Kinderlokker 2.0

Sean O. uit Brielle is een zedencrimineel van het kaliber van Robert M. Zijn slachtoffertjes zijn wat ouder dan die van M., maar hij maakte meer dan honderd minderjarige slachtoffers. Meisjes. De jongste is tien jaar oud.

Járenlang maakte dit seksuele roofdier vooral de virtuele laantjes van het Internet onveilig. Hij had het voorzien op meisjes die gezellig, en onbewaakt, zaten te chatten. Hij deed zich voor als iemand anders, verleidde hen, misleidde hen, won hun vertrouwen en maakte daar vervolgens misbruik van. Eenmaal in zijn greep dwong hij hen tot “verregaande seksuele handelingen” voor de webcam.

Daarna waren ze helemaal aan hem overgeleverd, hij kon hen met die beelden chanteren om ze steeds een stapje verder te doen gaan. Meisjes die daar niet aan mee wilden weken werden gechanteerd, geïntimideerd en bedreigd. De kinderlokker 2.0. Zijn werkwijze noemen we “grooming“.

Twee meisjes, dertien en veertien jaar, dwong hij tot een afspraak in real life. Hij misbruikte hen fysiek.

In maart van het vorige jaar kwam het tot de eerste aangifte tegen Sean O. en daarmee kwam een hele beerput in het vizier. De politie onderzocht ’s mans computer en smartphone en vond beelden van 138 mogelijke slachtoffertjes. Op die computer vond men zesduizend chatsessies en honderden filmpjes met minderjarige meisjes. Zijn jachtgebied? Social media. Hyves, Twitter, MSN, Habbohotel, Solomio en Partyflock.

Gisteren hoorde Sean O. het Openbaar Ministerie vier jaar tegen hem eisen.

Gelukkig hebben we de rechtspraak nog

Zij eigen advocaat, Jan Boksem, stond in de rechtszaal nog van zijn cliënt te walgen. Zelf vader van een veertienjarige dochter zei hij: “Als zij slachtoffer zou worden van iemand als Sean, zou ik het zelf oplossen. Van mij zouden ze hem mogen opsluiten en de sleutel weggooien. Maar gelukkig heb ik het niet voor het zeggen en hebben we de rechtsspraak nog.”

Gelukkig hebben we de rechtspraak nog. Daar kan ik me nog altijd niet in vinden, pedoseksuelen verdienen levenslang maar krijgen dat niet. Of dat in een gevangenis of in een kliniek is, dat is me om het even. Zo lang ze hun leven lang maar niet meer in de buurt van een kind kunnen komen. We weten meer dan genoeg over de kans op recidive van pedoseksuele delinquentie (WODC in pdf) om dat te billijken.

Daarnaast worden gepleegde delicten niet gestapeld; of een monster als Robert M. acht of tachtig slachtoffers maakt zien we in een verschil in strafmaat te weinig terug.

Het inzetten van een “pedolokker” door de politie leidde vandaag nog tot vrijspraak van een verdachte. Die verdachte, 38 jaar, meende een dertienjarige aan de haak geslagen te hebben en maakte een afspraak met de, naar hij dacht, jongen. Hij trof echter een politieman en werd aangehouden. Het Openbaar Ministerie wilde de man alsnog voor grooming vervolgen, maar de rechter oordeelde dat hij niet vervolgbaar is omdat de “jongen” waar hij mee afsprak een meerderjarige opsporingsambtenaar bleek te zijn.

Uiteraard, ik zit in het geheel niet te wachten op burgers die zich uit gaan geven voor minderjarigen, maar waarom uitlokking door een opsporingsambtenaar in dit geval zo bezwaarlijk is? Ik zou ’t niet weten.

Marco K.

