Daar gaan we weer (2)

Het ziet er naar uit dat de jongens Ruben en Julian door hun bloedeigen vader werden gedood en gedumpt en ’s mans motief gelegen is in wraakzuchtig rancune jegens zijn ex-vrouw.

Nu dan blijkt direct die andere zo onfortuinlijke jongeling, Anass, weer op de agenda in complotbloggersland te staan. Op Niburu bericht men over een bericht van 25 januari 2012 op een forum, dat door Anass geschreven zou moeten zijn. Dat bericht is her en der al de revue gepasseerd, maar Niburu schrijft erover alsof ze een heuse scoop in handen hebben.

Deze Anass schrijft over hoe en wanneer hij ontdekte dat hij homoseksueel geweest zou zijn. Dat zou zo maar kunnen natuurlijk, maar controleren dat het echt Anass Aouragh was dit dat berichtje achterliet kunnen we niet natuurlijk. Volgens onder meer vader Aouragh werd Anass behoorlijk gepest en zo’n berichtje zou bijvoorbeeld heel wel van een van zijn pestkoppen afkomstig kunnen zijn.

Met deze “nieuwe kennis” besluit Niburu een “nieuw licht” op de zaak te werpen.

“Wat hij duidelijk aangeeft in zijn bericht is dat zijn (Moslim) moeder grote moeite zal hebben met het feit dat hij homo is. Daarnaast waren er al de nodige strubbelingen met haar en wilde Anass het liefst bij zijn vader wonen. Verder is het waarschijnlijk dat de moeder vanuit haar verleden (prostitutie) contacten had in een schimmige wereld waar jonge aantrekkelijke homo’s een geliefde prooi zijn. Over de morele standaarden van de moeder mogen wat ons betreft de nodige twijfels bestaan.

Als wij een dergelijk bericht zoals bovenstaand in handen krijgen, dan zal waarschijnlijk de politie ook op de hoogte zijn van het feit dat Anass homo was. Iets waarvoor geen ruimte wordt gegeven bovendien in een Moslimleven. Waarom is dit verzwegen?

Het feit op zich dat Anass homofiel was bewijst uiteraard niets, maar het maakt het wel aannemelijker dat hij in handen is geraakt van liefhebbers van jonge (homo) jongens en dat dit hem uiteindelijk het leven heeft gekost. Wie daaraan mee heeft gewerkt en waarom zal wat ons betreft nog eens bekend worden. Dat zou betekenen dat de doofpotten eindelijk écht open zijn gegaan. Arme Anass!”

Spontaan wordt moeders een geschiedenis als prostituee toegedicht. Over morele standaarden gesproken!

Niet alleen dat, Anass zou nu met zichzelf in de knoop gezeten hebben omdat een moslimachtergrond niet accordeert met homoseksualiteit. Angstvallig laat Niburu de enorme olifant in de kamer onbesproken; homojongeren doen tot vijf maal vaker een zelfmoordpoging dan heterojongeren. Niet alleen dat, gepest worden is zelfs een belangrijke voorspeller voor zelfmoord onder homojongeren.

“Een bookmaker zou de kans dat de Wassenaarse Anass Aouragh zelfmoord heeft gepleegd waarschijnlijk inschatten als 1 op 1.000.000.”


Ik zou, als ik Niburu was, snel een andere bookmaker in de arm nemen.

4 gedachtes over “Daar gaan we weer (2)

  1. Decennialang gunde ik iedereen, maar dan ook iedereen een gezond leven. Dat valt me steeds moeilijker. Soms zou ik graag gelovig zijn, en de barmhartige God smeken om het pad van types als de aangehaalde Niburu-zwakzinnige bij het oversteken te laten kruisen met die van een door de laagstaande zon verblinde vrachtwagenchauffeur. Hoewel dat ellendig voor de chauffeur zou zijn. Wie dit soort schrijfsels uit zijn toetsenbord krijgt is intrinsiek slecht.

    Like

  2. Er wordt gewoon een sexlabel geplakt op iedereen.
    Persoonlijk vind ik dat wel opvallend dat dit standaard gebeurd.
    De reactie´s zijn gespekt met scheldwoorden zoals Kut, hoer pisnicht, etc, al dan of niet met beeldmaterie gelinkt.
    Het is opmerkelijk welke labels er geplakt worden over het vermeende sexleven van hun tegenstanders.
    Ik zeg wel eens.
    Je hoeft geen Homo te zijn om een Mietje te wezen.
    Maar goed..
    Vreemd volk daar..

    Like

  3. Gelukkig ben ik niet gelovig en luistert God niet naar me. Ik wil ook helemaal niemand narigheid toewensen. Deze lui, met hun compromisloze kwaadaardigheid, maken me echter heel erg boos. Wat op zichzelf een hele prestatie is, want daar is wel iets voor nodig. Aan het eind van de route is er natuurlijk altijd nog de dwangbuis. En hoewel ik het eigenlijk goed vind dat die niet te snel wordt aangemeten, betreur ik dat ook stilletjes steeds vaker.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s