Van misverstand en onverstand

Op 23 januari 2009 krijgt de politie Utrecht een melding over een man, Cornelis van H. (zeg maar Cees), die zich op het station Driebergen-Zuid voor de trein zou willen werpen. Zijn zus belt de politie met het verhaal dat de man in kwestie depressief zou zijn en eerder heeft aangegeven zichzelf op die wijze van het leven te willen beroven.

Politieman Rob Oostrom reageert op deze melding en treft de man inderdaad op het perron aan. Wanneer Oostrom via de porto ’s mans gegevens verifieert en de man vraagt of hij hulp nodig heeft keert deze zich plotseling in blinde woede tegen de diender. Hij steekt de agent in het gezicht, daarna tweemaal in diens bovenlichaam. Wanneer de zwaargewonde Oostrom op handen en knieën zit en overeind probeert te komen steekt zijn belager hem in zijn nek. Met een vinnig “natuurlijk heb ik hulp nodig” neemt de man vervolgens plaats op een van de bankjes op het perron.

Oostrom brengt het er wonderwel levend vanaf maar raakt door een hoge dwarslaesie vanaf de borst verlamd.

Voor Rob Oostrom, vader van twee kinderen, agent, sportman, is vanaf die dag alles anders. Het duurt een jaar eer hij uit het ziekenhuis en revalidatiecentrum wordt ontslagen en hij raakt gebonden aan een rolstoel, die hij met bewegingen van zijn hoofd besturen kan. De rechtspositionele regelingen bij de politie blijken niet helemaal voldoende om de kosten te dekken die zijn revalidatie met zich meebrengt. Ook zijn aanpassingen nodig aan zijn woning en moet er een aangepaste auto met een rolstoellift komen wil Oostrom zich nog een beetje voort kunnen bewegen.

Er volgt een inzamelingsactie, een sponsorloop, een benefiet voetbalwedstrijd -alles om geld op te halen. Dat is hartverwarmend, maar de noodzaak ertoe is schrijnend.

Die noodlottige dag had Cees ruzie met zijn moeder. Tijdens een onenigheid over een kussengevecht tussen twee andere leden van het gezin had hij een van zijn zussen tot bloedens toe geslagen en moeders gooide hem prompt het huis uit, waarna Cees met een mes op zak richting station toog. Daar botvierde hij zijn agressie op de eerste de beste die hem aansprak, een politieman die hem hulp bieden wilde.

Cees kreeg vijftien jaar gevangenisstraf opgelegd waar er achttien werden geëist. Hij heeft er inmiddels koud anderhalf jaar opzitten.

Cees van H. woont op zo’n vijf kilometer afstand van zijn slachtoffer, hetgeen alle reden zou moeten zijn hem niet uit wandelen te sturen. Toch ging gisteren de telefoon in huize Oostrom. Het gezin is in shock en mevrouw Oostrom staat op haar benen te trillen wanneer ze via de advocaat horen dat Van H. zich vanaf vandaag en tot maandagochtend even vrij man weet. Terecht spreekt Rob Oostrom zijn zorg uit dat beiden elkaar dus zelfs op straat zouden kunnen treffen, zoals vandaag te lezen in de Telegraaf.

Gisteravond al breidde de verontwaardiging over dat voorgenomen verlof zich als een olievlek uit. Ook ik maakte me al boos. Is dit nu werkelijk hoe de Nederlandse maatschappij omgaat met de mensen die zich met gevaar voor eigen lijf en leden voor haar inzetten?

Om nog maar niet te spreken van het op verlof sturen van iemand die zonder enige aanleiding op willekeurige mensen insteekt wanneer het hem een dagje niet meezit? Ik zie ze er bij Justitie best voor aan, zeker na de affaires Saban B., Murat O., Nabil F., Johannes van T. en de verlofganger die in een Udense Hema op een winkelende vrouw instak.

Gelukkig blijkt het in dit geval om een “misverstand” te gaan. De golf van protest en verontwaardiging waarmee op het voorgenomen verlof werd gereageerd is Justitie niet ontgaan en men heeft tot gisteravond laat een spoedoverlegje gevoerd. Inmiddels heeft Justitie laten weten dat Van H. niet mag buitenspelen en al helemaal niet een Pinksterweekend lang. De berichtgeving loopt over het hoe en waarom uiteen; ofwel heeft procureur-generaal Harm Brouwer zich “persoonlijk ingespannen om het verlof tegen te houden” en heeft dat uitje dus inderdaad op stapel gestaan, of er is sprake van een naamsverwisseling en in dat geval is het niet Van H. maar een ander die op verlof mag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s