Quod licet Iovi non licet bovi

Woensdagochtend ontsnapte een stier uit een islamitisch slachthuis (geen novum, overigens) in Arnhem. Het dier vluchtte de wasstraat van een nabijgelegen busremise in, alwaar de politie hem in wist te sluiten. Een dierenarts maakte met een verdovingspijl een einde aan de ontsnappingspoging. Klaaglijk loeiend en met het schuim op de lippen werd hij overmeesterd en onderwijl wist de voice-over ons op dramatische wijze te melden dat hij zijn lot waarschijnlijk niet ontlopen zal en “volgende week alsnog zal worden afgemaakt”. De zware verdoving die hij in zijn donder kreeg geschoten maakt hem voorlopig ongeschikt voor menselijke consumptie, dus hopelijk blijft hem dan in elk geval de onnodig wrede rituele slacht bespaard.

Vandaag lijken de kansen van de stier echter te keren. Trouw bericht van dierenliefhebbers uit het hele land, die het dier willen redden van een wisse dood. Particulieren, stichtingen en dierenwelzijnsorganisaties springen allen in de bres voor een enkele stier, waar five minutes of fame al niet goed voor zijn.

Ondertussen subsidieert de gemeente Amsterdam de stichting Koosjere Eettafel, die met een halve ton aan gemeenschapsgeld dieren op rituele wijze slacht opdat hun vlees voldoet aan de joodse spijswetten. Het is een vreemd gegeven dat in een land waar staat en kerk gescheiden zijn een seculiere overheid religieuze organisaties subsidieert.

De Partij voor de Dieren, die eerder deze week al punten scoorde door de dames en heren Kamerleden te confronteren met beelden van de rituele, onverdoofde slacht, laat ook in het Amsterdamse haar protest horen. Fractievoorzitter Johnas van Lammeren (what’s in a name?) ging nog een stapje verder en vroeg zich af waarom het kan dat Nederland de rituele slacht nog altijd toestaat, terwijl landen als IJsland, Zwitserland, Zweden, Noorwegen en Finland deze al lang en breed verboden hebben. Wrang gegeven is dan dat men daar wél over manieren heeft nagedacht een bedwelming uit te voeren tijdens de rituele slacht, die volgens islamitische en joodse religieuze spijswetten oorbaar is. Waarom kan het daar wel?

Die beelden, heimelijk opgenomen in Belgische en Nederlandse slachthuizen, maken die vraag des te prangender. Het commentaar dat verschillende wetenschappers erbij leverden liegt er ook niet om. De voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde wijst erop dat schapen en runderen “soms pas tot vier minuten na de halssnede sterven”. Dat zijn vier hele lange minuten om onverdoofd en dus bij bewustzijn mee te maken en dat terwijl onverdoofd slachten in dit land feitelijk bij wet verboden is.

Nochtans is er ook hier opnieuw een uitzondering gemaakt voor gelovigen op grond van de grondwettelijke vrijheid een geloof te belijden. Niemand in dit land mag onverdoofd slachten, uitgezonderd de joden en de moslims.

Op eenzelfde wijze mag niemand in dit land discrimineren, maar als je partij maar op religieuze leest geschoeid gaat kom je jarenlang weg met de ongelijke behandeling van vrouwen. Uiteindelijk moet dan zelfs de Hoge Raad eraan te pas komen om daar paal en perk aan te stellen en je te houden aan een Vrouwenverdrag dat al sinds 1979 op tafel ligt. Niemand die ooit protesteerde tegen het feit dat onherkenbaar makende vermommingen bij wet verboden zijn op de openbare weg en in openbare ruimten, totdat de boerka haar intrede deed en er opeens gesproken werd van “het recht je gezicht te bedekken“. Niemand in dit land die groepen mensen beledigen mag, totdat je het met de hand op een heilig boek doet, maar anderzijds kun je hier te lande, met het achterhaalde artikel tegen smalende godslastering, wel strafbaar gesteld worden wanneer je andermans goddelijke sprookjesfiguur beledigt.

Waar de gemeente Amsterdam onnodig dierenleed subsidieert met haar stichting Koosjere Eettafel en waar de gemeente Gorinchem religieus geïnspireerde seksescheiding subsidieert met haar Multi Cutureel Initiatief gaat iets fundamenteel mis. Naast de scheiding van kerk en staat is die vrijheid van religie immers niet absoluut;

Artikel 6
1. Ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
2. De wet kan ter zake van de uitoefening van dit recht buiten gebouwen en besloten plaatsen regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden.

… en ze stelt de gelovige ook niet boven de wet. Hoe kan het dan dat we het in dit landje zo ontzettend moeilijk vinden die gelovige aan die wet te houden?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s