Room

Jack is vijf. Net geworden, want gisteren ging hij slapen in Kast en was hij nog vier. Vanochtend werd hij wakker in Bed en was hij vijf.

Samen met Ma leeft hij in Kamer. Als sinds hij ter wereld kwam bestaat zijn hele wereld uit die ene ruimte, met een elektrisch Fornuis, een Tafel, Bad en een televisie. Er is ook een Deur, van staal. Deur gaat alleen open voor Old Nick, die Ma en Jack eten brengt en elke zondag een extraatje. Ma houdt zichzelf en haar Jack fit; elke dag verzint ze fysieke en mentale oefeningen en ze zorgt dat Jack gezond eet, zich goed wast en elke dag zijn tanden poetst.

Jack heeft Old Nick nog nooit gezien, die komt bijna elke avond langs maar Jack ligt dan al in zijn Bed in de Kast. Wanneer Old Nick boos is mishandelt hij Jacks Ma. Hij heeft zelfs haar pols eens gebroken. Op een dag schakelt hij zelfs de stroom uit en hult Kamer dagenlang in het donker.

Ma bedenkt een ontsnappingsplan en Jack moet de held zijn.

Dat Room in 2010 de Man Booker Prize niet won is onbegrijpelijk. Het is sowieso het beste dat ik in tijden las. Het boek is aangrijpend, beklemmend, claustrofobisch en tegelijkertijd hartverwarmend.

Schrijfster Emma Donoghue werd in 2008 diep geraakt door de nieuwsberichten over de zaak Fritzl. De Oostenrijkse Elisabeth Fritzl werd vierentwintig jaar lang door haar eigen vader in een kelder opgesloten. Hij misbruikte haar en ze raakte meermaals zwanger van hem. Een drietal van de kinderen nam Joseph Fritzl zelf in huis, maar drie anderen verbleven bij hun moeder. Toen zij bevrijd werden zag de vijfjarige Felix Fritzl voor het eerst de wereld buiten die vreselijke kelder.

Room gaat over die bijna-magische reis van een kind, van de ene wereld naar de andere en het allereerste begin van het volwassen worden. De kinderlijke onschuld waarmee de innemende vijfjarige Jack het verhaal vertelt maakt het boek beklemmend maar ook ontzettend aandoenlijk. Room is intens en controversieel.

2 gedachtes over “Room

  1. Ik ken(de) het verhaal niet.
    Maar ik denk dat jij de film Nobody knows van Kore_Eda dan ook wel op waarde kunt schatten.
    Het gaat over niet 'bestaande kinderen' voor de buitenwereld.
    Het speelde zich af in 1988.
    De huisbaas trof ondervoede kinderen aan die achter waren gelaten in een appartement.
    Een waar gebeurd vreselijk verhaal,maar wel gefilmd vanuit de kracht en hoop die bij het overleven hoort.

    Het echte verhaal… ja dat liep triest af.
    Moeder kreeg haar kinderen wel terug, na gevangenisschap en de oudste werd opgenomen, had ik begrepen.
    De leeftijden van de kinderen zijn in de film aangepast,de oudste werd iets jonger gemaakt en de jongsten ouder. en ook was er een gemummificeerde zuigeling verborgen in een koffer of kast.
    Wel wennen om een Japanse film te kijken, maar zeker de moeite waard.
    FeeX

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s