Happy International Women’s Day!

Gisteren bereikte ons het heugelijk nieuws dat hoog opgeleide jonge (tussen 25 en 30 jaar) vrouwen gemiddeld een iets hoger brutoloon verdienen dan hun mannelijke evenknieën. Deze generatie lijkt hiermee dan eindelijk door het beruchte glazen plafond te breken en dat is geweldig. 
Over de gehele linie blijkt, volgens de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek, het beloningsverschil af te nemen. In 2012 bestond er nochtans nog steeds een gemiddeld verschil in brutoloon van 18% tussen mannen en vrouwen. Dat is een verbetering van 2% ten opzichte van 2008. Dat verschil wordt groter naarmate vrouwen ouder worden. Veertigsters verdienen 17% minder dan veertigers in hetzelfde beroep en voor de vijftigsters is dat zelfs tot 25% minder. 
De internationale netwerkorganisatie Catalyst becijferde dat vrouwen aan het eind van hun carrière gemiddeld 315.000 euro minder hebben verdiend dan hun mannelijke collega’s. Dit komt, aldus het CBS, onder meer doordat vrouwen vaker hun carrière onderbreken of minder uren gaan werken met de komst van kinderen.

Moederen

Kinderen beperken hun ouders, meestal moeders want in die traditie zitten we in Nederland immers nog altijd vastgeroest, en daar kun je simpelweg niet omheen. Vrouwen die moeder worden stappen doorgaans een poosje uit het arbeidsproces en moeten daarna knokken voor een baan op het niveau van daarvoor. Of ze belanden in een relatief minder betaalde part time baan omdat er geschipperd moet worden tussen kroost, huishouden en werk. Onderbrekingen van de arbeidsmarktloopbaan en deeltijdwerk verkleinen de carrièrekansen van deze vrouwen met op langere termijn als resultaat een lager uurloon. Dat is een van de voornaamste redenen waarom vrouwen gemiddeld nog altijd minder betaald krijgen voor gelijk werk.
Regeringspartij PvdA heeft laten weten met een wetsvoorstel te zullen komen dat bedrijven verplicht cijfers over ongelijkheid tussen mannelijke en vrouwelijke werknemers te publiceren. Openheid van zaken helpt natuurlijk altijd. Wat mij betreft stellen we echter eerst maar eens de vraag in hoeverre het gerechtvaardigd is dat onderbrekingen in de loopbaan en deeltijdwerk ten behoeve van de kinderen een obstakel mogen zijn bij het gelijk belonen voor gelijk werk én waarom het nog altijd voornamelijk vrouwen zijn die zich daarvoor “opofferen”. 
Ik schreef het eerder al eens: Ik heb geen kinderen en dat maakt meteen dat mijn carrière soepeler verloopt. Ik ben niet gebonden aan schooltijden, schoolvakanties of kinderopvang. Via mij dus geen nieuwe generatie, geen toekomstige handen aan het bed, geen nieuwe lichting belastingbetalers. Ook geen nieuwe milieuvervuilers overigens en daar doe ik deez’ overbevolkte aardkloot dan weer een plezier mee. Op mijn oude dag zal ik misschien wel afhankelijk worden van de hulp van andermans kinderen. De kinderen van nu zijn immers de werkers, denkers en zorgers van morgen. Daar zal ik dan ongetwijfeld hun moeders erkentelijk, dankbaar zelfs voor zijn. Kinderen zijn in die zin ook een investering, nietwaar? 
We zijn er dus nog niet en dan hebben we het alleen nog maar over de financiële kant van vrouwenrechten en -emancipatie. 


Foto: Sylvia Grav

Gendergerelateerd geweld

De European Union Agency for Fundamental Rights (FRA) deed een grootschalig onderzoek naar gendergerelateerd geweld tegen vrouwen in alle lidstaten van de Europese Unie. Daarvoor werden steekproefsgewijs 42000 vrouwen tussen 18 en 74 jaar geïnterviewd. De resultaten zijn ontluisterend.

Een derde van de respondenten gaf aan slachtoffer te zijn geweest van lichamelijk en/of seksueel geweld, sinds hun vijftiende levensjaar. Ongeveer 12% van de vrouwen geeft aan een of andere vorm van seksueel misbruik of een incident met een volwassene te hebben meegemaakt vóór de leeftijd van 15 jaar.

Nederlandse vrouwen scoren hoog waar het om seksueel geweld gaat: 18% gaf aan daar na het vijftiende levensjaar slachtoffer van te zijn geworden. Alleen in Denemarken ligt dat cijfer hoger.

Van de ondervraagde vrouwen is 22% slachtoffer geweest van lichamelijk en/of seksueel geweld door een partner. Van alle vrouwen is 5% slachtoffer geweest van verkrachting. 43 % heeft een vorm van psychologisch geweld door een huidige of voormalige partner ondergaan.

Deze zaken staan bij lange na niet hoog genoeg op de maatschappelijke en politieke agenda’s.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s