Thee met honing

Vanmiddag is er aan de overkant iets behoorlijk misgegaan. Zo mis dat ik mij in de onverwachte, en weinig geambieerde, rol van oppas vind terwijl er driftig bemiddeld wordt tussen twee ruziënde ouders. Ik probeer al een paar dagen mijn longen het lijf uit te hoesten, vandaar dat men mij thuis trof. Het manneke dat tegenover me zit, op een veel te grote stoel, gaat geheel en al op in de tekening die hij aan het maken is. Gelukkig ben ik bij vlagen creatief aangelegd en heb ik tekenspulletjes in huis. Geen idee hoe ik dit miniatuurmens anders bezig zou moeten houden. Hopelijk komt de inderhaast opgetrommelde oma hem ophalen voordat het tekenen hem begint te vervelen. 
Ik zou van harte willen zeggen dat ik geen spier vertrok toen het onhandige kinderknuistje de punt van een van mijn veel te dure caran d’ache kleurpotloden door drie lagen handgeschept papier drukte. Helaas. 
Het potlood hapert even boven het papier. Pappa zegt dat mamma een hoer is. Fok zeg, heb ik dat. Hij tekent toch weer door. Ik vertel hem dat zulke woorden niet netjes zijn en dat uitgerekend pappa’s die helemaal niet tegen mamma’s mogen zeggen. 
Maar mamma zegt dat pappa een klootzak is. Ik zucht. Ook al zo’n lelijk woord en dat mogen mamma’s dus al evenmin tegen pappa’s zeggen. Al helemaal niet in het bijzijn van hun kroost, maar die gedachte houd ik maar voor mijzelf. Op de automatische piloot zet ik thee. Met honing. Zonderling, want ik drink doorgaans helemaal geen thee, maar dat heb ik tijdens mijn eigen jeugd met troost leren associëren.
Pappa zegt dat mamma mannen haat. Hm, dat strookt niet erg met ‘hoer’. Ik ben echter niet van zins om dat een vijfjarige uit te leggen. Terwijl ik de honing door zijn thee roer druk ik hem op het hart eerst goed te blazen, want het troostbakkie is goed heet. Ik hoor het verdriet en de vertwijfeling in de kinderstem. Haat mamma mij dan ook? 

Aha. Kleine jongetjes worden groot. Ik besluit dat er voor vandaag genoeg aan kinderlijke onschuld is verloren. Als pappa’s en mamma’s heel erg veel van elkaar houden, zo vertel ik, dan komen daar soms kindjes van. Mamma houdt dus best van jouw pappa, daar ben je zelf het mooiste bewijs van – en jouw pappa is net als jij een man. Ook pappa’s en mamma’s zeggen soms domme dingen, vooral als ze ruzie hebben. Dan zeggen ze lelijke woorden tegen elkaar die niet waar hoeven te zijn, ze willen elkaar er alleen pijn mee doen.

Hij blijft stil. We worden gered door de deurbel; oma to the rescue. Ik blijf achter met twee mokken onaangeroerde thee met honing.  




Een gedachte over “Thee met honing

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s