De terugkeer van de Dondergod

De dreiging van een lichtgeraakte, straffende god is niet nieuw, verre van dat zelfs. Dat beeld dateert van ver voor de entree van de god uit de Abrahamitische religies. Doorheen de gehele menselijke geschiedenis is te zien hoe de mens natuurgeweld en rampspoed graag verklaarbaar maakt door ze aan humeurige of verbolgen goden toe te schrijven.

Zo waren de Maya’s de overtuiging toegedaan dat het slechte humeur van weergod Huaracan in direct verband stond met de rampzalige stormen die we tot op de dag van vandaag met zijn naam in verband brengen; hurricanes.

Op eenzelfde wijze is de Romeinse vuurgod Vulcanus etymologisch verantwoordelijk voor ons woord “vulkaan”. Onder de Etna bouwde hij zijn smidse. Wie de beelden heeft gezien van de roodgloeiende vulkanische activiteit onder de IJslandse gletsjer Eyjafjallajökull, met de gigantische rookpluim, kan zich waarschijnlijk goed inbeelden dat de Romeinen een goddelijke smidse onder zo’n rokende berg bevroedden. Een uitbarsting van een vulkaan werd in verband gebracht met de woede van Vulcanus, verstandiger dus hem gunstig te stemmen.

Nu ik dan hoorde dat de heer Sedighi, een kennelijk vooraanstaand geestelijke in Iran, zijn volgelingen voorhoudt dat homoseksualiteit, promiscuïteit en zelfs onbehoorlijke kleding directe oorzaken zijn voor Allah om de mens daarvoor met aardbevingingen te bestraffen moest ik direct aan Poseidon denken. Poseidon, de god van aardbevingen, de wateren en de zee. Wanneer Poseidon boos zijn drietand in de aardkorst stiet beefde ze en spleten de rotsen.

Volgens Sedighi “onthoudt Allah expres de bevolking in het Westen van rampen, opdat ze nog meer zondigen en sneller naar de hel gaan”. Daarmee lijkt hij de overtuiging te zijn toegedaan dat Allah aan “zijn” kant staat, zoals Poseidon tijdens de Trojaanse oorlog die van de Grieken moet hebben gekozen en dicht hij zijn god bepaald sadistische trekjes toe. Het idee dat een waarlijk almachtige, grote god zich dagdagelijks met dergelijke triviale menselijke beslommeringen bezig zou houden heb ik altijd aanmatigend gevonden. De notie dat zo’n goddelijke rechter hele continenten zou doen beven omwille van de liefde tussen twee mensen, die niemand kwaad berokkenen met die liefde ook al zijn zij van hetzelfde geslacht, is ridicuul. We hebben pas geleden de tijdens de Tweede Wereldoorlog begane gruwelen herdacht, je vraagt je af waarom Hij dan Auschwitz niet met een dergelijk wild gewoel met de grond gelijk gemaakt heeft.

Maar soit, hopelijk vergeet Sedighi niet dat juist dankzij Poseidon, die hen later de verwoesting van het door hem gebouwde Troje verweet, de meeste van die Grieken tijdens hun thuisreis een zeemansgraf vonden. De goden zijn wispelturig.

Sedighi staat niet alleen in zijn overtuigingen dat zijn god mensen met hem onwelgevallige denkbeelden straft. Ook de aswolk, die de laatste weken het Europse vliegverkeer zo in de weg zat, is reeds geclaimd. Volgens een christelijke beweging, Nederland Pro Deo, is de rookpluim een straf gods voor onze “moderne levenswijze” waarbij de tien geboden niet meer worden nageleefd. Dat, of we hebben een nieuwe paus.

Een Palestijnse imam is het niet met hen eens en beweert op zijn beurt dat de aswolk juist bedoeld is om ongelovigen en polytheïsten te straffen. Lekker makkelijk; dat is zo’n beetje iedereen die niet in zijn islamitische potje valt. Dat ruimt lekker op.

Dan is er nog de aardbeving die Haïti trof en de Amerikaanse televisiedominee Pat Robertson toegeschreven werd aan de zonden dat land, dat hij ervan betichtte een pact met de duivel te hebben gesloten.

De tsunami, die zes jaar geleden onder andere in India, Thailand, Indonesië en Sri Lanka zo vreselijk veel slachtoffers maakte, moest op zijn beurt wel een straf zijn geweest voor het niet langer naleven van islamitische regels. Volgens een sjeik Fawzan al-Fawzan diende de tsunami vooral als straf voor homoseksualiteit.

Dat laatste echoot door in de woorden waarmee Paus Benedictus XVI eerder deze week tijdens zijn bezoek aan het Portugese Fatima sprak over abortus en het homohuwelijk, die volgens hem “de meest verraderlijke en gevaarlijke dreigingen in de wereld” zijn.

In Fatima staat een standbeeld van de Heilige Maagd Maria. Zij draagt een kroon, waarin de kogel verwerkt is, waarmee de vorige paus werd neergeschoten. Dat gebeurde in 1981 op het Sint Pietersplein. Met dat gegeven, tesamen met het vorige maand verijdelde moordcomplot op zijn eigen persoon, zou je verwachten dat Benedictus het woord “dreiging” met wat meer terughoudendheid bezigen zou, maar niets van dat al.

De paus en de imam zijn het in elk geval over een ding eens; hetgeen twee consenting adults van hetzelfde geslacht met elkaar in hun eigen slaapkamer uitspoken is gevaarlijk voor ons allemaal. Is het geen dreiging voor de wereld, dan is het wel een reden een goddelijke hand straffend op ons te doen neerdalen, liefst op voorspraak van de oud-testamentische Lot, een dronken en incestueuze vader. Kennelijk is het dreigen met hel en verdoemenis voor de zondaar alleen al lang niet meer voldoende en voelt men de noodzaak op te schalen naar collectieve straffen en dreigingen, om de mens op het rechte pad te houden.

De Dondergod is terug!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s