Over tbs-ers, verloven en dingen die maar niet voorbij gaan

Gisteren stak een tbs-er tijdens een begeleid verlof een vrouw neer, midden in een filiaal van de Hema. Dat alles gebeurde in het winkelgebied van het mooie Uden. De man stak zijn willekeurig uitgekozen slachtoffer in de hals en de mevrouw in kwestie heeft alle geluk van de wereld gehad; haar belager raakte geen vitale delen. Ze is in het ziekenhuis opgenomen, maar verkeert niet in levensgevaar.

De man verblijft in De Corridor, een tbs-kliniek die gelegen is in het Brabantse dorp Zeeland, nabij Uden. Deze kliniek is in feite één grote longstay-afdeling; er verblijven zo’n negentig onbehandelbare tbs-ers. Ten tijde van de steekpartij deed genoemde tbs-er samen met een begeleider wat boodschappen. Een begeleid verlof, gezellie.

De Udense burgemeester, de heer Hellegers, vroeg zich af hoe het toch kan dat zo iemand ontsnapt aan een “gespecialiseerde en goed getrainde toezichthouder”. Inderdaad, hoe kan het bestaan dat die tbs-er aan de aandacht van zo’n specialist ontsnapt en hij ook nog eens de hand op een mes weet te leggen? Alhoewel, dat laatste gegeven is wellicht een stuk minder verrassend als je weet dat deze kliniek in 2006 al in kwade reuk kwam te staan omdat er gemakkelijk wapens en drugs binnengesmokkeld konden worden.

Op zijn minst is er sprake van een blinde vlek waar het om wapentuig gaat. In dit geval heeft genoemde tbs-er in die Hema ongezien door zijn specialistische bewaker een mes uitgezocht, het ding bij de kassa afgerekend en daarna rustig nog even uit de verpakking staan knippen. Naar verluid maakte hij nog een babbeltje met de kassajuffrouw en heeft bij haar, zoals het een kritisch consument betaamt, nog even naar de kwaliteit van de aangeschafte waar geïnformeerd. Of het mes wel scherp was, wilde hij weten.

Goeie vraag dus van die Udense burgervader, maar de vraag zou in eerste instantie natuurlijk al moeten zijn hoe het toch kan dat argeloos winkelend publiek zo maar oog in oog kan komen te staan met een “onbehandelbare tbs-er”. Misschien dat deze, net als gekend messentrekker Johannes van Tamelen, met het hand op het hart beterschap beloofde en daarom in het wild zijn boodschapjes mocht doen?

Nochtans is dit iets dat in dat Uden geregeld voorkomt; volgens de Udense burgervader vinden er “tientallen van dergelijke verloven per week plaats”. Omdat tbs-ers en hun begeleiders tijdens een bezoekje aan het dorpje Zeeland te veel op zouden vallen bestaat er een “herenakkoord” tussen De Corridor en de gemeente dat haar patiënten daar geen verlof mogen genieten. Belendende gemeenten, die groot genoeg zijn om zo’n tbs-er in de anonimiteit van de menigte op te doen gaan, dienen echter zondermeer als proeftuin. Waarvan akte.

Wanneer ik over longstay spreek is een link naar berucht lustmoordenaar Koos H. al snel gelegd. De man die centraal staat in drie uitzendingen van Peter R. de Vries en ook op zo’n longstay-afdeling verblijft, ook al heeft hij daar eigenlijk in het geheel niets te zoeken. Hij belandde daar op miraculeuze wijze, want hij kreeg in het geheel geen tbs opgelegd maar kreeg van de rechter zondermeer levenslang.

Vreemd genoeg was het tegen een maatschappelijk werker afleggen van een gedeeltelijke bekentenis genoeg grond om H. aan een psychiatrisch onderzoek te onderwerpen. Op grond van dat onderzoek werd hij in 1997 behandelbaar (!) verklaard. In 2003 verscheen zijn advocaat, een van de gebroeders Anker, ten tonele tijdens een uitzending van Netwerk. De advocaat liet weten te ijveren voor begeleide verloven voor zijn cliënt en mijmerde toen ook wat over een gratieverzoek. Dagblad Trouw schrijft in 2006 over H. en dan al heeft men weet dat die gedeeltelijke bekentenis uit louter strategische overwegingen werd gedaan; omwille van een milder regime.

Hoe mild, dat hebben we met z’n allen al kunnen zien. Zó mild dat de man zelfs pornofilms kijken mocht, het liefst met tieners -net als zijn beoogde slachtoffertjes.

Een ander bericht, uit de Telegraaf ditmaal, wekt een bijna nog vreemder beeld op het hele tbs-circuit. Een veroordeeld pedofiel heeft overplaatsing gevraagd naar een longstay-afdeling. Hij hoopt daar verenigd te worden met zijn al even pedofiele echtgenoot, die hij eerder tijdens het verblijf in een tbs-kliniek ontmoette.

Het is alleszins meer dan ik ooit wilde weten van wat er allemaal binnen zo’n kliniek gebeurt. De Corridor heeft laten weten de verloven hangende een intern onderzoek naar de steekpartij op te schorten. Hopelijk wordt dat dan een zeer langdurig onderzoek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s