Nijn

In Boston liep een poosje geleden een verzamelaar van kinderporno tegen de lamp. De Amerikaanse zedenrechercheurs ontdekten op een van de beelden in ’s mans onwelriekende verzameling een foto van een andere man, die een tweejarig jongetje misbruikt. Op die foto was naast het jongetje een typisch Nederlands knuffeldier te zien; Nijntje.

Met behulp van deze wetenschap, Interpol en de nodige internationale rechtshulp kwamen de rechercheurs dus in Nederland uit. Kort daarna werd vervolgens in Opsporing Verzocht, een televisieprogramma dat opnieuw haar gewicht in goud waard blijkt, een foto van dat jongetje getoond. Een Amsterdamse moeder herkent bij het kijken van Opsporing Verzocht de kamer op de achtergrond en daarmee gaat een hele beerput van kindermisbruik en -porno open.

Het spoor leidde diezelfde avond nog naar een Robert Mikelsons, 27 jaar oud, geboren in Riga te Letland. De man blijkt te zijn getrouwd met een Nederlandse man en heeft sinds een paar jaar ook een Nederlands paspoort. Hij was werkzaam bij drie kinderdagverblijven in Amsterdam (Het Hofnarretje, Jenno’s Knuffelparadijs en de Toverlantaarn), werkte als vrijwilliger op een Amsterdamse school en bood zichzelf op veilingsite Marktplaats aan als oppas.

De zelfverklaarde “babyfluisteraar” bekende al gauw een fors aantal zaken en het aantal kinderen dat hij heeft misbruikt wordt ergens tussen de dertig en de vijftig geschat. De kindjes zijn allemaal tussen de nul en vier jaar oud. Horror…

Ook Mikelsons man, Richard van O., werd aangehouden, op verdenking van het bezit van kinderporno. Al gauw blijkt dat deze kennelijk goedlachse buschauffeur zelfs op een site voor werknemers van zijn werkgever Connexxion kinderporno verstopt te hebben.

Een collega van Mikelsons, invalkracht Edwin R., werd ook aangehouden. Vooralsnog wordt hij verdacht van “het plegen van ontuchtige handelingen bij het chatten met een minderjarige”.

Amsterdam opende een speciaal informatienummer en belegde meerdere informatieavonden ten behoeve van de vele geschrokken ouders in het Amsterdamse.

Twee jaar geleden zou een vrouw al melding gemaakt hebben van misbruik door Mikelsons op kinderdagverblijf Het Hofnarretje maar zij werd, naar eigen zeggen, niet serieus genomen. De politie blijkt haar telefonische melding wel te hebben onderzocht, maar zag geen aanleiding voor een strafrechtelijk onderzoek.

De zaak wordt, als dat al nog kon, ijselijker nog wanneer berichten verschijnen over misstanden bij kinderdagverblijf Het Hofnarretje. Niet alleen had men er te weinig begeleiders op de groepen, ook werd oogluikend toegestaan dat Mikelsons oppasadresjes verwierf onder de clientèle van het kinderdagverblijf. Zo kreeg Mikelson de gelegenheid alleen met zijn slachtoffertjes te zijn. Ook de slaapfeestjes voor kindjes tot vier jaar in de villa van Albert Drent, de directeur van kinderdagverblijf Het Hofnarretje, zijn niet koosjer. Die feestjes werden begeleid door, onder andere, Robert Mikelsons en ouders waren er niet welkom. Na een gesprekje met burgemeester Eberhard van der Laan besluit Drent zijn directeurspet wijselijk aan de wilgen te hangen.

Met het bekend raken van deze zaak lijkt het hek van de dam. Afgelopen zondag hoorden we dan over Mikelson, de dag erna van een vader uit Zuidwolde, die zijn eigen kinderen en hun vriendjes misbruikte, kinderporno maakte, verzamelde en verspreidde. Tweehonderdduizend afbeeldingen en honderden filmpjes, ook deze man bezat een enorme verzameling kinderporno. Als die ontstellende aantallen de ernst van een dergelijke ziekelijke obsessie al niet aantonen, dan doet het gegeven, dat ’s mans computer acht jaar lang, vierentwintig uur per dag, vol in bedrijf was om al die beelden te downloaden, dat wel. De zaak blijkt niet zo recent als in eerste instantie leek; de dag voor de bekendmaking was de pro-formazitting in deze zaak en de man zit dus al langer vast. De rechtbank in Assen had de zaak “stil willen houden omdat dat beter leek voor zowel het onderzoek als de betrokkenen”, maar werd rechts ingehaald door persbureau ANP.

