De jongen die niet luisteren wilde

Er was eens een jongen, in een land hier vlakbij, die maar niet naar zijn moeder luisteren wilde. Ze deed haar best, probeerde haar jongen met twee woorden te leren spreken, beleefd en vriendelijk te zijn en hem naar school te laten gaan. Ze wees hem terecht, probeerde hem te paaien en hield hem voor dat hij op een kwade dag de verkeerde wel kon treffen. Maar wat ze ook zei, luisteren deed hij niet. Thuis plaagde hij de kat en trok het beest venijnig aan de staart. Op school plaagde hij de meisjes en trok hen venijnig aan hun vlechten. Op straat plaagde hij iedereen die hij maar kon.

Op een dag struinde hij de straten van het dorpje af, toen hij een oude vrouw zag sjouwen met een enorme takkenbos. Joelend en snerend sprong de jongen om haar heen, lachte haar uit en schold dat het een lieve lust was. Van schrik kwam het oude mens te vallen.

Boos schudde ze haar vuist naar hem, prevelde een vloek en greep de stem van de jongen. Verbaasd bewoog hij zijn mond nog, maar geluid kwam er niet meer uit. De oude toverkol, want dat was ze, trok een flinke tak uit haar bundel en betoverde die. Bij elk lelijk woord dat de jongen nog geruisloos over de lippen kwam haalde de tak als vanzelf naar hem uit. Zo ranselde de jongen zichzelf naar huis.

De oude kol hees zich haar takkenbos weer op haar kromme rug en stiefelde moeizaam naar haar huisje in het bos. Onderweg stopte ze bij een eeuwenoude treurwilg, zo oud dat hij als enige de elfen nog had horen zingen. De oude boom zong hun liedjes nog altijd zachtjes ruisend voor zich heen, treurend om hun verscheiden. De kol gaf hem de stem, die ze van de jongen gestolen had. Vanaf dat moment klonken de oude elfenliedjes weer door het bos.

De jongen ondertussen, was geluidloos schreiend bij zijn moeder aangekomen. Vol zelfmedelijden wierp hij zich in haar armen. Uitleggen wat er gebeurd was kon hij niet, maar toen hij na het avondeten de slapende kat hard in haar staartje kneep en de betoverde tak hem om de oren begon te zwiepen, begon het haar te dagen.

Ze trok de jongen mee, naar huisje van de kol. Halverwege hoorde ze tot haar verbazing de oude treurwilg met de stem van haar zoon wonderschone liedjes zingen. Zo mooi dat ze de betovering van de liedjes maar nauwelijks kon weerstaan, liefst was ze eeuwig blijven luisteren. Eenmaal bij het huisje van de oude toverkol smeekte ze die de tak op te doen houden met slaan en de jongen zijn stem terug te geven. Het oude mens liet zich echter niet vermurwen. Met een knokige vinger wees ze naar de jongen en zei hem niet eerder terug te komen dan wanneer hij zijn les geleerd had.

De volgende ochtend ranselde de betoverde tak de jongen vroeg uit bed. Met slagen en tikken dreef hij de jongen naar school. Daar trok de jongen stiekem toch een meisje aan haar vlechtje, waarop de tak striemend op zijn vingers sloeg. Na een week herkende niemand de jongen terug, zo braaf was hij op school en deed hij zijn klusjes thuis. Niemand pestte hij nog.

Op een mooie ochtend liep de jongen naar school, zijn boeken onder de arm, toen hij een mank hondje tegen kwam. Het dier zat ongelukkig met een pijnlijk pootje opgetrokken zachtjes te kermen. De jongen zag het aan en besloot het dier te helpen. Bij de hond neerknielend aaide hij het dier geruststellend over de kop en bekeek het zere pootje. Er stak een grote splinter in. Voorzichtig trok hij die uit het tere vlees. Plots stond de oude toverkol naast hem en het hondje.

Ze gaf de jongen zijn stem terug. Het eerste wat de jongen er mee zei was dat het hem speet, dat hij de oude vrouw zo geplaagd had en haar had doen vallen. Daarop brak de oude kol de betoverde tak in tweeën, waarmee die zijn betovering verloor.

De jongen groeide op tot een eerbaar man en zei zijn hele leven geen kwaad woord meer. Hij leefde, net als zijn moeder, nog lang en gelukkig. In het bos zong de oude treurwilg in stilte verder en de andere bomen ruisten met hem mee. Wie heel goed luistert hoort hen nog altijd de elfenliedjes zingen.

Een gedachte over “De jongen die niet luisteren wilde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s