Mission impossible

Vanochtend heeft Nederland officieel het commando in Uruzgan overgedragen aan Amerika en Australië. Tijdens een kleine ceremonie op Kamp Holland werd de vlag van Task Force Uruzgan gestreken, waarna die van de gecombineerde Task Force van Amerika en Australië werd gehesen. De Nederlandse missie in Afghanistan zit er na vier jaar eindelijk op.

Missie geslaagd? Slechts ten dele. Vierentwintig militairen lieten het leven, waaronder de zoon van commandant der strijdkrachten Peter van Uhm en honderdveertig van onze jongens en meisjes raakten gewond. Ook financieel heeft Nederland gebloed; de missie zelf kostte bijna anderhalf miljard euro. Tel daar nog eens ruim zeshonderd miljoen euro bij op aan ontwikkelingsgelden en we zijn lang nog niet klaar met betalen; niet alleen zal het terughalen van al het militair materieel 129 euro gaan kosten, de regering heeft ook al 169 miljoen euro uitgetrokken om Afghanistan de komende jaren financieel ruggesteun te blijven bieden. Tel uit je winst.

Want winst is er, toch wel. De Nederlandse troepenmacht werd internationaal geprezen om haar aanpak. Die aanpak, “Defense, diplomacy and development“, kreeg navolging doorheen heel Afghanistan en heeft tot gevolg dat de Afghanen in het door Nederland bestierde gebied toegang hebben tot zaken als elementaire gezondheidszorg en scholing. Meer kinderen gaan naar school, al blijven de meisjes daar nog altijd zorgwekkend in achter. Landbouw- en waterprojecten gaven het gebied een nieuwe impuls. De infrastructuur is er verbeterd en het gebied is veiliger dan het was, men is er zowaar in geslaagd een heuse politiemacht op te zetten en heeft drieduizend Afghaanse soldaten opgeleid. Van een rechtstaat is echter nog geen sprake.

De NAVO ziet het vertrek van Nederland uit Afghanistan met lede ogen aan, haar verzoek te blijven en de missie voort te zetten was zelfs de nekslag voor het laatste kabinet. Ook de Afghaanse bevolking ziet de Nederlanders liever blijven, alleen de Taliban heeft ons (en dan vooral de PvdA) hartelijk met ons vertrek gefeliciteerd.

Oud-minister Ben Bot is teleurgesteld, de uitzending is wat hem betreft slechts ten dele geslaagd en hij heeft in gedachten alvast een nieuwe missie gepland, die alsnog stabiliteit moet brengen in dit door oorlog geplaagde gebied. Alweer een “wederopbouwmissie” dus. Ben, die in 2006 aan de wieg van deze missie stond, rekent met dezelfde naïviteit van toen opnieuw buiten de waard.

De waard in kwestie voert nog altijd een schrikbewind. De Taliban heeft Afghanistan nog altijd in haar greep en gaat en staat waar ze wil. Dat is geen verrassend gegeven, een grondoorlog tegen een vijand van deze aard maakt weinig kans. Dat is een les die de Vietcong de Amerikanen al eens bijbrachten en zo ook de Afghaanse Moedjaheddin de Russen.

Hopelijk denkt het aankomend kabinet, dat over een eventueel nieuw te ondernemen missie zal mogen beslissen, daar nog een keer over na. Verloopt het nemen van die beslissing even voorspoedig als de formatie van dat nieuwe kabinet, dan is dat vooralsnog toekomstmuziek.

Tot die tijd, welkom thuis jongens en meiden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s