Op woensdag leren we vervolgens van een man uit Krommenie, die in Brazilië een veertienjarige jongen seksueel moet hebben gebruikt én van een jeugdtrainer (zelf negentien jaar) uit Nijmegen die het middels een webcam op zijn jeugdelftal heeft gemunt. Beide mannen hielden er op hun beurt ook een verzameling kinderporno op na. Thom de Graaf, burgemeester van Nijmegen, besluit een persconferentie te geven. De Nijmeegse verdachte blijkt al drie weken vast te zitten, maar net als in Amsterdam lijkt men in het Nijmeegse voor maatschappelijke onrust te vrezen en wordt daarom voor de openbaarheid geopteerd.

Die zaken geven een ontluisterend beeld van de psyche van zulke pedoseksuele roofdieren. Robert Mikelsons wist het vertrouwen van ouders te winnen, zich zelf een weg te wurmen in hun huizen en bouwde zorgvuldig een façade op van betrouwbare en bevlogen kindervriend. Een anoniem gebleven vader verklaarde van het kennelijk voornemen van Mikelsons een boek te schrijven over “misstanden in de kinderopvang“. Mikelsons was zelfs voornemens zijn eigen crèche te beginnen en een kindje te adopteren. Gelukkig stak de Kinderbescherming daar een stokje voor.

Medewerker bij een kinderdagverblijf, jeugdtrainer, hopman, zwemleraar, pater, politieagent. Het staaft een observatie die ik al eerder deed; pedoseksuelen zoeken actief posities in de maatschappij waarin ze contact kunnen hebben met kinderen. Kinderen uit hun persoonlijke levenssfeer zijn ook niet veilig; nog altijd vindt het meeste kindermisbruik plaats door familie en bekenden van het slachtoffer. Dat moet voor ouders een vreselijke wetenschap zijn; je kind is eigenlijk nergens gegarandeerd veilig. Dat kan niemand garanderen, zelfs de overheid niet.

Toch zijn er zaken die onze overheid in dezen betekenen kan. Wie het relaas van de kindermisbruikzaak in Amsterdam volgt kan niet aan de gevolgtrekking ontkomen dat er in de kinderopvang het een en ander schort aan regelgeving en de handhaving daarvan. De GGD kaartte een aantal onvolkomenheden bij Het Hofnarretje immers meermaals aan, maar werd genegeerd door de peuterleiders aldaar. Een enkele leider, ook op kleine groepen kinderen, volstaat niet en die uitzondering dient dan ook per direct te worden geschrapt.

Toezichthouders, welzijnsambtenaren, medewerkers van Jeugdzorg, jeugd- en zedenrechercheurs en al wat dies meer zij, die nu door een te veel aan zaken en een te weinig aan mankracht hun aandacht niet onverdeeld aan dit soort zaken kunnen wijden, verdienen ook beter. Dat vergt investering en dat valt niet mee in deze tijden van crises en bezuinigingen, maar mag het alsjeblieft nog wat kosten?

Misbruikers straffen met niet meer dan een taakstraf moet wettelijk onmogelijk worden. Onze maatschappij verdient bescherming tegen pedoseksuelen, hun leven lang. Een man als Mikelsons verdient dus levenslang. Zo lang dat niet mogelijk is verdient het invoeren van een Nederlandse variant op Megan’s Law overweging. De mogelijkheid tot het opschonen van politiesystemen en de procedure voor eerherstel dienen voor zedenzaken te worden afgeschaft. Gebleken pedofielen verdienen een uitreisverbod, in elk geval naar landen waar kinderprostitutie bedreven wordt. Daarnaast dienen ook de voorwaarden voor het verkrijgen van een Verklaring Omtrent het Gedrag te worden aangescherpt.

Hopelijk blijkt Nijn een reddende engel en komt uit al deze afgrijselijke zaken nog iets goeds voort; betere wet- en regelgeving, beter toezicht.

2 gedachtes over “Nijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s