Over persmuskieten, Micha Kat en andere beesten

Tijdens de persconferentie over het vinden van de lichamen van Ruben en Julian kreeg de pers van burgemeester Janssen een compliment; zij ging op buitengewoon  respectvolle wijze om met deze moeilijke periode. Dat is een steun geweest voor de naaste familie.

Dat is niet bepaald een compliment dat de dames en heren journalisten met regelmaat zullen krijgen, maar inderdaad, op de keper beschouwd ging het er behoorlijk beschaafd aan toe. Helaas maakte wat men de alternatieve media placht te noemen er dan weer wel een puinhoop van, maar je kunt kennelijk niet alles hebben.

Natuurlijk, daar was die ene persfotograaf die het beroepsmatig pottenkijken in zo’n mate overdreef, door met een heuse helikopter boven het plaats de delict te vliegen, dat de politie zich zelfs genoodzaakt zag het luchtruim boven die twee kinderlijkjes te sluiten.

Gelukkig voor de familie, de teerhartige zielen onder ons en het algemeen fatsoen was er al een tent opgezet die de lichamen van Ruben en Julian aan het zicht (en de telelens) van die fotograaf onttrok. Een lichaam dat twee weken lang in water gelegen heeft is immers een mensonterend gezicht en ik geloof ook niet dat men de vrije nieuwsgaring in gevaar brengt door zulke plaatjes onmogelijk te maken.

Het hele doopceel van vader, de Facebookpagina van moeder, de rapporten van Jeugdzorg en aanverwante organisaties, er lag inmiddels al zo veel op tafel. In de dood is niets privé, zoals ik over de jonge Anass al observeerde, maar mag er dan toch niet ergens nog een grens liggen – een waar we met zijn allen niet overheen willen?

Goed, noodzakelijkerwijs moest onze persmuskiet (dat in dit geval toch weer een geheel nieuwe lading krijgt) het doen met kiekjes van dat eenzame witte tentje, op een kruising van twee polderweggetjes.

Nou ja, èn een kiekje van de collegae journalisten, die zich met busjes, camera’s en statieven wel netjes achter het politielint opgesteld hadden. Sliep uit.

Er is natuurlijk ook wel een markt voor dit soort verslaggeving. Zo was daar de kennelijke noodzaak achter het twitterverzoek van de politie om niet met ons allen naar die vindplaats af te reizen. De ramptoerist, die graag een blik in die duiker zou werpen, of liever nog een stukje lijk in het echie had gezien. Ramptoerisme vanuit de luie stoel, ik weet echt niet of je dat als persfotograaf nu wel moet willen faciliteren. Voor mij hoeft dat in elk geval niet en ik vermoed dat we de eerste de beste krant die een foto van twee opgeblazen, verkleurde waterlijkjes op haar voorpagina had laten prijken onder luid gejoel over de morele kling gejaagd hadden. Of, lief Nederland, dat hóóp ik toch.

We laten ons al zo debiliseren, (welles, kijk maar naar televisieprogramma’s als Oh Oh Cherso en Ik Heb HET Nog Nooit Gedaan), het wordt echt hoog tijd dat we daar zelf eens paal en perk aan stelden. Nee, ik zou een moord doen voor een goed doorwrocht stuk onderzoeksjournalistiek. Al was het maar een keer in de week, in de weekendbijlage of zo.

Nu heb ik me al vaker geërgerd aan en zelfs ongemeen boos gemaakt om journaille als Mariska Orbán-de Haas, Jolande van der Graaf, de Telegraaf en het Algemeen Dagblad. In ons landje hebben we te kampen met een lichting ondermaatse journalisten en dat kunnen we toch niet helemaal op conto schrijven van het Windesheim, vrees ik. Korte stukjes, liefst vol taalfouten en op de voorpagina geneuzel over welke diva nu weer een ondeugende tepel aan haar decolleté liet ontsnappen – het journalistengilde legt haar eigen standaarden gewoon te laag.

Goed, dat de Nederlandse Vereniging van Journalisten een figuur als Micha Kat uiteindelijk royeerde duidt op een rudimentair zelfreinigend vermogen, maar misschien is het raadzaam in het vervolg niet te wachten tot het tot een daadwerkelijke strafrechtelijke veroordeling komt. Vakbekwaamheid lijkt me een gezonder criterium. Dan was zo’n jongen jaren geleden al in een ander beroep beland, gewoon iets dat hij wel goed kan. Nu googelt hij een beetje in het wilde weg op namen van getuigen en bijt zich in willekeurige LinkedIn-accountjes vast. Je zult toch een argeloos naamgenoot zijn van die meneer Frank Popelier. Of erger; je zult die ene Frank Popelier zijn en helemaal niet bij de “Telegrraf” (sic) werken. Ben je mooi in de aap gelogeerd.

Voor je het weet organiseren hij en zijn adepten eigenhandig zoekingen in elke willekeurige groene Volvo die hun pad kruist, terwijl hij ook gewoon putjes had kunnen scheppen. Goed, dan gaat het ook over bagger maar deed hij de goegemeente er tenminste nog een plezier mee.

Dat, beste Nederlandse Vereniging van Journalisten, mag u zichzelf toch maar mooi aanrekenen.

11 gedachtes over “Over persmuskieten, Micha Kat en andere beesten

  1. Kat scoort een bezoekers record door gewoon wat sensatie te schoppen over de 2 lijken van kinderen die zijn omgekomen in een familie drama. Nu is de telegraaf weer betrokken bij satanische moord partijen. Die vent moet gestopt worden.

    Like

  2. ja, en hij weet van ons allemaal wie er achter ziten! Dus iedereen moet nu heel erg oppassen voor een aangifte.

    Meneer belastert, pleegt smaad en draait nu de zaken mooi om. Nou inderdaad, laat de rechter er maar over oordelen.

    Like

  3. kom eert maar eens met bewijzen dat ie fout zit. sommige dingen zeg ik ook tjaa? maar veel klopt ook wel. doet de media op tv en radio NOOIT dus ga lekker zelf op onderzoek uit als je alleen maar kan comanderen hea

    Like

  4. ” kom eert maar eens met bewijzen dat ie fout zit. “

    Gaan we op die manier beginnen?

    Bovenstaande heer 'vraagmaar' staat er bekend om dat hij door zijn drugsgebruik moet stelen, zijn huidige werk is niet voldoende.

    Kom maar met bewijzen dat ik fout zit.

    Like

  5. Kom kom, Rafael. Was daar eerst het gekrakeel over het klimrek, toen de ophef over wie de echte Frank Popelier nu is en of hij al dan niet bij de Telegraaf zou werken en de klapper is wel de vermeende identiteit van de vader van moeder Iris. Eerst werkte die bij justitie, toen bij de brandweer en toen weer niet.

    Zo, en bewijs nu inderdaad maar eens dat Anoniem ernaast zit.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s