Het monument voor de gastarbeider

Rotterdam heeft monument voor gastarbeider

Er zijn nieuwsberichten waar je bij het verschijnen al weet dat er gezeur van komt. Je hoeft niet eens voorbij de kop te lezen. Dit is er zeker een van en ik ben van zins meteen mijn zeurderige duit ook maar even in het zakje te doen.
Niet omdat die gastarbeider, die zich doorgaans krom werkte, zo’n eerbetoon niet verdient. Ook niet omdat zijn permanent geworden verblijf me zou storen, want dat doet het niet. De boodschap van de initiatiefnemers, die met het monument hun kinderen en kleinkinderen duidelijk willen maken dat “ze zich hier geen gast moeten voelen, maar dat ze deel uitmaken van de Nederlandse samenleving – met alle rechten en plichten die daarbij horen” vind ik een mooie en ik onderschrijf deze van harte.
Het monument moet ook echter de bijdrage van de gastarbeiders aan de wederopbouw verbeelden.
Het Nederland van 1945 was geheel ontwricht, maar de wederopbouw begon eigenlijk in 1940 al. U weet wel, het jaar van het bombardement op Rotterdam. Gedurende de oorlog waren huizen, fabrieken, bruggen, wegen en spoorwegen beschadigd en vernield. De economie lag op zijn gat, er was een enorm tekort op de handelsbalans en men had de Hongerwinter nog in de benen.

De Nederlanders van toen stroopten de mouwen op en, met de zogeheten Marshallhulp, ruimden ze het puin en bouwden ze weer op. Ze werkten hard voor weinig loon en droegen daarmee bij aan een snel herstel van de Nederlandse economie. In de jaren ’50 al was Nederland onherkenbaar veranderd; het economieherstel was een feit, de welvaart nam toe en de verzorgingsstaat kreeg vorm.

Wanneer Ömer Ilik, één van de initiatiefnemers, anno 2013 stelt dat “Het monument is bedoeld om de gastarbeiders van toen te bedanken voor hun hulp aan de wederopbouw van Nederland na de tweede wereldoorlog” word ik wrevelig. Niets ten nadele van de gastarbeiders, maar aan de werkelijke wederopbouw kwam niet tot nauwelijks een gastarbeider te pas. Die arriveerden immers pas in het begin van de jaren ’60.

Remco Oosterhoff, voorzitter van de deelgemeente Feijenoord, geeft ook geluid: “Ik vind het een mooi initiatief en het is zeker belangrijk dat men beseft wat de rol van de gastarbeiders is geweest bij de wederopbouw van Rotterdam. Het monument zal ook educatief gaan worden gebruikt. Onder andere scholen zullen het gaan hebben over de rol van de gastarbeiders.”
Dat onderwijs heeft al zo te lijden gehad, soit, een beetje geschiedvervalsing kan er ook nog wel bij.

Een gedachte over “Het monument voor de gastarbeider

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s