Een kompaan van Sean O. stond begin deze maand ook voor de rechter. Marco K. uit Voorburg, voormalig korfbaltrainer, dwong op eenzelfde manier jonge meisjes tot seksuele handelingen op de webcam. Hij gold als “bijvangst” maar maakte nochtans 43 slachtoffers. Hij kreeg zes maanden opgelegd, maar had die al in voorarrest uitgezeten. K. is dus al weer vrij man. Wel kreeg hij twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd, maar zo lang hij de komende vijf jaar niet opnieuw in de fout gaat hoeft hij die niet uit te zitten.

Sean O. en Marco K. wisselden ervaringen met elkaar uit. Verkneukelden zich samen om hun laatste overwinningen en bewonderden elkaars slinkse werkwijzen. Vier jaar lang wisselden ze naaktfoto’s van hun minderjarige slachtoffertjes met elkaar uit.

Marco K. ging op het Internet schuil achter de naam ‘Serena’ en maakte onder meer het Habbohotel onveilig. Hij was er trots op dat sommige van zijn slachtoffers pas 11 jaar oud waren, liet hij Sean O. weten. Hij moet sinds 2007 al actief geweest zijn. Met een van zijn slachtoffers, een meisjes van 15, kwam het tot daadwerkelijk fysiek misbruik.

K. trainde een aspirantenelftal, meisjes en jongetjes tot 14 jaar, en probeerde een afspraakje met een van zijn pupillen te regelen. De korfbalvereniging heeft ergens onraad geroken, want ze sprak de trainer aan. Hij werd gewaarschuwd zijn gedrag aan te passen, wat K. naliet, en vervolgens werd hij ontslagen.

Kinderlokker 2.0

In 2010 schreef ik over kindermisbruik en over hoe ontstellend veel dat voorkomt; in Europa blijkt een op de vijf kinderen slachtoffer te zijn. Ik schreef over het boek “Conversations with a pedophile” van Amy Hammel-Zabin, waarin zij over een briefwisseling met Alan schreef. Alan, veroordeeld pedoseksueel, verraadt in die briefwisseling ontzettend veel over hoe berekenend en manipulatief een pedoseksueel te werk gaat.

Dat Marco K. als korfbaltrainer werkzaam was past in het beschreven patroon.

“Het is belangrijk te weten dat pedofielen doorgaans niet de stereotiepe vreemdelingen zijn die in het park ronddolen met een lange regenjas en kinderen lokken met snoepjes. Nee, het is je buurman, de pastoor, de leider bij de scouts, de oppas of zelfs een vriend of familielid. Pedofielen bevinden zich in je directe omgeving. Ze hebben een baan, gaan naar de kerk en doen vrijwilligerswerk – waardoor zij gemakkelijk in aanraking kunnen komen met kinderen.”

“Ik vroeg Alan ooit naar zijn belangrijkste wapen bij het strikken en misbruiken van honderden kinderen. Het antwoord luidde kort en bondig: ‘luisteren’.”

Alan is niet zo zeer uit op de seksuele contacten an sich, maar alles daarom heen. Hij gaat project- en planmatig te werk, streeft ernaar zijn slachtoffers volledig in zijn ban te krijgen tot de kinderen geen kant meer op kunnen en ervaart iedere vooruitgang in dat proces als een climax. Hij spreekt genietend over de slaafse gehoorzaamheid, waarmee zijn slachtoffertjes uiteindelijk zijn seksuele handelingen ondergaan. De macht over zijn slachtoffertjes, geestelijk én lichamelijk, is zijn ultieme kick.

Net als Sean O. en Marco K., alleen ligt hun “werkgebied” in het virtuele. Terecht noemt het Algemeen Dagblad rechtszaken als deze dan ook een waarschuwing aan ouders en kinderen, want “ondertussen keken hun ouders nietsvermoedend beneden tv”.

Eén pedoseksueel, zesduizend chat logs. Zesduizend gemiste kansen om eens over een schouder mee te kijken naar wat er op een beeldscherm gebeurt.

Een gedachte over “Kinderlokker 2.0

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s