Ouwe taaie

Mijn oudste, inmiddels een jaar of zeventien en dus naar poezenbegrippen hoogbejaard, heb ik al twee keer betrapt op het houden van een monoloog tegen de boekenkast.

Ouderdom komt met gebreken, dat is een hard maar waar gegeven. Ik vreesde dus al dat behalve haar heupgewricht ook haar kattenbrein aan wat slijtage onderhavig is en ze licht begint te dementeren. Aangezien ze beide keren in elk geval wel tegen dezelfde plank aan zat te miauwen valt het misschien nog mee.

Ik heb haar gisteren beloofd haar vandaag eens goed onder handen te nemen; met de lente is ook het Grote Verharen begonnen en dus moet haar jasje nodig geborsteld en haar nagels moeten geknipt, getuige het getik op het linoleum wanneer ze voorbij komt lopen. Morgan heeft een gruwelijke hekel aan die polonaise aan haar lijf, dus trek ik daar wel even een uurtje of wat voor uit, liefst op een vrije dag.

Vandaag heeft ze de hele dag achter de radiator verschanst gezeten. Alleen haar staart piept er nog onderuit.

Die is nog kien zat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s