook bij lange na niet zo wetenschappelijk onderlegd als meneer Livio is. Blunders blijken waardevol voor de wetenschap. Dat zou geen verrassing moeten zijn, want ook de wetenschap hangt niet van louter successen aan elkaar. De missers van meneer Livio’s selecte gezelschap brachten discussies op gang en brachten nieuwe inzichten. Ook in de wetenschap is het vallen en opstaan, trial and error. Fouten maken is een onlosmakelijk onderdeel van het proces dat wetenschap heet. 
De man aan het tafeltje naast me schraapte zijn keel. “Die Darwin hé, die had het maar mooi mis hé.” Ik zette mijn meest beleefde gezicht op. “Dat valt wel mee hoor, meneer”. Zo tactisch mogelijk verschool ik me weer achter mijn boek. 
“Die evolutie-onzin is toch al lang achterhaald. Ook maar een theorie.” Ik deed alsof ik hem niet hoorde en heel even leek hij de boodschap te begrijpen dat ik niet verlegen zat om een praatje. Kom op vriend, evolution is all around us. Olifanten passen zich aan ons aan en verliezen de genetische bouwstenen voor hun slagtanden, bacteriën passen zich aan onze antibiotica aan en in de omgeving van rampplek Tsjernobyl passen de vogeltjes zich aan de langdurig blootstelling aan straling aan. Dat is evolutie waar je bij staat. Ik zuchtte diep, liet het los en ging weer op in mijn boek. 
“Of geloof jij daar soms in?” Verdomd. In weerwil van mezelf keek ik toch weer op en ik besefte me te laat dat ik dit keer vergeten was mijn meest beleefde gezicht op te zetten. “Jazeker en ik zal het u nog veel erger vertellen, ik geloof ook in de zwaartekracht. Dat is natuurlijk ook maar een theorie, maar toch hé.” De geest was uit de fles. “Toch, ik ben wel benieuwd welke theorie die van Darwin inmiddels vervangen heeft? Dat nieuws heb ik gemist, vrees ik”. Geërgerd ratelde ik door, over overerving met aanpassing, olifanten en vogeltjes, en meneer Darwin die dat snapte zonder weet te hebben van genetica. 

Boos deed de man er het zwijgen toe.

Ik nipte van mijn cappuccino. Demonstratief sloeg ik mijn boek weer open. Het leven is mooi. Laat me nou. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s