Girl Power

Ik houd van de grote vrouwen uit de geschiedenis. Hatsjepsoet, die zichzelf tot koning van Opper- en Neder-Egypte kroonde en zo de eerste vrouwelijke farao werd. Zo bijzonder in het Egypte van toen, waar niet eens een vrouwelijke variant op het woord ‘koning’ bestond.

Boudicca, die samen met haar Iceni krijgers Londinium innam.

Elisabeth I van Engeland, de Maiden Queen, een van de grootste staatshoofden ooit en dat in een tijd waarin een vrouw op de troon bepaald niet de voorkeur genoot. Ze maakte een grootmacht van haar Engeland.

Christina I, koningin van Zweden, die een boom op placht te zetten met René Descartes en zich vol verve inzette voor kunst en wetenschap. Ze wilde graag in het Pantheon begraven worden maar werd uiteindelijk in weerwil van die wens in de Sint-Pieter bijgezet.

En wat te denken van Catharina de Grote, die na een slippertje van haar man Peter III een kordon van hooggeplaatste militairen om zich heen verzamelde, om hem uiteindelijk middels een coup terzijde te schuiven en die tijdens haar regeerperiode talloze minnaars versleet. Ze onderhield een briefwisseling met Voltaire en Diderot, verzamelde verwoed porselein en sloeg met harde hand een opstand neer.

In dat rijtje hoort Catharina de’Medici ontegenzeggelijk thuis. Eerder al las ik een van de vele biografieën die over haar verschenen, deze van de hand van Leonie Frieda. De roman die Jeanne Kalogridis over haar schreef, ‘De Duivelse Koningin’, kon ik dus niet laten liggen.

Catharina, geboren in 1519, was de dochter van de hertog van Urbino en het nichtje van paus Leo X. In die jaren is Florence het toneel van menig politiek intrige en de intelligente Catharina wordt daar al vroeg bij betrokken. Ze wordt zelfs een paar jaar lang door de vijanden van haar familie opgesloten in een klooster. Op veertienjarige leeftijd wordt de jonge Florentijnse uitgehuwelijkt aan de even oude Hendrik II uit het huis van Valois.

Kalogridis portretteert Catharina doorheen het boek als een vrouw met een behoorlijke hang naar het occulte. In haar jonge jaren al leert ze de Florentijnse astroloog Cosimo Ruggieri kennen en hij zal doorheen de jaren van grote invloed op haar zijn. In latere jaren zal ze de kwatrijnen uit ‘Les Propheties‘ van Nostradamus lezen en nodigt ze de ziener uit aan haar hof.

In 1547 bestijgt Hendrik de troon van Frankrijk en gedurende de eerste jaren van zijn koningschap is Catharina’s positie precair; kinderen blijven in eerste instantie uit en Hendrik overweegt een echtscheiding, want de troon behoeft een erfgenaam. Ook vindt Catharina een geduchte rivale in de persoon van Diane de Poitiers, een twintig jaar oudere hofdame die al snel nadat het huwelijk voltrokken is Hendriks maîtresse wordt. Diane heeft een aanzienlijke politieke invloed en weet die te gebruiken.

Hendrik weet Catharina toch nog te bezwangeren en daarna is wat dat betreft het hek van de dam; uitendelijk zet ze tien kinderen op de wereld, waarvan er drie op jonge leeftijd komen te overlijden. We leren Catharina kennen als een beschermende moeder, die alles in het werk stelt het huis van Valois veilig te stellen. Pas rond haar veertigste begint ze een noemenswaardige politieke rol te spelen.

Dan wordt een van de voorspellingen van Nostradamus bittere werkelijkheid;

De jonge leeuw zal de oude overwinnen
Op het krijgsveld van een enkelvoudig duel.
In een kooi van goud worden zijn ogen doorboord.
Twee klassen; één zal erna een wrede dood sterven.

Tijdens een duel met een kapitein van zijn Schotse garde, Montgomery, raakt de laatste met zijn lans de vergulde helm van de koning en een groot stuk hout dringt diens oogkas binnen. Beiden voeren bij hun aantreden op het strijdperk een leeuw op hun wapenschild. Hendrik II doorleeft nog tien dagen van folterende pijnen maar komt dan toch te overlijden.

Catharina’s oudste zoon, Frans II, regeert slechts één jaar en hij overlijdt in 1560. Hij was al te oud om Catharina tot regentes te benoemen en dat schept de gelegenheid voor de De Guises hun invloed op de al te jonge koning te doen gelden en een vlucht te nemen met hun vervolging van de hugenoten.

Wanneer de tienjarige Karel IX zijn oudere broer Frans II opvolgt wordt Catharina officieel de status van regentes toebedeeld. De spanningen tussen de katholieken en de hugenoten lopen almaar verder op en Kalogridis schept een bijzonder goed beeld van de strubbelingen die uiteindelijk leiden tot de gruwelijkheden van de Bartholomeüsnacht.

Kalogridis weet een stoffig stukje geschiedenis heerlijk tot leven te brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s