Klein leed

De Rode Duivelin was al tijden niet zo duivels meer. Het rode katje, voorheen berucht vanwege haar luide protesten bij alles wat haar maar niet aanstond en haar rancuneuze wraakzucht, is binnen een tijdbestek van een paar weken gemetamorfoseerd in een bejaard en fragiel schepseltje. Dementerend plaste ze op de verkeerde plekken. Falende niertjes maakten dorstig en dus stonden er werkelijk overal glaasjes water voor de poes. In de keuken, de badkamer en zelfs op de eettafel. Het Beest was inmiddels graatmager, wankel op de pootjes en leek pijn te hebben.

Voorzichtig opperde ik euthanasie. Mijn mams had er moeite mee. Zo’n definitief besluit over zo’n klein leventje. Misschien wordt het nog wel weer wat beter. Misschien slaapt ze vanzelf wel in, dat is toch de mooiste dood. Mag ze dat ook niet op haar eigen tijd doen?

Ik begrijp wat mijn moeder eigenlijk bedoelt. Ze houdt van het monster en het afscheid valt haar zo zwaar. Mijn moeder is ook de enige mens waaraan de Rode Duivelin het kleine kattenhart ooit aan heeft verpand. Dat schept een bijzondere band. Het is een gewetenskwestie, zeker, maar ook een van het hart.

Toch staan we nu samen in de behandelruimte van de plaatselijke dierenarts. Op de tafel zit de Rode Duivelin. Stijf en stram, maar door de vreemde omgeving en het blaffen van een hond is ze wel alert. We doen het relaas aan zichtbare klachten, maar de dierenarts heeft met een blik op het poezenbeest al gezien hoe laat het is. De moeizame buikademhaling, die benauwdheid verraadt. Staar. Het fragiele ruggengraatje, door de magerte zichtbaar onder het mottige vachtje. Voor ouderdom bestaat geen medicijn.

De eerste injectie, die het katje in de zalige onwetendheid van Morpheus’ armen zal doen wegzakken, wordt onder luidkeels gemopper toegediend. De dierenarts laat ons alleen, terwijl het slaapmiddel langzaamaan zijn werk begint te doen. Mijn moeder aait, stilletjes huilend, de Rode Duivelin over het knikkebollende kopje. Ik kan haar verdriet slecht aanzien en sta al gauw ook te snikken. Een injectie in het hartje en het is direct over, het is een zachte dood. Er was ook niet veel meer voor nodig.

Eenmaal weer thuis help ik het grafje te graven, in de tuin. Ik zorg voor een wijntje en troost-toastjes en samen komen we even bij. Het geweten van mijn moeder knaagt nog steeds. Was het niet te vroeg? Was het niet te laat? Is ze zeker weten echt wel dood, daar in de koude grond?

Mams zet de televisie aan, ze wil het er niet meer over hebben. Mijn gedachten dwalen af. Naar de huisarts uit Tuitjenhorn en diens terminale kankerpatiënt. Naar de man die zijn 99-jarige moeder bij zelfdoding hielp, omdat ze zo klaar was met het leven. Ze deed drie keer een beroep op haar huisarts, die haar drie keer ‘nee’ verkocht. De relativiteit van autonomie, zelfbeschikking, als het om de dood gaat. De gewetensvraag over kwaliteit van leven en kwaliteit van sterven.

3 gedachtes over “Klein leed

  1. De meeste dieren hebben de neiging om zich af te zonder bij het stervensproces.
    Een wild dier dat te pakken is is eigenlijk vaak ook niet meer te redden.
    Dat dan weer wel.
    Zo is de natuur ook wel.

    Ik zou best wel 100 kunnen worden.
    Kom uit een sterk geslacht.
    Of ik dat wil, is moeilijk te zeggen.

    Like

  2. Mooi stuk Disputax, toevallig is mijn vader vorig week overleden. De doctor stond klaar met het spuitje want dat was namelijk zijn laatste wens, zonder pijn te gaan. Het bleek niet nodig, hij stierf zachtjes uit zichzelf. Tevreden. Dat verdiende hij ook.

    Like

  3. Ik pink een traantje weg terwijl ik denk aan de overleden dieren waarmee ik een deel van mijn leven heb mogen delen. Stuk voor stuk dierbaren waar ik het beste voor wilde.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s