Stap van de olifant af

In 2010 besloten TUI Nederland en dierenwelzijnsorganisatie WSPA Nederland samen een campagne te beginnen tegen het leed dat olifanten ondergaan als gevolg van de toeristenindustrie. Die campagne ‘Stap van de olifant af‘ werpt inmiddels vruchten af.

Arke, Holland International en Kras (tezamen TUI) deden als eerste toen al de olifantentochten in de ban, inmiddels bieden vijftien reisorganisaties geen olifantenritjes meer aan. Dat is geweldig. Hopelijk besluiten binnenkort alle Nederlandse touroperators hetzelfde te doen en waait deze trend vervolgens over naar de rest van de wereld.

Enkele aanbieders, waaronder OAD, doen wel mee maar sputterden nog wat tegen. Zij vinden het eigenlijk “de verantwoordelijkheid van de toerist zelf”. OAD directeur Julius ter Haar:

“Op een erg onorthodoxe manier heeft WSPA vorig jaar een spambom over olifantenleed op sociale media verstuurd. Wij hebben zeker begrip voor het standpunt van de WSPA. Aan de andere kant is het vanuit de consument een beleving die wordt beschouwd als onderdeel van de reis. Moet een toerist niet zelf bepalen hoe hij zijn vakantie inricht?”

OAD lijkt zich eerder overweldigd gevoeld te hebben door de campagne van WSPA dan dat zij zich moreel verplicht voelt geen dieronvriendelijke attracties aan te bieden.

Diervriendelijke reizigers

Nu is de Nederlandse reiziger relatief juist erg genegen met dierenwelzijn rekening te houden tijdens zijn uitstapjes. Zo bleek de aanwezigheid van een dierenwelzijnsbeleid van invloed op de keuze van de reisorganisatie, dus er is zeker markt voor diervriendelijke vakanties. Nederlandse toeristen werken niet graag mee aan dierenleed, ook niet aan verborgen dierenleed, maar juist in het verborgene zit het probleem.

De olifant is een goed voorbeeld van dat verborgen dierenleed. Het dier is populair, alleen al vanwege zijn koddige voorkomen. Anders dan bij bijvoorbeeld het stierenvechten ziet een ritje op de schommelende olifantenrug er heel onschuldig en leuk uit.

Olifanten temmen

Olifanten worden echter jong uit het wild gevangen. Daarbij worden oudere dieren, die zo’n jong beschermen willen, gedood. De jonge olifanten worden gillend en schreeuwend bij hun moeders vandaan gesleurd. De kalfjes worden aan staken in de grond vastgeketend zodat ze geen kant meer op kunnen en worden vervolgens met stokken geslagen en met messen bewerkt.

PETA filmde hoe een dorpsoudste op de nek van een baby-olifant klimt, gewapend met een stok aan het eind waarvan een gekromd mes prijkt. Hij waarschuwt het dier; “Onthoud dat wanneer je ons niet tegenwerkt wij je geen pijn zullen doen”. Hij zet zijn waarschuwing kracht bij door het dier meermaals hard het mes in het hoofd te rammen. Daarbij weet hij zelfs het gehoor van het jonge dier te beschadigen, ze raakt doof.

Die marteling gaat dagen aaneen door, waarbij het dier uitgehongerd wordt, niets te drinken krijgt en dag en nacht wakker wordt gehouden. Hele dorpen werken daaraan mee, net zo lang tot de olifant murw is en zich volledig aan haar kwelgeesten overgeeft. De helft van de dieren die dit martelritueel, de phajaan, ondergaan overleeft het niet, de andere helft krijgt de rest van hun leven met regelmaat een aframmeling om hen er tijdig aan te herinneren wie er de baas is.

Verantwoordelijkheid

Weet men ons eenmaal bewust te maken van hoe een dikhuid ertoe bewogen wordt toeristen door de jungle te sjouwen of een leuk schilderijtje te slurfverven, dan mijden we die attracties liever.

Koetspaarden en circusdieren lijden vaak een erbarmelijk bestaan. Voor roofvogelshows worden eieren en jonge vogels uit het wild gevangen. Dolfijnen zwemmen in het wild tientallen kilometers per dag en zijn eigenlijk niet geschikt om in gevangenschap te houden. Rodeostieren bokken niet omdat ze dat zo leuk vinden.

Door zulke zaken aan te bieden werken reisorganisaties er aan mee. Dat is kwalijk.

De reisorganisaties die tegensputterden zouden zich dan ook niet moeten verschuilen achter de verantwoordelijkheid van de toerist. Zij hebben op hun beurt ook een eigen verantwoordelijkheid, zeker waar het gaat om verborgen dierenleed.

Daarnaast zijn zij evengoed moreel verplicht hun klanten eerlijk te informeren over de door hen aangeboden waar. Reisorganisaties die attracties als deze aanbieden mogen heel wel vinden dat het de verantwoordelijkheid van de toerist is om daar al of niet naartoe te gaan. Toch, dan geldt hen nog altijd de verantwoordelijkheid openheid van zaken te geven opdat die toerist weloverwogen die afweging maken kan.

5 gedachtes over “Stap van de olifant af

  1. Ja, olifanten die een handstand doen of op een kruk zitten..
    Het is onnatuurlijk…
    Circus met dieren heb ik nooit leuk gevonden.
    Vermaak 'trekt' met dieren erbij…

    Like

  2. Jeetje, wat een wreed filmpje dat met die olifanten. Wat is de mens toch een beest.

    Ben al enige jaren donateur van de WSPA, lees de verslagen ook graag, ze doen goed werk.

    Like

  3. Dat filmpje is gruwelijk inderdaad, maar wel een goede illustratie voor toeristen van wat de olifant, op wiens rug zij een ritje zouden willen maken, heeft moeten doorstaan. Daar zou niemand nog aan mee moeten willen werken.

    Like

  4. En ook het gegeven dat het hier om uit het wild gevangen jonge olifantjes gaat, zo triest. Geen wonder dat er olifanten bekend zijn die specifiek op mensen jagen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s